ಕಾದಿಹಳು ಸೈರಂಧ್ರಿ..

 

ಕೀಚಕರಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಸೆಲೆ ಗೊತ್ತಿರುವುದಿಲ್ಲ

ಮಾಯಿ,ಆಯಿ,ಅವ್ವ,ಅಮ್ಮ ಉಹುಂ ಇವರಿಗಾರೂ ಇಲ್ಲ..

ಇವರಿಗೆ ಬೆರಳುಗಳಿವೆ..ಹತ್ತಿವೆ...

ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ಹರಿದಾಡುತ್ತವೆ..ಹೆಂಗಸಿನ ದೇಹವಂತೂ

ಈ ಬೆರಳುಗಳಿಗೆ ಭೂರಿಭೋಜನ ಅಂತೆ..

ವಾಂಛೆ ತಾಳದೆ ಉಣ್ಣುತ್ತವೆ..ವಿಷ ಹರಿಸುತ್ತವೆ..

ಈ ಕೀಚಕರಿಗೆ ಜಾತಿಇಲ್ಲ ಧರ್ಮಇಲ್ಲ..

ಸೋಗು ಹಾಕುತ್ತಾರೆ..ತೃಷೆ ತೀರಿದಾಗ ವೇಷ ಬಿಸಾಕುತ್ತಾರೆ..

ಗೊತ್ತಿದೆ ಕೀಚಕರಿಗೆ ಯಾವ ಹುಂಬತನವೂ ಸಂದೀತು

ಈ ಷಂಢದೇಶದಲಿ..ವಿರಾಟನ ಆಲಸ್ಯ..ಧರ್ಮನ ಸಹನೆ..

ಹದಪಾಕ ತೇಲಿದೆ ಅಗುಳ ಅಗುಳಲ್ಲಿ...

ಅದಾವಾಗ ಬರುವನೋ ಭೀಮ..

ಅದೆಷ್ಟು ಸೈರಂಧ್ರಿಯರು ಬೆತ್ತಲಾಗಿ ಕೂದಲು ಹರವಿ

ಕುಳಿತಿಹರಿಲ್ಲಿ..ರಕ್ತಲೇಪಕ್ಕೆ ಕಾದು...

ನೆತ್ತರು ಕುಡಿದು ಕೀಚಕರ..

ಎಲುವು ಮುರಿದು ಬಾಚಣಿಗೆ ಮಾಡಿ ಎಂದು

ಬಂದಾನೋ ಭೀಮ...

ಮುಗಿಯುವುದೇ ಮುಕ್ತ ಮುಕ್ತ......

ನನ್ನ ಈ ಲೇಖನ ಕೆಲವರಿಗೆ ಕೊರೆತ ಅನಿಸತದ...ಎಷ್ಟೋಮಂದಿ ಟಿವಿ ನೋಡೂದು ನ್ಯೂಸ್ ಗಾಗಿ

ಅಂಥಾದ್ರಾಗ ನಾ ಧಾರಾವಾಹಿ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಹೊರಟೇನಿ ಹಂಗ ನೋಡಿದ್ರ ನಾನೂ ಧಾರಾವಾಹಿ

ನೋಡೂದು ಕಮ್ಮಿ..ಆಯ್ದ ಧಾರಾವಾಹಿ ಮಾತ್ರ ನಾ ನೋಡೋದು. ಟಿಎನ್ ಸೀತಾರಾಂ ಯಾಕೋ

ಭಾಳ ಸೇರಿದ್ರು ಮಟ ಮಟ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ೪=೩೦ ಕ್ಕೆ ಧಾರಾವಾಹಿ ಪ್ರಸಾರಮಾಡುವ ಧಾಡಸೀತನ

ಅವರು ಮಾಡಿದ್ರು.."ಮಾಯಾಮೃಗ" ಅನ್ನುವ ಸುಂದರ ಧಾರಾವಾಹಿ ನಮ್ಮ ನಿಮ್ಮ ನೆರೆಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ

ನಡೆದ ಕತೆ ಅನಿಸ್ತು. ಭಾಳ ಭಾಳ ಹಿಟ್ ಆತು. ಖಾಸಗಿ ಚಾನೆಲ್ ಗೆ ಜಿಗಿದವ್ರು "ಮನ್ವಂತರ" ಅನ್ನುವ

ಸುಂದರ ಧಾರಾವಾಹಿ ಕೊಟ್ರು. ಮುಂದ ಬಂದಿದ್ದು "ಮುಕ್ತ " ಎಲ್ಲ ಮಸಾಲಾ, ಭಾವುಕ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ

ಅಂಶ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡೂ ತನಗನಿಸಿದ್ದನ್ನು ಈ ಜಾಗತೀಕರಣ , ರೈತ ಸಮಸ್ಯೆ,ರಾಜಕೀಯ ದ ಬಗ್ಗೆ ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ

ಹೇಳಬಹುದು ಎಂದು ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟ ಧಾರಾವಾಹಿ ಇದು. ಒಂದಾದಮೇಲೊಂದು ಹಿಟ್ , ಜೊತೆಗೆ ಊರೂರಲ್ಲಿ

ನಡೆಯುವ ಸಂವಾದ( ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಯ ಸಂವಾದದಾಗ ನಾನೂ ಭಾಗಿ ಆಗಿದ್ದೆ) ಸೀತಾರಾಮ್ ಹೆಸರು ಮನೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ

ಗುಂಜಿಸಿತು... ಅದೇ ಹುರುಪಿನಲ್ಲಿ ಅವರು "ಮುಕ್ತ ಮುಕ್ತ" ಕೀ ಕೈ ಹಾಕಿದರು.ಹೊಸ ಕತೆ, ಪಾತ್ರಗಳು, ಬದಲಾದ

ರಾಜಕೀಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಎಲ್ಲದರ ಚಿತ್ರಣ ಸುಂದರವಾಗಿ ಮೂಡಿಬಂತು. ಜನ ಮೆಚ್ಚಿದ್ರು..ಹೊಗಳಿದ್ರು..ಇದರಲ್ಲಿ ಪಾತ್ರ

ಮಾಡಿದ ಅನೇಕರು ಸ್ಟಾರ್ ಆದರು ..ಡಿ. ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನ ಕೂಡ ಈ ಧಾರಾವಾಹಿಯಲ್ಲಿ "ಮಂಗಳತ್ತೆ" ಪಾತ್ರ ಮಾಡಿದ

ಜೆಪಿ ಮೇಡಮ್ ಗೆ ಮನೆಗೆ ಕರೆದು ಅಭಿನಂದಿಸಿದರು. ನಿಜಕ್ಕೂ ಆ ಪಾತ್ರ ಅವರಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಮಾಡಲು

ಸಾಧ್ಯ ಇರಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಗೆಳೆಯ ಸುಘೋಷ್ ದೇವು ಆಗಿ ಮನಮಿಡಿಯುವ ಅಭಿನಯ ಮಾಡಿದ್ರು.

ಸೀತಾರಾಮ್ ಒಂಥರಾ ಜಾದೂಗಾರ ಇದ್ದ ಹಾಗೆ ಮಿಡಾಸ್ ಟಚ್ ಇದೆ ಅವರಲ್ಲಿ... ಆದರೆ ಅವರ ಜಾದೂ ಪೇಲವ

ಆಗುತ್ತಿದೆ ಅವರ "ಮುಕ್ತ ಮುಕ್ತ" ಮುಕ್ತವಾಗಲು ಹಾತೊರೆಯುತ್ತಿದೆ..ಅವರ ಮುಷ್ಟಿಯಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಆಗಲು ಕಾಯುತ್ತಿದೆ.

ಆದರೆ ಹತಾಶರಾಗಿರುವ ಸೀತಾರಾಮ್ ಪಟ್ಟು ಬಿಡಲೊಪ್ಪುತ್ತಿಲ್ಲ ಅನೇಕ ಮುತ್ತುಗಳು ಕಳಚಿಕೊಂಡು ಬೇರೆಯಾಗಿವೆ..

ಬೊಡ್ಡೆಯನ್ನೇ ಹಿಂಡಿ ಹಿಂಡಿ ರಸ ತೆಗೆಯಲು ಹೊರಟಿದ್ದಾರೆ ಈ ಭಗೀರಥ...!!

ಕಳೆದ ತಿಂಗಳು ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಜೋಗಿ ಸೀತಾರಾಮ್ ಅವರಿಗೆ ಬರೆದ ಪತ್ರ ಪ್ರಕಟವಾಗಿತ್ತು. ಸೃಜನಶೀಲತೆ ಅದರ

ಕೊರತೆ ಮತ್ತು ಏಕತಾನತೆ ಭಾದಿಸುತ್ತಿದೆ ಇದು ಸೀತಾರಾಮ್ ಅಂಬೋಣ ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು ಸಮಾಧಾನ ಹೇಳಿದ್ರು ಅದೂ

ಪ್ರಯೋಜನಕಾರಿನೂ ಇತ್ತು. ಸೋಲು, ನಿರಾಶೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಭಾದಿಸುವವೇ ಯಾರೂ ಹೊರತಲ್ಲ. ನನಗನ್ನಿಸುವ ಹಾಗೆ

ಸೀತಾರಾಮ್ ಈ ಧಾರಾವಾಹಿ ತೆಗೆಯುವಾಗ ಇದು ಹೊಂದಬಹುದಾದ ಹೊಸ ಆಯಾಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿವಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ರು

ಆದ್ರೂ ಅದು ಅವರ ಕೈ ಮೀರಿ ಹೋಗಿದೆ ಅದೆಷ್ಟು ಪಾತ್ರಗಳು ಅವುಗಳ ಆದಿ ಅಂತ್ಯ ನಿರ್ಧರಿಸಲು ಅವರಿಗೆ ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಕೆಲವು ಪಾತ್ರಗಳನ್ನು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಕೊಂದು ಹಾಕಿದ್ದಾರೆಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ..ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಪಾತ್ರಗಳ ಹಣೆಬರಹ ತಾವೇ

ತಿರುಚಿ ಬರೆದಿದ್ದಾಗಿದೆ..ಶಾಂಭವಿ,ಕಲ್ಯಾಣಿ ಪಾತ್ರಗಳು ಇನ್ನೆಂದೂ ಬರಲಾರವು. ಇನ್ನೊಂದು ಸಮಸ್ಯೆ ಇದೆಅದೆಂದರೆ

ನಿನ್ನೆ ನೋಡಿದ ನಟ ಅಥವಾ ನಟಿಯ ಜಾಗೆಯಲ್ಲಿ ಅದಾರೋ ಬೇರೆಯವರು ಬಂದಿರುತ್ತಾರೆ ಇದು ಯಾಕೆ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ

ಹಲವು ಉತ್ತರಗಳಿವೆ..ಅದು ಆರ್ಥಿಕ,ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಥವರಾಜಕೀಯಾನೂ ಇರಬಹುದು. ಟಿವಿ, ಸಿನೇಮಾ ದಲ್ಲಿ ಭ್ರಾಮುಕತೆ

ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ ನಿಜ ಜೀವನ ಹಾಗೆಂದೂ ಇರೋದೆ ಇಲ್ಲ ಇದು ಆಗಾಗ ಕೇಳಿ ಬರೋ ಮಾತು ಉಳಿದ ಧಾರಾವಾಹಿಗಳ

ಬಗ್ಗೆ ಈ ಮಾತು ಸೋಳಾಅಣೆ ಖರೆ. ಆದ್ರ ಸೀತಾರಾಮ್ ಬ್ಯಾರೆಇದ್ರು ಪುಟ್ಟಣ್ಣ ನ ಶಿಷ್ಯ ಅವರೂ ದಿಕ್ಕ ತಪ್ಪ್ಯಾರ....

ಇದ್ದ ಕತಿನ ಇತಿಮಿತಿಯೊಳಗ ಹೇಳಿ ಒಂದು ಚೌಕಟ್ಟು ಕೊಟ್ಟು ಮುಗಸೂದು ಅವರ ಮುಂದಿನ ಸವಾಲಾಗಬೇಕು...

ಕತಿ ಹಿಂಜಿ ಹಿಂಜಿ ನನ್ನಂಥಾವ್ರ ತಲಿ ನೋಯಸದಿದ್ರ ಸಾಕು. ಇದು ಅವರಿಗೆ ವಿನಂತಿ ಅದ ಕೇಳೂದಿಲ್ಲಾ ಅಂದ್ರ ಟಿವಿ

ರಿಮೋಟು ನನ್ನ ಕಡೆ ಅದ.

ಈ ನಿರಾಶಾ ಪರ್ವದಾಗ ನಾ ಇನ್ನೊಂದು ಧಾರಾವಾಹಿ ತಪ್ಪದ ನೋಡತೇನಿ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಆಗೂ ದಿಲ್ಲಾ ಅವಾಗ

ರವಿವಾರದ ಮರುಪ್ರಸಾರ ಅದೂ ತಪ್ಪಿತು ಅಂದ್ರ you tube ನಾಗ ಹಿಂಗ ಅದು ಯಾಕೋ ನನಗ ಭಾಳ ಸೇರತು.

ಅದು ಮರಾಠಿಯೊಳಗ ಅದ. ಝ್ಹಿ ಮರಾಠಿ ಯೊಳಗ ದಿನಾ ರಾತ್ರಿ ೮=೦೦ ಗಂಟೆಗ. ಹೆಸರು "ಊಂಚ್ ಮಾಝಾ ಜೋಕಾ"

ಖರೆ ಅಂದ್ರೂ ಅದು ಭಾಳ ಉಚ್ಚ ಪ್ರಮಾಣದ್ದು . ಅದು ರಮಾಬಾಯಿ ರಾನಡೆ ಅವರ ಜೀವನ ಕಥನ ಆಧರಿಸಿದ್ದು ಈ ಕತೆ

ಸುರುಆಗಿದ್ದು ೧೮೭೩ ನೇ ಇಸವಿಯೊಳಗ ಅವಾಗಿದ್ದ ಟಿಪಿಕಲ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಅವರು ಉಟಕೊಳ್ಳುವ ಧೋತ್ರ,ಮನ್ಯಾಗ

ಹೊಳಿಯುವ ಹಿತ್ತಾಳಿ ಭಾಂಡೆ ಸಾಮಾನು, ಬೀಸುವ ಕಲ್ಲು, ಹಾರಿ ಕೋಲು ಒಂದು ಸುಂದರ ಲೋಕ ನಾವು ಸಣ್ಣಾವರಿದ್ದಾಗಿಂದು

ಕ್ಕ ಕರಕೊಂಡು ಹೋಗತದ.ಕಥಾನಾಯಕಿ ರಮಾ ಬರೇ ಹನ್ನೊಂದು ವರ್ಷದಾಕಿ..ಮಾಧವರಾನಡೆ ವಿಧವಾ ವಿವಾಹ ಬೆಂಬಲ

ಕೊಡಾವ ಸ್ವತಃ ವಿದುರ ಅಪ್ಪ ನ ಮಾತಿಗೆ ಕಟ್ಟು ಬಿದ್ದು ಗೆಳ್ಯಾರು, ಊರಾವ್ರ ವಿರೋಧದ ನಡುವೆ ತನಗಿಂತ ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷ

ಸಣ್ಣಾವಳಿದ್ದ ರಮಾಗ ಮದವಿಯಾಗತಾನ. ರಮಾ ಪಾತ್ರ ಮಾಡಿದ್ದು ತೇಜು ಅನ್ನೋ ಹುಡುಗಿ ಆರನೇಯತ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಕಲಿಯುತ್ತಾಳಂತೆ

ಅವಳು ಈಗಾಗಲೇ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ಮನೆ ಮತಾಗಿದ್ದಾಳೆ ಬೇರೆ ಚಾನಲನವ್ರು ಅವಳ ಸಂದರ್ಶನ ವಗೈರೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.

ಒಂಬತ್ತು ವಾರಿ ಸೀರಿ, ಮೂಗಿನ್ಯಾಗಿ ನತ್ತು, ಕಿವಿಗೆ ಚುಚ್ಚಿಕೊಂಡ ಬುಗುಡಿ, ಬೆಂಡವಾಲಿ. ಕೈ ತುಂಬ ಬಳಿ ಆ ಹುಡುಗಿ ನೋಡಲಿಕ್ಕೆ

ಖರೇನ ಮುದ್ದು ಬರುವಹಂಗ ಇದ್ದಾಳ. ಈ ಧಾರಾವಾಹಿ ಒಂದು ಆಶಾಕಿರಣ ಅನಸತದ..ಟಿವಿ ಧಾರಾವಾಹಿ ಕತ್ತಲಿಯೊಳಗ.

ಹಿಂಗೊಂದು ಮಾರ್ಚು ಮುರದು ಹೋತು.....

ಯಾಕ ಹಿಂಗ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.. ಅಥವಾ ನನಗೂ ಅದೂ ಪೂರ್ತಿ ತಿಳದಿಲ್ಲ..

ಹಂಗ ನೋಡಿದ್ರ ಇದೇನು ಹೊಸಾದು ಅಲ್ಲ ಈ ಬ್ಯಾನಿ ಆವಾಗಆವಾಗ ಬರತಿತ್ತು..

ಒಂದು ದಿನ ತಪ್ಪಿದ್ರ ಒಂದು ವಾರ ಝಾಡಿಸಿಹೋಗತಿತ್ತು.. ಯಾಕೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಈ ಸಲ

ಇನ್ನೂ ಮುಗೀವಲ್ಲದಾಗೇದ. ಏನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ನಿರಾಶಾ ಕವಿದಿದ್ದು ಹೋಗವಲ್ತು..

ನಿಮ್ಮ ಮುಂದ ಹೇಳಕೊಂಡ್ರ ಏನರ ಸಮಾಧಾನ ಸಿಕ್ಕೀತು ಅನಿಸೇದ...

ನಾನೂ ಜನೇವರಿಯೊಳಗ ರೆಸಲೂಶನ್ ಹಾಕ್ಕೊಂಡೆ ಈ ವರ್ಷ ಹಿಂಗ್ ಇರಬೇಕು

ಇದನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು..ಈ ಕತಿ ಬರೀಬೇಕು ಹಂಗ ಹಿಂಗ ಅಂತ.ಇನ್ನೂ ಮಾರ್ಚು ಮುಗದಿಲ್ಲ

ಆಗಲೇ ಹವಾ ಹೋದ ಪುಗ್ಗಾ ಆಗೇದ ನನ್ನ ಯೋಜನಾ ಎಲ್ಲಾ. ಯಾರಿಗೂ ಬಟ್ಟ ಮಾಡಲಿಕ್ಕೆ

ಆಗೂದಿಲ್ಲ ಇದು ನಂದ ಸ್ವಯಂಕೃತಾಪರಾಧ ಅದ. 

ನಾ ಹೇಳಹೊರಟಿದ್ದು ನಿಸ್ತೇಜ ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ. ಖಡಾಖಡಿ ಕೂತು ಈ ಇಡೀ ತಿಂಗಳು ನಾ

ಒಂದು ಪೇಜು ಬರದಿಲ್ಲ. ಬ್ಲಾಗಿನ್ಯಾಗ ಕತಿ ಒಂದು ಅರ್ಧಕ್ಕ ನಿಂತದ ಮುಂದುವರೆಸಲಿಕ್ಕೆ ಸುದ್ದಾ

ಆಗವಲ್ತಾಗೇದ ..ಕೆಲಸದ ಒತ್ತಡ ಅದ ಅದ ಅದ ಇದು ಅದ ಎಲ್ಲಾ ನೆವಾ ಹೇಳೂದಿಲ್ಲ ನನಗ

ಬರೀಲಿಕ್ಕೆ ಬ್ಯಾಸರ ಆಗೇದ ಇದು ಖರೆ ಸಂಗತಿ. ಇದು ಯಾಕಾತು ಇದಕ್ಕ ಉತ್ತರ ನನ್ನೊಳಗ ಇಲ್ಲಾ

ಅರ್ಧಾ ಮರ್ಧಾ ಬರದ ಕತಿಗೋಳು..ನಾಲ್ಕು ಸಾಲು ಜೋಡಿಸಿ ಅವು ಅದ್ಭುತ ಹನಿ ಅನ್ನುವ ಭ್ರಮಾಗೋಳೂ

ಎಲ್ಲಾ ನನ್ನ ಹಿಂದ ಬಿದ್ದಾವ. ನಾ ಬರದಿದ್ದು ಮೆಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳಲೇ ಬೇಕು ಅನ್ನುವ ಹುಕುಮ್ ಶಾಹಿ ಕಾಲ ಇದಲ್ಲ

ಆದ್ರ ಮೆಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು ದೂರ..ಏನಾದ್ರೂ ಬರೀಯೋ ಜೋಕುಮಾರ..ಅನ್ನುವಹಂಗ ಹಾಗೇದ.

ಅದಕ್ಕ ಇಂಥಾ ಮನಸ್ಥಿತಿಯೊಳಗ ಏನು ಮಾಡಲಿ ತಿಳಿಲಾರದ ನಿಮಗ ಕೇಳತೇನಿ...ಏನು ಮಾಡಲಿ

ನಾ ಈ ತಿಂಗಳೀಡಿ ಏನು ಮಾಡಿದೆ ಅಂತ ನೀವು ಕೇಳಿದ್ರ ಮೂರು ಕಾದಂಬರಿ ಓದಿಮುಗಿಸಿದೆ...

ಮೂರು ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಒಂದು ಭಿನ್ನ ಇದ್ವು "ಮಂದ್ರ", ,"ಅಮ್ಮ ಸಿಕ್ಕಿದ್ಲು.." ಹಂಗ ಶೆಲ್ಡಾನ್ ನ ಬ್ಲಡ್ ಲೈನ್.

ಹೌದು ಮೂರು ಸೊಗಸಾಗಿದ್ವು.ಅದರಾಗ ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆ "ಅಮ್ಮ ಸಿಕ್ಕಿದ್ಲು" ವನ್ನು ಬರೇ ಐದು ದಿನದಲ್ಲಿ ಬರೆದು

ಮುಗಿಸಿದ್ರಂತ..ಅಂಥಾವರ ಮುಂದ ನಾ ಎಂಥಾ ಮುಖೇಡಿ ಇದ್ದೇನಿ. ಹಂಗ ಎರಡು ಉತ್ತಮ ಸಿನೇಮಾನೂ ನೋಡಿದೆ

"ಕಹಾನಿ", "ಆರ್ಟಿಸ್ಟ" .ಕಹಾನಿ ಭಾಳ ಹಿಡಸತು. ವಿದ್ಯಾ ಬಾಲನ್ ನಮ್ಮ ನಡುವಿನ ಅದ್ಭುತ ನಟಿ.ಅವಳಿಗೆಅವಳೇ ಸಾಟಿ.

ಯಾರಿಗೆ ಹೇಳಾಣ ನಮ್ಮ ಪ್ರಾಬ್ಲಮ್ಮು....

ಮೇಲಿನ ಸಾಲನ್ನೇ ಹೊಂದಿರುವ ಸಿನೆಮ ಹಾಡು ಈಗಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಳ ಫೇಮಸ್ ಆಗೇದ.

ಈ ಹಾಡು ಕೇಳುತ್ತ ಇದ್ದರೆ ಇದು ಕಂಗ್ಲೀಷ್ ಹಾಡು ಎಂದು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಈಗಿನ

ಎಫ್ ಎಮ್ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಈ ಹಾಡು ಭಾಳ ಹೆಸರು ಮಾಡಿದೆ. ದಿನದಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ ಈ

ಹಾಡು ಕಿವಿಮೇಲೆ ಎರಗುತ್ತದೆ. ನಾನೂ ಈ ಹಾಡು ಕೇಳಿದೆ. ನಮ್ಮ ಯೋಗರಾಜ್ ಭಟ್ರು

ಬರೆದಿರುವ ಹಾಡು ಇದು ಅಂತ ತಿಳಿಯಿತು.ಹಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅರ್ಥ ಹುಡುಕಲು ಹೋಗಿ ನಿರಾಶೆಪಟ್ಟೆ.

ನಮ್ಮ ಈಗಿನ ದಿನಮಾನಕ್ಕೆ ಈ ಹಾಡು ಬಹಳ ಸೂಟ್ ಆಗುತ್ತದೆ ಹೀಗಾಗಿ ಅದು ರೇಟಿಂಗ್ ನಲ್ಲಿ

ಮುಂದಿದೆ. ನಾನು ಹಳೇ ಕಾಲದವನಿರಬೆಕು ಹೀಗಾಗಿ ಇನ್ನೂ ಹಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸಾಹಿತ್ಯ, ಮಾಧುರ್ಯ

ಹುಡುಕುತ್ತಿರುವೆ. ಇದು ಮರುಭೂಮಿಯಿಂದ ನೀರು ತೆಗೆಯುವ ದುಸ್ಸಾಹಸನೇ ಸರಿ....!!

ಭಟ್ಟರ ಇನ್ನೊಂದು ಕಂಗ್ಲೀಷ್ ಹಾಡು ಇದೆ.."ಕತ್ಲಲ್ಲಿ ಕರಡಿಗೆ ಜಾಮೂನು ತಿನಿಸೋಕೆ ಯಾವತ್ತು ಹೋಗಬಾರದ್ರಿ..."

ಉಪದೇಶಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಈ ಹಾಡು ರೇಟಿಂಗನಲ್ಲಿ ಮುಂದಿದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಇರೋ ಉಪದೇಶ ಭಾಳ

ಪ್ರಾಕ್ಟಿಕಲ್ ಆಗಿದ್ದು ಅನೇಕರು ಅದರ ಉಪಯೋಗ ಮಾಡಿಕೊಳ್ತಾರೆ ಬಿಡಿ...

ಇದೇ ಭಟ್ರು ಮುಂಗಾರುಮಳೆಯಿಂದ ಜಿಡ್ಡುಗಟ್ಟಿದ ಚಿತ್ರರಂಗಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಚೈತನ್ಯ ತಂದವರು..ಅಷ್ಟೇಅಲ್ಲ

ಹಾಡು ಸಹ ಬರೆದಿದ್ರು.."ನನ್ನೆದೆ ತುಂಬ ಅವಳ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತು.."ಎಂಬ ಸುಂದರ ಸಾಲಿನಿಂದ ಗಮನ ಸೆಳೆದ್ರು."ನೋಟ್

ಇಂಥಾ ಭಟ್ರು "ಹಳೇ ಪಾತ್ರೆ ಹಳೇ ಕಬ್ಬಣ.." ಬರೆದಾಗ ದಿಗಿಲಾಗಿತ್ತು.ಈಗ "ಯಾರಿಗೆ ಹೇಳಾಣ..." ದಂಥ

ಹಾಡಿನಿಂದ ಒಂದು ವಿಶಯ ಖಾತ್ರಿ ಮಾಡಿದ್ರು. ಅದೆಂದರೆ ಜನರ ಅಭಿರುಚಿಯಮಟ್ಟ ಯಾವ ಹಂತಕ್ಕಿದೆ ಅಂತ

ಅಥವಾ ಹೀಗೂ ಇರಬಹುದು ಇದೇ ಸರಿ ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ನಿಮಗೆ ಸಿಗೋದೇ ಇದು ಅಂತ ಭಟ್ಟರಂಥವರು ಫರಮಾನು

ಹೊರಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಜನಾನೂ ಅದನ್ನು ಇಷ್ಟಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಇದೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ಇನ್ನೊಂದು ಸಾಧ್ಯತೆನೂ ಇದೆ.

ನಾನು ಅಥವಾ ನನ್ನತರದವರು ಅತೀತವನ್ನೇ ಚಂದ ಎನ್ನುವವರು. ಅದೇನಿದ್ದರೂ ಹಳೆಯದೇ ಚೆನ್ನ ಎಂದು ನಂಬಿರುವವರು.

ನನ್ನ ವಾದಕ್ಕೆ ಪುಷ್ಟಿಯಾಗಿ ಹತ್ತು ಹಾಡುಗಳ ಒಂದು ಪಟ್ಟಿ ಕೊಟ್ಟಿರುವೆ, ಈ ಹಾಡುಗಳು ಅಮರವಾದ ಹಾಡುಗಳು

ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೇಯೂ ಇವುಗಳನ್ನು ಗುನುಗುನಿಸಲಿ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಹಾರೈಕೆ ಹಾಗೆಯೇ ಇದು ಸಾಧ್ಯವೇ ಎಂಬ

ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೂಡ ಇದೆ. ಆದರೂ ಈ ತಿರುವಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಒಮ್ಮೆ ಆ ಹಾಡುಗಳ ಮೆಲುಕುಹಾಕುವಾಸೆ ಇದೆ....

೧) " ಭಾವ ಎಂಬ ಹೂವು ಅರಳಿ ಗಾನ ಎಂಬ ಗಂಧ ಚೆಲ್ಲಿ.."(ವಾಣಿಜಯರಾಂ)

೨) "ಯಾವ ಜನ್ಮದ ಎಳೆಯೋ ಕಾಣೆನು ಕಂಡಕೂಡಲೇ ಒಲಿಸಿತು.."( ಸುಶೀಲಾ)

೩)" ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣ ಕನ್ನಡಿಯಲಿ ಕಂಡೆ ನನ್ನ ರೂಪ"(ಪಿಬಿಎಸ್ --ಸುಶೀಲಾ)

೪)"ಜೇನಿನ ಹೊಳೆಯೋ ಹಾಲಿನ ಮಳೆಯೋ.."(ರಾಜಕುಮಾರ್)

೫)"ನೋಟದಾಗೆ ನಗೆಯ ಮೀಟಿ..."(ಎಸ್ಪಿಬಿ)

೬)" ಈ ಭೂಮಿ ಬಣ್ಣದ ಬುಗುರಿ.."(ಎಸ್ಪಿಬಿ)

೭)"ಗಗನವು ಎಲ್ಲೊ ಭೂಮಿಯೂ ಎಲ್ಲೋ...(ಜಾನಕಿ)

೮)"ನಗುವ ನಯನ ಮಧುರ ಮೌನ.."(ಜಾನಕಿ--ಎಸ್ಪಿಬಿ)

೯)" ನಗುನಗುತ ನಲಿ....(ಪಿಬಿಎಸ್)

೧೦)"ಆಸೆಯ ಭಾವ ಒಲವಿನ ಜೀವ.."(ಎಸ್ಪಿಬಿ)

ಹೇಳಿ ಹಾಡಿನ ಪಟ್ಟಿನೋಡಿ ನಿಮಗೇನನ್ನಿಸಿತು ಏನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವೆವು ನಾವು ಎಂಬ ಅರಿವು ಮೂಡಿದರೆ ಸಾಕು...!!

ಯಯಾತಿ ಸಿಂಡ್ರೋಮು

"ಕೊಡು ಕೊಡು ಭಗವಂತ...."

ಇಲ್ಲ ಮಗಳ ಸಲುವಾಗಿ ವರ ಕೇಳಲಿಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿಲ್ಲ ಅದಕಿನ್ನೂ ವ್ಯಾಳ್ಯೆ ಅದ. ಇದು ಏನಿದ್ರೂ ನಂದು ಡಿಮಾಂಡು.

ಯಾರಿಗೆ ಕೇಳಕೋಬೇಕು ಅಂತ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ ಹಿಂಗಾಗಿ ಆ ಜಾಗ..... ಅದ. ನಂದೇನೂ ಅಂಥಾ ಮಹತ್ವದ್ದು

ಕೋರಿಕೆ ಅಲ್ಲ ಆದ್ರ ಇದನ್ನು ಓದಿ ಯಾರಿಗರ ಕರುಣಾ ಬಂದು ,ಮುಂದಬಂದು ಸಹಾಯ ವಗೈರೆ ಮಾಡಾವ್ರಿದ್ರ

ನಂದೇನೂ ಅಭ್ಯಂತರ ಇಲ್ಲ.ಈ ವಿಷಯ ಮೊದ್ಲ ಹೇಳೂದು ಸರಿ ಅನಿಸ್ತು. ಅದಕ್ಕ ಹೇಳತೇನಿ.

ನೇರವಾಗಿ ಹೇಳತೇನಿ.ನನಗೂ ಈಗೀಗ"ಯಯಾತಿ ಸಿಂಡ್ರೋಮ್" ಸುರು ಆಗೇದ.ಇದೇನಿದು ಅಂತ ತಲಿಕೇಡಿಸ್ಕೊಬ್ಯಾಡ್ರಿ.

ಆ ಕತಿ ನಿಮಗೆಲ್ಲ ಗೊತ್ತಿದ್ದದ್ದ ಹಿಂಗಾಗಿ ಮತ್ತ ಅದನ್ನ ಏನು ಹೇಳೋದು.ಒಂದು ಬದಲಾವಣೆ ಅದ ನನಗ ಪುರೂರವ ನಂತ

ಮಗಾಇಲ್ಲ ಹಿಂಗಾಗಿ ಆ ಕತಿ ಇಲ್ಲಿ ರಿಪೀಟು ಆಗಲಾರದು. ಆದ್ರ ವಾಂಛ್ಹಾ ಮಾತ್ರ ಯಯಾತಿದು ನನ್ನೊಳಗ ಆವಾಹಿಸಿಕೊಂಡದ.

ಈ ಬದಲಾವಣೆ ನಾ ಫೀಲ್ ಮಾಡಲಿಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿ ಭಾಳದಿನಾ ಆದ್ವು. ಸುರುಆಗಿದ್ದು ಮಾರಿಷಸ್ ನ್ಯಾಗ.ಅಲ್ಲೊಂದು ಬೀಚು ಅದರ

ದಂಡಿತುಂಬ ಲಾವಣ್ಯವತಿಯರ ದಂಡು..ಕೈಯಾಗ ಕೆಮರಾ ಇತ್ತು ಸುಂದರಿಯರನ್ನು ಕೆಮರಾದಾಗ ಸೆರಿಹಿಡಿಯೋ ಹಂಬಲ

ನಂದು.."ಏ ಅಂಕಲ್ ಕ್ಯಾ ಕರ್ ರಹೆ ಹೋ.." ಎನ್ನುವ ಕುಹಕ ಪ್ರಶ್ನೆ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಯದ್ದು ಹಾಗೆಯೇ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿ

ಯ ಕಿಚಾಯಿಸುವ ಹಾಡು..."ಅಭಿ ತೋ ಮೈ ಜವಾನ್ ಹುಂ..". ಅಂಕಲ್ ಅನ್ನುವ ಪಟ್ಟ ದೊರೆತಿದ್ದು ಮಾರಿಷಸ್ ನೊಳಗ.

ಆ ಪದವಿಗೆ ಭೂಷಣ ಅನ್ನುವಹಂಗ ಹಣಿಕಿ ಹಾಕುವ ಬಿಳಿಕೂದಲ, ದಾಡಿ ಇತ್ಯಾದಿ.ಕೆಟ್ಟ ಅನಸ್ತದ ಯಾಕಂದ್ರ ವಯಸ್ಸಾತು ನನಗ

ಇದು ನನಗ ಬ್ಯಾರೆಯವ್ರು ಹೇಳಲಿಕ್ಕೆ ಸುರು ಮಾಡಿದ್ರು.ಏನು ಮಾಡುವುದು ತಿಳಿವಲ್ತು. ಡೈ ವಗೈರೆ ಭಾಳದಿನಾ ಟಿಕಾಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ

ಮನಸ್ಸು ಇನ್ನೂ ರೆಕ್ಕಿಬಿಚ್ಚಿ ಹಾರಬೇಕಂತದ ಆಕಾಶಾನೂ ವಿಸ್ತಾರ ಅದ ಕಲರಫುಲ್ ಅದ ರೆಕ್ಕಿ ಬಡೀಲಿಕ್ಕೆ ಶಕ್ತಿ ಬೇಕಾಗೇದ

ನೀವು ಹೇಳಬಹುದು "ಶಕ್ತಿವರ್ಧಕ'ಔಷಧಿಗಳು ಬೇಕಾದಷ್ಟವ ಅಂತ ಆದ್ರ ನಾ ಹಪಾಪಿಸುವುದು ನಿಜವಾದ ಶಕ್ತಿಗೆ.

ಮೈಸೂರಾಗ ವಿಪ್ರೋ ಕ್ಯಾಂಪಸ್ಸಿನೊಳಗ ಎರಡುದಿನಾ ಆತು. ಸಿಂಡ್ರೋಮು ಇನ್ನೂ ಜಾಸ್ತಿಆಗೇದ. ಈಗಿನ ಪೀಳಿಗಿ ಭಾಳ ಚಾಲೂ.

ಓದತಿರಬೇಕಾದ್ರ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಪಟಾಯಿಸಿಕೊಳ್ತಾರ. ಅಕಸ್ಮಾತ ಒಂದ ಕಂಪನಿಯೊಳಗ ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ತು ಅಂದ್ರಂತೂ ಕೇಳಬ್ಯಾಡ್ರಿ.

ಜೋಡಿನ ಊಟಾ ಮಾಡಬಹುದು..ನಗಾಡಬಹುದು ಇತ್ಯಾದಿ..! ಹೋಗಲಿ ಅದು ಅವರು ಪಡಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದು ನೋಡಿ ನೋಡಿ

ಹೊಟ್ಟಿಉರಿ ಆಗಿ ಕಾಫಿ ಕುಡಿಯೋದು ಮಾತ್ರ ನಾ ಕೇಳಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದು.ಏನುಮಾಡುವುದು ನಮ್ಮ ಕಾಲಕ್ಕ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಇರಲಿಲ್ಲ

ಕ್ಯಾಂಪಸ್ಸ ಇರಲಿಲ್ಲ ,ಗರ್ಲಫ್ರೆಂಡು ಇರಲಿಲ್ಲ , ಧೈರ್ಯಾನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಹಿಂಗ ಈ "ಇಲ್ಲ" ಅನ್ನುವುದರ ಪಟ್ಟಿ ಈಗ ಮಾಡಬಹುದು..

ಆಮ್ಯಾಲ ಒಂದು ವೇಳೆ ಇದ್ದಿದ್ರ ನಾ ಏನ ಮಾಡಬಹುದಾಗಿತ್ತು ಅನ್ನುವ ರಮ್ಯ ಕಲ್ಪನಾ ಮಾತ್ರ ನಾ ಈಗ ಮಾಡಬಹುದು.

ಸ್ವಲ್ಪ ಸೀರಿಯಸ್ ಆಗೂದಾದ್ರ ಈಗಿನ ಪೀಳಿಗೆ ನಮಕಿಂತಾನೂ ಸ್ವತಂತ್ರ ಅದ ,ಅವಲಂಬಿತ ಅಲ್ಲ ತಮ್ಮ ನಿರ್ಧಾರ ತಾವ ಮಾಡುವ

ಛಾತಿ ಅದ. ಹಿಂಗ ನೂರೆಂಟು ಪ್ಲಸ್ ಪಾಯಿಂಟ್ ಅವ.ಅದಕ್ಕ ಅವರಿಗೆ ಅಭಿನಂದನೆ ಹೇಳಬೇಕು.

ನನ್ನ ಸಮಸ್ಯಾ ಹಂಗ ಉಳದದ. ಪರಿಹಾರ ಸಿಗಬಹುದು ನಿಮ್ಮೊಡನೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಅಂತ ಅನಿಸ್ತು.

ನೋಡ್ರಿ ಹಿರ್ಯಾರು, ಗೆಳ್ಯಾರು ಸಲಹಾ ಸೂಚನಾ ಕೊಡ್ರಿ. ಈ ಯಯಾತಿ ಸಿಂಡ್ರೋಮಿಗೆ ಏನರ ಔಷದಿ ಇದ್ರ ಹೇಳ್ರಿ..!!

ಹ್ಯಂಗ ಹೇಳಲಿ ಹೆಂಗ ಹೇಳಲಾರದ ಇರಲಿ...

ಕಂಬಾರರು ಬರೆದ ಹಾಡಿನ ಸಾಲು ಇದು.ಇದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಉದಾಹರಿಸುವ

ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿದೆ. ಇನ್ನೊಂದು ಹಾಡು ಇದೆ..ನಿದಾಫಾಜಲಿ ಬರೆದಿದ್ದು

"ಕಭಿ ಕಿಸಿ ಕೊ ಮುಕಮ್ಮಿಲ್ ಜಹಾಂ ನಹೀ ಮಿಲತಾ

ಕಹೀ ಜಮೀನ್ ತೊ ಕಹಿ ಆಸಮಾ ನಹೀ ಮಿಲತಾ.." ತಾತ್ಪರ್ಯ ಇಷ್ಟೇ

ಯಾರಿಗೂ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಅನ್ನುವ ವಸ್ತು ಸಿಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ ಒಂದು ಹಂಬಲ

ಪೂರೈಸುವಾಗ ಇನ್ನೊಂದರ ತ್ಯಾಗ ನಾವು ಮಾಡಲೇಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ....!!

ಪೀಠಿಕೆ ಕಿರಿಕಿರಿ ಅನಿಸಿತೇ ನನ್ನ ಸ್ಥಿತಿ ಹಾಗಿದೆ. ನಾ ಕನಸೊಂದು ಕಂಡಿದ್ದೆ

ಮಿತ್ರ ಶಿವು , ಹೆಗಡೇಜಿ. ಆಜಾದ್ ನೀರೆರೆದರು. ಅದು ಚಿಗಿಯಿತು. ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ

ಸುನಾಥಕಾಕಾ ಮುನ್ನುಡಿ ಬರೆದು ಹರಸಿದರು ಹಿರಿಯ ಕವಿ ಈರಣ್ಣ ಇಟಗಿ

ಬೆನ್ನುಡಿ ಬರೆದು ಬೆನ್ನು ತಟ್ಟಿದರು. ಎಲ್ಲ ಮುಗೀತು ಅನ್ನುವಾಗ ಜುಲೈ೧೯ ರ

ನಾಟಕೀಯ ಘಟನೆಗಳು ದಿಕ್ಕು ಬದಲಿಸಿದವು. ವೃತ್ತಿ ಜೀವನ ತಿರುವು ಪಡೆದಿದೆ

ನನಗೆ ಬೇರೆ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಆಫರ್ ಬಂದಿದೆ .ಅದರ ನಿಮಿತ್ತ ಟ್ರೇನಿಂಗ್ ಗಾಗಿ

ಎರಡು ತಿಂಗಳ ವರೆಗೆ ಮಾರಿಷಸ್ ಗೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗಿದೆ. ಹಾಗೂ ಆಗಸ್ಟ ೧ ಕ್ಕೆ

ಹೋಗಬೇಕಾಗಿದೆ. ನಾನೇ ಇಲ್ಲದೆ ನನ್ನ ಬುಕ್ಕು ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಬಹುದಿತ್ತು..

ಆದಕೆ ಕನಸೊಂದ ಪೋಷಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದು ಸಾಕಾರವಾಗುವ ಗಳಿಗೆಯಲಿ ನಾನಿಲ್ಲ

ಇದು ಯಾಕೋ ಸರಿ ಅನಿಸಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಶಿವು ಅವರ ಜೊತೆ ಮಾತಾಡಿದೆ

ಅವರು ಸಮ್ಮತಿಸಿದ್ದಾರೆ. ನನ್ನ "ಕನವರಿಕೆಗಳು" ಸದ್ಯ ವಿರಮಿಸಿವೆ. ಮುಂದೆ ಮತ್ತೆ

ಅವು ನಿಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿ ನಲಿದಾಡಬಹುದು. ಆ ಕಾಲ ಬೇಗನೆ ಬರಲಿ ಎಂಬ ನನ್ನ

ಹಾರೈಕೆಯಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ದನಿಯೂ ಸೇರಲಿ.

ಗೆಳೆಯ ಮಂಜು ಹಾಗೂ ಸುಧೇಶ್ ಶೆಟ್ಟಿ ಅವರಿಗೆ ಅಭಿನಂದನೆ ಹೇಳುತ್ತಿರುವೆ.

ಹಾಗೆಯೇ ಶಿವು ಅವರಲ್ಲಿ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳುತ್ತಿರುವೆ..

ಇವರು ಮಾತ್ರ ಅದ್ಯಾಕೆ ಹಾಗೆ....?

                                         ಶಾಲೆಯ ಪೆಪ್ಪರಮಿಂಟಿನ ಒಗರಿಗೆ ಮುಖ
                                        ಕಿವುಚಿದ ತರಳೆ..
                                        ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಧ್ವಜ ಮಾರಿಬಂದ ದುಡ್ಡು ಎಣಿಸಿ
                                        ಸುಸ್ತಾದವ  " ನಮ್ಮ ಮೆಟ್ರೋ" ದ ಕೆಳಗೆ.
                                        ದಿಲ್ಲಿ ದರಬಾರಿನಲಿ  ಸ್ಟಾರ್ಚ ಹಾಕಿದ ಸೀರೆಯ
                                        ಚುಂಗಿನ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ.. ಅಂತೂ ಈರುಳ್ಳಿ ಬೆಲೆ
                                        ಇಳಿದಿದ್ದಕ್ಕೆ ನಗುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಧಾನಿ..
                                        ಹೀಗೆ ನಿನಗೆ ಅರವತ್ತೊಂದಾಯಿತೀಗ..
                                        ಆದರೇನು ತಾಯೇ ನಿನ್ನ ಹಸಿವೇ  ಹಿಂಗಿಲ್ಲ
                                        ನಿನ್ನ ಮಡಿಲಲಿ ಆಡಿದ ಕಂದಮ್ಮಗಳ ರಕ್ತ
                                         ಅಷ್ಟು ರುಚಿಯೇ...
                                         ಚಪ್ಪರಿಸಿ  ಬೀಗುತಿಹೆಯಲ್ಲ....!
                                         ನಿರಂಜನ ,ಯಶವಂತರಂತಹವರು..
                                         ಇರಬಹುದಿತ್ತು ಇವರೂ
                                         ಏಸಿರೂಮಿನ ತಂಪನುಭವಿಸುತ್ತ
                                         ಸ್ವಿಸ್ ಬ್ಯಾಂಕಿನ ಕೋಡನ್ನು ಗುಣಗುಣಿಸುತ್ತ
                                         ಇದ್ದಾರಲ್ಲವೇ   ಎಲ್ಲರೂ ಹೀಗೆ...
                                         ಇವರು ಮಾತ್ರ ಅದ್ಯಾಕೆ ಹಾಗೆ....?       

                  ನಿನ್ನೆ ಮಾಲೆಗಾಂವ್ ನಲ್ಲಿ ಯಶವಂತ್ ಸೋಲವಣೆ ಅನ್ನುವ ಅಧಿಕಾರಿಯನ್ನು  ಜೀವಂತದಹಿಸಿ ಕೊಲ್ಲಲಾಯಿತು. ಅವ ತೈಲ ಕಲಬೆರೆಕೆ (ಡಿಸೆಲ್,ಪೆಟ್ರೋಲ್) ವಿರೋಧಿಸಿದ್ದ. ಅವ  ಏಸಿ ಹುದ್ದೆ ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದ
ಕೊಂದವರು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದಾರೆ ಅಲ್ಲಿಯ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಅವರನ್ನು ಬಂಧಿಸುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ.
ಒಂದರೆ ಕ್ಷಣ  ನಿಲ್ಲೋಣ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳೋಣ.." ಇವರು ಮಾತ್ರ ಅದ್ಯಾಕೆ ಹಾಗೆ....? "   
                        

ಹರಾಜಪ್ಪೋ ಹರಾಜು...

ಮೊನ್ನೆ ಶನಿವಾರ==ರವಿವಾರ ಎಲ್ಲ ಚಾನೆಲ್ ಗಳು ಒಂದೇ ರಾಗ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದವು.ಅದೆಂದರೆ ಐಪಿಎಲ್-೪ ರ
ಆಟಗಾರರ ಹರಾಜು. ಐಪಿಎಲ್ ಜ್ವರ ಅದಾಗಲೇ ಶುರುಆಗಿದೆ. ವಿಶ್ವಕಪ್ ಜ್ವರ ಏರಬೇಕಾಗಿತ್ತು ಆದ್ರೆ
ಐಪಿಎಲ್ ನ "ಝಣ ಝಣ"ದ ಮುಂದೆ ಅದು ಮಂಕಾಗಿದೆ. ಪುಣ್ಯ ಅಂದ್ರೆ ಐಪಿಎಲ್ ಸುರುಆಗೋವಾಗ ವಿಶ್ವಕಪ್
ಮುಗಿದಿರುತ್ತದೆ. ಒಂದುವೇಳೆ ಅವು ಏಕಪ್ರಕಾರದಲ್ಲಿ ನಡೆದಿದ್ದಾದರೆಅದೆಷ್ಟೋ ಆಟಗಾರರು ವಿಶ್ವಕಪ್ ಧಿಕ್ಕರಿಸಿ
ಐಪಿಎಲ್ಗೆ ಮುಗಿಬೀಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದು ಸಹಜವೂ ಸರಿ.ಯಾಕಂದ್ರೆ ದುಡ್ಡು ಅದರ ಮುಂದೆ ಮತ್ತೇನಿದೆ...ಅಲ್ವೆ?
ನಮ್ಮ ಹುಡುಗ್ರು ಟ್ವೆಂಟಿ ಟ್ವೆಂಟಿ ವಿಶ್ವಕಪ್ ಗೆದ್ದಿದ್ದೆ ಬಂತು  ನಮ್ಮ ಬೋರ್ಡು ಚಿನ್ನದಮೊಟ್ಟೆ ಇಡುವ ಕೋಳಿ
ಐಪಿಎಲ್  ಕಂಡುಹಿಡಿದ್ರು ಮೋದಿ ಎನ್ನುವ ಹಪಾಪಿ ಆದರೆ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಬಲೆ ನೇಯ್ದ . ಕೊಳ್ಳುವ ಆಟ ಸುರು ಆತು
ಪಟೌಡಿ, ಗವಾಸ್ಕರ್, ಶಾಸ್ತ್ರಿ ಮುಂತಾದ ಖ್ಯಾತನಾಮರು ಆಡಳಿತಮಂಡಳಿ ಸೇರಿದ್ರು. ಇಡೀ ವಿಶ್ವ ಬೆರಗಾಗುವಂತೆ
ಮೊದಲ ಟೂರ್ನಿ ಮುಗಿಯಿತು. ಚುನಾವಣೆ ನೆವ ಎರಡನೇ ಟೂರ್ನಿ ಆಫ್ರಿಕಾದಲ್ಲಾಯಿತು. ಮೂರನೇದು ಮತ್ತೆ ಸ್ವದೇಶದಲ್ಲಿ. ಈಗ ನಾಲ್ಕರ ಹೊಸಿಲಲ್ಲಿರುವೆವು. ಮೂರನೇದಕ್ಕಿಂತ ನಾಲ್ಕನೇದು ಮಿಗಿಲಾಗಿರುತ್ತದೆ..ಈಗ ಎಂಟರ
ಬದಲು ಹತ್ತು ಟೀಮು. ಡಾಲರ್ಗಳಲ್ಲಿ ಮೊನ್ನೆ ಬಿಕರಿಯಾದ ಆಟಗಾರರ ಕಿಸ್ಮತ್ ನ ಏನು ಬಣ್ಣಿಸಲಿ...!

ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ  ಸಾಕರ್ ಹಾಗೂ ಅದ ನಡೆಸುವ ಕ್ಲಬ್ಬುಗಳು ಹಣದ ಹೊಳೆ ಹರಿಸಿ ಖ್ಯಾತನಾಮರನ್ನು ಖರೀದಿಸುತ್ತವೆ.ಅಲ್ಲೂ ಆಟಗಾರರ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಬಗ್ಗೆ ಅನೇಕ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿವೆ. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ನಿವಾಳಿಸಿ ಒಗೆಯುವಂತೆ ಐಪಿಎಲ್ ಬೆಳೆದಿದೆ.ಇಲ್ಲಿ ಕೋಟಿ ಕೊಟ್ಟು ಖರೀದಿಸುವುದು ತೀರ ಮಾಮೂಲಿ ವಿಷಯ. ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ
ಒಂದೆರಡು ಪಂದ್ಯವಾಡಿದವ ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ಬಾಚಿಕೊಂಡ. (ಉದಾ : ತಿವಾರಿ) ಅದೇ ತರಹದ ಪ್ರತಿಭೆ ಇದ್ರೂ
ಆ ಆಡುವ ಅವಕಾಶ ಸಿಗದಿದ್ದುದಕ್ಕೆ ಕೇವಲ ಹತ್ತಿಪ್ಪತ್ತು ಲಕ್ಷದಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತಿ ಪಡುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಗೆ ಸಿಲುಕಿದ ನತದೃಷ್ಟರೂ (ಉದಾ: ಮನೀಷ್ ಪಾಂಡೆ) ಇದ್ದಾರೆ.  ತನ್ನ  ತಾಯ್ನಾಡು ಅದನ್ನು ನಾ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಬೇಕು ಎನ್ನುವ
ಮಹದಾಸೆ ತರುಣ ಕ್ರಿಕೆಟಿಗರಲ್ಲಿ ಈಗಿಲ್ಲ. ಅನ್ನ  ನೀಡುವ ಮಾಲೀಕರಿದ್ದಾರೆ ಅವರನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದರಾಯಿತು ಅನ್ನುವ ಧೋರಣೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ  ಉದಾ: ಪೋಲಾರ್ಡ ಎಂಬ ದೈತ್ಯ ಪ್ರತಿಭೆ. ತನ್ನ  ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಆಡುವಾಗ ಅವನದು ಶೂನ್ಯ ಸಾಧನೆ.. ಆದರೆ "ಮುಂಬೈ ಇಂಡಿಯನ್ಸ" ಅಥವಾ " ರೆಡ್ ಬ್ಯಾಕ್ "ಪರ ಆಡುವಾಗ ಅವನ
ಕರಾಮತ್ತು ವರ್ಣಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ  ದೇಶದ ಮುರಳಿ ವಿಜಯ್ , ರೈನಾ , ಉತ್ತಪ್ಪ್  ಎಲ್ಲ  ಇದೇ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ
ಬರ್ತಾರೆ..!  ಹಾಗಂತ ಇವರು ಮಾಡಿದ್ದು ತಪ್ಪಲ್ಲ  .ಬೆಂಕಿ ಹತ್ತಿದೆ ಅದರ ಶಾಖಕ್ಕೆ ಮೈ ಕಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ನಮ್ಮ  ಹಿರಿಯ  ಆಟಗಾರರು ನಿವೃತ್ತಿಯಾದಮೇಲೆ ಪಟ್ಟ ಅಥವಾ ಪಡುತ್ತಿರುವ ಪಾಡು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿದೆ.
ಚಂದ್ರಶೇಖರ್ ಕಾಲು ಮುರಿದುಕೊಂಡು ವೀಲ್ ಚೇರ್ ವಾಸಿಯಾಗಿದ್ದು, ದೈತ್ಯ ಪ್ರತಿಭೆಯ ಸೋಳ್ಕರ್ ನ ಕೊನೆಗಾಲದ ದುರವಸ್ಥೆ ಎಲ್ಲ ಇದೇ ದೇಶದಲ್ಲಿ  ಆದಿದ್ದು. make hay when sun shines ಅನ್ನುವ ಹಾಗೆ
ತರುಣ ಆಟಗಾರರು ದುಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಅಥವಾ ರಾಶಿ ರಾಶಿ ಹಣ ಬಾಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ....

ಯಾಕೆಂದರೆ ಇದು ಪ್ರಸ್ತುತ ಭಾರತ ಪೆಪ್ಸಿ ಅನ್ನೋ ಹಾಗೆ "ಯಂಗಿಸ್ತಾನ್ ವಾವ್.."

ಬ್ಲಾಗು ಕಾಮೆಂಟು ವಗೈರೆ..ವಗೈರೆ

ದಿ.೦೫/೦೩/೨೦೦೯ ರಂದು ನನ್ನ ಮೊದಲ ಬ್ಲಾಗು ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು..ಅಥವಾನಾನೇ ಪೋಸ್ಟಮಾಡಿದ್ದೆ. ಆಗಿನ್ನೂ ಹೊಸದು ಯಾರಾದ್ರೂ ಕಾಮೆಂಟ ಹಾಕಿದ್ರೆ ಅವರಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳೋದು ಒಂಥರಾ
ಖುಷಿಯ ಸಂಗತಿ. ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹಿಂಬಾಲಕರ ಪಟ್ಟಿ ಬೆಳೀತು ಆದರೆ ಕಾಮೆಂಟಿಗರ ಸಂಖ್ಯೆ ನಮ್ಮ ಭಾಷಾದಾಗ
ಹೇಳೂದಾದ್ರ "ಕುಂಟಿಗ್ಯೋ ಕುರಿಗ್ಯೋ.." ಅನ್ನತಿತ್ತು. ಆದ್ರು ಬರೆಯುವುದು ನಿಲ್ಲಿಸಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ಈ ತಿರುವಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವೆ.ಸಾಗಿ ಬಂದ ದಾರಿ ಒಮ್ಮೆ ತಿರುಗಿ ನೋಡುವ ಮನಸ್ಸಾಗಿದೆ.

ಮೊದಲು ಧನಾತ್ಮಕ ಅಂಶ ಹೇಳಿಬಿಡುವೆ..
೧) ಈ ಬ್ಲಾಗ್ ನನಗೆ ಹೊಸ ಚೆಹರೆ ಅಂದರೆ ಹೊಸ ಅಸ್ತಿತ್ವ ದೊರಕಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದೆ. ನಾನೇನಾದರೂ ಹೇಳಲು      ಬರೆಯಲು ಬಯಸಿದಾಗ ಬ್ಲಾಗ್ ನನಗೆ ಮಾಧ್ಯಮವಾಗಿದೆ.

೨) ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಮಾಧ್ಯಮ. ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಪಾದಕರ ಕಬು ದ ಹೆದರಿಕೆ ಇಲ್ಲ.  ನಮಗನಿಸಿದ್ದನ್ನು ನೇರವಾಗಿ
    ಹೇಳಬಹುದು ಹಾಗೆಂದು ನನ್ನ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬಂದ ಯಾವ ಬ್ಲಾಗ್ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಉಡಾಫೆ ಇಲ್ಲ.

೩) ಹೊಸ ಮಿತ್ರರು. ಹೌದು ಇದು ದೊಡ್ಡ ಉಪಲಬ್ಧಿ. ವಯಸ್ಸಿನ ಅಂತರ ಇಲ್ಲದೆ ಇಲ್ಲಿ ಮಿತ್ರರಾಗಬಹುದು.
    ನಾ ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ  ಲಕ್ಕಿ. ವಿಭಿನ್ನ ಸ್ತರದ ವೃತ್ತಿಯ ಜನ ಮಿತ್ರರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

೪)  ನಾ ಬರೆದದ್ದು ಬೇರೆಯವರು ಮೆಚ್ಚಿ/ತೆಗಳಿ ದಾಗ ಸ್ಪಂದನ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ.ಇದು ಬ್ಲಾಗ್ ನಿಂದ ಸಾಧ್ಯ.

ಇನ್ನು ಬ್ಲಾಗ್ ನಿಂದ ಋಣಾತ್ಮಕ ಅಂಶವೂ ಇವೆ...

೧) ಬ್ಲಾಗನಲ್ಲಿ ಬರೆದದ್ದು ಯಾವ ಪ್ರಕಾರದ ಸಾಹಿತ್ಯ. ಇದು ಬರೆದವನ ಆತ್ಮರತಿಯೇ.. ನನ್ನ  ಹಾಗೂ ಇತರೇ
    ಕೆಲವರ ಬ್ಲಾಗ್ ಬರಹ ನೋಡಿದರೆ ಈ ಮಾತು ನಿಜ ಅನಿಸಬಹುದೇನೋ..

೨)   ನಾವು ಬರೆದದ್ದು ಎಂದೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಲ್ಲ ಹೀಗಂತ ತಿಳದವ್ರು ಹೇಳ್ತಾರ. ನಾವು ಬರೆದ ಬುಕ್ಕು   ಮಾರಾಟಮಾಡಲಿಕ್ಕೆ  ಮಾರಾಟಗಾರ್ರು ತಯಾರಿಲ್ಲ. ಪ್ರಕಾಶಕರಲ್ಲಿ ಹಿಂಜರಿತವಿದೆ. ಇದು ವಾಸ್ತವ  ಐಬು ನಮ್ಮಲ್ಲಿಲ್ಲ
  ಅಂತ ಹೇಳಲು ಧೈರ್ಯ ಸಾಲುತ್ತಿಲ್ಲ.

೩) ಗುಂಪುಗಾರಿಕೆ. ಸಾಹಿತ್ಯದ ಇತರೇ  ಪ್ರಕಾರಗಳಂತೆ ಈ ಪಿಡುಗು ಇಲ್ಲೂ ಇದೆ, ನಿಜ ಈ  ಮಾತು ಹಲವರು
   ಅಲ್ಲಗಳೆಯುತ್ತಾರೆ.ಗೌತಮ್ ಹೆಗಡೆ ಈ ಬಗ್ಗೆ ಗಮನ ಸೆಳೆದಿದ್ರು.ನಾನೂ ಅದನ್ನು ಅಲ್ಲಗಳೆದು ಅವರ ಬ್ಲಾಗ್ ನಲ್ಲಿ
   ಕಾಮೆಂಟು ಹಾಕಿದ್ದೆ.  ಆದರೆ ಸ್ವಂತ ಅನುಭವ ಪಾಠ ಕಲಿಸಿದೆ.ಸತ್ಯ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿರುವೆ. ಇಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಭಾಷೆ,ಪ್ರಾಂತ
   ಹೀಗೆ ಅವುಗಳದೇ  ಆದ  ವರ್ಗೀಕರಣಗಳಿವೆ..

೪) ಹಿಂಬಾಲಕರು.ಹಿಂಬಾಲಕರ ಸಂಖ್ಯೆ ನೂರಿದ್ದರೂ ಕಾಮೆಂಟು ಬರೋದು ಇಪ್ಪತ್ತು-ಮುವ್ವತ್ತು. ಇನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಕರು ಐವ್ವತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನಂಥವದರಿಗೆ  ಹತ್ತು ದಾಟೋಲ್ಲ. ಹಾಗಾದ್ರೆ ಹಿಂಬಾಲಕರು ಅದೇಕೆ ಕಾಮೆಂಟು ಹಾಕೋಲ್ಲ. ನನಗಂತೂ ಉತ್ತರ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.

ಮೇಲಿನ ನನ್ನ ಮಾತು ಅರ್ಥ ಇಲ್ಲದ್ದು ಇಲ್ಲಿ  ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿಯಿದೆ  ಇವೆಲ್ಲ ನನ್ನ ಕಲ್ಪನೆಗಳು ಮಾತ್ರ ಎಂದು  ಯಾರಾದರೂ ಹೇಳಿದರೆ ನಾ ತುಂಬಾ ಖುಷಿಪಡ್ತೇನೆ( ಅದು ನಿಜ ಆಗಿದ್ರೆ). ನನ್ನ ಕಳಕಳಿ ಇಷ್ಟೇ. ಈ ಬ್ಲಾಗ್ ಸಮೂಹದ ಅಳಿವು ಉಳಿವು ಒನಪು ಒಯ್ಯಾರ ನಾವೇ ಮಾಡಬೇಕು. ಯಾರಾದ್ರೂ ಬ್ಲಾಗ ಬರೆದರೆ ಆ ಬ್ಲಾಗಿನ
ತಿರುಳು ನೋಡಿ ಕಾಮೆಂಟಿಸೋಣ. ಅವನ/ಅವಳ ಭಾಷೆ,ಪ್ರಾಂತ ಇತ್ಯಾದಿ ಯಾಕೆ ಗಣನೆಗೆ ತಗೋಬೇಕು.
ಈಗಾಗಲೇ ಬ್ಲಾಗ್ ಹಾಗೂ ಬ್ಲಾಗ್ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಅನೇಕ ಮೇಧಾವಿಗಳು, ಸಂಪಾದಕರುಗಳು ತಮಗೇ
ತಿಳಿದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ವರ್ಣಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಒಂದು ಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ನಾವು ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ.ತಪ್ಪು ಒಪ್ಪು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳೋಣ. ನಮ್ಮ  ಈ ಬ್ಲಾಗ್ ವನ ನಳನಳಿಸೋಣ.

ಈ  ಲೇಖನ ಯಾವುದೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಬರೆದಿಲ್ಲ. ಗೌತಮ್ ಅವರ ಹೆಸರು ಬರೀ ಪ್ರಾಸ್ತಾವಿಕ ಮಾತ್ರ.   

"ಮಾಮರವೆಲ್ಲೊ ಕೋಗಿಲೆ ಎಲ್ಲೋ.."

ಉದಯಶಂಕರ್ ಬರೆದ ಬಾಲು ಅವರಿಗೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತ ಸ್ಥಾನ ದೊರಕಿಸಿಕೊಟ್ಟ್
ಗೀತೆ ಇದು.ತುಂಬಾ ಜನಪ್ರಿಯವೂ ಆಗಿತ್ತು. ಈ ಹಿಂದೆಯೂ ಅನೇಕ ಮಹನೀಯರು ತಮ್ಮ ಕಂಠಸಿರಿಯಿಂದ
ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ಸಿನೇಮಾಕ್ಕೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ರು. ಅದು ಟಿ.ಎಮ್ ಸೌಂದರ್ ರಾಜನ್ , ಪೀಠಾಪುರಂ, ಘಂಟಸಾಲ
ಅಥವಾ ಶಿರ್ಕಾಳಿ ಗೋವಿಂದರಾಜನ್ ("ರಾಮನ ಅವತಾರ.." ಹಾಡು ನೆನಪಿದೆಯೇ) ಈ ಎಲ್ಲ ಮಹನೀಯರಲ್ಲಿ
ಒಂದು ವಿಷಯ ಸಾಮಾನ್ಯ ಅಂದರೆ ಇವರಾರಿಗೂ ಕನ್ನಡ ಸುಲಲಿತವಾಗಿ ಬರುತಿರಲಿಲ್ಲ ಆದ್ರೂ ಇವರು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ
ಹಾಡಿದರು ಕರ್ನಾಟಕದ ಜನ ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡ್ರು ಕೂಡ..! ಹಳೆ ಹಾಡು ಹಾಗೆಯೇ ಮೆಲುಕು ಹಾಕಿರಿ ಇವರು ಹಾಡಿದ
ಹಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡತನ ಇಣುಕುತ್ತದೆಯೇ....ಆದರೂ ಇವರು ಹಾಡಿದ ಗೀತೆಗಳು ಜನಪ್ರಿಯ ಆದವು. ಅದರಲ್ಲಿ
ಘಂಟಸಾಲ ಅಂತೂ ಕನ್ನಡದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸೂಪರ್ ಸಿಂಗರ್. ಪಿ.ಬಿ.ಶ್ರೀನಿವಾಸ್ ಬಂದಾಗ ಮಾತ್ರ ಘಂಟಸಾಲ ಸ್ಥಾನ
ಸ್ವಲ್ಪ ಅಲುಗಾಡಿತು.ಪಿಬಿಎಸ್ ರ ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಗುಣ ಅಂದರೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ಉಚ್ಚಾರ ಹಾಗೂ ಅಗತ್ಯ ಬಿದ್ದ ಕಡೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ " ಶಬ್ದಫೇಕ್". ರಾಜಕುಮಾರ ಶರೀರ ವಾದರೆ ಪಿಬಿಎಸ್ ಶಾರೀರ ಅನ್ನುವ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾದರು.
ಪಿಬಿಎಸ್ ಒಂಥರಾ ಸಮುದ್ರ ಇದ್ದ ಹಾಗೆ ಯಾಕೆಂದರೆ ಅವರಿಗೆ ಕನ್ನಡವಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ಭಾಷೆ ಸಹ ಸಲೀಸಾಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವರನ್ನು ಕನ್ನಡದ ಮೊದಲ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಗಾಯಕ ಅನ್ನಬಹುದೇನೋ ಯಾಕೆಂದರೆ ಅವರಿಂದ ಹೊಮ್ಮಿದ
ಕನ್ನಡ ಸುಲಲಿತವೂ ಕೇಳಲು ಹಿತಕರವೂ ಆಗಿತ್ತು. ೬೦ರ ದಶಕ ಮುಗಿಯುತ್ತಿದ್ದ ವೇಳೆ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಪರಭಾಷಾ ಗಾಯಕ ಪರಿಚಯವಾದ. ಅವರೇ ಎಸ್ ಪಿ ಬಾಲಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯಂ....!

ನಾ ಸಣ್ಣವನಿದ್ದಾಗ ಧಾರವಾಡ ಸ್ಟೇಶನ್ನಿನ ಅಭಿಲಾಶಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆಗೆಲ್ಲ ಅವಾಗಿನ ಹಿಟ್ ಹಾಡುಗಳಾದ " ಬಾಜಿ ಕಟ್ಟಿ ನೋಡು ಬಾರಾ", "ನಮ್ಮೂರ್ನಾಗ್ ನಾನೊಬ್ನೆ ಜಾಣ.." ,"ನಮ್ಮ
ಸಂಸಾರ ಆನಂದ ಸಾಗರ" ಹೀಗೆ ಹಾಡು ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿದ್ದವು. ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಅಂದರೆ ಮೇಲಿನ ಎಲ್ಲ ಹಾಡುಗಳಲ್ಲಿ
ಎಸ್ಪಿಬಿ ದನಿಯಿತ್ತು ಮತ್ತು ಆ ದನಿ ಕೇಳಲು ವಿಚಿತ್ರ ಅನಿಸುತ್ತಿತ್ತು.ಕನ್ನಡ ಬಹಳ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಹಾಡಿದ ಹಾಗೆ... ಕನ್ನಡ
ಸಿನೇಮಾ ಒಂಥರಾ ಕವಲಿನಲ್ಲಿತ್ತು ರಾಜಕುಮಾರ್ ಗೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸ್ಫರ್ಧಿಗಳು ಸಿಗಲಾರಂಭಿಸಿದ್ದರು. ವಿಷ್ಣು, ಶ್ರೀನಾಥ ಹೀಗೆ ಬೇರೆ ನಾಯಕರು ಬಂದರು. ಪಿಬಿಎಸ್ ಅವರಿಗೂ ದನಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು ಹೊತೆಗೆ ಎಸ್ಪಿಬಿ ಅವರಿಂದಲೂ
ಹಾಡು ಹಾಡಿಸಿದರು."ಹಾವಿನ ದ್ವೇಷ ಹನ್ನೆರಡು ವರುಶ" ಹಾಡು ಹಿಟ್ ಆಯಿತು .ಎಸ್ಪಿಬಿ ಪರ್ಯಾಯ ದನಿಯಾಗಿ
ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದರು.ಅವರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕ ದೊಡ್ಡ ಬ್ರೇಕ್ ಅಂದರೆ "ಮಾಮರವೆಲ್ಲೋ.." ಹಾಡು. ರಾಜನ್ -ನಾಗೇಂದ್ರ ಮತ್ತು
ಎಸ್ಪಿಬಿ ಕಾಂಬಿನೇಶನ್ ಜನಪ್ರಿಯ ಆತು. ಅವರ ಜೋಡಿತನದಲ್ಲಿ ಬಂದ ಹಾಡುಗಳ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವು..
"ಆಸೆಯ ಭಾವ..", "ಚೆಲುವೆ ಎಲ್ಲಿರುವೆ...", "ನೋಟದಾಗೆ ನಗೆಯ ಮೀಟಿ.." ಹೀಗೆ ಎಸ್ಪಿಬಿ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಬಲವಾಗಿ
ಬೇರೂರಲು ಕಾರಣಕರ್ತರು. ಈ ಮಾತು ಎಸ್ಪಿಬಿ ಅವರೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಎಸ್ಪಿಬಿ ದನಿಯಲ್ಲಿ modulation ಇತ್ತು..ಯಾವಹಿರೋ ಮೇಲೆ ಹಾಡು ಚಿತ್ರಿತವಾಗುತ್ತದೆ ಅದನ್ನು ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಅವರ ದನಿ ಪರಿವರ್ತಿತವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಹಾಗೆಂದು "ಆಫ್ ಬೀಟ್ " ಹಾಡುಗಳೂ ಅವರ ಕಂಠದಲ್ಲಿ ಸುಲಲಿತವಾಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದವು.
"ಎಂಥಾ ಮರುಳಯ್ಯಾ ಇದು..","ನಮ್ಮೂರ ಮಂದಾರ ಹೂವೆ.."," ಎಲ್ಲಿದ್ದೆ ಇಲ್ಲಿ ತಂಕ.." . ಎಸ್ಪಿಬಿ ಅಭಿಜಾತಪ್ರತಿಭೆ.
ಇವರ ಜೊತೆಗೆ ಅನೇಕ ಹೊರಗಾಯಕರು ಬಂದರು--ಜೇಸುದಾಸ್, ಜಯಚಂದ್ರನ್, ಮಲೇಶ್ಯಾ ವಾಸುದೇವನ್ ಹೀಗೆ.

ನನ್ನ ಈ ಲೇಖನದ ಉದ್ದೇಶ ಬೇರೆ. ಈಗ ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗ ಎಪ್ಪತ್ತೈದು ವರುಶ ಮುಗಿಸಿದೆ.
ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆ ಆಗಿದೆ.ಸಿನೇಮಾ ಈಗ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಉದ್ಯಮವಾಗಿದೆ ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ಹಣ ಹರಿಯುತ್ತಿದೆ.ನಮ್ಮತನ ಮಾಯವಾಗಿದೆ. ನಾವು ನಮ್ಮ ಮಣ್ಣಸೊಗಡನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಬೆಳೆಯಗೊಡಲೇ ಇಲ್ಲ.ಹೀಗೆ
ಹಾಗೆ ನೆವ ಹೇಳಿ ಇಲ್ಲಿಯ ಸ್ವಪ್ರತಿಭೆಗಳನ್ನು ಚಿವುಟುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೇವೆ.ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಅಂತೂ ಇದು ವಿಪರೀತ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ
ಹೋಗಿದೆ . ನಮ್ಮ ಪ್ರತಿಭೆಗಳು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಇಲ್ಲದೆ ಸೊರಗುತ್ತ ಇವೆ.ಅದೇನೋ ಅಂತಾರಲ್ಲ ಕಲೆಗೆ ಭಾಶೆಯ ಪರಿಮಿತಿ ಇಲ್ಲ ನಿಜವೇ ಆದರೆ ಭಾಶೆ
ಗೊತ್ತಿರದ ಉಚ್ಚಾರ ಮಾಡಲುಬಾರದ ಕಲಾವಿದರ ಕಡೆ ಕನ್ನಡ ಹಾಡು ಹಾಡಿಸುವುದು ಯಾವ ನ್ಯಾಯ?

ಈ ಹಿಂದೆ "ತಿರುಗುಬಾಣ" ಎಂಬ ಚಿತ್ರ ಬಂದಿತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ನಾಡಿನ ಹಿರಿಮೆಸಾರುವ " ಇದೇ ನಾಡು ಇದೇ ಭಾಶೆ..." ಅನ್ನುವ ಹಾಡಿತ್ತು.
ಲಂಕೇಶ್ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಹಾಡು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿ ಈ ಹಾದು ಹಾಡಿದ ಎಸ್ಪಿಬಿ ತೆಲುಗರು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿತ್ತು.ಆ ಒಂದು ಕೆಟ್ಟ ಟ್ರೆಂಡ್ ಹಲವು
ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರೆದಿದೆ. ಎಲ್ಲೋ ಪುಟ್ಟಣ್ಣ ಅಂಥವರು ಕನ್ನಡದ ಅಪ್ಪಟ ಪ್ರತಿಭೆಗಳಾದ ಸುಮಿತ್ರ, ಛಾಯಾ, ಕಸ್ತೂರಿ ಶಂಕರ್ ಇವರಿಗೆ ಚಾನ್ಸು
ಕೊಟ್ಟು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿದ್ದರು.ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಿನೇಮಾದವರಿಗೆ ಇಲ್ಲಿಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ,ಇಲ್ಲಿಯ ಭಾಶೆಯ ಸೊಗಡು ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಗೆಲ್ಲುವ ಕುದುರೆ ಮೇಲೆ ಹಣಸುರಿಯಲು
ಅವರು ತಯಾರು . ಅವರಿಗೆ ಕಿವಿ ಹಿಂಡಿ ಬುದ್ಧಿಮಾತು ಹೇಳುವ ಧೈರ್ಯ ಸಂಗೀತ ನಿರ್ದೇಶಕರಿಗಿಲ್ಲ ಅಂತೇಯೇ ಈಗ ಉದಿತ್ ನಾರಾಯಣ,ಹರಿಹರನ್ ,
ಸೋನು ನಿಗಮ್ ,ಶ್ರೇಯಾ ಘೋಶಾಲ್ , ಕೈಲಾಶ್ ಖೇರ್ ರ ಕಾರುಬಾರು. ಹರಿಹರನ್ ಅಂಥವರು "ಬಲೆಕಲೆ" ಎಂಬ ಶಬ್ದ ವನ್ನು "ಬಲೈ ಕಲೈ" ಅಂತ
ಹಾಡಿದರೂ ತಲೆದೂಗುವ ನಿರ್ದೇಶಕರಿದ್ದಾರೆ.ಕೇಳುಗನ ಪಾಡು ದೇವರಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ. ಇನ್ನೊಂದು ಆಮದು ಪ್ರತಿಭೆ ಇದೆ ಅದೇ ಕುನಾಲ್ ಗಾಂಜಾವಾಲಾ
ರಾಜಕುಮಾರ್ ಇವರ ದನಿಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದರು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಿಜವೇ ಇದು ಪ್ರಶ್ನೆ. ಮೇಲೆ ನಮೂದಿಸಿದ ಮಹಾನ್ ಆಮದು ಕಲಾವಿದರ ಎದಿರು
ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತದ ಪ್ರತಿಭೆಗಳಾದ ರಾಜೇಶ್, ಹೇಮಂತ್ , ಶಾಸ್ತ್ರಿ, ಚಿನ್ಮಯ್ ಇವರೆಲ್ಲ ಟ್ರಾಕ್ ಹಾಡಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಸ್ವಂತ ಪ್ರತಿಭೆಗಳನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿ ಆಮದು ಪ್ರತಿಭೆಗಳನ್ನು ತಲೆಮೇಲೆ ಮೆರೆಸಿದ ಕುಖ್ಯಾತಿ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗ ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೆ ಯಾವ ಭಾಶೆಗೂ ಇರಲಾರದು.
ಇಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ದ ಸ್ಟಾರ್ ಗಳಿದ್ದಾರೆ. ದುಡ್ಡು ಸುರಿಯಲು ನಿರ್ಮಾಪಕರಿದ್ದಾರೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಅರಿವು ಮೂಡಬೇಕಾಗಿದೆ ನಮ್ಮವರನ್ನು ನಾವೇ ಕಡೆಗಣಿಸಬಾರದು
ಪ್ರತಿಭೆಯಲ್ಲಿ ಬಡತನವಿಲ್ಲ ಆದರೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡುವ ದೊಡ್ಡತನ ಬೇಕು. ಆ ಅರಿವು ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡಚಿತ್ರರಂಗಕ್ಕೆ ಬರಲಿ. ಇತ್ತಿಚೆಗೆ ಹಂಸಲೇಖ ಹಾಡಿಸಿದ
"ಒಂದು ಮಾಮರಾ ....ಚಿಂವ್ ಚಿಂವ ಗುಬ್ಬಿಯ ಗೂಡಲ್ಲಿ ಚಿಂವ್ ಚಿಂವಾ.." ನನ್ನ ಕಳಕಳಿ ಇಷ್ಟೇ ಮಾಮರದಲ್ಲಿ ಗುಬ್ಬಿ ಹಾಡಲಿ ಆದರೆ ಅಗುಬ್ಬಿ ಇಲ್ಲಿಯ
ಮಣ್ಣಿನದಾಗಿರಲಿ.....!

ಕರಾಳ ಛಾಯೆ...

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬಿಳಿ ತೊಗಲಿನ ಹೇಡನ್ ಅಬ್ಬರಿಸಿದ್ದಾನೆ..ಅಥರ್ಟನ್ ದನಿ ಸೇರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಅವರು ಟಾರ್ಗೆಟ್ ಮಾಡಿದ್ದು
ಭಾರತೀಯ ಉಪಖಂಡದವರನ್ನು .ಇವರ ಹಣೆಬರಹವೇ ಹೀಗೆ ಇದು ಅವರ ಮಾತಿನ ಸಾರಾಂಶ. ಅವರ ಕುಹಕಕ್ಕೆ
ಟೀಕೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಪಾಕಿ ತ್ರಿವಳಿಗಳು ಕುಣಿದಿದ್ದಾರೆ. ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಜಗತ್ತು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ದಂಗು ಬಡೆದಿದೆ ನನ್ನಂಥ ಅದೆಷ್ಟೊ
ಅಭಿಮಾನಿಗಳು ಕಂಗಾಲಾಗಿದ್ದಾರೆ. ದುಡ್ಡು ತಗೊಂಡು ಆಡುವುದು ತಂಡ ಹೋಗಲಿ ದೇಶದ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ ಸಹ ಅವರು
ಗಮನಿಸಲಿಲ್ಲ.ದುಡ್ಡು ಇಷ್ಟು ಮುಖ್ಯವೆ...?

ಈ ಮೂವರ ವರ್ತನೆಗೆ ಪಿಸಿಬಿ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು ಆದರೆ ಅದು ಭಾರತದ ಕೈವಾಡ ಇದೆ ಎಂಬ ಉಲಕೋಚಿತನದ ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡುತ್ತಿದೆ.ಇದು ಮೂರ್ಖತನ ಅಲ್ಲದೇ ಮತ್ತೇನು ಅಂಗೈ ಹುಣ್ಣಿಗೇಕೆ ಕನ್ನಡಿ...?
ತನ್ನ ಮಾತು ಕೇಳುವ ಬಟ್ ನನ್ನು ಕಪ್ತಾನುಮಾಡಿದಾಗಲೆ ಅದು ಈ ಪ್ಲಾನ್ ಮಾಡಿತ್ತು ಈಗ ಪಿಸಿಬಿ ಜಗತ್ತಿನ ಇತರೇ
ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಬೋರ್ಡಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಪಾಪರ್ ಹೀಗಾಗಿ ಅದು ಹಣ ಬಾಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಈ ತಂತ್ರ ಹೂಡಿರಬಹುದು.
ಬುಕ್ಕಿ ಕೊಟ್ಟ ಹಣದಲ್ಲಿ ಪಿಸಿಬಿ ಯ ಶೇರು ಏನು ತ್ರಿವಳಿಗಳು ಬಾಯಿಬಿಡಬಹುದೇನೋ...!
ಏಸಿಯಾಕಪ್ ನಲ್ಲಿ ಅಮೀರ್ ಮೊಬೈಲ್ ನಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಪಿಸಿಬಿ ಅವ ತನ್ನ ಹೆಲ್ಮೆಟ್ ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಎಂದು ತಿಪ್ಪೆ ಸಾರಿಸಿತ್ತು. ಸಿಡ್ನಿ ಯಲ್ಲಿ ಮ್ಯಾಚು ಅಂತೂ ಅಬ್ಬಬ್ಬಾ ಅದೆಷ್ಟು ಸಲ
ಬೇಕೂಂತಲೇ ಕ್ಯಾಚ್ ಬಿಡಬಹುದು..! ನೆಪಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ವಿಚಾರಣೆ ಮಾಡಿ ಆಟಗಾರರನ್ನು ಆಜೀವ ಬಹಿಷ್ಕಾರ ಹಾಕುವ ನಾಟಕ ಆಡಲಾಯಿತು ಇವರ ವರ್ತನೆಗೆ ಬೇಜರಾದ ಯುಸುಫ್ ನಿವೃತ್ತಿ ಘೋಶಿಸಿದ .ಆದರೆ ಮತ್ತೆ
ಅವನ ಕಾಲು ಹಿಡಿದು ಮತ್ತೆ ಕರೆತರಲಾಯಿತು.

ಮೇಲಿನ ಎಲ್ಲ ಘಟನೆಗೆ ಕಲಶ ಪ್ರಾಯ ಎಂಬಂತೆ ನೋ ಬಾಲ್ ಹಗರಣ.ಈ ಮೀಡಿಯಾ ಅದೆಷ್ಟು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಅಂದರೆ ಏನೂ ಊಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯಇಲ್ಲ. ತ್ರಿವಳಿಗಳು ದುಡ್ಡುತಿಂದಿದ್ದಾರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಬೋರ್ಡಿನ ಬಾಯಿಗೂ ಮೆತ್ತಿದ್ದಾರೆ
ಎಲ್ಲ ಕೂಗಾಟ ಹಾರಾಟ ನಿಂತಿದೆ. ಲಾಕರ್ ನಲ್ಲಿ ದುಡ್ಡು ಸಿಕ್ಕಿ ಪ್ರಕರಣ ಅಂತ್ಯ ಕಂಡಿದೆ.ಆಜೀವ ನಿಷೇಧದ ಭೀತಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ ತ್ರಿವಳಿಗಳು...! ದುಡ್ಡು ಎಷ್ಟು ದಿನಾ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ ಗಳಿಸಿದ ಹೆಸರುಮಾತ್ರ ಧೂಳಾಗಿದೆ.
ಮೊಹ್ಮದ್ ಅಮೀರ್ ನಾ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಬಹುವಾಗಿ ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡ ಬಾಲರ್. ಅಗಾಧ ಪ್ರತಿಭಾವಂತಇನ್ನೂ ಮೀಸೆ ಸಹ ಮೂಡಿಲ್ಲ ಆದರೂ ಪ್ರಪಾತಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಮೇಲೆತ್ತಲು ಯಾರೂ ಮುಂದೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ

ತವರುನೆಲದಲ್ಲಿ ಆಡಲು ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ತಾಲಿಬಾನ್ ಕಾಟ ಬೇರೆಯವರ ನೆಲದಲ್ಲಿ "ಹೋಮ್ ಸಿರೀಸ್" ಆಡುವ
ಅನಿವಾರ್ಯತೆ. ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ಆತಿಥ್ಯ ವಹಿಸಿತ್ತು ಕಾಂಗರೂಗಳ ನಡುವೆ ನಡೆದ ಪಂದ್ಯಗಳೂ ಸೊಗಸಾಗಿದ್ದವು.
ಆದರೆ ಉಂಡಮನೆಗೆ ಎರಡು ಬಗೆಯುವ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಹಳೇ ಚಾಳಿ..! ಸ್ವತಃ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ಅರಾಜಕತೆಇದೆ
ಮಹಾಪೂರ ಬಂದು ದೇಶ ದಿವಾಳಿಯ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿದೆ ಮೇಲಾಗಿ ಈಗ ಇರೋದು ಪವಿತ್ರ ರಮಜಾನ್ ಮಾಸ ಬೇರೆ
ಆದರೆ ಇದಾವುದು ದುಡ್ಡು ಎಣಿಸೋವಾಗ ಅವರ ಅರಿವಿಗೆ ಬಂದಿಲ್ಲ ..! ಅದಕೆಂದೆ ದಾಸರು ಹಾಡಿದ್ದು
"ದುಗ್ಗಾಣಿ ಕೆಟ್ಟದು..." ಅಂತ. ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಇಂತಹ ಕಲುಷಿತ ಜನರಿಂದ ಹಾಳಾಗುವುದಲ್ಲ ಅದರ ಶುಭ್ರತೆಗೆ ರಾಡಿ ರಾಚುವುದಿಲ್ಲ. ಸ್ವಾರ್ಥ ಸಾಧನೆಯೇ ಗುರಿಯಾಗಿಟ್ಟವ ಎಂದೂ "ಟೀಮ್" ಕಟ್ಟಲಾರ.
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮಗದೊಮ್ಮೆ ಈ ಕಿರಾತಕ ತ್ರಿವಳಿಗೆ ಧಿಕ್ಕಾರ...!

ಚೈತ್ರ ಬರುವ ಕಾಲದಿ...

ನಿನ್ನೆ ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಯಾವತಿ ನೋಟುಗಳ ಮಾಲೆ ಧರಿಸಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿದಾಗಿಂದ
ಈ ಯುಗಾದಿಯ ಸಂಭ್ರಮಕ್ಕೆ ಮಂಕುಬಡಿದಿದೆ. ಇದು ನಮ್ಮ ಸೋಲು ಅಂತಲೇ ನಾ ಅಂದುಕೊಳ್ಳೋದು ಯಾಕೆಂದರೆ
ಮಾಯಾವತಿ ಅಂತಹವರನ್ನು ಆರಿಸಿ ತಂದಿರೋದು ನಾವಲ್ಲವೆ..,ನಮ್ಮ ಈ ಮಂಪರು ಕಳೆದು ಹೊಸಾ ಯುಗಾದಿ ಬರೋದೆಂದು
ಅಥವಾ ಆ ನಿರೀಕ್ಷೆಯೇ ಹುಸಿಯೇ..... ಮಾಯಾವತಿ ದಲಿತ ದೀನರ ಹೆಸರು ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಕುರ್ಚಿ ಗಳಿಸಿದಳು. ಆರಿಸಿ ಬಂದದ್ದೇ
ತಡ ತನ್ನ ಹಿರಿಮೆ ಸಾರುವ ಪ್ರತಿಮೆ ನಿರ್ಮಾಣಮಾಡಿದಳು. ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯಕ್ಕೂ ಕಿಮ್ಮತ್ತು ಕೊಡದೆ..... ನಿನ್ನೆ ನೋಡಿ
ಅವಳ ಪಕ್ಷ ಹುಟ್ಟಿ ೨೫ ವರ್ಷ ಮುಗಿಸಿದ ಸಂಭ್ರಮ. ದುಡ್ಡು ಸ್ವಂತದ್ದಲ್ಲ ಜನರದ್ದು ..ದುಡ್ಡು ಖರ್ಚಾಗಿದ್ದಕ್ಕೆ ಲೆಕ್ಕ ಇಟ್ಟವರಾದರೂ ಯಾರು....ಸಾವಿರ ನೋಟಿನ ಮಾಲೆ ಅದನ್ನು ಎತ್ತಿಅವಳ ಕೊರ‍ಳಿಗೆ ಹಾಕಲು ವಂದಿಮಾಗಧರು ಬೇರೆ...! ಬೇರೆ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ
ನಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವೆ...ಅಥವಾ ಸ್ವತಃ ಮಾಯಾವತಿಗೆ ಈ ಉತ್ಸವ ನಡೆಸಲು ಜನರ ಬೆಂಬಲ ಅಥವಾ ಪ್ರೀತಿ ಇದೆಯೇ
ಒಂದು ರಾಜ್ಯದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗೆ ಈ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರ ಕೊಡಬೇಕೆ ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕೆ ಆತ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅರ್ಹನೇ....
ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಹೋಗಬಹುದು ಆದರೆ ನಿರುತ್ತರದ ಗೋಡೆಗಳಿಗೆ ಬಡಿದು ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಚಂಡು ನಮಗೇ ಅಪ್ಪಳಿಸೀತು....!

ಮೊನ್ನೆ ತಾನೇ ಬರೇಲಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಂಸಾಚಾರ ನಡೆದು ಜನ ನಲುಗಿದ್ದರು ಅವರ ಕಣ್ಣೀರು ತೊಡೆಯುವ ಕಾಯಕ್ಕೆ ಮಾಯಾವತಿ ಮುಂದಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅಥವ ಕಾಲ್ತುಳಿತಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾದ ಕುಟುಂಬದ ಸದಸ್ಯರಿಗೆ ಪರಿಹಾರ
ಕೊಡಲು ನಕಾರ ಮಾಡಿದವಳು ಸ್ವಂತದ ಮೆರವಣಿಗೆಗೆ ಈ ಪರಿ ದುಡ್ಡು ಹಾಳೇಕೆ ಮಾಡಬೆಕು. ಈ ದೇಶದ ಸಂವಿಧಾನದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಜ್ನೆ ತಗೊಂಡು ದೀನ ದಲಿತರ ಉದ್ಧಾರ ಆಗೊದಿದ್ರೆ ಅದು ತನ್ನಿಂದಲೇ ಸಾಧ್ಯ ಎಂದು ಹೇಳುವ ಮಾಯಾವತಿಯ
ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಬೇಸರ ಇಲ್ಲವೇ.....

ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ಸ್ಥಿತಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ ಅಲ್ಲವೆ.... ಗಣಿಧಣಿ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಈ ಸರಕಾರ ಸಾಗಿದೆ
ಅವರು ಹೇಳಿದರು ಅಂತ ಮಾಜಿರಾಜನ ಪಟ್ಟಾಭಿಷೇಕದ ಉತ್ಸವಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ದುಡ್ಡು ಸುರಿದಿದ್ದಾಯಿತು. ಇತ್ತ ನೆರೆ ಸಂತ್ರಸ್ತರಿಗೆ
ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ದುಡ್ಡು ಎಲ್ಲಿ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಗಣಿಧಣಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪೂಜೆ ಅಂತ ಯಡ್ಯೂರಪ್ಪ ಬಳ್ಳಾರಿಗೆ ಹರಿ ಹೋಗ್ತಾರೆ...ಇತ್ತ ಬಿಎಂಟಿಸಿ
ಡ್ರೈವರ್ ಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಇಂಧನದ ಮಿತವ್ಯಯದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಉತ್ತರ ನಾವೇ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ. ಈ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸರಕಾರ, ನ್ಯಾಯಾಂಗ
ಹಾಗೂ ಮೀಡಿಯಾ ಎಲ್ಲ ಗಬ್ಬೆದ್ದಿವೆ. ನಾವು ಜಡ್ಡುಗಟ್ಟಿ ,ಕೊಚ್ಚೆಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದು ಇದೇ ಸ್ವರ್ಗ ಅಂತ ತಿಳ್ಕೊಂಡು ನಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ..
ಯುಗಾದಿಯ ಒಬ್ಬಟ್ಟು ತಿಂದು ಐಪಿಎಲ್ ನಲ್ಲಿ ಅದಾರೋ ವಿದೇಶಿ ಹುಡುಗಿ ಸೊಂಟ ಕುಣಿಸಿರುವುದನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ..
ಇಂಥ ಯುಗಾದಿ ಅನೇಕ ಬಂದಿವೆ ಗಿಡ ಬೆತ್ತಲಾಗಿ ಮತ್ತೆ ನಳನಳಿಸಿ ಹಸಿರಂಗಿ ಹೊದ್ದು ಸಂಭ್ರಮಿಸುತ್ತಿದೆ. ನಾವು ಮಾತ್ರ
ನಮ್ಮನ್ನು ಆವರಿಸಿರುವ ಜಡತೆ ತೆಗೆಯದೆ...ಚಿಗಿಯದೆ...ಹಿಗ್ಗದೆ ಇದ್ದೇವೆ.

ನಮಗೆ ಯಾವಾಗ ನಿಜವಾದ ಯುಗಾದಿ ಬರೋದು...
ವಿಕೃತಿ ಸಂವತ್ಸರದ ಶುಭಾಶಯಗಳು.....

ಮತ್ತೊಂದಿಷ್ಟು ಪಂಚಕಗಳು...

೭) ಪೇಟೆ ಹೊತ್ತಿ ಉರೀತಾದೆ ಕೇಳಿದ್ರಾ
ಗೋಣಿ ತುಂಬ ದುಡ್ಡೊಯ್ದು ಕ್ಯಾರಿಯಲ್ಲಿ
ದಿನಸಿ ತಂದವ್ರ ಪಾಡು...
ಚಿಂತೆ ಬ್ಯಾಡ ನಮ್ಮ ನಾಳೆಗಳ ಬೆಳಗಾಕೆ
ತಯಾರಿಸ್ತಾರಂತೆ ಹೊಸ ಕರಡು.

೮) ಅರವತ್ತು ಮುಗೀತು ಇನ್ನೆನು
ಅರಳು ಮರಳು ಸುರು
ಅಂದ್ರು ಒಬ್ರು...
ಹುಟ್ಟೋವಾಗ್ಲೆ ತಲೆರಿಪೇರಿಯಾಗಾಕಿತ್ತು
ಇನ್ನಾದ್ರು ಹಚ್ಕೋಳಿ ಸುರು ಮತ್ತೊಬ್ರಂದ್ರು....!
(ಮೊನ್ನೆ ೨೬/೦೧ ಕ್ಕೆ ಈ ದೇಶಕ್ಕೆ ೬೦ ತುಂಬ್ತು..)

೯) ಇಟಾಲಿಯನ್ ನಲ್ಲಿ ಪತ್ರ
ಬರೀತಾರಂತೆ ಮೋದಿ
ಸೋನಿಯಾಗೆ,, ಬೆಲೆ ಬಿಸಿ ಬಗ್ಗೆ
ತಿನ್ನೋ ಪಾಸ್ತಾದ ರುಚಿ ಕಮ್ಮಿ ದಿನಾ ಕಳ್ದಂಗೆ
ಚಿಂತೆಯಾಗೈತೆ ಮೇಡಮ್ಗೆ...

೧೦) ಹಲ್ಲು ಮುರ್ಕೊಂಡ ಮುದಿಹುಲಿ ಮುಂಬೈಲಿ
ಗರ್ಜನೆ ಅಂತತಿಳ್ಕೊಂಡ್ ಕೂಗ್ದಾಗ
ಗೊಣಗಾಟ ಮಾತ್ರ ಕೇಳಿದೆ...
ಸೋತ ಸಿಟ್ಟು ತಡೀಕಾಗ್ದೆ ಅಮಾಯಕ್ರ
ಮ್ಯಾಲೆ ಎಗರಾಡಿದೆ....

೧೧) ಬಸವನ ಹುಳಕ್ಕೂ ಮೆಟ್ರೋ ನಿಗಮಕ್ಕೂ
ಓಡುವ ಪಂದ್ಯ
ಇತ್ತಂತೆ....
ಹುಳುವನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದ "ನಮ್ಮ ಮೆಟ್ರೋ"
ಬೀಗಿತಂತೆ.....!

೧೨) ರಾಹುಲ್ ಅಂತಾನೆ ಬಿಹಾರಿಗಳು.
ಭಾಯಿಗಳು.. ಅಮರ್ ಗೀಗ ಮಾಜಿ ಶತ್ರು
ಮಾಯಾವತಿ ಬೆಹನು..
ರಾಜಕೀಯ ದೊಂಬರಾಟದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಸಾಮಾನ್ಯನೇ
ನಿಜವಾದ ಬಫೂನು...!

೧೩) ಮಾಜಿ ಉಗ್ರನಿಗೂ ದಕ್ಕಿತು ಪದ್ಮಶ್ರೀ..
ಜಿಂಕೆ ಕೊಂದ ಸೈಫು ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪಡೆದು
ಆದ ಸೇಫು
ಗೌರವಗಳೇ ಮಾರಾಟವಾಗೋವಾಗ
ಹಳೆದೆಲ್ಲ ಆಗೋಗಿದೆ ಮಾಫು....

೧೪) ರಾಹುಲ್ ಅಪ್ರಬುದ್ಧ ಕಾರಣ ಅವ ಇನ್ನೂ
ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ.. ಇದು ಠಾಕ್ರೆ ಮಾಡಿದ
ಹೊಸ ಸಂಶೋಧನೆ...
ಆ ಮುದಿ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೆಷ್ಟಿವೆಯೋ
ಇಂಥ ಬಾಲಿಶ ಯೋಚನೆ....!

೧೫) ಸಿಡಕ್ಯಾಕೆ ಠಾಕರೆ ಸಾಹೇಬಗೆ
ಅಂಬಾನಿ, ಸಚಿನ್ ಹಾಗೂ ಶಾರುಖ್
ಮೇಲೆ
ಅವರಿಂದಲೆ ಮುಂಬೈಗೊಂದು ಕಳೆ
ಇಲ್ವಾದ್ರೆ ನಿನ್ನ ಮುಖಕ್ಕೆ ಅದೇನು ಬೆಲೆ...?

ಪ್ರಚಲಿತ "ಪಂಚಕ"ಗಳು...

೧) ಐಪಿಲ್ನಲ್ಲಿ ನಾವ್ಯಾಕಿಲ್ಲ
ಕೇಳ್ತವ್ನೆ ಅಫ್ರಿದಿ...
ಗುಂಡ್ ಹಾರ್ಸಾವ್ರ ಜತೆ
ಚೆಂಡಾಡೋದಿಲ್ಲ ಅಂದವ್ರು..
ಮೋದಿ...!

೨) ಆಟದಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಕೀಯ ಬ್ಯಾಡ
ಬೊಬ್ಬೆ ಹೋಡೀತಾನೆ
ಪಕ್ಕದ್ ಊರವ್ನು...
ನಮ್ಗಳ್ ಮನೆಗ್ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿ
ಕಾಯ್ಸಿಕೊಂಡವ್ನು ಅವ್ನು...!

೩) ಆಯ್ತು ನಮ್ದು ಮಾನ
ಮೂರ್ ಕಾಸಿಗೆ ಹರಾಜು...
ಬೊಬ್ಬೆ ಹೊಡೀತು ಪಾಕಿಸ್ತಾನು....
ನಮ್ಮವ್ರ ರಕ್ತ ಕುಡ್ದು ತೇಗ್ದಾಗ
ಅದ್ಕಿರಲಿಲ್ಲ ಗರಜು...!


೪) ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಅಂತು
ಬಂದ್ರೆ ಮರಾಠಿ ಹೊಡೀರಿ ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ...
ದೇಶ ಒಡ್ಯೋ ಹೊಸಾ ತಂತ್ರ ಇದು
ನನ್ನ ಧಿಕ್ಕಾರಕ್ಕೆ
ನೀವೂ ದನಿಗೂಡ್ಸಿ...!

೫) ಇಂದಿನ ಧ್ವಜಾರೋಹಣಕ್ಕೆ
ಅಂಜುಮನ್ ಬಹಿಷ್ಕಾರ....
ಇದು ಬಿಸಿ ಸುದ್ದಿ...
೯೫ರಲ್ಲಿದ್ದ ದೇಶಭಕ್ತಿ ೨೦೧೦ಕ್ಕೆ
ಯಾಕಿಲ್ಲ ಕೇಳ್ಬೇಕು ಅವ್ರಿಗೆ ಗುದ್ದಿ...!

" ನಾ ಮಾತ್ರ ತಾಯಿ ಅಲ್ವಾ...."

ಮೇಲಿನ ತಲೆ ಬರಹದ ಕತೆ ಅಕ್ಟೋಬರ್ ತುಷಾರ ದಲ್ಲಿದೆ. ಮೂಲ ತೆಲುಗು ಲೇಖಕರು
"ಶ್ರೀ ಮನ್ನೆ ಸತ್ಯನಾರಾಯಣ" ಹಾಗೂ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ತಂದವರು ಯಲ್ದೂರು ಪ್ರಭು. ಇದು ಅನುವಾದಿತ ಕತೆ.
ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದ ಓರೆ ಕೋರೆ , ಹುಳಕನ್ನು ಬೆತ್ತಲಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ನಾವೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಂಡ ಮೇಲು ಕೀಳುಗಳು
ಸಂಪತ್ತು ಆಧಾರಿತ ವರ್ಗೀಕರಣ ಇವು ನಮ್ಮ ದೇಶ ೬೦ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯನೋಡಿದರೂ ಹಾಗೆ ಇದೆ ಇನ್ನೂ ಜಾಸ್ತಿಯಾಗಿತ್ತಿದೆ.

ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಕತೆ ಹಂದರ ಹೀಗಿದೆ. ರೇಖಾ ಹಾಗೂ ನರಸಮ್ಮ ಇಬ್ಬರೂ ಕೂಡಿ ಆಡಿದವರು
ರೇಖಾ ಮಹಿಳಾ ಕಲ್ಯಾಣ ಇಲಾಖೆ ನೌಕರಳು. ನರಸಮ್ಮ ಕೂಲಿ ಹೆಂಗಸು. ಕತೆ ಶುರುಆಗುವುದು ನರಸಮ್ಮ ರೇಖಾಳ ಬಳಿ
ಸಾವಿರರುಪಾಯಿ ಸಾಲ ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ. ರೇಖಾಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯದ ವಿಷಯ ಅಂದ್ರೆ ನರಸಮ್ಮ ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಮಗುವಿನ ಬಾಣಂತಿ ಆದರೂ ದುಡಿಯಲು ಹೋಗುತ್ತ ಇದ್ದಾಳೆ ಹಾಗೂ ತಾನು ದುಡಿಯದಿದ್ದರೆ ಸಂಸಾರದ ಬಂಡಿ ಸಾಗೊಲ್ಲ ಎಂಬ
ಸಂಗತಿ ರೇಖಾಳಿಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಾಳೆ. ರೇಖಾಳೂ ಹೆರಿಗೆ ರಜೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾಳೆ. ಸರಕಾರ ತನಗೆ ಹೆರಿಗೆ ರಜೆ, ಭತ್ಯೆ ಇತ್ಯಾದಿ ಸವಲತ್ತು
ನೀಡಿರುವುದಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. ನಮ್ಮ ತಾಯ್ತನಕ್ಕೆ ಗೌರವ ದ್ಯೋತಕವಾಗಿ ಸರಕಾರ ಹೀಗೆ ಸವಲತ್ತು ನೀಡಿದೆ ಎನ್ನುತ್ತಾಳೆ.
ಮುಗ್ಧೆ ನರಸಮ್ಮ ರೇಖಾಳ ಪುಣ್ಯ ಹೊಗಳುತ್ತಾಳೆ.ಮರುದಿನ ಮತ್ತೆ ಬಂದ ನರಸಮ್ಮ ರೇಖಾಳಿಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಹಾಕುತ್ತಾಳೆ ಅದೆಂದರೆ ಸರಕಾರ ಏಕೆ ತನಗೂ ಹೆರಿಗೆ ರಜೆ, ಭತ್ಯೆ ನೀಡೊಲ್ಲ. " ನೀವು ಕಾಗದ-ಪೆನ್ನಿನಿಂದ ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡ್ತೀರಾ ನಾವು ಭೂಮಿ ಮೇಲೆ ಮಣ್ಣಿನ ಜೊತೆ ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡ್ತೀವಮ್ಮ..." . ನರಸಮ್ಮನ ಪ್ರಶ್ನೆ ರೇಖಾಗೆ ವಿಚಲಿತಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ನರಸಮ್ಮನ
ಬೇಡಿಕೆ ನ್ಯಾಯ ಸಮ್ಮತವಾದದ್ದೇ ನಿಜ. ಆದ್ರೆ ತಾನೊಬ್ಬಳು ಏನು ಮಾಡಲಾದೀತು ಇದು ಅವಳ ದಿಗಿಲು. ರೇಖಾ ತನ್ನ ತಾಯಿಯನ್ನು ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ ಅವಳ ತಾಯಿ ಸಹ ಸರಕಾರಿ ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿರೋಳು.ಒಂದು ತಿಂಗಳು ರಜೆ ಹಾಕಿದ್ರೆ ಸಂಬಳ ಕಟ್ ಆಗುತ್ತೆ ಇದು ಅವಳ ಗೋಳು.ಇತ್ತ ರೇಖಾ ಇನ್ನೂ ಎರಡು ತಿಂಗಳು ಮೆಟರ್ನಿಟಿ ಲೀವ್ ಬಾಕಿ ಇರೋವಾಗ್ಲೆ
ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹಾಜರಾಗುತ್ತಾಳೆ . ಗಂಡ ತಾಯಿ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳ ಕುಹಕಕ್ಕೆ ಜಗ್ಗದೇ. ತಾಯಿಗೆ ರೇಖಾ ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾಳೆ...
" ಅಮ್ಮ ಸರಕಾರೀ ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಖಾಸಗಿ ತಾಯಿ ಅಂತ ಬೇರೆ ಇರ್ತಾರಾ " ತಾಯಿ ನಿರುತ್ತರವಾಗುತ್ತಾಳೆ. ರೇಖಾ
ಐದುಸಾವಿರ ನರಸಮ್ಮನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಮೂರು ತಿಂಗಳಮಟ್ಟಿಗಾದರೂ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದು ಮಗುವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೋಡು
ಎಂದು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ."ನೌಕರರ ಬೇಡಿಕೆ ಈಡೇರಿಕೆಗೆ ರಾಜಧಾನಿ ಚಲೋ" ಎಂಬ ಕರಪತ್ರ ಮುಡುಡಿ ಬಿಸಾಕುತ್ತಾಳೆ.

ಒಬ್ಬರಿಂದ ಏನೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಇದು ನಾವೆಲ್ಲ ಆಗಾಗ ಅಂದುಕೊಳ್ಳೋ ಮಾತು. ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಇನ್ನೊಬ್ಬರೆಡೆಗೆ ಬೆರಳು ಮಾಡಿ ತೋರಿಸುವುದು ರೂಢಿಯಾಗಿದೆ. ೬೦ ದಶಕ ಕಳೆದಿವೆ ಸರಕಾರ ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಹೊಸ ಹೊಸ
ಯೋಜನೆ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತದೆ. ಯಾರಿಗೆ ಅದು ಮುಟ್ಟಬೇಕಾಗಿದೆಯೋ ಅದು ಅವರಿಗೆ ತಲುಪಿಯೇ ಇಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಯೋಜನಾವರದಿಗಳು.ಆಯವ್ಯಯಗಳು ಏನು ಮಾಡಿವೆ. ಯಾರಿಗೆ ಇದರ ಫಲ ದೊರೆಯಬೇಕಾಗಿತ್ತೋ ಇನ್ನೂ ಅವರ
ತಲೆಮೇಲೆ ಸೂರಿಲ್ಲ ಕೂಳಿಲ್ಲ. ನಿಜ ವೋಟಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇವರಿಗೆ ಕೈ ಮುಗಿಯುವ ರಾಜಕಾರಣಿಗೆ ಇವರು ಮತ್ತೆ ನೆನಪಾಗೋದು ಐದು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರವೇ.ಇದು ಇಷ್ಟೇ ಎಂದು ನರಸಮ್ಮನಂತಹವರು ಯಾವಾಗೋ ಠರಾಯಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.
ಇದು ಬರೀ ಹಳ್ಳೀ ವಿಷಯ ಅಲ್ಲ, ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲೂ ಈ ಶೋಷನೆ ಇದೆ. ಸಂಬಳ ಕಟ್ ಆಗುತ್ತೆ ಎಂಬ ಸಂಕಟಕ್ಕೆ ಹಸುಗೂಸುಗಳನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡೇ ಗಾರ್ಮೆಂಟ್ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಮಗು ಆಗಾಗ ಅಳಬಾರದು ಎನ್ನೋ ಸಂಕಟಕ್ಕೆ ಆ
ಕೂಸಿಗೆ ನಿದ್ದೆ ಔಷಧಿ ಉಣಿಸೋ ಮಾಲಕರಿದ್ದಾರೆ. ತಾಯಿ ಆಗಾಗ ಮಗೂಗೆ ಹಾಲು ಉಣಿಸಿದರೆ ಉತ್ಪಾದನೆ ಕಡಿಮೆ ಆಗುತ್ತದೆ
ಇದು ಅವರ ಸಂಕಟ. ಹೇಗಿದೆ ಈ ವಿಷ ವರ್ತುಲ.....?

ಬೆಚ್ಚನೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಮುಂದೆ ಕೂತು ಟಂಕಿಸುವುದರಿಂದ ಈ ಕತೆ ಓದಿ ಅಥವಾ ಇದರಿಂದ ನರಸಮ್ಮನಂತಹವರು ಉದ್ಧಾರ ಆಗುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಯಾವ ನಂಬಿಕೆ ನನಗಿಲ್ಲ. ಮನ ಕಲಕಿದ ಕತೆ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮ್ಮೊಡನೆ
ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಇರಾದೆ ಮಾತ್ರ ಇದೆ.

ಆಶಾಗೆ ೭೬ ಅಂತೆ.....!

ಮೊನ್ನೆ ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ ಆಶಾ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಒಳಗು ಬಿಚ್ಚಿಡಬಹುದು ಎಂದು ಕಾದಿದ್ದೆ ನಿರಾಸೆಯಾಯಿತು. ಅವಳು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದು ಅವಳು ಮಾತ್ರ ಹೇಳಬೇಕು.ಬೇರೆ ಯಾರೇ ಹೇಳಿದರೂ
ಅದು ಗಾಸಿಪ್ ಅನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೆ. ಆಶಾ ಏನೂ ಬದಲಾಗಿಲ್ಲ ಇದು ಅಂದೇ ರಾತ್ರಿ ನಿರೂಪಿತವಾಯಿತು.
ಝೀ ಟಿವಿಯ ಲಿಟಲ್ ಚಾಂಪ್ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಅವಳು ಮುಖ್ಯ ಜಡ್ಜ ಆಗಿದ್ದಳು. ಶ್ರೇಯಸಿ ಎನ್ನೋ ಹನ್ನೆರಡು
ವರುಷದ ಹುಡುಗಿ ಆಶಾ ಹಾಡಿದ " ಪ್ಯಾರ್ ಕರನೆವಾಲೆ ಪ್ಯಾರ್ ಕರತೆ ಹೈ ಶಾನ್ ಸೆ ...." ಅಂದಾಗ
ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಮೊದಲು ಎದ್ದು ನಿಂತು ಚಪ್ಪಾಳೆ ಹೊಡೆದಳು...!

ಆಶಾಳ ಈ ಗುಣವೇ ಅವಳ ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಆಗಿತ್ತೇ ? ಇತಿಹಾಸ ಸಾಕ್ಷಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ ಆಶಾಳಿಂದ ಅನೇಕ
ಗೀತೆಗಳು ಕಸಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ ಎಂದು, ಪ್ರಮುಖ ಉದಾಹರಣೆ "ಏ ಮೇರೆ ವತನ್ ಕೆ ಲೋಗೋ..." ಹಾಡು.ಸಂಗೀತ ನಿರ್ದೇಶಕ
ಸಿ. ರಾಮಚಂದ್ರ ಆಶಾಳನ್ನು ಹಾಡಲು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದ್ದ. ರೆಕಾರಡಿಂಗ್ ವೇಳೆ ಲತಾನೂ ಸ್ಟುಡಿಯೋದಲ್ಲಿದ್ದಳು. ಆಶಾಗೆ ಇರಿಸು ಮುರಿಸು
ನಿಜವಾಗಿ ಲತಾನೇ ಈ ಹಾಡು ಹಾಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು ಆದರೆ ಸಿ.ರಾಮಚಂದ್ರ ಗೆ ಅದು ಇಷ್ಟ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅಳುಕುತ್ತ ಆಶಾ ಹಾಡಲು
ಮೊದಲಿಟ್ಟಳು. ಹಾಡು ಮುಂದುವರೆಸುವುದು ಅವಳಿಗಾಗಲಿಲ್ಲ. ಹೊರಗಡೆ ಅಕ್ಕ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಳೆ..ತನ್ನ ಜೀವನದ ಮಹತ್ತರ ಗೀತೆ ಇದು
ಅದರೆ ಲತಾಳ ಮುಖದಿಂದ ಹೊಮ್ಮಿದ ಭಾವ ಆಶಾಳಿಗೆ ಅಧೀರ ಮಾಡಿತು. ಹಾಡು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಹೊರಬಂದಳು.. ಸಿ. ರಾಮಚಂದ್ರನಿಗೆ
ದಿಗಿಲು...ಆಶಾ ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ಲು.." ಮಿ ಹೀ ಗಾಣ ಮಃಣೂ ತಾಯಿಲಾ ಅವಡತ್ ನಾಹಿ.....". ಯಾಕೆ ಅವಳು ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದ್ಲು ಇದು
ಅವಳೇ ಹೇಳಬೇಕು. ಸಿ.ರಾಮಚಂದ್ರ ತನ್ನ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರಸಂಗ ದಾಖಲಿಸಿದ್ದಾನೆ.

ಹಿಂದಿ ಸಿನೇಮಾದ ಹಾಡಿನ ಇತಿಹಾಸ ಗಮನಿಸಿದರೆ ಅದು ಲತಾ ಹಾಗೂ ಆಶಾ ನಡುವೆಯೇ
ಸುತ್ತುತ್ತದೆ. ಅದಾವ ಮಹಾರಾಯ ಆಶಾ ಬರಿ ಚೆಲ್ಲು ಚೆಲ್ಲು , ಕುಣಿತದ ಹಾಡಿಗೆ ಹೊಂದುತ್ತಾಳೆ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ,
ನಿಯಮದಂತೆ ಇದನ್ನು ಪಾಲಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ನಿಯಮ ಮೊದಲು ಮುರಿದವ ಎಸ್. ಡಿ ಬರ್ಮನ್. ಬಂದಿನಿ ಚಿತ್ರದ
" ಅಬ್ ಕೆ ಬರಸ್ ಭೇಜ ಭೈಯಾಕೊ ಬಾಬುಲ್..." ಹಾಡಿಗೆ ಆಶಾ ಆತ್ಮವನ್ನೇ ಧಾರೆ ಎರೆದಿದ್ದಳು. ಆದರೇನು ನಶೀಬು ಬದಲಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಆಶಾ ಗೆ ಹಾಡು ಸಿಗುವುದೇ ಅಪರೂಪ ಸಿಕ್ಕ ಹಾಡುಗಳಿಗೆ ಸರ್ವಸ್ವ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಹಾಡು ಒಂದೊಂದು ಮುತ್ತಿನಂತೆ.....
" ಕಾಲಿ ಘಟಾ ಛಾಯೆ ಮೋರಾ ಜಿಯಾ ಘಬರಾಯೆ....."
" ಆಯಿಯೇ ಮೆಹರಬಾ ಬೈಟಿಯೇ ಜಾನೆ ಜಾ...."
" ಶೋಖ್ ನಜರ್ ಕಿ ಬಿಜಲಿಯಾಂ......"
" ಸಾಕಿಯಾ ಆಜ್ ಮುಝೆ ನೀಂದ ನಹಿ ಆಯೇಗಿ..."
" ಯೇ ಹೈ ರೇಶಮಿ ಜುಲ್ಫೋಂಕಾ ಅಂಧೇರಾ ನ ಘಬರಾಯಿಯೇ...."

ಪಂಚಮ್ ಅವಳ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬಂದ. ಇವಳ ದನಿಗೆ ಹೊಸ ಆಯಾಮ ನೀಡಿದ. ದನಿಯ ಏರಿಳಿತ ಆಸ್ತಿ ಅನಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದ. ಸ್ವತಃ ಆಶಾ ದಂಗಾದಳು. ಈ ಜೋಡಿ ಹೊಸ ಪ್ರಯೋಗಗಳಿಗೆ ನಾಂದಿ ಹಾಡಿತು.
ತೀಸರಿ ಮಂಜಿಲ್ ನಿಂದ ಶುರುವಾಗಿದ್ದು ಇಜಾಜತ್ ವರೆಗೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪ್ರವಹಿಸಿತು. ಮುತ್ತುಗಳು ಬೇಜಾನ್
ಇವೆ ಕೆಲ ಸ್ಯಾಂಪಲ್ ಗಳು ಹೀಗಿವೆ....

" ಆಆಜಾ ಆಆಜಾ ಮೈ ಹೂಂ ಪ್ಯಾರ ತೇರಾ..."
" ಪಿಯಾತೂ ಅಬ್ ತೊ ಆಜಾ...."
" ಆಜ್ ಕಿ ರಾತ್ ಕೋಯಿ ಆನೆ ಕೊ ಹೈ ರೆ ಬಾಬಾರೆ...."
" ಚುರಾಲಿಯಾ ನೆ ಹೈ ತುಮನೆ ಜೋ ದಿಲ್ ಕೊ...."
" ಕತರಾ ಕತರಾ ಬೆಹತಾ ಹೈ...."

ಹೆಲೆನ್ , ಬಿಂದು ,ಪದ್ಮಾಖನ್ನ ಅನೇಕ ಡಾನ್ಸರಗಳ ಮೇಲೆ ಚಿತ್ರಿತವಾದ ಎಲ್ಲ ಹಾಡುಗಳಿಗೂ ಆಶಾಳ ಹಿನ್ನೆಲೆ
ದನಿ ಜೀವಾಳವಾಗಿತ್ತು.. ಈ ಪರಂಪರೆ ಮುರಿದವ ಖಯ್ಯಾಮ್. ರೇಖಾ ಉಮ್ರಾವ್ ಜಾನ್ ಆಗಿ ನಟಿಸುತ್ತಾಳೆ
ಎಂದಾಗ ಚಿತ್ರೋದ್ಯಮ ಹುಬ್ಬೇರಿಸಿತ್ತು. ಖಯ್ಯಾಮ್ ಆ ಚಿತ್ರದ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಆಶಾಳಿಂದ ಹಾಡಿಸುತ್ತಾನೆ ಅಂದಾಗ ಉದ್ಯಮದ ಮಂದಿ ದಂಗಾದರು. ಖಯ್ಯಾಮ್ ಉಮ್ರಾವ್ ಜಾನ್ ಬಗೆಗಿನ ಪುಸ್ತಕ ಆಶಾಗೆ ಓದಲು
ಕೊಟ್ಟ. ಉಮ್ರಾವ್ ಜಾನ್ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಅದು ನೆರವಾಯಿತು.ಅಭಿನಯಕ್ಕೆ ರೇಖಾ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪ್ರಶಸ್ತಿ
ಪಡೆದರೆ ಆಶಾ " ದಿಲ್ ಚೀಜ್ ಕ್ಯಾ ಹೈ ಆಪ್ ಮೇರಿ ಜಾನ್ ಲಿಜೀಯೆ..." ಗೆ ಮೊದಲಬಾರಿ ರಾಷ್ಟ್ರಪ್ರಶಸ್ತಿ
ಗಳಿಸಿಕೊಂಡಳು.

ಆಶಾಗೆ ಒಂದು ಗುಣ ದೈವದತ್ತವಾಗಿ ಬಂದಿದೆ. ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಬಹಳ ಬೇಗ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ೬೨ರ ಹರೆಯದಲ್ಲಿ ಮಾದಕವಾಗಿ..." ತನಹಾ ತನಹಾ ಯಹಾಂಪೇ ಜೀನಾ ಏ ಕೋಯಿ ಬಾತ್ ಹೈ..." ಅನಲಾಗುತ್ತಿತ್ತೇ...? ಅಲ್ಬಮ್ ನಲ್ಲೂ ಹಾಡಿ ಪರಾಕ್ರಮ ಮೆರೆದಳು. "ಜಾನಮ್ ಸಮಝಾಕರೋ.." ಒಂದು ಕಾಲದ ಹಿಟ್ ಅಲ್ಬಮ್.

ಆಶಾ ಒಂದು ಶಮಾ ಇದ್ದಂತೆ.ಅನೇಕ ಯುಗ ಉರುಳಿವೆ ಆದರೂ ಅದು ಬೆಳಗುತ್ತಲೇ ಇದೆ
ಅವಳೇ ಹಾಡಿದ ಸಾಲು ಹೀಗಿದೆ....
"ಇಕ್ ಶಮ್ಮೆ ಪರೋಜಾಂಕೊ ಆಂಧಿಸೆ ಡರಾತೆ ಹೋ....
ಇಸ್ ಶಮ್ಮೆ ಪರೋಂಜಾಕೆ ಪರವಾನೆ ಹಜಾರೋಂ ಹೈ..."









-----------------------------------------------------

ಎರಡು ಘಟನೆಗಳು ..

ಕಳೆದ ವಾರದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಎರ‍ಡು ಘಟನೆಗಳು ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿವೆ..ಎರಡೂ ರಾಜಕಾರಣಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು ಹಾಗೂ
ಕಾರಣಕರ್ತರು ಇಬ್ಬರೂ ದಲಿತ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಉಳ್ಳವರು....ಮೀಸಲಾತಿ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಭಾರಿ ಲಾಭ ತಂದುಕೊಟ್ಟಿದೆ .ಆದರೆ ಅದರ ಲಾಭ
ಇವರು ದುರುಪಯೋಗ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಅಂತ ಹೇಳಬೇಕು .

ಮೊದಲ ಘಟನೆ ಅಂದರೆ ಮೆಹಬೂಬ್ ನಗರದಲ್ಲಿ ಎಂಪಿ ಯೊಬ್ಬ ಗ್ರಾಮೀಣ ಬ್ಯಾಂಕಿನ ಮೆನೇಜರ್ ಕೆನ್ನೆಗೆ ಬಾರಿಸಿದ್ದು ಅದು ಎಲ್ಲ
ಚಾನಲ್ ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಾರವಾಯಿತು. ಚಾನಲನವರ ನೇರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಬೆದರಿದ ಎಂಪಿ ತಾನು ದಲಿತನಾಗಿದ್ದು ತನ್ನಮೇಲೆ ಅಪವಾದ
ಹೊರಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಹಲಬಿದ.ಒಂಥರಾ ಮುಖವಾಡ ಬೇಕಾಗಿತ್ತು ಅವನಿಗೆ ತಾ ಮಾಡಿದ ಭಾನಗಡಿ ಬಯಲಾದುದು ಅವನಿಗೆ
ಸಹಜವಾಗಿ ಸರಿ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ .ಅದಕ್ಕೆಂದೇ ತಾ ದಲಿತ ಶೋಷಿತ ಹೀಗೆ ಅವನ ಪ್ರಲಾಪ ಸಾಗಿತ್ತು. ಆತ ಆರಿಸಿಬಂದಿದ್ದು ಮೀಸಲು
ಕ್ಷೇತ್ರದಿಂದ. ದಲಿತರು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಬೇರೆ ಜನರೂ ಓಟು ಹಾಕಿದ್ದಾರೆ ಮೊನ್ನೆ ತಾನೇ ಪವಿತ್ರ ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಪ್ರವೇಶ ಸಿಕ್ಕಿದೆ
ಎಲ್ಲ ಸಾಧ್ಯ ಆಗಿದ್ದು ಅವನೊಬ್ಬ ದಲಿತಅನ್ನುವ ಏಕೈಕ ಕಾರಣಕ್ಕೆ. ಮೀಸಲಾತಿ ಅವನಿಗೆ ಲಾಭ ತಂದಿದೆ ಅಧಿಕಾರದ ರುಚಿ ಕೊಟ್ಟಿದೆ ಈ ಅಧಿಕಾರ ಆತ ಆರಿಸಿಕಳಿಸಿದ ಜನರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿತ್ತು...ಆದರೆ ಹಾಗಾಗಿಲ್ಲ.

ಎರಡನೆ ಘಟನೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಅತಿರೇಕತನದ ಉದಾಹರಣೆ...ಅಂದರೆ ಮಾಯಾವತಿ ಕೇವಲ ೧೨೦೦ ಕೋಟಿ ಖರ್ಚು ಮಾಡಿ ತನ್ನ, ಕಾಂಶಿರಾಮ್, ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ರ ಪ್ರತಿಮೆಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದು ಕೋರ್ಟು ವಿರುದ್ಧ ಆದೀತು ಎಂದು ತರಾತುರಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಮೆ ಅನಾವರಣ ಸಹ ಮಾಡಲಾಯಿತು.ಮಾಯಾವತಿ ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಅಸೆಂಬ್ಲಿ ಚುನಾವಣೆ ಗೆದ್ದಾಗ ಈ ರೀತಿಯದೇನಾದರೂ ನಡೆದೀತು ಎಂದು ಆರಿಸಿ ಕಳಿಸಿದ ಮತದಾರ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಅಂದುಕೊಂಡಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ.... ಜನ ಕಟ್ಟಿದ
ತೆರಿಗೆ ಹಣ ಈ ರೀತಿ ಪೋಲಾಗುತ್ತದೆ ಇದು ನೋಡಿದರೆ ಎಂಥವರಿಗೂ ನೋವಾಗುತ್ತದೆ. ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಮಾಯಾವತಿಗೇನು
ಕಾಯಮ್ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಸ್ಥಾನಇದೆಯೇ ಮುಂದಿನ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಈಗ ಆರಿಸಿಕಳಿಸಿದ ಮತದಾರ ತಿರುಗಿ ಬೀಳಬಹುದು...
ಆಮೇಲೆ ಯಾವ ಪುರುಷಾರ್ಥ ಸಾಧಿಸಿದಂತಾಯಿತು ಅದೇ ಹಣದಿಂದ ಅದೆಷ್ಟು ಬರಡು ನೆಲ ನೀರು ನೋಡಬಹುದಾಗಿತ್ತು,
ಹೊಟ್ಟೆಗಳಿಗೆ ಅನ್ನ ಸಿಗಬಹುದಾಗಿತ್ತು ಹಿಂದುಳಿದ ರಾಜ್ಯ ಎಂಬ ಕಪ್ಪು ಚುಕ್ಕೆ ಅಳಿದು ಆ ರಾಜ್ಯವೂ ಉಸಿರಾಡಬಹುದಾಗಿತ್ತು
ಆದರೆ ಆಗಿದ್ದೇ ಬೇರೆ....ಬಹುಷಃ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಸೌಭಾಗ್ಯ ಯಾಕೆಂದರೆ ಜನರ ಒಲವು ಒಂದು ವೇಳೆ ತೃತೀಯರಂಗದ ಕಡೆ
ತಿರುಗಿದ್ದರೆ ಮಾಯಾವತಿ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿ ಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಳು ಆಮೇಲೆ ವೃತ್ತ ವೃತ್ತ ಕ್ಕೂ ಅವಳ ಪ್ರತಿಮೆಯೇ ನೋಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು.

ಮೇಲಿನ ಘಟನೆ ಅವಲೋಕಿಸಿದಾಗ ಒಂದು ವಿಷಯ ಮನದಟ್ಟಾಗುತ್ತದೆ ಅದೆಂದರೆ ಮೀಸಲಾತಿ ನಿಜಕ್ಕೂ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದೆಯಾ ಅಥವಾ ಅದೊಂದು ರಾಜಕೀಯ ದಾಳ ಆಗಿದೆಯಾ .ಏಕೆಂದರೆ ಬಡವರ ಸ್ಥಿತಿ ಇನ್ನೂ ಬದಲಾಗಿಲ್ಲ
ಮೊನ್ನೆ ಕೇರಿ ಅಂತ ಅನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದವು ಈಗ ಕಾಲೊನಿ ಅಂತ ನಾಮಾಂಕಿತವಾಗಿವೆ.ಆದರೆ ಈ ಕಾಲನಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡುವ ಜನ ಹಾಗೆಯೇ ಇದ್ದಾರೆ...ಸರಕಾರ ಮೀಸಲಾತಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ದಯೆ ಅಲ್ಲ ಅದು ಅವರ ಹಕ್ಕು ಎಂಬುದು ಇವರವಾದ. ನಿಜ ಇದ್ರೂ ಇರಬಹುದು ಆದರೆ ಮೀಸಲಾತಿಯ ದುರುಪಯೋಗನೂ ಆಗಿದೆ ಹಾಗೆಯೇ ಸರಕಾರಿ ಹುದ್ದೆ ಸಂಪಾದಿಸಲು, ಕಾಲೇಜು ,ಡಾಕ್ಟರ್ ಇಂಜಿನೀಯರ್ ಆಗಲು ಅದು ಉಪಯೋಗ ಆಗಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಆಶಯ ಬೇರೆಯೇ ಇತ್ತು ಮೀಸಲಾತಿಯಿಂದ ದಲಿತರೂ ಮುಂದೆ ಬರ್ತಾರೆ ಜನ ಉದ್ಧಾರ ಆಗ್ತಾರೆ ಈ ದೇಶ ಸುಧಾರಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅಂಬೇಡ್ಕರ ಕನಸು ಕಟ್ಟಿರಬೇಕು....

ಮಾಯಾವತಿ ಹಾಗೂ ಆ ಎಂಪಿ ಉದಾಹರಣೆಗೆ ತಗೊಂಡರೆ ಅವರ ಕನಸು ಕನಸಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಿದೆ ಅಂತ ನನ್ನ ಭಾವನೆ....

ಮೈಸೂರು ಮಲ್ಲಿಗೆ----ಕೆಲ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು..

ಬಹಳ ಹಿಂದೆ ನೋಡಿದ ಸಿನೇಮ "ನಮಕ್ ಹರಾಮ್.." ಅದರಲ್ಲಿ ರಜಾ ಮುರಾದ ಓರ್ವ ಕವಿ..ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ನಿಜ ಆದರೂ ದುರ್ದೈವಿ..ತನ್ನ ಕೇರಿಯ ಹುಡುಗರಿಗೆ ಗಾಳಿಪಟ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ...ಆತ ಸಾಯುವ
ಸನ್ನಿವೇಶ --ರಾಜೇಶಖನ್ನಾ ಹಾಡುತ್ತಾನೆ .ಕಿಶೋರ್ ಹಾಡಿದ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಹಾಡು "ಮೈ ಶಾಯರ್ ಬದನಾಮ್..."ಹಾಡು
ಎಂತಹವರನ್ನೂ ಕರಗಿಸುತ್ತದೆ..ಆನಂದ ಬಕ್ಷಿ ಬರೆದ ಸಾಲು..."ಮೇರೆ ಘರ್ ಮೆ ತುಮಕೊ ಏಕ್ ಸಾಮಾನ್ ಮಿಲೇಗಿ ದೀವಾನೆ
ಶಾಯರ್ ಕಿ ಏಕ್ ದೀವಾನ್ ಮಿಲೇಗಿ ಔರ್ ಏಕ್ ಚೀಜ್ ಮಿಲೇಗಿ ಟೂಟಾ ಖಾಲಿ ಜಾಮ್..." ಎಂತಹ ಅದ್ಭುತ ಸಾಲು...ಸ್ವತಃ
ಆನಂದ ಬಕ್ಷಿ ಸೇನೆಯಿಂದ ನಿವೃತ್ತ ಜನಪ್ರಿಯ ಲೇಖಕ..ವ್ಯವಹಾರಿಕವಾಗಿ ಚಾಣಾಕ್ಷ....ಆದರೆ ತನ್ನ ಸಹವರ್ತಿಗಳ ಅಳಲು ತೋಡಿಕೊಂಡ ...ಗೀತೆ ಅಮರವಾಯಿತು...

ಮೇಲಿನ ಪೀಠಿಕೆ ಯಾಕೆ ಹಾಗೂ ಅದಕ್ಕೂ ಮೈಸೂರು ಮಲ್ಲಿಗೆಗೆ ಏನು ಸಂಬಂಧ ಪ್ರಶ್ನೆ ಬರುವುದು ಸಹಜೀಕವೆ... ಮೈಸೂರು ಮಲ್ಲಿಗೆ ಮೊನ್ನೆ ರಂಗಶಂಕರದಲ್ಲಿ ನೋಡಿದಾಗಿಂದ ಈ ವಿಷಯ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೊರ‍ೆಯುತ್ತಿತ್ತು....
ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಹಿರಿಯ ಕವಿಗಳಿದ್ದಾರೆ ತಮ್ಮ ಛಾಪು ಒತ್ತಿ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ...ಪುಸ್ತಕ ತಲೆ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತು ತಿರುಗಿದ
ಶ್ರೀ ಗಳಗನಾಥರಿಂದ ಹಿಡಿದು ಈಗಿನ ಏಸಿ ಬುಕ್ ಸ್ಟೋರ್ ವರೆಗೂ ಕನ್ನಡ ಪುಸ್ತಕದ ಇತಿಹಾಸ ಹರಡಿದೆ... ಪ್ರತಿವಾರ ಸಾಪ್ತಾಹಿಕದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಲೇಖಕರ ಸುಗ್ಗಿ ನೋಡ್ತೇವೆ....ಆ ತೆನೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಳೆಷ್ಟು...ಜೊಳ್ಳೆಷ್ಟು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಯಾಕೆ ನಮ್ಮ ಬಹಳ
ಪ್ರಸಿದ್ದ ಕವಿಗಳು ಒಂದು ರೀತಿಯ "ಬಡತನ" ಅನುಭವಿಸಿದರು...? ಅದು ನರಸಿಂಹಸ್ವಾಮಿ ಆಗಿರಲಿ, ಕರೀಮ್ ಖಾನ್ ಆಗಿರಲಿ
ಅಥವಾ ಬೇಂದ್ರೆ ಯವರಾಗಲಿ ನಮ್ಮ ವ್ಯವಹಾರಿಕ ಜಗತ್ತಿನ ತಾಳಕ್ಕೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕದೇ ಸೋತವರು.
ಮೈಸೂರು ಮಲ್ಲಿಗೆಯ
ಹಾಡು ನಮ್ಮ ಹಳೆ ಪೀಳಿಗೆ ಹಾಡುತ್ತಿತ್ತು ...ನಾವು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ನನ್ನ ಮಗಳು ಹಾಡುತ್ತಾಳೆ ಮುಂದೆ ಅವಳ ಮಗಳೂ...!
ಒಂಥರಾ ಸಾವೇ ಇಲ್ಲ..ಅದಕ್ಕೆ...ಆದರೆ ಅದ ಬರೆದ ಕವಿ ಮಾತ್ರ ನಿತ್ಯವೂ ಯುಧ್ದ ಮಾಡಿದ....... ವ್ಯವಹಾರ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಕವಿಗೆ
ಕವಿತೆಗಳೆ ಉಸಿರು...ಎಂಥಾ ಕವಿತೆ ಅವು...."ನಿನ್ನ ಪ್ರೇಮದ ಪರಿಯ ನಾ ಅರಿಯೆ ಕನಕಾಂಗಿ....","ಹಕ್ಕಿಯ ಹಾಡಿಗೆ ತಲೆ ದೂಗುವ ಹೂ ನಾನಾಗುವ ಆಸೆ"," ಅಕ್ಕಿ ಆರಿಸುವಾಗ ..."ಒಂದೊಂದು ಗೀತೆ ಅದ್ಭುತ....ಆದರೂ ಕವಿ ಬಡವ ಒಲವು
ಮಾತ್ರ ಅವ ಸಂಪಾದಿಸಿದ್ದು...! ಬೇರೆ ಯಾದ ಮಗ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ ತನ್ನ ತಂದೆ ಬರೆದ ಕವಿತೆಗಳ ಪೇಟೆಂಟ್ ಅನ್ನು ಅಲ್ಪಮೊತ್ತಕ್ಕೆ ಮಾರಿದ ಬಗ್ಗೆ ಅವನಿಗೆ ಬೇಸರ ಇದೆ..ಆದರೆ ಕವಿ ಅಪ್ಪನದು ಅದೇ ಎಂದಿನ ನಿರ್ಲಿಪ್ತತೆ...ಬದಲಾಗಿ ಮೊಮ್ಮಗನಿಗೆ ಒಂದು ಜೋಗುಳ ಹಾಡು ಬರೆದಿದ್ದಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ..."ಅತ್ತಿತ್ತ ನೋಡದಿರು ..ಎದ್ದು ಹೊರಳಾಡದಿರು..."ಮಗ
ಹತಾಶೆಗೋ ನಿರಾಶೆಗೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಮೊಣಕಾಲೂರಿ ಅಳುತ್ತಾನೆ....ಮೈಸೂರು ಮಲ್ಲಿಗೆ ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಅನೇಕ
ಮನಕಲಕುವ ದೃಶ್ಯಗಳಿವೆ. ಇನ್ನು ನಾಟಕದ ಪ್ರಧಾನ ಪಾತ್ರಧಾರಿ--ಬಳೆಗಾರ ಚೆನ್ನಯ್ಯ ಅವನೇ ಹೇಳುವಹಾಗೆ ಅವನಿಗೆ
ವಯಸ್ಸೆಷ್ಟು ಅವನಿಗೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ....ನಿನ್ನೆಯ ಸುಖ ನೋಡಿದ ,ಇಂದಿನ ಬಗ್ಗೆ ಮರುಕ ಪಡುವ ,ಅಂತೆಯೇ ನಾಳಿನ ಬಗ್ಗೆ
ಅನೇಕ ಕನಸಿರುವವ ಈತ ಒಂದು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ. ಅವನಿಗೆ ಸೀತಮ್ಮ, , ಸಾಹೇಬ್ರು ಅಚ್ಚು ಮೆಚ್ಚು ಅವರ ಸಂಸಾರದ ಏರಿಳಿತ ಹತ್ತಿರದಿಂದ ನೋಡಿದವ ಅವ..ಅವರ ಬಾಳು ಹಸನಾಗಿರಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸುವವ...
ಆಗಾಗ ಬುದ್ಧಿನೂ ಹೇಳುವವ. ಸೀತಮ್ಮಳ ಮರಿಮೊಮ್ಮಗಳು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬಳೆ ಹಾಕದಿದ್ದುದಕ್ಕೆ ಬೇಸರ ಪಟ್ಟವ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ
ಬೆಳೆದ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಬಳ್ಳಿ ಕಡಿದುದಕ್ಕೆ ಹಲಬಿದವ. ಆದರೂ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಮರಿಮೊಮ್ಮಗಳಿಗೆ ಬಳೆ ತೊಡಿಸಿ ಅವರ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ನೆಡಲು ಮಲ್ಲಿಗೆ ಬಳ್ಳಿ ಉಡುಗೊರೆ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ.... ಈ ನಾಟಕದ ಆಶಯವೂ ಅದೇ .ನಾಟಕದಕೊನೆಯಲ್ಲಿ
ಗಣ್ಯರಿಗೆ ಸನ್ಮಾನರೂಪದಲ್ಲಿ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಬಳ್ಳಿ ಕೊಡೋದು ಎಂತಹ ಒಳ್ಳೇ ಸಂಪ್ರದಾಯ.ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನಾಟಕದ ನಿರ್ದೇಶಕ
ಶ್ರೀ ರಾಜಾರಾಂ ಅವರೂ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಪ್ರೇಕ್ಷಕರನ್ನು ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟ ರೀತಿ ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಪ್ಯಾಯಮಾನ.....!
ಇದೇ ಮೈಸೂರು ಮಲ್ಲಿಗೆ ಆಧರಿಸಿ ಸಿನೇಮ ಸಹ ಬಂದಿತ್ತು ಗೌರಿಶಂಕರ್ ರ ಅದ್ಭುತ ಛಾಯಾಗ್ರಹಣ...,ಮುದ್ದಾಗಿ ಕಾಣುವ
ಸುಧಾರಾಣಿ , ಅಶ್ವಥ ಸಂಗೀತ ಎಲ್ಲ ಇತ್ತು ಆದರೆ ನಾಟಕ ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ ಸಿನೇಮ ಸಪ್ಪೆ ಅನಿಸಿತು.

ಆದರೆ ನಾಟಕ ನೋಡಿದಮೇಲೆ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಹುಳ ಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ಹಾಗಾಗಿದೆ. "ನೋವಿಲ್ಲದಿದ್ರೆ ಕವಿತೆ
ಹೇಗೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತೆ..." ಪ್ರಮುಖಪಾತ್ರಧಾರಿ ಹೇಳಿದ ಮಾತು "ಬೆಂದ್ರ ಮಾತ್ರ ಬೇಂದ್ರೆ ಆಗತಾರ " ನೆನಪಿಗೆ ತರುತ್ತದೆ.
ನೋವು ಇದೆ ಅದು ಸರ್ವ ವ್ಯಾಪಿನೂ ಹೌದು ಆದರೆ ಲೋಕಎಲ್ಲ ಅವರು ಬರೆದ ಹಾಡು ಹಾಡುತ್ತದೆ ಸಂತೋಷ ಪಡುತ್ತದೆ
ಆದರೆ ಬರೆದ ಕವಿ ನೋಡಿ " ಬಂಗಾರ ವಿಲ್ಲದ ಬೆರಳು..." ಹಾಗೂ " ಹೊಳೆಹೊಳೆವ ಹಂಗ್ ಕಣ್ಣಿರುವ ಹೇಳ್ ನಿನ್ನವೇನು ಈ
ಕಣ್ಣು...." ಎಂದು ಪರದಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ..ಯಾಕೆ ಈ ವಿಪರ್ಯಾಸ...ಜಗತ್ತಿಗೆ ನಲಿವು ಹಂಚಿ ತಾ ಮಾತ್ರ ನೋವು ಯಾಕೆ ಉಣ್ಣಬೇಕು? ಯಾಕೆ ಕರೀಂಖಾನ್ , ಬಿಸ್ಮಿಲ್ಲಾ ಖಾನ್ ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಪರಿ ಗೋಳಾಡಿದರು...? ಪ್ರತಿಭೆಗೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಬರವಿರಲಿಲ್ಲ ಆದರೆ ನೋಡುವವರ ಅಳತೆಗೆ ಯಾಕೋ ಅವರ ಪ್ರತಿಭೆ ಅಳತೆಗೆ ಸಿಗಲೇ ಇಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ
ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಂತೂ ಅನೇಕ ಪ್ರಭಾವವಲಯಗಳಿವೆ ಅದು ಪ್ರಾಂತೀಯತೆ ಇರಬಹುದು ಅಥವಾ ಜಾತಿವಾದ ಇರಬಹುದು
ಏಳು ಜ್ನಾನಪೀಠ ನಮ್ಮದು ನಿಜ ಆದರೆ ಖರೆ ಪ್ರತಿಭೆ ಉಳ್ಳವರು ಅದಕ್ಕೆ ಹೊರತಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಕಣವಿ, ಅಡಿಗ ಹೀಗೆ ಪಟ್ಟಿ
ಬೆಳೆಸಬಹುದು....ನೋವಾಗುತ್ತದೆ ನನಗೆ.ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ಜನರ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಬಡತನ ಕಂಡು..!
ಇನ್ನು ಮುಂದಾದರೂ ಒಳ್ಳೆಯದಾದೀತು ಎಂಬ ಆಶಯ ಇದೆ....

ಚುನಾವಣೆ---ಪರಿಣಾಮ

ಪರಿಣಾಮ ಹೊರಬಂದಿದೆ ಮತದಾರ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ತನ್ನ ಪ್ರಭುತ್ವ ತೋರಿದ್ದಾನೆ.. ಯಾವ ಜಾತಿ,ಧರ್ಮ,ರಾಮ
ಮಸೀದಿ ಅವನ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿಲ್ಲ. ಅವನಿಗನಿಸಿದ್ದನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ ಅವನ ನೇರ ನುಡಿ ಹಲವ
ರನ್ನು ಬೆಚ್ಚಿ ಬೀಳಿಸಿದೆ...ಹಲವರಿಗೆ ಖುಷಿ ಕೆಲವರಿಗೆ ಕಳವಳ. ಈ ಪರಿಣಾಮ ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಬಿಜೆಪಿ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿ
ಕೊಂಡಿದೆ ಆದರೇನು ಕೈ ಮೀರಿ ಹೋಗಿದೆ....

ನಾ ಇಲ್ಲಿ ಕೆಲ ವಿಷಯ ಚರ್ಚಿಸುತ್ತೇನೆ ನನ್ನ ನಿಲುವಲ್ಲಿ ಈ ಕೆಳಗಿನ ಸಂಗತಿಗಳು ನಿರ್ಣಾಯಕ ಎನ್ನಿಸಿದವು.

೧) ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ:
-------------
ಈ ಹುಡುಗ ಬೆಳೆದು ನಿಂತ ಪರಿ ಹಲವು ಹಿರಿಯರ ನಿದ್ದೆ ಕೆಡಿಸಿದೆ. "ಈ ದೇಶದ ರಾಜಕೀಯ ಬದಲಾಯಿಸುವೆ " ಇದು ಅತ ಹೇಳಿದ ಮಾತು ಆದರೆ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಮಾಡಿ ತೋರಿಸಿದ್ದಾನೆ.
ಅವನ ಜತೆ ಒಂದು ದಂಡೆ ಇದೆ ದೇವ್ರಾ, ಪೈಲಟ್ ,ಸಿಂಧ್ಯಾ ಹೀಗೆ ...ಈ ಯುವಕರ ಕಡೆ ದೇಶ ಆಶೆಯಿಂದ
ನೋಡುತ್ತಿದೆ. ರಾಹುಲ್ ನ ಪ್ರಭಾವ ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ನಿಖರವಾಗಿ ಗೋಚರ ವಾಗುತ್ತದೆ. ಜಾತಿ, ಮತ
ಹೀಗೆ ಹರಿದು ಹಂಚಿ ಹೋದ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಗೆದ್ದರೆ ಅದರ ಫಲ ರಾಹುಲ್ ಗೆ ಸೇರಬೆಕು.
ಜನರ ಜೊತೆ ಅವ ಬೆರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ರೀತಿ ಬರೀ ನಾಟಕ ವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ... ಅವರು ಅವನಿಗೆ ವೋಟೂ ಹಾಕಿದರು..!
ರಾಹುಲ್ ಪ್ರಭಾವ ಸೋತು ಸುಣ್ಣವಾದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಗೆ ಸಂಜೀವಿನಿ ಯಾಯಿತು.

೨) ಬಿಜೆಪಿಯ ಪ್ರಚಾರ:
---------------------
ಆದ್ವಾನಿ ಹೇಳಿದ್ದರು. ನನಗೆ ಅತಿ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ತೋರುತ್ತಿದೆ...ಆದರೆ ಅ ಪಕ್ಷದ
ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಕಿವುಡಾಗಿದ್ದರು. ಮನಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್ ರ ಬಗ್ಗೆ ಆಡಿದ ಮಾತು ಅತಿಯಾಯಿತು.
ಆದಾಯ ತೆರಿಗೆಯಲ್ಲಿ ವಿನಾಯಿತಿ, ಸ್ವಿಸ್ ಹಣ ಈ ದೇಶದ ಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ಅಪಥ್ಯ ವಾಯಿತು.ಯಾಕೋ ಈ ಸಲ ಬಿಜೆಪಿ ವೈಯುಕ್ತಿಕ ನಿಂದನೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಬರಲೇ ಇಲ್ಲ. ಕಸಬ್,ಅಫಜಲ್ ಗುರು ಬಗ್ಗೆ ತಳೆದ ಧೋರಣೆ
ಸಹ ಜನರಿಗೆ ಮುಟ್ಟಲಿಲ್ಲ.ಬಹುಷಃ ಎರಡನೇ ಪೀಳಿಗೆ ನಾಯಕರಿಲ್ಲದ ಕೊರತೆ ಆ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಏಟು ನೀಡಿದೆ. ಪ್ರಮೋದ್ ಮಹಾಜನ್ ಇಲ್ಲವಾದ ಮೇಲೆ ಆ ಜಾಗೆ ತುಂಬಲು ಪ್ರಯತ್ನ ಸಹ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ...!

೩)ಲೆಫ್ಟ್ ಗೆ ರೈಟ್ :
----------------
ಈ ದೇಶಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಪಿದುಗು ಈ ಕಮ್ಯುನಿಸಂ. ಅವರದೇ ಪರಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಸುತ್ತುತ್ತ ತನ್ನ ಸುತ್ತಲೂ ಇರುವವರನ್ನೂ ಬೆಳೆಯಗೊಡದ ಇವರ ಧೋರಣೆಗೆ ಒಂದು ಅಂತ್ಯ ಹಾಡುವಲ್ಲಿ ದಿಟ್ಟ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟಾಗಿದೆ.
ಇನ್ನು ಮಮತಾ ಕಮಾಲ್ ತೋರಿಸಿದರಾಯಿತು ಆ ಬಂಗಾಲದಿಂದ ಬಂಗಾಳಕೊಲ್ಲಿಗೆ ವರ್ಗಾವಣೆ ಆಗುತ್ತಾರೆ
ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರು.

೪)ಯಾವ ಮುದ್ದಾ....?
-----------
ಈ ದೇಶದ ಮತದಾರ ಏನನ್ನು ನೋಡಿ ಮತಹಾಕಿದ. ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಸುಲಭವಲ್ಲ. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ
ಯುವಜನತೆಗೆ ಬೇಕಾಗಿದ್ದು ಕೈ ತುಂಬ ಕೆಲಸ, ನಾಳಿನ ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯ. ಕಟ್ಟುಪಾಡು ಅವರಿಗೆ ಬೇಕಿಲ್ಲ
ಕಾಂಗ್ರೆಸಿಗರ ಅದರಲ್ಲೂ ಯುವ ನೇತಾರರ ಜೀವನಶೈಲಿ ಅವರಿಗೆ ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿ ಕಂಡಿದೆ. ರಾಮ, ಮಸೀದಿ
ಅವರಿಗೆ ಈಗ ಆಕರ್ಷಣೆಯ ವಸ್ತುವಾಗಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ... ಈ ನಿಜ ಅರಿತ ಪಕ್ಷ ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯಬಲ್ಲದು
ಬೆಳೆಯಬಲ್ಲದು.....!

ಈ ಚುನಾವಣೆ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ಮೇಲೆ ಯಾವ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಬಲ್ಲದು ಹತ್ತೊಂಬತ್ತು ಸಂಸದರು ವಿರೋದ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಕೂಡುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಒಂದು ವೇಳೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ತನ್ನ ಹಳೇ ಚಾಳಿ ಮುಂದುವರೆಸಿ ಈ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಅನ್ಯಾಯ ಮುಂದುವರೆಸಿದ್ದೇ ಆದಲ್ಲಿ ಈ ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಅದು ಹೆಸರಿಲ್ಲದೇ ಅಳಿಸಿಹೋಗುತ್ತದೆ
ಹಾಗೆಯೇ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಿಂದ ಆರಿಸಿಹೋದ ಆರೂ ಜನ ಈ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಸಿಗುವ ಸವಲತ್ತುಗಳಿಗಾಗಿ ಹೊಡೆದಾಡಬೇಕು...!

ಕಲ್ಪನಾ ವಿಲಾಸ

ನನ್ನ ಕಲ್ಪನೆ ಹರಿಬಿಡುವನಿದ್ದೇನೆ ನಾನು ಜ್ಯೋತಿಷಿ ಅಲ್ಲ ಆದರೂ ಮೇ ೧೭ ರಂದು ಪತ್ರಿಕೆಗಳ ಹೆಡ್ ಲೈನ್ ಏನಿರುತ್ತೆ
ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಕಲ್ಪನೆ ಸಹ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಏಕೆಂದರೆ ರಾಜಕೀಯ ಹಾಗೆ ತಾನೇ...! ಇರಲಿ ನಾನು ನಮ್ಮ ನೇತಾರರ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಹೇಗಿರಬಹುದು ನಾ ಸಂದರ್ಶನ ಮಾಡಿದೆ ಅವರ ಹೇಳಿಕೆ ಹೀಗಿವೆ....!


ದೇವೇಗೌಡ್ರು : ಈ ಸಲ ಹೆಂಡ ,ಜಾತಿ ,ಹಣದ ಕಾರುಭಾರು ಗೆದ್ದಿದೆ ನಾ ಸೋತಿಲ್ಲ ಈ ಗೌಡ ಸೋಲು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.....

ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ: ಅಪ್ಪ ಮಗನ ಪಕ್ಷ ಸೋತು ಧೂಳಿಪಟ ವಾಗಿದೆ ಜನತೆ ಬೆಂಬಲ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ
ಈಗಾಗಲೆ ಆದೇಶ ನೀಡಿದ್ದೇನೆ ವಿಜಯೋತ್ಸವ ಪ್ರತಿ ಹಳ್ಳಿಗೂ ಮುಟ್ಟಬೇಕು....!

ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ: ನಾ ರಾಜೀನಾಮೆ ಕೊಡುತ್ತಿರುವೆ ಅಪ್ಪನ ಜತೆಗೆ ಸಂಸತ್ತು ಸೇರುವ ಆಸೆ ಇತ್ತು ಅವರಿಲ್ಲದ
ಸಂಸತ್ತೂ ನನಗೂ ಬೇಡ....!

ಲಾಲೂ: ಈ ಸಲ ಸೋಲಲು ಕಾರಣ ಸಿಂಪಲ್ ನಿತೀಶ್ ಕುಮಾರ್ ಕೊನೆ ಕ್ಷಣ ಈ ಸುಶೀಲ್ ಮೋದಿಬಿಟ್ಟು
ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಜತೆ ಕೈ ಗೂಡಿಸಿದ್ದು....ಬಿಹಾರದ ಜನತೆ ಕೃತಘ್ನರು....!

ಅಡ್ವಾನಿ: ಜನತೆ ಮತ್ತೆ ಕೈ ಹಿಡಿದಿದ್ದಾರೆ ಆದರೆ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಲ್ಲ ಇದೇ ಕಳವಳ....!

ಸೋನಿಯಾ: ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಜನ ಬೆಂಬಲ ಕೊಟ್ಟಿಲ್ಲ ಸರ್ಕಾರ ರಚಿಸುವ ನಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನ ನಿಂತಿಲ್ಲ.....!

ರಾಹುಲ್ : ಕೈ ಕತ್ತರಿಸುವವರ ಕೈ ನಮ್ಮದಲ್ಲ ಆದರೂ ಜನ ಕೈ ಕೊಟ್ಟರಲ್ಲ.....!

ಕಾರಟ್ : ಮಮತಾರಿಂದ ನಮಗೆ ಸೋಲಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ಸರಿ ಅಲ್ಲ ಜನ ಬದಲಾವಣೆ ಬೇಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.....!

ಅನೇಕ ಜನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಕೊಡದೇ ಸತಾಯಿಸಿದರು...ಕೆಲವರು ನನ್ನ ನೋಡಿ ಓಡಿಹೋದರು
ನಮ್ಮ ಪಾಸ್ವಾನ್ , ಅಮರ್ ಸಿಂಗ್ ಮುಂತಾದವರು ನನಗೆ ಹೊಡೆಯೋಕ್ಕೆ ಬಂದರು....!