ದೇಸಾಯರ ಅಂಬೋಣ

ಚೋರ್ ಕೋ ಪಕಡೋ...

2012-02-01T01:56:00.001-06:00

ಪುಣೆಯ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಹೊಟೆಲ್ ಗಿಜಿಗುಡುತ್ತಿತ್ತು.

ಸುರೇಶನೂ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ರೇಶಿಮಿ ಪರಕಾರ ಪೋಲಕ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಅವನ ಮಗಳು ಓಡಾಡತಿದ್ಲು.

ಗೊಂಬಿಹಂಗ ಕಾಣಸತಿದ್ಲು. ಮಗಳ ಚೆಲುವನ್ನು ಕಣ್ಣಾಗ ತುಂಬಿಕೋತ ಅಲ್ಲೇ ಹೆಂಗಸೂರ ನಡುವೆ ಇದ್ದ

ಹೆಂಡತಿಕಡೆ ಆಗಾಗ ನೋಡಕೋತ ತನ್ನ ಮಾಮಾಗೋಳ ಜೋಡಿ ಬದಲಾದ ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳತಿದ್ದ ಸುರೇಶ.

ಸುರೇಶಗ ಸ್ವಂತದ್ದು ಅಂತ ಬಳಗ ಇಲ್ಲ ಸಾಲು ಸಾಲಾಗಿ ಅವನ ಅಪ್ಪ, ಅಕ್ಕ ಹಾಗೂ ಅವ್ವ ತೀರಿಕೊಂಡಿದ್ರು.

ಹಿಂಗಾಗಿ ಅವ ತನ್ನ ಕಾಕಾನ ಮಕ್ಕಳನ್ನ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದ. ಅವರನ್ನ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಅಕ್ಕ , ಅಣ್ಣ ಅಂತ ತಿಳಕೊಂಡಿದ್ದ.

ಇದೆಲ್ಲಾಕೂ ಮ್ಯಾಲೆ ಅಂದ್ರ ಇಂದ್ರಾಕಾಕುಇದ್ಲು. ಹೌದು ಸುರೇಶಗ ಅಕಿಮ್ಯಾಲ ಭಾಳ ಅಂತಃಕರಣ.

ತನ್ನ ಬಾಳು ತಿದ್ದಿದಾಕಿ ಅಕಿ, ಅಕಿಯಿಂದ ನಾ ಇವತ್ತು ಹಿಂಗ ಆಗೇನಿ ಇದು ಅವ ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಆಗಾಗ ಹೇಳತಿದ್ದ ಮಾತು.

ಆ ಇಂದ್ರಾಕಾಕು ಇವತ್ತಿನ ಸಮಾರಂಭದ ಮುಖ್ಯ ಆಕರ್ಷಣೆ ಆಗಿದ್ಲು. ಹೌದು , ಮರಿಮೊಮ್ಮಗ ಅಕಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದ್ದ ಹೂ ಹಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ

ಭಾಗ್ಯ ಅಕಿದಾಗಿತ್ತು. ಇಂಥಾದ್ದು ನೋಡಬೇಕಂತ ಸುರೇಶ ಕುಟುಂಬ ಸಮೇತ ಪುಣೆಬಸ್ಸು ಹತ್ತಿದ್ದ ಇಂದ್ರಾಕಾಕುಗ ಕೊಡಲಿಕ್ಕೆ ಅಂತ

ಸಾಲಾ ಮಾಡಿ ಬೆಳ್ಳಿ ಗಣಪತಿ ತಂದಿದ್ದ. ಇಂದ್ರಾಕಾಕುಗ ನಾಲ್ಕು ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು,ಎರಡು ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳು. ಎಲ್ಲಾರೂ ಜೀವನ ಯಾನದಾಗ

ಭಾಳ ಯಶಸ್ಸು ಕಂಡಾರ. ದೇಸಾಯರ ಮನೆತನದಾಗ ಅಪರೂಪ ಅನ್ನಬಹುದು ಅಂಥಾ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ ಇಂದ್ರಾಕಾಕು ಹಾಗೂ ಅಕಿ ಮಕ್ಕಳು

ಗಳಿಸ್ಯಾರ. ಇವತ್ತು ಇಂದ್ರಾಕಾಕುನ ಮರಿಮೊಮ್ಮಗನ ಬಾರಸಾ ಹಂಗ ಅಕಿಗೆ ಹೂ ಹಾರಿಸೋ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ. ಸಂಭ್ರಮ ಎಲ್ಲೆಡೆ ತುಂಬಿತ್ತು.

ಇಂದ್ರಾಕಾಕುನ ತೊಡಿಮ್ಯಾಲ ಸುರೇಶ ಸಹ ಆಡಿಬೆಳೆದಿದ್ದ. ಇಂದು ಅಕಿ ತೊಡಿಮ್ಯಾಲ ಮರಿಮೊಮ್ಮಗ ಮಲಗಿದ್ದ.ಮೊಮ್ಮಗ ಹಾಗೂ ಅವನ ಅಪ್ಪ

ಇಬ್ಬರೂ ಬಂಗಾರದ ಹೂ ಜೋಡಿ ಮಲ್ಲಿಗಿ, ಶಾವಂತಿಗಿ,ಗುಲಾಬಿ ಹಿಂಗ ಅನೇಕ ಹೂ ಕಾಕುನ ತಲಿಮ್ಯಾಲ ಸುರದ್ರು. ಎಲ್ಲಾರೂ ಚಪ್ಪಾಳಿ ಹೊಡದ್ರು

ಇಂದ್ರಾಕಾಕುನ ಕಣ್ಣಾಗೂ ನೀರು ಜಿನುಗಿದ್ವು, ತನ್ನ ಕೆಮೆರಾದಾಗ ಈ ಅಪ್ರತಿಮ ಕ್ಷಣ ಸೆರಿಹಿಡದ ಸುರೇಶ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಬೀಗುತ್ತಿದ್ದ.

ಊಟದ್ದ ತಯಾರಿ ನಡೀತು. ಟೇಬಲ್ ಕುರ್ಚಿ ಮ್ಯಾಲಿನ ಊಟಾ ಪೂನಾಸಿಸ್ಟೆಮ್ ಅಂತ ಸುರೇಶನ ಹೆಂಡತಿ ಚಾಷ್ಟಿ ಮಾಡಿದ್ಲು.

ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂಗ ಗದ್ಲಾ ಸುರು ಆತು. ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಹರಿದಾಡಿದ ಸುದ್ದಿ ಸುರೇಶನ ಕಿವಿಮ್ಯಾಲನೂ ಬಿತ್ತು. ಇಂದ್ರಾಕಾಕುನ ಎರಡನೇಮಗಳು ಸುರೇಖಳ

ಪರ್ಸು ಕಳದದ ಅದರಾಗ ಬಂಗಾರದ ತೋಡೆ ಇದ್ವು ಅಂತ. ಪ್ರಶಾಂತವಾದ ನೀರಿನ್ಯಾಗ ಯಾರೋ ಕಲ್ಲು ಒಗದಂಗ ಆತು. ಹೊಟೆಲ್ ಸೆಕ್ಯುರಿಟಿ

ಬಂದ್ರು. ಪೋಲಿಸ ರನ್ನು ಕರೆಸುವ ಮಾತಾದ್ವು. ಇಂದ್ರಾಕಾಕುನ ಎರಡನೇ ಮಗ ಸುಭಾಶ ಎಲ್ಲಾರಿಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಬಾಯಿ ಮಾಡತಿದ್ದ...

" ಇದ ಹಾಲಿನ್ಯಾಗ ಕಳ್ಳ ಇದ್ದಾನ ಎಲ್ಲೂ ಓಡಿ ಹೋಗಲಾರ ಅವ....". ಇಂದ್ರಾಕಾಕುನು ವಿಹ್ವಲ ಆಗಿದ್ಲು. ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಘಟನಾ ಎಲ್ಲಾರಿಗೂ

ತ್ರಾಸು ಮಾಡಿಸಿತ್ತು. ಸುರೇಶ ಸಹ ನೊಂದಿದ್ದ.

ಸುಭಾಶ ಸುರೇಶನ ಕಡೆಬಂದ. ಅವನ ಕೈ ಹಿಡದು ಮೂಲಿಯೊಳಗ ಕರಕೊಂಡು ಹೋದ..

"ಸುರ್ಯಾ ಖರೇ ಹೇಳು ನಿಂದ ಹೌದಲ್ಲೋ ಈ ಕೆಲಸ ಇದಕ್ಕ ಬಂದೀಯೇನು ಮಗನ...." ದಾಳಿ ಯಿಂದ ಅಪ್ರತಿಭನಾದ ಸುರೇಶ ಮಾತೇ ಆಡದಾದ.

"ಇದು ನಿಂದ ಕರಾಮತ್ತು ಅದ, ನಾ ಸುಮ್ಮನಿರೂದಿಲ್ಲ ಪೋಲಿಸರಿಗೆ ಕರಸತೇನಿ..ಸುಮ್ಮನ ರಗಳಿ ಯಾಕ ಕೊಟ್ಟುಬಿಡು...."

"ಅಂದ್ರ ನಾ ಕಳೂ ಮಾಡೇನಿ ಅಂತ ನೀ ಅಂತಿ ನಾ ಯಾಕ ಹಂಗ ಮಾಡಲಿ .." ಸುರೇಶನ ದನಿ ಕಂಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

"ನೀ ಏನು ಅನ್ನೂದು ನಮಗ ಗೊತ್ತ ಅದಮಗನ.. ನಮ್ಮವ್ವ ಹೇಳ್ಯಾಳು ಕೊಟ್ಟು ಹೊರಗ ನಡಿ ಪೋಲಿಸ್ರು ಬಂದ್ರ ಅನಾಹುತ ಆಗತದ.." ಸುಭಾಶ ಓತಪ್ರೋತ

ವಾಗಿ ಹೇಳತಿದ್ದ. ಅಸ್ತಿತ್ವ ಕುಸಿಯುತ್ತಿರುವಂಗ ಸುರೇಶ ಗಾಬರಿಯಾದ. ಇಂದ್ರಾಕಾಕುನ ಕಾಲು ಹಿಡಕೊಂಡ ಆಣಿ ಮಾಡದ ಅತ್ತ ಚೀರಾಡಿದ..

ಅವನ ಮಗಳು ಅಪ್ಪನ ಈ ವೇಷ ನೋಡಿ ಗಾಬರಿ ಆಗಿದ್ಲು. ಹೆಂಡತಿಗೆ ಮಾತು ಹೊರಡದಾಗಿದ್ವು. ಇಡೀ ಹಾಲಿನ ಜನಾ ತನ್ನ ವಿರುದ್ಧ ವೃತ್ತಾಕಾರವಾಗಿ

ತಿರುಗುವಹಾಗೆ ಸುರೇಶನಿಗೆ ಅವನ ಆರ್ತನಾದಕ್ಕೆ ಕೇಳುಗರೇ ಇಲ್ಲ,

ಸುಭಾಶ ಸುರೇಶನ ಮೇಲೆ ಮಾಡಿದ ಅಪವಾದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಇತಿಹಾಸ ಅದ. ಅವು ಸುರೇಶನ ಕಾಲೇಜಿನ ದಿನಗಳು. ಸಿನೇಮಾ ನೋಡುವ ಚಟ ಅವನಿಗೆ

ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ ಟಾಕೀಸು ಯಾವವೂ ಬಿಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ ಅವ. ಮನ್ಯಾಗ ಇವನ ಕಾಲೇಜು ಫೀಸು , ಪಾಸು ಅಂತ ಕಟಾನಕಟಿ ರೊಕ್ಕಾ ಕೊಡತಿದ್ರು. ಚಟಾ ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಕ್ಕೆ

ಅಲ್ಲಿಂದ ಇಲ್ಲಿಂದ ಹತ್ತಿಪ್ಪತ್ತು ರೂಪಾಯಿ ಕದೀಲಿಕ್ಕೆ ಶುರುಇಟ್ಟ. ಅಕ್ಕನ ಬಾಣಂತನ ಅಂತ ಇಂದ್ರಾಕಾಕು ಬಂದಿದ್ಲು. ಅಕಿ ಬ್ಯಾಗಿಗೂ ಅವ ಕೈ ಹಾಕಿದ. ಒಂದ್ಸಲ

ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡ. ಇಂದ್ರಾಕಾಕು ಇವನ್ನ ಹತ್ರ ಕೂಡಿಸಿಕೊಂಡು ಬುದ್ಧಿ ಹೇಳಿದ್ಲು..ಇದು ತಪ್ಪು ಅಂತ ತೋರಸಿದ್ಲು. ಯಾಕೋ ಅವಳ ಮಾತು ನಾಟಿತ್ತು. ಸುರೇಶ

ಬದಲಾದ. ಕೆಲಸಕ್ಕ ಸೇರಿಕೊಂಡ. ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳೂದಿಲ್ಲ ಅಂತ ಇಂದ್ರಾಕಾಕು ಅಂದಿದ್ಲು ಬಾಯಿತಪ್ಪಿ ಅಕಿ ಅಂದ ಮಾತು ಇಷ್ಟು ವರ್ಷದ ಮೇಲೆ ಇಂಥಾ

ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ತಂದಿತ್ತು.

ಸುರೇಶ್ ಅತ್ತು ಅತ್ತು ಹೈರಾಣಾಗಿದ್ದ. ಯಾರೂ ಅವನ ಪರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಲಿಲ್ಲ. ಇಷ್ಟೋತ್ತನಾ ತಮ್ಮ ಜೊತಿ ಹರಟಿ ಹೊಡದ ಮನಿಶಾ ಹಿಂಗ ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡ್ಯಾನ

ಇದು ಅಲ್ಲಿಯ ಚರ್ಚಾದ ವಿಷಯಆಗಿತ್ತು. ಸುರೇಶನ ಮಗಳು ಅವನ ತೊಡಿ ಏರಿ ಸುರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಕಣ್ಣೀರು ಒರಸತಿದ್ಲು. ಪೋಲಿಸರು ಬರುವ ಹಾದಿ ನೋಡತಿದ್ರು

ಅವರೂ ಬಂದರು ಸುರೇಶನ ಬೇಡಿಕೆಮಾತು ಕಿವುಡ ಕಿವಿಗೆ ಬೀಳತಿದ್ವು. ಅವರು ಹೇಳಿಕೆ ತಗೊಂಡು ಅವನ್ನ ಕರಕೊಂಡು ಹೊರಟರು.ಇಂದ್ರಾಕಾಕು ವಿಷಣ್ಣಳಾಗಿ

ಕೂತಿದ್ಲು. ಸುರೇಶ ಹಿಂಗ್ಯಾಕ ಮಾಡಿದ ಇದು ಅಕಿ ತಲಿ ಕೊರಿತಿತ್ತು. ವಿಶ್ವಾಸ ದ್ರೋಹ ಯಾಕ ಮಾಡಿದ ಅಂತ ಸುತ್ತಲಿದ್ದಾವರ ಜೊತಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಅಳತಿದ್ಲು.

ಸುರೇಶ್ ಪೋಲಿಸ್ ಜೀಪು ಏರಬೇಕು ಅಷ್ಟರಾಗ ಸುರೇಖಾನ ಮೊಮ್ಮಗಳು ಅಜ್ಜಿ ಬೀಳಿಸಿದ್ದ ಪರ್ಸು ಎತ್ತಿ ಕೊಟ್ಲು ಅದರಾಗ ತೋಡೆನೂ ಇದ್ವು... ಯಾರೋ ಪೋಲಿಸರಿಗೆ

ಹೇಳಿದ್ರು. ಸುರೇಶನ್ನ ಜೀಪ್ನಿಂದ ಇಳಿಸಿದ್ರು. ಧೂಳ ಎಬ್ಬಿಸಿಕೋತ ಜೀಪು ಹೋತು. ಇಂದ್ರಾಕಾಕು ದಡಬಡಾಯಿಸಿ ಬಂದ್ಲು ..ಸುರೇಶ ಮಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೊರಟಿದ್ದ

ಹೆಂಡತಿನೂ ಜೋಡಿ ಇದ್ಲು..ಸುರೇಶನ ಮಗಳು ಅಪ್ಪನ ಕಣ್ಣೀರು ಇನ್ನೂ ಒರಸತಿದ್ಲು. ಇಂದ್ರಾಕಾಕು ಕರೆದಿದ್ದು ಸುರೇಶಗ ಕೇಳಸಲೇ ಇಲ್ಲ. ...

ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದಾಗ...

2012-01-05T08:22:00.000-06:00

ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದಾಗ...

----------------------

೨೦೧೧ ಮುಗಿದಿದೆ..ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ ಬದಲಾಗಿದೆ..೨೦೧೨ರ ದಿನಚರಿ ಸುರುಆಗಿದೆ ಹೀಗಿರುವಾಗ

ಈ ಹಿಂದೆ ತಿರುಗಿ ನೋಡುವ ಚಾಳಿ ಯಾಕೆ ನನಗೆ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ನಿಮಗೆ ಮೂಡಿರಲು ಸಾಕು.

ಏನು ಮಾಡುವುದು ೨೦೧೧ ಅನೇಕ ಸಂಗತಿಗಳ ವರ್ಷ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಸುಖ ದುಃಖಗಳ ಸಮ್ಮಿಶ್ರ.

ಇವು ಕೇವಲ ವೈಯುಕ್ತಿಕ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ದೇಶಪಾತಳಿಯ ಮೇಲೂ...ಹೌದು ೨೦೧೧ ಅನೇಕ

ದ್ವಂದ್ವಗಳ , ಚರ್ಚೆಗಳ, ಹೋರಾಟಗಳ ಉಪವಾಸಗಳ ವರ್ಷ.

ಸುರುಮಾಡಲಿರುವೆ ಸಾವು ಮತ್ತು ಅದರ ಪ್ರಸ್ತಾಪದೊಂದಿಗೆ ----

ಸಾವಿನ ಜೊತೆ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿದ್ದು ಗೆಳೆಯ ರಮೇಶನ ಸಾವಿನಿಂದ. ಅವನ ವಯಸ್ಸಾದ

ತಂದೆ ನನ್ನಮುಂದೆ ಗಳಗಳನೇ ಅತ್ತಾಗ ನಾನು ಅಸಹಾಯಕನಾಗಿದ್ದೆ.ಮೌನ ಆಶ್ರಯಿಸಿದೆ.

ಮಾರಿಷಸ್ ನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಬMದಿದ್ದು ಶಮ್ಮಿಕಪೂರ್ ನ ಸಾವಿನ ಸುದ್ದಿ. ಶಮ್ಮಿ ಹಿರೋಗಿರಿಗೆ ಹೊಸ

ಆಯಾಮ ಕೊಟ್ಟಾವ. ಅವನದೇ ಒಂದು ಹೊಸ ಸ್ಟೈಲು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದವ. ಕಾಲೇಜಿನದಿನಗಳಲ್ಲಿ

ಅವನ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ ಮೆಲುಕು(ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಹಳೇ ಸಿನೇಮಾ ತೋರಿಸುವ ಕೆಲ ಕಾಯಂ

ಚಿತ್ರಮಂದಿರಗಳಿದ್ದವು). ಶಮ್ಮಿ ಕುಣಿತ, ರಫಿಯ ಮಾದಕ ಹಿನ್ನೆಲೆ ದನಿ ಒಂದು "ಸಮಾ" ಅಲ್ಲಿತ್ತು.

ಅಕ್ಟೋಬರ್ ಸುಮಾರು ಬಂತು ಜಗಜಿತ್ ಸಿಂಗ್ ಸಾವಿನ ಸುದ್ದಿ. ಗಜಲ್ ಕಡೆ ನನ್ನ ಸೆಳೆದಿದ್ದು ಅವನ

ಗಂಭೀರ ದನಿ. ವೈಯುಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಅನೇಕ ನೋವುಂಡರೂ ಗಜಲುಗಳ ಮಾಧುರ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಾವ

ಕುಂದೂ ತರದಿದ್ದವ.ಮಾರಿಷಸ್ ಟಿವಿಯವರು ಅಲ್ಲಿಯ ಪ್ರತಿಭೆಗಳಿಂದ ಜಗಜಿತ್ ಸಿಂಗ್ ನ ಹಾಡುಗಳ,

ಗಜಲುಗಳ ಸುಧೆ ಉಣ್ಣಿಸಿದರು.ಒಬ್ಬ ಗಾಯಕ " ಚಿಟ್ಟಿ ನ ಕೋಯಿ ಸಂದೇಶ್ ನ ಜಾನೆ ಕೌನ್ ಸಾ ದೇಶ

ತುಮ್ ಚಲೆ ಗಯೇ...." ಅಂದಾಗ ನನ್ನಲ್ಲೂ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎದ್ದಿತ್ತು. ಸಾವಿನ ಸರಪಳಿ ಕೊನೆಯಾಗಿದ್ದು

ದೇವ್ ಆನಂದ್ ನ ಸಾವಿನಿಂದ. ನಮ್ಮೂರಿನ ಗಣೇಶ್ ಟಾಕೀಸು.."ತೀನ್ ದೇವಿಯಾಂ" ಚಿತ್ರ.

ಗೊಂಜಾಳದ ತೆನೆ ತಿನ್ನುತ್ತ ತನ್ನದೇ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಓಲಾಡುತ್ತ ದೇವ್ ಆನಂದ್ ಸೆಳೆದ. ನೇರವಾಗಿ

ಮನದಲ್ಲಿ ಇಳಿದ.."ಅಗರ್ ಇಸೆ ಸಮಜ್ ಸಕೋ ಮುಝೆ ಭೀ ಸಮಜಾನಾ.."ಅಂತ ಆಹ್ವಾನಾನೂ ಕೊಟ್ಟ.

ಅಂದಿನಿಂದ ನನ್ನ ಹಿರೋ ಆದ. ಅವ.

ವೈಯುಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಅನೇಕ ಏರಿಳಿತಗಳ ವರ್ಷ. ಹೊಸ ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕಿತು ಅನಾಯಾಸವಾಗಿ ವಿಮಾನ ಏರಿ

ಮಾರಿಷಸ್ ನಲ್ಲಿ ಮೂರುತಿಂಗಳ ವಾಸ.ನನ್ನ ಪುಸ್ತಕ ಪ್ರಕಟಣೆನೂ ಮುಂದೆ ಹೋತು ಇದರಿಂದ.

ಒಂದು ಪಡೆಯಲು ಇನ್ನೊಂದನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಲುವುದು ಸಹಜ ತಾನೇ.ಅಲ್ಲಿ ಮೂರು ತಿಂಗಳು ಈಗ

ಮತ್ತೆ ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿ ೩ ತಿಂಗಳು..ವರ್ಷದ ಆರುತಿಂಗಳ ಬಲವMತದ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ ವೇಷ.ಕಷ್ಟ ಸ್ವಾಮಿ

ಕಷ್ಟ. ಓದಿದ್ದು ಬರೆದಿದ್ದು ತೀರ ಕಮ್ಮಿ. ಮೊದಲಬಾರಿ ಸಾಹಿತ್ಯಸ್ಫರ್ಧೆಗಾಗಿ ನನ್ನದೊಂದು ಕತೆ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದೆ

ನನಗೇ ಅಚ್ಚರಿಯಾಗುವಂತೆ ಸಮಾಧಾನಕರ ಬಹುಮಾನ ಬMದಾಗ ಖುಷಿನೂ ಪಟ್ಟೆ.ಬ್ಲಾಗ್ ಈಗ

ಮೊದಲಿನಹಾಗಿಲ್ಲ ಯಾರೂ ಓದೋಲ್ಲ ಓದಿದೋರು ಕಾಮೆಂಟ್ ಹಾಕೋಲ್ಲ. ಬಹುಷಃ ಇದು ಎಲ್ಲರ ಕತೆ

ಇರಲಾರದು.

ಅಣ್ಣಾಹಜಾರೆ ಈ ಹೆಸರು ದೇಶದತುಂಬ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದ ವ್ಯಕ್ತಿ.ಜನ್ ಲೋಕಪಾಲ್ ಈ ಬೀಜಮಂತ್ರ

ದೇಶದತುಂಬ ಹರಡಿದ ವರ್ಷ. ಸಂಸತ್ತು ಮುಖ್ಯವೋ ಅಥವಾ ಈ ಥರದ ಆಂದೋಲನ ಮುಖ್ಯವೋ

ಇದು ಚರ್ಚೆಯವಿಷಯ ಆಗಿತ್ತು.ಜನಾಂದೋಲನ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ನಡೆ ಸಂಸತ್ತು ಇದರ ನಿರ್ಣಯಗಳಿಗೆ

ತಲೆಬಾಗಬೇಕು ಇದು ಅಣ್ಣಾ ತರ್ಕ. ಕೊನೆಕೊನೆಗೆ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷದವರು ಅಣ್ಣಾ ಜೊತೆ ವೇದಿಕೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡು

ಲಾಭ ಗಿಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡರು.ಈಗ ಮೊದಲು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ವಿರುದ್ಧ ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡುವೆ ಎಂದ ಅಣ್ಣಾ ಹಿಂದೆ ಸರಿದಿದ್ದಾರೆ.

ಅವರ ನಡೆಯಲ್ಲಿ ದ್ವಂದ್ವಗಳಿವೆ. ಕಾದುನೋಡದೆ ಬೇರೆ ದಾರಿ ಇಲ್ಲ.

ಹೊಸವರ್ಷ ಹೊಸ ಆಸೆ ಮೂಡಿಸಿದೆ. ಹೆಗಡೇಜಿ ಪ್ರಸ್ತಾಪ ಇಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಅದು ಆದರೆ ಪುಸ್ತಕ ಮತ್ತೆ ಹೊರ

ಬರಲಿದೆ. ನಾ ಒಂದೇ ರೆಸಲೂಶನ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುವೆ.."ದೇಸಾಯರ ಅಂಬೋಣ" ಮತ್ತು "ವರ್ತಮಾನ"

ಗಳನ್ನು ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆಯಾದರೂ ನವೀಕರಿಸುವುದು ಹಾಗೂ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುವ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮರು ಪ್ರತಿಕ್ರಯಿಸುವುದು.

ಹೊಸ ವರ್ಷ ನಿಮಗೆಲ್ಲ ತರಲಿ ಹರ್ಷ....!!

ಯಾರಿಗೆ ಹೇಳಾಣ ನಮ್ಮ ಪ್ರಾಬ್ಲಮ್ಮು....

2011-12-04T01:18:00.000-06:00

ಮೇಲಿನ ಸಾಲನ್ನೇ ಹೊಂದಿರುವ ಸಿನೆಮ ಹಾಡು ಈಗಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಳ ಫೇಮಸ್ ಆಗೇದ.

ಈ ಹಾಡು ಕೇಳುತ್ತ ಇದ್ದರೆ ಇದು ಕಂಗ್ಲೀಷ್ ಹಾಡು ಎಂದು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಈಗಿನ

ಎಫ್ ಎಮ್ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಈ ಹಾಡು ಭಾಳ ಹೆಸರು ಮಾಡಿದೆ. ದಿನದಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ ಈ

ಹಾಡು ಕಿವಿಮೇಲೆ ಎರಗುತ್ತದೆ. ನಾನೂ ಈ ಹಾಡು ಕೇಳಿದೆ. ನಮ್ಮ ಯೋಗರಾಜ್ ಭಟ್ರು

ಬರೆದಿರುವ ಹಾಡು ಇದು ಅಂತ ತಿಳಿಯಿತು.ಹಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅರ್ಥ ಹುಡುಕಲು ಹೋಗಿ ನಿರಾಶೆಪಟ್ಟೆ.

ನಮ್ಮ ಈಗಿನ ದಿನಮಾನಕ್ಕೆ ಈ ಹಾಡು ಬಹಳ ಸೂಟ್ ಆಗುತ್ತದೆ ಹೀಗಾಗಿ ಅದು ರೇಟಿಂಗ್ ನಲ್ಲಿ

ಮುಂದಿದೆ. ನಾನು ಹಳೇ ಕಾಲದವನಿರಬೆಕು ಹೀಗಾಗಿ ಇನ್ನೂ ಹಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸಾಹಿತ್ಯ, ಮಾಧುರ್ಯ

ಹುಡುಕುತ್ತಿರುವೆ. ಇದು ಮರುಭೂಮಿಯಿಂದ ನೀರು ತೆಗೆಯುವ ದುಸ್ಸಾಹಸನೇ ಸರಿ....!!

ಭಟ್ಟರ ಇನ್ನೊಂದು ಕಂಗ್ಲೀಷ್ ಹಾಡು ಇದೆ.."ಕತ್ಲಲ್ಲಿ ಕರಡಿಗೆ ಜಾಮೂನು ತಿನಿಸೋಕೆ ಯಾವತ್ತು ಹೋಗಬಾರದ್ರಿ..."

ಉಪದೇಶಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಈ ಹಾಡು ರೇಟಿಂಗನಲ್ಲಿ ಮುಂದಿದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಇರೋ ಉಪದೇಶ ಭಾಳ

ಪ್ರಾಕ್ಟಿಕಲ್ ಆಗಿದ್ದು ಅನೇಕರು ಅದರ ಉಪಯೋಗ ಮಾಡಿಕೊಳ್ತಾರೆ ಬಿಡಿ...

ಇದೇ ಭಟ್ರು ಮುಂಗಾರುಮಳೆಯಿಂದ ಜಿಡ್ಡುಗಟ್ಟಿದ ಚಿತ್ರರಂಗಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಚೈತನ್ಯ ತಂದವರು..ಅಷ್ಟೇಅಲ್ಲ

ಹಾಡು ಸಹ ಬರೆದಿದ್ರು.."ನನ್ನೆದೆ ತುಂಬ ಅವಳ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತು.."ಎಂಬ ಸುಂದರ ಸಾಲಿನಿಂದ ಗಮನ ಸೆಳೆದ್ರು."ನೋಟ್

ಇಂಥಾ ಭಟ್ರು "ಹಳೇ ಪಾತ್ರೆ ಹಳೇ ಕಬ್ಬಣ.." ಬರೆದಾಗ ದಿಗಿಲಾಗಿತ್ತು.ಈಗ "ಯಾರಿಗೆ ಹೇಳಾಣ..." ದಂಥ

ಹಾಡಿನಿಂದ ಒಂದು ವಿಶಯ ಖಾತ್ರಿ ಮಾಡಿದ್ರು. ಅದೆಂದರೆ ಜನರ ಅಭಿರುಚಿಯಮಟ್ಟ ಯಾವ ಹಂತಕ್ಕಿದೆ ಅಂತ

ಅಥವಾ ಹೀಗೂ ಇರಬಹುದು ಇದೇ ಸರಿ ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ನಿಮಗೆ ಸಿಗೋದೇ ಇದು ಅಂತ ಭಟ್ಟರಂಥವರು ಫರಮಾನು

ಹೊರಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಜನಾನೂ ಅದನ್ನು ಇಷ್ಟಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಇದೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ಇನ್ನೊಂದು ಸಾಧ್ಯತೆನೂ ಇದೆ.

ನಾನು ಅಥವಾ ನನ್ನತರದವರು ಅತೀತವನ್ನೇ ಚಂದ ಎನ್ನುವವರು. ಅದೇನಿದ್ದರೂ ಹಳೆಯದೇ ಚೆನ್ನ ಎಂದು ನಂಬಿರುವವರು.

ನನ್ನ ವಾದಕ್ಕೆ ಪುಷ್ಟಿಯಾಗಿ ಹತ್ತು ಹಾಡುಗಳ ಒಂದು ಪಟ್ಟಿ ಕೊಟ್ಟಿರುವೆ, ಈ ಹಾಡುಗಳು ಅಮರವಾದ ಹಾಡುಗಳು

ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೇಯೂ ಇವುಗಳನ್ನು ಗುನುಗುನಿಸಲಿ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಹಾರೈಕೆ ಹಾಗೆಯೇ ಇದು ಸಾಧ್ಯವೇ ಎಂಬ

ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೂಡ ಇದೆ. ಆದರೂ ಈ ತಿರುವಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಒಮ್ಮೆ ಆ ಹಾಡುಗಳ ಮೆಲುಕುಹಾಕುವಾಸೆ ಇದೆ....

೧) " ಭಾವ ಎಂಬ ಹೂವು ಅರಳಿ ಗಾನ ಎಂಬ ಗಂಧ ಚೆಲ್ಲಿ.."(ವಾಣಿಜಯರಾಂ)

೨) "ಯಾವ ಜನ್ಮದ ಎಳೆಯೋ ಕಾಣೆನು ಕಂಡಕೂಡಲೇ ಒಲಿಸಿತು.."( ಸುಶೀಲಾ)

೩)" ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣ ಕನ್ನಡಿಯಲಿ ಕಂಡೆ ನನ್ನ ರೂಪ"(ಪಿಬಿಎಸ್ --ಸುಶೀಲಾ)

೪)"ಜೇನಿನ ಹೊಳೆಯೋ ಹಾಲಿನ ಮಳೆಯೋ.."(ರಾಜಕುಮಾರ್)

೫)"ನೋಟದಾಗೆ ನಗೆಯ ಮೀಟಿ..."(ಎಸ್ಪಿಬಿ)

೬)" ಈ ಭೂಮಿ ಬಣ್ಣದ ಬುಗುರಿ.."(ಎಸ್ಪಿಬಿ)

೭)"ಗಗನವು ಎಲ್ಲೊ ಭೂಮಿಯೂ ಎಲ್ಲೋ...(ಜಾನಕಿ)

೮)"ನಗುವ ನಯನ ಮಧುರ ಮೌನ.."(ಜಾನಕಿ--ಎಸ್ಪಿಬಿ)

೯)" ನಗುನಗುತ ನಲಿ....(ಪಿಬಿಎಸ್)

೧೦)"ಆಸೆಯ ಭಾವ ಒಲವಿನ ಜೀವ.."(ಎಸ್ಪಿಬಿ)

ಹೇಳಿ ಹಾಡಿನ ಪಟ್ಟಿನೋಡಿ ನಿಮಗೇನನ್ನಿಸಿತು ಏನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವೆವು ನಾವು ಎಂಬ ಅರಿವು ಮೂಡಿದರೆ ಸಾಕು...!!

ಯಯಾತಿ ಸಿಂಡ್ರೋಮು

2011-11-11T23:07:00.000-06:00

"ಕೊಡು ಕೊಡು ಭಗವಂತ...."

ಇಲ್ಲ ಮಗಳ ಸಲುವಾಗಿ ವರ ಕೇಳಲಿಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿಲ್ಲ ಅದಕಿನ್ನೂ ವ್ಯಾಳ್ಯೆ ಅದ. ಇದು ಏನಿದ್ರೂ ನಂದು ಡಿಮಾಂಡು.

ಯಾರಿಗೆ ಕೇಳಕೋಬೇಕು ಅಂತ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ ಹಿಂಗಾಗಿ ಆ ಜಾಗ..... ಅದ. ನಂದೇನೂ ಅಂಥಾ ಮಹತ್ವದ್ದು

ಕೋರಿಕೆ ಅಲ್ಲ ಆದ್ರ ಇದನ್ನು ಓದಿ ಯಾರಿಗರ ಕರುಣಾ ಬಂದು ,ಮುಂದಬಂದು ಸಹಾಯ ವಗೈರೆ ಮಾಡಾವ್ರಿದ್ರ

ನಂದೇನೂ ಅಭ್ಯಂತರ ಇಲ್ಲ.ಈ ವಿಷಯ ಮೊದ್ಲ ಹೇಳೂದು ಸರಿ ಅನಿಸ್ತು. ಅದಕ್ಕ ಹೇಳತೇನಿ.

ನೇರವಾಗಿ ಹೇಳತೇನಿ.ನನಗೂ ಈಗೀಗ"ಯಯಾತಿ ಸಿಂಡ್ರೋಮ್" ಸುರು ಆಗೇದ.ಇದೇನಿದು ಅಂತ ತಲಿಕೇಡಿಸ್ಕೊಬ್ಯಾಡ್ರಿ.

ಆ ಕತಿ ನಿಮಗೆಲ್ಲ ಗೊತ್ತಿದ್ದದ್ದ ಹಿಂಗಾಗಿ ಮತ್ತ ಅದನ್ನ ಏನು ಹೇಳೋದು.ಒಂದು ಬದಲಾವಣೆ ಅದ ನನಗ ಪುರೂರವ ನಂತ

ಮಗಾಇಲ್ಲ ಹಿಂಗಾಗಿ ಆ ಕತಿ ಇಲ್ಲಿ ರಿಪೀಟು ಆಗಲಾರದು. ಆದ್ರ ವಾಂಛ್ಹಾ ಮಾತ್ರ ಯಯಾತಿದು ನನ್ನೊಳಗ ಆವಾಹಿಸಿಕೊಂಡದ.

ಈ ಬದಲಾವಣೆ ನಾ ಫೀಲ್ ಮಾಡಲಿಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿ ಭಾಳದಿನಾ ಆದ್ವು. ಸುರುಆಗಿದ್ದು ಮಾರಿಷಸ್ ನ್ಯಾಗ.ಅಲ್ಲೊಂದು ಬೀಚು ಅದರ

ದಂಡಿತುಂಬ ಲಾವಣ್ಯವತಿಯರ ದಂಡು..ಕೈಯಾಗ ಕೆಮರಾ ಇತ್ತು ಸುಂದರಿಯರನ್ನು ಕೆಮರಾದಾಗ ಸೆರಿಹಿಡಿಯೋ ಹಂಬಲ

ನಂದು.."ಏ ಅಂಕಲ್ ಕ್ಯಾ ಕರ್ ರಹೆ ಹೋ.." ಎನ್ನುವ ಕುಹಕ ಪ್ರಶ್ನೆ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಯದ್ದು ಹಾಗೆಯೇ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿ

ಯ ಕಿಚಾಯಿಸುವ ಹಾಡು..."ಅಭಿ ತೋ ಮೈ ಜವಾನ್ ಹುಂ..". ಅಂಕಲ್ ಅನ್ನುವ ಪಟ್ಟ ದೊರೆತಿದ್ದು ಮಾರಿಷಸ್ ನೊಳಗ.

ಆ ಪದವಿಗೆ ಭೂಷಣ ಅನ್ನುವಹಂಗ ಹಣಿಕಿ ಹಾಕುವ ಬಿಳಿಕೂದಲ, ದಾಡಿ ಇತ್ಯಾದಿ.ಕೆಟ್ಟ ಅನಸ್ತದ ಯಾಕಂದ್ರ ವಯಸ್ಸಾತು ನನಗ

ಇದು ನನಗ ಬ್ಯಾರೆಯವ್ರು ಹೇಳಲಿಕ್ಕೆ ಸುರು ಮಾಡಿದ್ರು.ಏನು ಮಾಡುವುದು ತಿಳಿವಲ್ತು. ಡೈ ವಗೈರೆ ಭಾಳದಿನಾ ಟಿಕಾಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ

ಮನಸ್ಸು ಇನ್ನೂ ರೆಕ್ಕಿಬಿಚ್ಚಿ ಹಾರಬೇಕಂತದ ಆಕಾಶಾನೂ ವಿಸ್ತಾರ ಅದ ಕಲರಫುಲ್ ಅದ ರೆಕ್ಕಿ ಬಡೀಲಿಕ್ಕೆ ಶಕ್ತಿ ಬೇಕಾಗೇದ

ನೀವು ಹೇಳಬಹುದು "ಶಕ್ತಿವರ್ಧಕ'ಔಷಧಿಗಳು ಬೇಕಾದಷ್ಟವ ಅಂತ ಆದ್ರ ನಾ ಹಪಾಪಿಸುವುದು ನಿಜವಾದ ಶಕ್ತಿಗೆ.

ಮೈಸೂರಾಗ ವಿಪ್ರೋ ಕ್ಯಾಂಪಸ್ಸಿನೊಳಗ ಎರಡುದಿನಾ ಆತು. ಸಿಂಡ್ರೋಮು ಇನ್ನೂ ಜಾಸ್ತಿಆಗೇದ. ಈಗಿನ ಪೀಳಿಗಿ ಭಾಳ ಚಾಲೂ.

ಓದತಿರಬೇಕಾದ್ರ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಪಟಾಯಿಸಿಕೊಳ್ತಾರ. ಅಕಸ್ಮಾತ ಒಂದ ಕಂಪನಿಯೊಳಗ ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ತು ಅಂದ್ರಂತೂ ಕೇಳಬ್ಯಾಡ್ರಿ.

ಜೋಡಿನ ಊಟಾ ಮಾಡಬಹುದು..ನಗಾಡಬಹುದು ಇತ್ಯಾದಿ..! ಹೋಗಲಿ ಅದು ಅವರು ಪಡಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದು ನೋಡಿ ನೋಡಿ

ಹೊಟ್ಟಿಉರಿ ಆಗಿ ಕಾಫಿ ಕುಡಿಯೋದು ಮಾತ್ರ ನಾ ಕೇಳಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದು.ಏನುಮಾಡುವುದು ನಮ್ಮ ಕಾಲಕ್ಕ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಇರಲಿಲ್ಲ

ಕ್ಯಾಂಪಸ್ಸ ಇರಲಿಲ್ಲ ,ಗರ್ಲಫ್ರೆಂಡು ಇರಲಿಲ್ಲ , ಧೈರ್ಯಾನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಹಿಂಗ ಈ "ಇಲ್ಲ" ಅನ್ನುವುದರ ಪಟ್ಟಿ ಈಗ ಮಾಡಬಹುದು..

ಆಮ್ಯಾಲ ಒಂದು ವೇಳೆ ಇದ್ದಿದ್ರ ನಾ ಏನ ಮಾಡಬಹುದಾಗಿತ್ತು ಅನ್ನುವ ರಮ್ಯ ಕಲ್ಪನಾ ಮಾತ್ರ ನಾ ಈಗ ಮಾಡಬಹುದು.

ಸ್ವಲ್ಪ ಸೀರಿಯಸ್ ಆಗೂದಾದ್ರ ಈಗಿನ ಪೀಳಿಗೆ ನಮಕಿಂತಾನೂ ಸ್ವತಂತ್ರ ಅದ ,ಅವಲಂಬಿತ ಅಲ್ಲ ತಮ್ಮ ನಿರ್ಧಾರ ತಾವ ಮಾಡುವ

ಛಾತಿ ಅದ. ಹಿಂಗ ನೂರೆಂಟು ಪ್ಲಸ್ ಪಾಯಿಂಟ್ ಅವ.ಅದಕ್ಕ ಅವರಿಗೆ ಅಭಿನಂದನೆ ಹೇಳಬೇಕು.

ನನ್ನ ಸಮಸ್ಯಾ ಹಂಗ ಉಳದದ. ಪರಿಹಾರ ಸಿಗಬಹುದು ನಿಮ್ಮೊಡನೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಅಂತ ಅನಿಸ್ತು.

ನೋಡ್ರಿ ಹಿರ್ಯಾರು, ಗೆಳ್ಯಾರು ಸಲಹಾ ಸೂಚನಾ ಕೊಡ್ರಿ. ಈ ಯಯಾತಿ ಸಿಂಡ್ರೋಮಿಗೆ ಏನರ ಔಷದಿ ಇದ್ರ ಹೇಳ್ರಿ..!!

ಮಾರಿಷಸ್ ಕವಿತೆಗಳು.....

2011-11-03T04:50:00.000-05:00

ಎರಡು ಕವಿತೆಗಳು ಹೊರಡಿಸುವ ದನಿ ಭಿನ್ನ .ಮೊದಲನೇಯದ್ದು ಬರೆದಾಗ ಅದಿನ್ನೂ ಕಿಚ್ಚು ಹೊತ್ತಿದ ಸಮಯ. ಎರಡನೇದು

ಬರೆವಾಗ ಸ್ಥಿತಿಬಗ್ಗೆ ಒಂಥರಾ ಒಪ್ಪಂದ ಆಗಿಹೋಗಿತ್ತು. ಇದಮಿತ್ಥಂ ಅಂದಹಾಗೆ. ಕವಿತೆಗಳು ನಿಮಗೆ ಇಷ್ಟಆದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕಷ್ಟ

ಸಾಫಲ್ಯವಾಗಬಹುದೇನೋ..

೧)

ಮಾವಿನ ಗಿಡದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲೀಗ

ಹೂವಿನ ಒರತೆ..

ಒಂಟಿಹಾಸಿಗೆಯ ತುಂಬ ಹೊದೆಯಲು

ಇವೆ ನೂರೆಂಟು ಚಿಂತೆ.

ಅಪರಿಚಿತ ಮುಖ, ಭಾಷೆಗಳ ನಡುವೆ

ಬೇಯುತಿಹೆ ನಾನಿಲ್ಲಿ

ಮೊಬೈಲಿನಲಿ ಅವಿತ ದಾದಾಬರ್ಮನ್ ಕೂಡ

ನನ್ನ ವಿಷಾದ ಪ್ರತಿಫಿಲಿಸಿಹ...

"ಮಾಝಿ ಓ ರೇ ಮಾಝಿ...'

ಸುತ್ತ ಕವಿದ ಸಮುದ್ರ ಲಂಘಿಸಿ

ಹಾರದ ಒಂಟಿ ರಾಮ ನಾನು..

ಸೀತೆಯ ಛಾಯೆ ನಿನ್ನ ನಿಟ್ಟುಸಿರಲ್ಲಿದೆ

ಅರಿವು ನನಗೂ ಇದೆ.

ನಮ್ಮ ನೋವು ಮಾವಿಗಿಲ್ಲ

ಹೂ ತೊನೆದು ಪೀಚುಗಾಯಿ ನಕ್ಕಿವೆ

ಸಾಗರದ ಅಲೆಯಲ್ಲೂ ಅಬ್ಬರವಿಲ್ಲ

ನೀರವತೆ ನನ್ನಂತೆ ಅದೂ ಹೊದ್ದಿದೆ

ವಿರಹ ಅಂದರೆ ಇದೆಯೇ

ನೀರವ ಮನ ಖಾಲಿ ಮಧು ಪಾತ್ರೆ

ಹಸುರುಟ್ಟು ನಲಿಯುವ ಬುವಿ ಬಾನು

ಉಸಿರು ಉಸಿರಿಗೆ ತಾಕದೆ ಬೇಯುವ

ನಾನು ನೀನು.....!!

೨)

ಬದುಕಿನ ಗತಿ ಬದಲಿಸುವ ಛಲ ಇತ್ತು

ಪರಿಣಾಮ ಇದೇ ಅಂತ ಗೊತ್ತಿದ್ದರೆ

ಉಸಾಬರಿ ಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ..

ಹೊನ್ನ ಕೂಳಿನ ಆಸೆ ದೇಶ ಬಿಡಿಸಿತು

ಡಾಲರ್ರಿಗೆ ತಾಕತ್ತಿದೆ

ಇಡೀ ಜಗ ಅದರ ಕೆಳಗೆ ನಲುಗಿದೆ

ಗರಿ ಗರಿ ನೋಟುಗಳಿಗೆ ಗತ್ತಿದೆ ಠೀವಿದೆ

ನೋವು ಉಣ್ಣಿಸುವ ಖಯಾಲಿಯೂ ಇದೆ

ಬಂದಾಗಿದೆ ಈಗ ಎಲ್ಲ ತೊರೆದು

ದಿನ ಕಳೆಯುವುದಿದೆ ಹಾಗೂ ಹೀಗೂ

ರಾತ್ರಿ ಮಾತ್ರ ಬೆತ್ತಲಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ

ಕನ್ನಡಿಯಲಿ ನನ್ನ ಇರುವು ಕರಗುತಿದೆ...!!

ಹ್ಯಂಗ ಹೇಳಲಿ ಹೆಂಗ ಹೇಳಲಾರದ ಇರಲಿ...

2011-07-21T08:15:00.000-05:00

ಕಂಬಾರರು ಬರೆದ ಹಾಡಿನ ಸಾಲು ಇದು.ಇದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಉದಾಹರಿಸುವ

ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿದೆ. ಇನ್ನೊಂದು ಹಾಡು ಇದೆ..ನಿದಾಫಾಜಲಿ ಬರೆದಿದ್ದು

"ಕಭಿ ಕಿಸಿ ಕೊ ಮುಕಮ್ಮಿಲ್ ಜಹಾಂ ನಹೀ ಮಿಲತಾ

ಕಹೀ ಜಮೀನ್ ತೊ ಕಹಿ ಆಸಮಾ ನಹೀ ಮಿಲತಾ.." ತಾತ್ಪರ್ಯ ಇಷ್ಟೇ

ಯಾರಿಗೂ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಅನ್ನುವ ವಸ್ತು ಸಿಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ ಒಂದು ಹಂಬಲ

ಪೂರೈಸುವಾಗ ಇನ್ನೊಂದರ ತ್ಯಾಗ ನಾವು ಮಾಡಲೇಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ....!!

ಪೀಠಿಕೆ ಕಿರಿಕಿರಿ ಅನಿಸಿತೇ ನನ್ನ ಸ್ಥಿತಿ ಹಾಗಿದೆ. ನಾ ಕನಸೊಂದು ಕಂಡಿದ್ದೆ

ಮಿತ್ರ ಶಿವು , ಹೆಗಡೇಜಿ. ಆಜಾದ್ ನೀರೆರೆದರು. ಅದು ಚಿಗಿಯಿತು. ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ

ಸುನಾಥಕಾಕಾ ಮುನ್ನುಡಿ ಬರೆದು ಹರಸಿದರು ಹಿರಿಯ ಕವಿ ಈರಣ್ಣ ಇಟಗಿ

ಬೆನ್ನುಡಿ ಬರೆದು ಬೆನ್ನು ತಟ್ಟಿದರು. ಎಲ್ಲ ಮುಗೀತು ಅನ್ನುವಾಗ ಜುಲೈ೧೯ ರ

ನಾಟಕೀಯ ಘಟನೆಗಳು ದಿಕ್ಕು ಬದಲಿಸಿದವು. ವೃತ್ತಿ ಜೀವನ ತಿರುವು ಪಡೆದಿದೆ

ನನಗೆ ಬೇರೆ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಆಫರ್ ಬಂದಿದೆ .ಅದರ ನಿಮಿತ್ತ ಟ್ರೇನಿಂಗ್ ಗಾಗಿ

ಎರಡು ತಿಂಗಳ ವರೆಗೆ ಮಾರಿಷಸ್ ಗೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗಿದೆ. ಹಾಗೂ ಆಗಸ್ಟ ೧ ಕ್ಕೆ

ಹೋಗಬೇಕಾಗಿದೆ. ನಾನೇ ಇಲ್ಲದೆ ನನ್ನ ಬುಕ್ಕು ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಬಹುದಿತ್ತು..

ಆದಕೆ ಕನಸೊಂದ ಪೋಷಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದು ಸಾಕಾರವಾಗುವ ಗಳಿಗೆಯಲಿ ನಾನಿಲ್ಲ

ಇದು ಯಾಕೋ ಸರಿ ಅನಿಸಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಶಿವು ಅವರ ಜೊತೆ ಮಾತಾಡಿದೆ

ಅವರು ಸಮ್ಮತಿಸಿದ್ದಾರೆ. ನನ್ನ "ಕನವರಿಕೆಗಳು" ಸದ್ಯ ವಿರಮಿಸಿವೆ. ಮುಂದೆ ಮತ್ತೆ

ಅವು ನಿಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿ ನಲಿದಾಡಬಹುದು. ಆ ಕಾಲ ಬೇಗನೆ ಬರಲಿ ಎಂಬ ನನ್ನ

ಹಾರೈಕೆಯಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ದನಿಯೂ ಸೇರಲಿ.

ಗೆಳೆಯ ಮಂಜು ಹಾಗೂ ಸುಧೇಶ್ ಶೆಟ್ಟಿ ಅವರಿಗೆ ಅಭಿನಂದನೆ ಹೇಳುತ್ತಿರುವೆ.

ಹಾಗೆಯೇ ಶಿವು ಅವರಲ್ಲಿ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳುತ್ತಿರುವೆ..

ಅವಳು..

2011-07-09T22:24:00.000-05:00

ಅವಳು..

-------

ಅವಳು ದೂರಾದ ಸಂಜೆ

ಮಿಂಚಿನ ತಾಳಕ್ಕೆ ಹೆದರಿದ ಮೋಡ

ಅಳುತ್ತಿತ್ತು..

ಅವನಿಯ ಮೈ ತುಂಬ ಶಿಶಿರ ಹೊದಿಸಿದ್ದ

ತರಗೆಲೆಗಳ ಚಾದರ..

ಅವಳು ನಡೆದು ಹೋದಾಗ ಎಲೆಗಳ ಸಂಗ್

ನನ್ನ ಮನವೂ ಚೀತ್ಕರಿಸಿತ್ತು

ಎಲೆಗಳ ನರಳುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ

ಆರ್ತನಾದ ಅವಳಿಗೆ ಕೇಳಲೇ ಇಲ್ಲ

ಹಗಲು ಅಂಗಳಕ್ಕಿಳಿದು ಸುಡುತ್ತಿತ್ತು

ಮಲಗಿದ್ದಳವಳು ನಿಶ್ಚಲವಾಗಿ..

ಸುಟ್ಟಾಗ ಅವಳ ಉಳಿದಿದ್ದು ಹಿಡಿ ಬೂದಿ..

ತುಂಗೆಯಲಿ ತೇಲಿಬಿಟ್ಟು

ಆಪೋಷನ ತಗೊಂಡೆ ನೀರು ಉಪ್ಪಾಗಿತ್ತು

ಬೆರೆತಿದ್ದ ಕಣ್ಣೀರು ನನ್ನದೋ ಅವಳದೋ

ತಿಳಿಯಲೇ ಇಲ್ಲ..

ವಾಡೆಯ ತೊಲೆಗೆ ತೂಗುಬಿಟ್ಟ

ಕಂದೀಲ ವದು

ನಿರರ್ಥಕ ಭಾವಗೀತೆ ಹೇಳಿತು..

೧೦/೦೭---- ೧೫ ಮಳೆಗಾಲ ಕಳೆದಿವೆ ನನ್ನ ಅವ್ವ ತೀರಿಹೋಗಿ.ಅವಳಿಗಾಗಿ ಬರೆದ ಸಾಲುಗಳಿವು..

ಜೋ ಜೋ ಲಾಲಿ..

2011-06-28T09:18:00.000-05:00

ಈ ಜೀವಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ನಿಜವಾಗಲೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಂದರೆ ನಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯ.

ಅದೆಂದೂ ಮರಳಿ ಬರಲಾರದು. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಸಂಗತಿಗಳು, ಗೆಳೆಯರ ಸಂಗ, ಆಟ ಅಮ್ಮನ

ಕೈತುತ್ತು ಅಕ್ಕರೆ. ಇವುಗಳಿಗೆ ಕಲಶವಿಟ್ಟಂತೆ ಅಮ್ಮ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಲಾಲಿಹಾಡುಗಳು...!!

ನಿಜ ನಮ್ಮ ಮಲಗಿಸಲು ಅಮ್ಮ ಗುನುಗುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅದೆಂಥ ಇಂಪಿತ್ತು..ಹಾಗೆಯೇ ಒಂಥರಾ

ಸಮ್ಮೋಹನ ಆವರಿಸಿ ನಿದ್ದೆ ಕಣ್ಣು ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು. ಅವಳ ಮಮತೆಯ ಮುಂದೆ ನಮ್ಮ ನೂರು ತಪ್ಪು

ಮಾಫ..! ಹೆತ್ತಮ್ಮಳ ಅಕ್ಕರೆ ಬಿಂಬಿಸಲು ಪದಗಳಿವೆಯೇ ಲಾಲಿ ಹಾಡು ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಬಹು ಮುಖ್ಯ

ಅಂಗ. ಹೊರದೇಶದಲ್ಲಿ ಅದರಲ್ಲೂ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯರಲ್ಲಿ ಈ ಮಾರ್ದವತೆ ಇದೆಯೇ ನಾ ಅರಿಯೆ.

ನಮ್ಮ ಸಿನೆಮಾಗಳಲ್ಲಿ ಮಗು ಮಲಗಿಸುವಾಗ ನಾಯಕಿ ಅಥವಾ ಮತ್ತಾರೋ ಹಾಡಿಗೆ ದನಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ನಾಯಕ ಸಹ ಲಾಲಿ ಹಾಡಿದ್ದಾನೆ..

ಈ ಹಾಡು ಸುಂದರ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ರಾತ್ರಿಯ ನೀರವತೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಹಾಡು ಕೇಳಿದೆವಾದರೆ ಮುನಿಸಿಕೊಂಡ

ನಿದ್ದೆ ನಮ್ಮ ಅಪ್ಪುವುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯ ವಿಲ್ಲ. ಅನೇಕ ಗೀತಕಾರರು ಈ ಹಾಡುಗಳ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ

ಅಂತಃಕರಣ ಉಣ್ಣಿಸಿದ್ದಾರೆ ಹಾಡಿದ ಗಾಯಕ/ಗಾಯಕಿಯರು ಅಮೃತ ಹರಿಸಿದ್ದಾರೆ ಅಂತೆಯೇ ಈ ಹಾಡುಗಳು

ಎಂದೆಂದೂ ಮರೆಯಲಾಗದುವು ಅವು ಅಮರ ಯಾಕೆಂದರೆ ತಾಯಿ ಎಂದಿಗೂ ಅಮರ ಅಲ್ಲವೇ..

ಈಗಲೂ ವಿವಿಧಭಾರತಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಹಾಡು ತೇಲಿಬರುತ್ತದೆ. ಸೈಗಲ್ ನ ದನಿ ಮಾರ್ದವತೆ ಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ..

"ಸೋ ಜಾ ರಾಜಕುಮಾರಿ ಸೋಜಾ..." ಅವನ ವಿಶಿಷ್ಟ ಕಂಠದಲ್ಲಿ ಈ ಹಾಡು ಇಂದಿಗೂ ಅಮರ.

ತಾಯಿ ಹೆಂಗಸು..ಹಾಗೆಯೇ ಲತಾಳ ದನಿ ನೂರೆಂಟು ತಾಯಿಯರಿಗೆ ದನಿಯಾಗಿದೆ. ಲಾಲಿಹಾಡು ಅವಳು

ಅನೇಕ ಹಾಡಿರಬಹುದು...ಎಷ್ಟೋಜನ ಮಕ್ಕಳು ರೇಡಿಯೋದಲ್ಲೋ,ರಿಕಾರ್ಡಿನಲ್ಲೋ ಅವಳ ಇಂಪಾದ ದನಿ

ಕೇಳಿ ನಿದ್ದೆಗೆ ಜಾರಿರಬಹುದು..ಅವಳ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಮುತ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡು ಲಾಲಿ ಹಾಡು ಆರಿಸಿರುವೆ--

"ಧೀರೆ ಸೆ ಆ ಜಾ ರೆ ಅಖಿಯನ್ ಮೆ ನಿಂದಿಯಾ ಆ ಜಾ " (ಚಿತ್ರ --ಅಲಬೇಲಾ--ಸಂಗೀತ ಚಿತಲಕರ್ ದು)

"ಆಜಾರಿ ಆಜಾ ನಿಂದಿಯಾ ತೂ ಆ.."(ಚಿತ್ರ-- ದೋ ಬಿಘಾ ಜಮೀನ್ -- ಸಂಗೀತ ಸಲೀಲ್ ದಾ).

ಗುಡಿಯಲಿರುವ ದೇವರಿಗೂ ಈ ಲಾಲಿಹಾಡು ಪ್ರಿಯ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ದೇವರಿಗೆ ಕಾಕಡಾರತಿ, ಮಂಗಳಾರತಿ

ಮತ್ತು ಶೇಜಾರತಿ ಅಥವಾ ಶೈಯ್ಯಾರತಿ ಹೀಗೆ ಮೂರುವಿಧ ಆರತಿ ವಿಧಾನಗಳು. ದೇವರಿಗೂ ನಿದ್ದೆ ಬೇಕು

ಅನ್ನುವುದು ಒಂದು ಸುಂದರ ಭಾವ. ಮರಾಠಿಯಲ್ಲಿ ಅದರಲ್ಲೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ದೇವರಿಗೆ ಈ ರೀತಿ ಶೈಯ್ಯಾರತಿ ಹಾಡಿ

ಮಲಗಿಸುವ ಪರಂಪರೆ ಇದೆ..ಅರ್ಚಕ ಶೇಜಾರತಿ ಹಾಡಿ ಗರ್ಭಗುಡಿ ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿದರೆಂದರೆ ದೇವರಿಗೆ ಅಂದು

ಸಲ್ಲುವ ಎಲ್ಲ ಸೇವೆ ಸಮಾಪ್ತ ಅಂತ ಲೆಕ್ಕ. ಶಿವಾಜಿ ಗುರು ರಾಮದಾಸ್ ಬರೆದ ಹಾಡಿನಿಂದ ಈಗಿನ ಸಿನೇಮಾ

ಹಾಡಿನವರೆಗೂ ಮರಾಠಿಯಲ್ಲಿ ಲಾಲಿಹಾಡು ಇವೆ..ದೇವರಿಗೆ ಹಾಡಿದ ಕೆಲವು ಶೈಯ್ಯಾರತಿಗಳು..

"ಬಾಳಾ ಜೋ ಜೋರೆ ರಘುರಾಯಾ ದಶರಥ ನಂದನ..."

"ನವಖಳಾಂಚ ಪಲ್ಲಂಗ ಶಾಂತೇ ಶೋಭತೋ ಭರಾ ಮಾತೆ ಶಯನ ಕರಾ..."(ದುರ್ಗಾದೇವಿ ಶೈಯ್ಯಾರತಿ)

ಮರಾಠಿಗರ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ನಮ್ಮಲ್ಲೂ ಅನೇಕ ಶೇಜಾರತಿಗಳಿವೆ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ದತ್ತಾತ್ರೇಯನನ್ನು ಕುರಿತು..

"ನರಸಿಂಹ ಸರಸ್ವತಿ ಧರಿಸಿ ಮನದಲಿಪ್ರೀತಿ ಭರದಿ ಬೆಳಗುವೆ ಶೈಯ್ಯಾರತಿ ಸ್ವೀಕರಿಸು ಯತಿಪತಿ..".

ಸಿನೇಮಾ ಹಾಡುಗಳ ದೊಡ್ಡ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನೇ ಕೊಡಬಹುದು. ಕನ್ನಡ ಹಿಂದಿ ಹಾಗೂ ಮರಾಠಿ ಹೀಗೆ ತಾಯಿಯ

ಲಾಲಿಗೆ ಭಾಷೆಯ ಬಂಧವಿಲ್ಲ.

೧)"ಲಲ್ಲಾ ಲಲ್ಲಾ ಲೋರಿ ದೂಧ್ ಕಿ ಕಟೋರಿ ದೂಧ ಮೆ ಬತಾಶಾ..." (ಮುಕೇಶ್)

೨) "ರಾಮ್ ಕರೆ ಐಸಾ ಹೋ ಜಾಯೆ ಮೇರಿ ನಿಂದಿಯಾ ತುಝೆ ಮಿಲ್ ಜಾಯೇ " (ಮುಕೇಶ್)

೩) "ಮೈ ಗಾವೂ ತುಮ್ ಸೋ ಜಾವೋ " (ರಫಿ)

೪) "ಆ ಜಾರಿ ಆ ನಿಂದಿಯಾ ತೂ ಆ " (ಕಿಶೋರ್)

೫) " ನಿಂಬೋಣೀಚಾ ಜಾಡಾ ಮಾಗೆ ಚಂದ್ರ ಝೋಪಲಾಗ ಬಾಯಿ.." (ಸುಮನ್ ಕಲ್ಯಾಣಪುರ್)

೬) " ಜೋ ಜೋ ಲಾಲಿ ನಾ ಹಾಡುವೆ ಚಿನ್ನ ನಿನ್ನ ಮುದ್ದಾಡುವೆ.."( ಜೇಸುದಾಸ್)

೭) "ಮಲಗು ಮಲಗು ಚಾರುಲತೆ ನಿನಗೂ ನೆರಳಿದೆ.."(ಎಸ್ ಪಿ ಬಿ)

೮) "ತುಸು ಮೆಲ್ಲ ಬೀಸು ಗಾಳಿಯೇ ಈ ಲಾಲಿ ಸುವ್ವಾಲಿ ಕಂದ ಕೇಳಲಿ"(ಚಿತ್ರ)

೯) "ಪವಡಿಸು ಪರಮಾತ್ಮ ಶ್ರೀ ವೆಂಕಟೇಶ..."(ಎಸ್ ಪಿ ಬಿ)

೧೦) "ಸುರಮಯಿ ಅಖಿಯೊಂಮೆ ನನ್ಹಾ ಮುನಾಃ ಸಪನಾ ದೇ ಜಾರೆ..(ಜೇಸುದಾಸ್ )

೧೧) 'ವಟಪತ್ರ ಶಾಲಕಿ ಭೂಮಾತ ಲಾಲಿ....(ಪಿ. ಸುಶೀಲ)

ಇದೆಲ್ಲವುಗಳಿಗೆ ಕಲಶ ಇಟ್ಟಹಾಗೆ ನಮ್ಮ ಕೆ ಎಸ್ ನ್ ಬರೆದ "ಅತ್ತಿತ್ತ ನೋಡದಿರು..

ಅತ್ತು ಹೊರಳಾಡದಿರು ನಿದ್ದೆ ಬರುವಳು ಹೊದ್ದು ಮಲಗು ಮಗುವೆ..."

ಈ ಹಾಡು ಮೂಲಗಾಯಕಿ ಸುಲೋಚನ ದನಿಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಅದರ ಲಿಂಕ್ ಗಾಗಿ ಬಹಳ

ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟೆ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ..

ಇನ್ನು ಅನೇಕ ಹಾಡುಗಳಿರಬಹುದು ನೆನಪಾದದ್ದು ಬರೆದಿರುವೆ. ಲಾಲಿ ಹಾಡು, ಅಮ್ಮ , ಹಿತವಾದ

ನಿದ್ದೆ ಎಲ್ಲ ಕಳಕೊಂಡು ಬಾಳುವ ಈ ಭಂಡ ಬಾಳು ಯಾಕಾಗಿ..??

ಕೇಳೆನ್ನ ಅರಸ...

2011-06-13T09:34:00.000-05:00

ಈ ಕವಿತೆ ನನ್ನ ಫೇವರೇಟ್ ಗಳಲ್ಲೊಂದು.ಈ ಹಾಡು ಕೇಳಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ಒಂದು ಗುಂಗಲ್ಲಿ
ತೇಲುವಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಡು ಒಂದು ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ ಸಾಧಿಸಲು ಅದರ ಸಾಹಿತ್ಯ,
ಸಂಗೀತ ಸಂಯೋಜನೆ ಜೊತೆಗೆ ಹಾಡುವ ಗಾಯಕ(ಕಿ)ಯ ಆತ್ಮ ಅದರಲ್ಲಿ
ಬೆರೆಯಲೇಬೇಕು. ಪ್ರಸ್ತುತ ಹಾಡು ಅಂತುಹುದೇ ... ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಮಿಳಿತವಾಗಿದೆ
ಕೇಳುಗ ತಲೆದೂಗಲೇ ಬೇಕು..

ಇದು ಮರಾಠಿ ಭಾವಗೀತೆ. ಸುರೇಶ್ ಭಟ್ ಬರೆದಿದ್ದು. ಲತಾ ಳ ದನಿ ಹಾಗೆಯೇ
ಪಂಡಿತ್ ಹೃದಯನಾಥ ಮಂಗೇಶ್ಕರ್ ಸಂಗೀತ...

ನಾನು ಭಾವಾನುವಾದಕ್ಕೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿರುವೆ ..ಪರಿಣಾಮ ನೀವೇ ಹೇಳಬೇಕು

माळ्वून टाक दीप चेत्वून अंग अंग
राजसा किती दिसात लाभला निवांत संग

त्या तिथे फुलाफुलात पॆंग्ते अजून रात
हाय तु करू नकॊस एवढ्यात स्वप्न भंग

गार गार हवेत घेवुनि मला कवेत ..
मोकळे करून टाक एकवार अंतरंग

दूरदूर तारकात बैसलि पहाट ह्नात
सावकाश घे टिपून एक एक रूपरंग

का तुला कसे कळेल ? कॊण एकटे जळेल ?
सांग का कधि खरेच एक्टा जळे पतंग ?

काय हा तुजा श्वास दरवळे इथे सुवास
बॊल रे ह्ळूत उठॆल चांदण्य़ावरी तरंग

            ಕೇಳೆನ್ನ ಅರಸ...
        ------------------

        ನಂದಿಸಿಬಿಡು ಆ ದೀಪ....
        ಉರಿಹೊತ್ತಿಸು ಅಂಗ ಅಂಗದಲಿ
        ಅರಸ, ಅದೆಷ್ಟು ಯುಗಗಳ ನಂತರ
        ಬಂದಿದೆ ಏಕಾಂತ ಸಂಗ....

        ಮೊಗ್ಗುಗಳಲಿ   ಅದೋ
        ತೆವಳುತಿದೆ ಇನ್ನೂ ನಿಶಿಗಂಧ..
        ಸಡಿಲಿಸಿ ನಿನ್ನಪ್ಪುಗೆಯ ಪಟ್ಟ..
        ಮಾಡಬೇಡ ನೀ ಸ್ವಪ್ನಭಂಗ.......!

        ಸುಂಯ ಗುಡುವ ತಂಗಾಳಿಯಲಿ
        ಹಿತವಾಗಿ ಅಪ್ಪುತ ನೀ...
        ಆವಾಹಿಸಿಕೋ ನನ್ನ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣ
        ಬೆತ್ತಲಾಗಿಸು ನನ್ನ ಅಂತರಂಗ......!

        ದೂರದೂರ ತಾರೆಗಳ ಮರೆಯಲ್ಲಿ
        ಉಷೆ ಇನ್ನೂ ವಿರಮಿಹಿಸಿಹಳು....
        ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸವಿ, ರುಚಿಕರ
        ನನ್ನ   ಪ್ರತಿ ರೂಪರಂಗ............!


        ಒಬ್ಬಳೇ ಬೇಯುವ ನೋವು
        ನಿನಗರಿವಿಲ್ಲ ಸಖ...
       ನೋಡಿಹೆಯಾ ಎಲ್ಲಿಯಾದರೂ
       ಒಂಟಿ ಸುಡುವ ಪತಂಗ.....?

        ನಿನ್ನ ಉಸಿರಬಿಸಿ ಗಲ್ಲದ ತುಂಬ
        ಎಬ್ಬಿಸಿದೆ ಹಲವಾರು ಪುಳಕ....
        ಪಿಸು ನುಡಿಯಲು ನೀನು
         ಎದ್ದಿದೆ ಚಂದ್ರನಲ್ಲೂ ತರಂಗ......!

ಕವಿತೆ-ಪ್ರಸವ

2011-06-05T05:07:00.002-05:00

ಕವಿತೆ ಹುಟ್ಟುವುದು ಅಷ್ಟು
ಸುಲಭವಲ್ಲ ಬಿಡಿ..
ಛಂದ,ಲಯ, ಗೇಯತೆ ಹೀಗೆ
ನೂರೆಂಟು ತೆವಲುಗಳಿಗೆ ಈಡಾಗಿ
ಕವಿತೆ ಹಡೆಯುವುದಿದೆಯಲ್ಲ..
ಬಲು ಪ್ರಯಾಸದ ಕೆಲಸ.
ಸೂಲಗಿತ್ತಿ, ಡಾಕ್ಟರ್ ಹೇರುವ
ಸಿಸೇರಿಯನ್ ಬಿಲ್ಲಿನ ಭಯವಿಲ್ಲ
ಹೊರಗೆ ವಾರ್ಡಿನಲ್ಲಿ ಗಂಡ ಶತಪಥ
ತಿರುಗುವುದಿಲ್ಲ..
ಸಡಗರ ಆತಂಕ ಇಲ್ಲೂ ಇದೆ
ನೋವೂ ತಿನ್ನುವುದಿದೆ..
ಹಾಗೆಯೇ ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಹಣಿಕಿ
ಸಾಲು ಜೋಡಿಸುವ ಹಿಕಮತ್ತಿದೆ
ಅಂತೂ ಇಂತೂ ಏನಕೇನವಾಗಿ
ಮೇಜಿನ ಮೇಲಿನ ಬಿಳಿಹಾಳೆ ಮೇಲೆ
ಕವಿತೆ ಅಕ್ಷರ ರೂಪವಾಗಿ ಬಿರಿಯುತ್ತದೆ..
ಖುಷಿ ನಿರಂತರವಲ್ಲ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ ಅಲ್ಲಿ
ವಿಮರ್ಶಕ ಮಹಾಶಯ ಕತ್ತಿ ಹಿರಿದು
ಕವಿತೆ ಮುಲುಗುಟ್ಟುತ್ತದೆ ತೆವಳುತ್ತದೆ..
ಅವನ ಮೊಗದಲ್ಲಿನ ನಗು
ಕತ್ತಿ ಅಂಚಿಗೆ ಜಿನುಗುವ ರಕ್ತ ಅದಾಗಲೇ
ಕವಿತೆಗೆ ಚರಮಗೀತೆ ಬರೆದಾಗಿರುತ್ತದೆ.....

ದೆವ್ವಗಳ ಹಾಡುಗಳು...!!

2011-05-22T21:29:00.000-05:00

ಈ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಓದಿ ಆಶ್ಚರ್ಯಗೊಳ್ಳಬಹುದು ಆದರೆಇದು ವಾಸ್ತವ ಹೌದು ನಮ್ಮ ಸಿನೇಮಾಗಳಲ್ಲಿ ಬಹಳ

ಹಿಂದಿನಿಂದಲೂ ದೆವ್ವ ಹಾಡುತ್ತಿವೆ..ಹಾಗೂ ಆ ಹಾಡು ಹಿಟ್ ಸಹ ಆಗಿವೆ. ಇಲ್ಲಿ ಸಿನೇಮಾಜನ ಅವುಗಳಿಗೆ

ದೆವ್ವ ಅನ್ನುವ ಬದಲು ಅತೃಪ್ತ ಆತ್ಮ ಅಂತ ಕರೆದರು. ಈ ಹಾಡುಗಳ ವಿಶೇಷತೆ ಅನೇಕ ಇವೆ..

ಕೃತಕವಾಗಿ ಹಾಕಿದ ಸೆಟ್ಟು.., ಬಿಳಿಸೀರೆ ಧರಿಸಿದ ನಾಯಕಿ ,ಆ ನೀರವತೆಯಲ್ಲೂ ಸುಶ್ರಾವ್ಯವಾಗಿ ಕೇಳಿಬರುವ

ಹಿನ್ನೆಲೆ ಸಂಗೀತ, ಭಯ ಬೆವರು ಹೀಗೆ ಹತ್ತು ಹಲವು ಭಾವ ಮುಖದಲ್ಲಿ ತೋರುವ ನಾಯಕ. ಹೀಗೆ ಈ

ಹಾಡುಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಫಾರ್ಮುಲಾ ಇತ್ತು. ಹಾಗೂ ಆ ಫಾರ್ಮುಲಾ ಯಶಸ್ವಿಯೂ ಆಗಿತ್ತು. ನಮ್ಮ ಭಾರತೀಯ

ಯಾವ ಭಾಷೆಯ ಚಿತ್ರವನ್ನೇ ತಗೊಂಡರೂ ಅಲ್ಲಿ ಈ ಬಗೆಯ ಹಾಡು ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತವೆ.

ರಾತ್ರಿವೇಳೆ ಯಾಕಾಗಿ ಈ ಹಾಡು ಅವುಗಳ ಉದ್ದೇಶ ಏನು ? ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ನಾಯಕನಿಗೆ ದಿಗಿಲು ಹುಟ್ಟಿಸುವುದು

ನಾಯಕ ಟಾರ್ಚು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಹಾಡಿನ ಜಾಡು ಬೆಂಬತ್ತಿ ಬಿಳಿಸೀರೆ ಧರಿಸಿದ ಮೋಹಿನಿಯನ್ನು ಬೆನ್ನತ್ತುತ್ತಾನೆ.

ರಹಸ್ಯ ಭೇದಿಸದೆ ದಿಗಿಲುಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಚಿತ್ರ ವೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರೇಕ್ಷಕನೂ ನಾಯಕನ ಜೊತೆಗೂಡುತ್ತಾನೆ.

ಈ ಅತೃಪ್ತ ಆತ್ಮ ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಚಿತ್ರಿತವಾದ ಹಾಡು ಹಿಟ್ ಅಂತ ಮೊದಲೇ ಹೇಳಿರುವೆ. ಇನ್ನೊಂದು ವಿಶೇಷ

ಅಂದರೆ ಹೆಚ್ಚಿನವುಗಳು ಲತಾ ಹಾಡಿದ್ದು. ಸುಮಾರು ಅರವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ತೆರೆಕಂಡ "ಮೆಹಲ್" ಚಿತ್ರದ

"ಆಯೇಗಾ ಆಯೇಗಾ ಆನೇವಾಲಾ ಆಯೇಗಾ.."ಹಾಡು. ಲತಾಳ ದನಿ ತೀರ ಎಳಸು ಅನಿಸುತ್ತದೆ ಈ ಹಾಡಿನಲ್ಲಿ.

ಮಧುಬಾಲಾಳ ಮಾದಕ ಚೆಲುವು, ಅಶೋಕ್ ಕುಮಾರನ ದಿಗಿಲು ತುಂಬಿದ ಮುಖ ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಈ ಹಾಡು ಒಂಥರಾ

ಟ್ರೆಂಡ್ ಸೆಟರ್. ಹಾಡಿನ ಸಾಲು ಸಹ ಎಷ್ಟು ಚಂದ..."ತರಸಿ ಹುಯಿ ಜವಾನಿ ಮಂಜಿಲ್ ಕೋ ಢುಂಡತಿಹೈ

ಮಾಜಿ ಬಗೈರ್ ನೈಯ್ಯಾ ಸಾಹಿಲ್ ಕೊ ಢುಂಡತಿಹೈ.."

ಅನೇಕ ಹಾಡಿವೆ. ಒಂದು ವಿಶೇಷದ್ದು. ಮುಬಾರಕ್ ಬೇಗಂ ಎನ್ನುವ ಗಾಯಕಿ ಹಾಡಿದ್ದು--"ಹಮಾರಿ ಯಾದ್ ಆಯೇಗಿ"

ಚಿತ್ರದ್ದು. "ಕಭಿ ತನಹಾಯಿಮೆ ಯೂಂ ಹಮಾರಿ ಯಾದ್ ಆಯೇಗಿ..." ಮುಬಾರಕ್ ಬೇಗಂಳದ್ದು ಒಂಥರಾ ಶೀರು ದನಿ.

ಈ ಹಾಡಿಗೆ ಅವಳು ಜೀವತುಂಬಿದ್ದಳು. ಇದು ಒಂಥರಾ ಸೇಡಿನ ಹಾಡೇ..ಸಾಲು ಗಮನಿಸಿ.."ಯೇ ಬಿಜಲಿ ರಾಖ

ಕರಜಾಯೇಗಿ ತೇರೆ ಪ್ಯಾರ್ ಕಿ ದುನಿಯಾ ನ ತೂ ಜೀ ಸಕೇಗಾ ಔರ್ ನ ತುಜಕೊ ಮೌತ್ ಆಯೇಗಿ..".

ಹೇಮಂತ ಕುಮಾರ್ ಆರ್ಥರ್ ಕಾನನ್ ಡಾಯಲ್ ನ ಕಾದಂಬರಿ ಆಧರಿಸಿ ಒಂದು ಚಿತ್ರ ತೆಗೆದ--"ಬೀಸ್ ಸಾಲ್ ಬಾದ್".

ಈ ಚಿತ್ರದ ಥೀಮ್ ಸಾಂಗ್ "ಕಹಿ ದೀಪ್ ಜಲೆ ಕಹಿ ದಿಲ್ ಜರಾದೇಖಲೆ ಆ ಕರ್ ಪರವಾನೆ.."ಲತಾಳ ಅಧ್ಭುತ ಹಾಡು ಇದು.

ಅವಳ ದನಿಗೆ ಮಾರುಹೋಗಿ ಆ ದನಿ ಬಂದ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೋಗಿಬಿಡಬೇಕು ..ಅಂಥಾ ಸಮ್ಮೋಹಕ ಹಾಡು ಇದು.

ಈ ಚಿತ್ರದ ಯಶಸ್ಸಿನ ನಂತರ ಹೇಮಂತ್ ದಾ ಮತ್ತೆರಡು ಚಿತ್ರ ತೆಗೆದ-- "ಕೋಹರಾ" ಹಾಗೂ "ಬಿನ್ ಬಾದಲ್ ಬರಸಾತ್'.

ಕೋಹರಾ ಚಿತ್ರದ ಲತಾಳ ದನಿಯ "ಜುಂ ಜುಂ ಢಲತಿ ರಾತ್ .." ಹಾಡು ಕೇಳಿದರೆ ರೋಮಾಂಚನ ಆಗುವುದು ನಿಜ.

ಲತಾ ಮದನ್ ಮೋಹನ್ ಸಂಗೀತದಲ್ಲಿ ಹಾಡಿದ "ನೈನಾ ಬರಸೆ ರಿಮಝಿಮ್ ನೈನಾ ಬರಸೆ.." ಹಾಡು ಚಿತ್ರದ ಜೀವಾಳ.

ಅಂತೆಯೇ "ತು ಜಹಾಂ ಜಹಾಂ ಚಲೇಗಾ ಮೇರಾ ಸಾಯಾ ಸಾಥ್ ಹೋಗಾ.." ಹಾಡು ಆ ಸಿನೇಮಾಗಳಿಗೆ ಒಂದು

ಮೆರುಗು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದವು. ಕೊಲೆ ಯಾರು ಮಾಡಿದ್ದು, ಕೊಲೆಗಾರ ಯಾರು ಎಂದು ನಾಯಕ ಮನೋಜ್ ಕುಮಾರ್

ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವಾಗ ಶೂನ್ಯದಿಂದ ತೇಲಿ ಬರುವ ಹಾಡು "ಗುಮನಾಮ್ ಹೈ ಕೋಯಿ ಬದನಾಮ್ ಹೈ ಕೋಯಿ.."

ಪ್ರೇಕ್ಷಕನಲ್ಲಿ ನಡುಕ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ. ಲತಾಳ ಕಂಠಸಿರಿ ಕೇಳಿಯೇ ಅನುಭವಿಸಬೇಕು..!

ಕೇವಲ ನಾಯಕಿ ಮಾತ್ರ ಹೀಗೆ ಅತೃಪ್ತಳಲ್ಲ. ಪ್ರೇಯಸಿಯನ್ನು ಪಡೆಯದ ನೋವಿನಲ್ಲಿಯೇ ಸಾಯುವ ನಾಯಕ ಅವನ

ತೃಷೆ ಹಾಡಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟು ನಾಯಕಿಯನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತದೆ.." ಆ ಜಾ ತುಜ್ ಕೊ ಪುಕಾರೆ ಆ ಜಾ ಮೈ ತೋ ಮಿಟಾ ಹುಂ

ತೇರಿ ಚಾಹ್ ಮೇ.." ರಫಿಯ ಈ ಹಾಡು ನೀಲಕಮಲ್ ಚಿತ್ರದ್ದು. ಹಾಗೆಯೇ ಕಿಶೋರ್ ಹಾಡಿದ "ಮೇರೆ ಮೆಹಬೂಬ್

ಕಯಾಮತ್ ಹೋಗಿ ಆಜ್ ರುಸವಾ ತೇರಿ ಗಲಿಯೊಂಮೆ ಮೊಹಬ್ಬತ್ ಹೋಗಿ....". ಕಿಶೋರ್ ಆ ಅತೃಪ್ತ ಆತ್ಮದ ನೋವಿಗೆ

ದನಿಯಾಗಿದ್ದ.

ಕನ್ನಡದಲ್ಲೂ ಇಂತಹ ಹಾಡುಗಳಿವೆ. ನನಗೆ ನೆನಪಿಗೆ ಬರುವುದು ಮೂರು ಹಾಡುಗಳು--

"ದೇವರಕಣ್ಣು" ಚಿತ್ರದ್ದು ಪಿ. ಸುಶೀಲಾ ಹಾಡಿದ ಹಾಡು "ಓ ಇನಿಯಾ ನೀ ಎಲ್ಲಿರುವೆ ನಿನಗಾಗಿ ನಾ ಕಾದಿರುವೆ..."

ಹಾಗೆಯೇ ಶಂಕರನಾಗ್ ನಿರ್ದೇಶನದಲ್ಲಿನ "ಜನ್ಮಜನ್ಮದ ಅನುಬಂಧ" ಚಿತ್ರದ ಎಸ್. ಜಾನಕಿ ಹಾಡಿದ

"ತಂಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ತೇಲಿ ಬಂದೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸೇರಲೆಂದೆ...". ಇನ್ನೊಂದು ಹಾಡಿದೆ ಅದೂ ಕೂಡ

ಜಾನಕಿ ಅವರೇ ಹಾಡಿದ್ದು "ಈ ಗುಲಾಬಿಯು ನಿನಗಾಗಿ ಅದು ಚೆಲ್ಲುವ ಪರಿಮಳ ನಿನಗಾಗಿ..." , ಇದು "ಮುಳ್ಳಿನಗುಲಾಬಿ"

ಚಿತ್ರದ್ದು.

ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಹಾಡುಗಳಿರಬಹುದು. ನಾ ಮರೆತಿರಬಹುದು.

ಈ ಬಗೆಯ ಹಾಡುಗಳಿಗೆ ಅದರದೇ ಆದ ಛಂದ ಇದೆ ಲಾಲಿತ್ಯ ಇದೆ. ಅಂತೆಯೇ ಅವು ಅಮರ ಗೀತೆಗಳಾಗಿವೆ.

ಆಕಾಶಿ ಝೇಪ ಘ್ಹೇರೆ ಪಾಖರಾ..

2011-05-08T01:04:00.000-05:00

ಓಸಾಮಾ ಸಾವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಈಗಾಗಲೇ ಸುದ್ದಿ ಚರ್ವಿತಚರವಣ ಆಗಿ ಹರಿದಾಡುತ್ತಿದೆ. ನಾ ಮತ್ತೆ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ
ಕೊರೆಯಲಾರೆ. ಸುಮಾರು ಅದೇ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಭುವಿಯಿಂದ ತಾರೆಯೊಂದು ಕಳಚಿಕೊಂಡಿತು. ಕೊಲ್ಹಾಪೂರದ
ಖಾಸಗಿ ದವಾಖಾನೆಯಲ್ಲಿ ಮರಾಠಿ ಸಾಹಿತ್ಯ ಇತಿಹಾಸದ ಪ್ರಮುಖ ಕೊಂಡಿ ಕಳಚಿಕೊಂಡಿತು. ಅದು ಜಗದೀಶ್
ಖೇಬುಡಕರ್ ರೂಪದಲ್ಲಿ. ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ದಾಖಲಿಸುವಾಗ ಮರಾಠಿ ಚಿತ್ರಗೀತೆಗಳ ಖದರಿಗೆ ನೆರವಾದವರ ಬಗ್ಗೆ
ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಜಗದೀಶ್ ಖೇಬುಡಕರ್ ಹೆಸರು ಚಿರಸ್ಥಾಯಿಯಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಸುಮಾರು ೫೦ ವರ್ಷ ಅವರು
ಮರಾಠಿ ಗೀತೆಗಳ ಬರೆದರು. ಸುಮಾರು ೨೫೦೦ ಚಿತ್ರಗೀತೆ,೩೫೦೦ ಕವಿತೆಹಾಗೂ ೨೫ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಕತೆ ನಾಟಕ
ಹೀಗೆ ಅವರ ಪ್ರತಿಭೆ ಟಿಸಿಲೊಡೆದಿತ್ತು.

೧೯೩೨ ರಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಜಗದೀಶ್ ಲೇಖನಿಯೆಡೆ ಹೊರಳಿದ್ದು ವಿಚಿತ್ರ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ. ಅದು ೧೯೪೮ ರ ಕಾಲ. ದೇಶ
ಮಹಾತ್ಮನ ಸಾವು ಅದು ತಂದ ನೋವಿನಲ್ಲಿ ಬೇಯುತ್ತಿತ್ತು. ಕೆಲ ದುರುಳರು ಆ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಬೇಳೆಬೇಯಿಸಿಕೊ
ಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು.ಮಹಾತ್ಮನನ್ನು ಕೊಂದವ ಗೋಡ್ಸೆ--ಅವ ಮರಾಠಿಗ--ಹೀಗಾಗಿ ಮರಾಠಿಗರು ಕಿಚ್ಚಿಗೆ ಬಲಿಯಾಗಬೇಕಾಗಿತ್ತು.
ಜಗದೀಶ್ ಖೇಬುಡಕರ್ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮನೆಗೆ ಬೆಂಕಿ ಹಾಕಲಾಯಿತು. ತನ್ನ ಪೂರ್ವಜರ ಮನೆ ಹೀಗೆ ಮತಾಂಧರ ಕಿಚ್ಚಿಗೆ
ಬಲಿಯಾಗಿದ್ದುದು ನೋಡಿ ಅವರಲ್ಲಿ ರೋಷ ತಂದಿತ್ತು.ಕಲ್ಲು,ಪಿಸ್ತೂಲು ಹಿಡಿಯದೇ ಲೇಖನಿ ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡ ಜಗದೀಶ್ ತನ್ನ
ಒಡಲ ದನಿಗೆ ಅಕ್ಷರದ ರೂಪ ಕೊಟ್ಟರು.ಆ ಕವಿತೆ ಅದು ಅವರ ಮೊದಲ ಕವಿತೆ . ಆಕಾಶವಾಣಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಅದು ಪ್ರಸಾರವಾಯಿತು.

ಮರಾಠಿ ಚಿತ್ರಗೀತೆಗಳಲ್ಲಿ ಅವರದು ಅಪರಿಮಿತ ಕೆಲಸ. ಅವರು ಬರೆಯದೇ ಇರದ ಹಾಡೇ ಇರಲಾರದು. ಅದು ಲಾವಣಿಯಾಗಿರಲಿ, ಭಕ್ತಿಭಾವದ್ದಾಗಿರಲಿ,ವಿರಹ ಅಥವಾ ನೋವಿನ ಗೀತೆಯಾಗಿರಲಿ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಅವರ ಛಾಪು ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಅವರ ಪ್ರತಿಸ್ಫರ್ಧಿ ದೈತ್ಯ ಪ್ರತಿಭೆಯ ಗದಿಮಾ. ಆ ಪ್ರತಿಭೆಯ ಮುಂದೆ ಹೆಣಗುವುದು ಸುಲಭವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ
ಜಗದೀಶ್ ಅದನ್ನು ಆಹ್ವಾನವಾಗಿ ತಗೊಂಡರು. ಈಸಿದರು ಗೆದ್ದರು ಕೂಡ. ಅವರು ಬರೆದ "ಸಾಧಿಮಾಣಸ.." ಚಿತ್ರದ ಹಾಡಿನ
ಸಾಲು ಹೀಗಿದೆ...
"ಸುಖ ಥೋಡ ದುಃಖ ಭಾರಿ ದುನಿಯಾ ಹೀ ಭಲಿಬುರಿ
ಘಾವ ಬಸಲ್ ಘಾವಾವರಿ,ಸೋಸಾಯಲಾ ಝುಂಝಾಯಲಾ
ಅಂಗಿ ಬಳ್ ಏವೂ ದೇ.."
ಎಷ್ಟು ಸರಳ ಶಬ್ದಗಳು..ನೇರವಾಗಿ ದೇವರ ಎದೆ ಕಲಕುವ ಹಾಗೆ.ಈ ಹಾಡು ಲತಾ ಹಾಡಿದ್ದು ಅವಳೇ ಸಂಗೀತಕೊಟ್ಟಿದ್ದು
ಈ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ."ಆನಂದ ಘನ್" ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ.

ಲಾವಣಿ ಅಥವಾ ತಮಾಶಾ ಹಾಡು ಮರಾಠಿ ಚಿತ್ರಗೀತೆಗಳ ಸಂಜೀವಿನಿ. ಶೃಂಗಾರ ಭರಿತ ನೃತ್ಯ ತಕ್ಕಂತೆ ಹಾಡು ಇರಲೇ
ಬೇಕಾದದ್ದು ಗರಜು. ಖೇಬುಡಕರ್ ಅದರಲ್ಲೂ ಎತ್ತಿದ ಕೈ. ಅನೇಕ ಲಾವಣಿ ಹಾಡು ಅವರು ಬರೆದಿದ್ದರು..
"ಕಸ್ ಪಾಟೀಲ್ ಬರ ಆಹೇ ಕಾ ಕಾಲ್ ಕಾಯ್ ಐಕಲ ಖರ್ ಆಹೇ ಕಾ.."
"ಕುಣ್ಯಾ ಗಾವಾಚ್ ಆಲಾ ಪಾಖರೂ ಬಸಲಾಯ್ ಡೌಲಾತ್ ಕುದಕುದು ಹಸತೊಯ್ ಗಾಲಾತ್.."

ಲಾವಣಿ ಅಥವಾ ತಮಾಶಾದ ಮೇಲೆಯೇ ಕೇಂದ್ರಿಕೃತವಾಗಿತ್ತು ಶಾಂತಾರಾಮ್ ರ "ಪಿಂಜರಾ" ಚಿತ್ರ.
ಅಲ್ಲಿ ಹಾಡು ಕುಣಿತ ಚಿತ್ರದ ಜೀವಾಳ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಶಾಂತಾರಾಮ್ ಆರಿಸಿದ್ದು ಜಗದೀಶ್ ಅವರನ್ನು.
ಪ್ರತಿಕೆಲಸದಲ್ಲೂ ಪರಫೆಕ್ಷನ್ ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದ ಶಾಂತಾರಾಮ್ ಜೊತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.
ಆ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಹಾಡುಗಳಿದ್ದವು.ಜಗದೀಶ್ ಖೇಬುಡಕರ್ ಬರೆದುಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ೧೧೦ ಹಾಡುಗಳನ್ನು....!
ಅದರಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದದ್ದು ಆರಿಸಲಯಿತು.ಪಿಂಜರಾ ಚಿತ್ರದ ಹಾಡು ಜನರ ನಾಲಿಗೆ ಮೇಲೆ ನೆಲೆ ನಿಂತವು.

ಹೀಗೆ ಜಗದೀಶ್ ಖೇಬುಡಕರ್ ತಮ್ಮ ಹೆಸರನ್ನು ಜನಮಾನಸದಲ್ಲಿ ಚಿರಸ್ಥಾಯಿಯಾಗಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಮರಾಠಿಗರ
ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಗರಿಮೆ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವುದೇ ಬೇಡ. ಠಾಣೆಯ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಸತ್ಕರಿಸಲಾಯಿತು.
ಸಿನೇಮಾ ಸಾಹಿತಿ ಎಂದು ಅವರನ್ನು ಬ್ರಾಂಡ್ ಮಾಡದೇ. ನಮ್ಮ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲೂ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನ
ಆಗುತ್ತವೆ ಎಂದಾದರೂ ನಾವು ಹಾಗೆ ಮಾಡಿರುವೆವೆ?

Manna Dey & Lata - Yeh Raat Bheegi Bheegi - Chori Chori [1956]

2011-05-05T22:10:00.000-05:00

ಯೇ ರಾತ್ ಭೀಗಿ ಭೀಗಿ..

2011-04-26T21:56:00.001-05:00

ಹಿಂದಿನ ಸಂಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಜೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದಿದ್ದೆ. ಈಗ ಅದರ ನಂತರದ ಅಂದರೆ ರಾತ್ರಿ ಬಗ್ಗೆ..
ರಾತ್ರಿ, ನಿಶೆ,ಶಬ್,ರಾತ್ ಹೀಗೆ ನೂರಾರು ಹೆಸರು.ಭಾವಗಳು ಸ್ಫುರಿಸುವ ವೇಳೆ ಅದು.
ನಮ್ಮ ಭಾಗ ಅಂದರೆ ಭೂಗೋಲದ ಈ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿಯಾದಾಗ ಬೇರೆಡೆ ಹಗಲಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಅದು ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಬಿಡಿ. ರಾತ್ರಿ ಅನೇಕ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು,ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ನೋವುಗಳನ್ನು
ತೆರೆದಿಡುತ್ತದೆ. ನಾವು ಮಲಗಿದ ವೇಳೆ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಎಚ್ಚರವಾಗಿರುತ್ತದೆ..ಒಂಥರ ಸುಶುಪ್ತ
ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನಾವಿರುತ್ತೇವೆ.ನಿದ್ರೆ ಇದು ಅತಿ ಅವಶ್ಯಕ. ಹಗಲಿಡೀ ದಣಿದ ದೇಹ ವಿರಮಿಸುವುದು ಈ
ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿಯೇ. ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಿ ಎದ್ದಾಗ ದೇಹದ ಚೈತನ್ಯವೇ ಬೇರೆ.ಇರಲಿ .ರಾತ್ರಿ ಬಗ್ಗೆ ಅನೇಕ
ಹಾಡುಗಳಿವೆ. ಸುಖ ,ದುಃಖ,ಮಿಲನ, ವಿರಹ ಎಲ್ಲವುಗಳ ಭಾವವೇ ಈ ರಾತ್ರಿ.

ಕಿಶೋರ್ ನ ಹಾಡು ನೆನಪಿದೆಯೇ..
"ಆಯೇ ತುಮ್ ಯಾದ್ ಮುಝೆ.." ಮುಂದುವರೆಸುತ್ತ" ಜಬ್ ಮೈ ರಾತೊಂಮೆ ತಾರೆ ಗಿನತಾ ಹುಂ
ಔರ ತೇರಿ ಕದಮೊಂಕಿ ಆಹಟ್ ಸುನತಾ ಹುಂ,..." ಎಷ್ಟು ಸುಂದರ ಕಲ್ಪನೆ ಇದೆ. ತಾರೆ ಎಣಿಸುವದು
ಅಂದರೆ ಅದು ಮುಗಿಯದ ಕೆಲಸ.ರಾತ್ರಿಇಡೀ ಜಾಗರಣೆಮಾಡಿ ಅವಳ ಹೆಜ್ಜೆ ಸಪ್ಪಳಕ್ಕೆ ಹಾತೊರೆಯುವ
ಮನ.
ಹೇಮಂತ್ ದಾನ ಶೀತಲ ದನಿ. ರಾತ್ರಿಯ ನೀರವತೆಯನ್ನು ಭೇದಿಸುತ್ತದೆ. ಎದೆ ಹಿಂಡುತ್ತದೆ.
"ತುಮ್ ಪುಕಾರಲೋ...ರಾತ್ ಬೇಕರಾರಿಸಿ ಬೇಕರಾರ್ ಹೈ ತುಮಾಃರಾ ಇಂತಜಾರ್ ಹೈ...".
ರಫಿಯ ನೋವುತುಂಬಿದ ದನಿ. ಈ ನಿಶೆಯ ನೋವು ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ...
"ಸುಹಾನಿ ರಾತ್ ಢಲ್ ಚುಕಿ ನಾ ಜಾನೆ ತುಮ್ ಕಬ್ ಆವೋಗೆ...."
" ದಿನ್ ಢಲ್ ಜಾಯೆ ಹಾಯೆ ರಾತ್ ನ ಜಾಯೆ ತೂ ತೋ ನ ಆಯೆ ತೇರಿ ಯಾದ್ ಸತಾಯೇ..."
ಮಹೇಂದ್ರ ಕಪೂರ್ ನ
"ಯೇ ಹವಾ ಯೇ ಫಿಜಾ ಹೈ ಉದಾಸ್ ಜೈಸೆ ಮೇರಾ ದಿಲ್ ಆಭಿಜಾ ಆಭಿಜಾ.." ಅವನ ದನಿಯ
ನೋವಿಗೆ ಯಾರ ಹೃದಯವೂ ಕರಗದೇ ಇರಲಾರದೇನೋ...!
ವಿರಹ ಅಥವಾ ಬೆಂಕಿ ಸಮಾನವಾಗಿದೆ. ಆ ಕಡೆಯೂ ಬೇಗೆ ಇದೆ.ಅನೇಕ ಯುಗಳ ಗೀತೆಗಳಿವೆ
"ಯಾದ್ ಮೆ ತೇರೆ ಜಾಗ್ ಕೆ ಹಮ್ ರಾತಭರ್ ಕರವಟೆ ಬದಲ್ ತೆ ಹೈ..."
"ಘಬರಾಯೆ ಹಾಯೆ ರೆ ದಿಲ್ ಸಪನೊಂಮೆ ಆಕೆ ಕಭಿಮಿಲ್..."

ಮೇಲಿನ ಭಾವ ಬರೀ ನೋವು ಹೇಳಿದವು. ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ನೆನಪು
ಬರಬಾರದೇಕೆ . ಬಹುಷಃ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮತನಕ್ಕೆ ನಾವು ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗುತ್ತೇವೇನೋ
ದಿನದ ಜಂಜಡಗಳ ಶ್ರಮ ಈ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಬದಿಗೊತ್ತಿ ಪ್ರಿಯತಮೆ/ಪ್ರಿಯತಮನನ್ನು
ನೆನೆಯುತ್ತ ಹಾಡು ಗುಣುಗುಣಿಸುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ. ಅದು ಬರೀ ನೋವಿನ ಹಾಡು
ಆಗಿರಬೇಕು ಎಂದೇನಿಲ್ಲ. ರಾತ್ರಿಗೆ ಅದರದೇ ಆದ ಗಂಧವಿದೆ. ಅಲ್ಲಿಯ ತಂಗಾಳಿ,ಆ ಕಂಪು
ಹೂವಾಗಲು ಚಡಪಡಿಸುವ ಮೊಗ್ಗು,ನಭದಲ್ಲಿ ಹರಡಿರುವ ತಾರೆ/ಚಂದ್ರ..ಹೀಗೆ ರಾತ್ರಿ ಅದರದೇ
ಆದ ಚಿತ್ರ ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತದೆ. ರಾತ್ರಿಯ ಸೌಂದರ್ಯ ಹೊಗಳಿ ಅನೇಕ ಹಾಡಿವೆ--

ರಫಿಯ "ಖೋಯಾ ಖೋಯಾ ಚಾಂದ್ ಖುಲಾ ಆಸಮಾನ..." ಈ ಹಾಡಿನ ಚಿತ್ರಿಕರಣ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ
ಆಗಿತ್ತು. ಅಮಲೇರಿದವನಂತೆ ದೇವ್ ಆನಂದ್ ಓಡಾಡುವ ಚಂದ ಏನು ಹೇಳಲಿ..

ರಫಿದೆ ಇನ್ನೊಂದು ಹಾಡಿದೆ.."ಇತನಿ ಹಸೀನ್ ಇತನಿ ಜವಾಂ ರಾತ್ ಕ್ಯಾ ಕರೆ.. ಜಾಗೆ ಹೈ ಕುಛ
ಅಜೀಬ್ ಸಿ ಜಜಬಾತ್ ಕ್ಯಾ ಕರೇ..." ಅವನ ಈ ಹಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸಕ್ಕರೆಯ ಮಧುರತೆ ಇದೆ.

"ಜಬ್ ಜಾಗ್ ಉಠೆ ಅರಮಾನ್ ತೋ ಕೈಸೆ ನಿಂದ್ ಆಯೇ.." ಹೇಮಂತ್ ದಾನ ರೇಶಿಮೆ ಕಂಠದ
ಸೊಬಗು ಅದೆಷ್ಟು ಚೆಂದ.

ಇನ್ನು ರಾತ್ರಿ ಬರೀ ನೋವು ಅಥವಾ ಸೌಂದರ್ಯವಲ್ಲ. ಅದು ಮಿಲನ ಮಹೋತ್ಸವದ ಕ್ಷಣ ಕೂಡ.
ಪ್ರೀತಿಯ ಎರಡು ಹೃದಯಗಳು ದೇಹಗಳು ಮಿಲನಗೊಳ್ಳುವ ಆ ದಿವ್ಯಗಳಿಗೆ. ರಾತ್ರಿ ಸಮ್ಮೋಹನ
ಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ಪ್ರಶಾಂತತೆಯ ತಂಪು ಪಸರಿಸಿ ಪ್ರೇಮಿಗಳ ಮಿಲನಕ್ಕೆ ಇಂಬು ಗೊಡುತ್ತದೆ.

"ದೋ ಸಿತಾರೊಂಕಾ ಜಮೀನ್ ಪರ್ ಹೈ ಮಿಲನ್ ಆಜ್ ಕಿ ರಾತ್ " ಈ ಹಾಡು ಸದಾಅಮರ.
ರಫಿ ಲತಾ ನೌಶಾದ್ ಶಕೀಲ್ ರ ಸಂಗಮದ್ದು.

"ಫಿರ್ ಛೇಡಿ ರಾತ್ ಬಾತ್ ಫೂಲೋಂಕಿ ರಾತ್ ಹೈ ಬಾರಾತ್ ಫೂಲೋಂಕಿ.." ಮಕದುಮ್ ಮೊಯಿನುದ್ದೀನ್
ಬರೆದ ಗಜಲಿದು.

"ಆಜ್ ಕಿ ರಾತ್ ಪಿಯಾ ದಿಲ ನ ತೋಡೋ ಮನ್ ಕಿ ಬಾತ್ ಪಿಯಾ ಮಾನಲೋ.." ಲತಾಳ ರೇಶಿಮೆದನಿಯ
ಆಗ್ರಹ ಗುಂಗು ಹಿಡಿಸುತ್ತದೆ.

"ಮಾಲವೂನ್ ಟಾಕ್ ದೀಪ್ ಚೇತವೂನ ಅಂಗ ಅಂಗ
ರಾಜಸಾ ಕಿತಿ ದಿಸಾನಿ ಲಾಭಲಾ ನಿವಾಂತ ಸಂಗ...."
ಸುರೇಶ್ ಭಟ್ ರ ಈ ಮರಾಠಿ ಗಜಲು. ಅದ ಹಾಡಿದ ಲತಾಳ ಭಾವುಕ ದನಿ.

ಇನ್ನು ಎಷ್ಟೋ ಹಾಡು ನಾ ಮರೆತಿರಬಹುದು. ರಾತ್ರಿಯ ಅನುಭವ ಅದರ ಸವಿ ಅನುಭವಿಸಿಯೇ ತೀರಬೇಕು.
ನಗರದ ಗೌಜುಗದ್ದಲಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ರಾತ್ರಿಯನ್ನು ಹಗಲಗಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಬಿಪಿಓ , ಕಾಲ್ಸೆಂಟರು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡು
ರಾತ್ರಿ ಹಗಲು ಪಲ್ಲಟ ಗೊಂಡಿವೆ. ನಾವು ಹೀಗೆ ರಾತ್ರಿಯನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿದರೂ ರಾತ್ರಿ ತನ್ನ ಕಾಯಕ
ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ತಾರೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿವೆ, ಚಂದ್ರ ನಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ಮೊಗ್ಗು ಗಮಿಸುತ್ತಿವೆ, ನಿಶಿಗಂಧ ಪಸರಿಸಿದೆ
ನಾವು ನಿದ್ರೆಯ ಸೋಗಿನಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ.ಒಂದರೆ ಕ್ಷಣ ಬನ್ನಿ ಹೋಗುವ ಹಾಡುವ
"ಆ ಬೆಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಬೆಳದಿಂಗಳಲ್ಲಿ
ಸುಳಿದಾಡ ಬೇಡ ಗೆಳತಿ..."

ಅಗಲಿದ ಸಖನಿಗೆ...

2011-04-09T22:57:00.000-05:00

ಜೀವನದ ಪಯಣದಲಿ ಸ್ನೇಹ ಅಥವಾ ಗೆಳೆತನ ನನಗೆ ಒದಗಿಬಂದಿದ್ದು ಕ್ವಚಿತ್ತೇ ಸರಿ. ನನ್ನದೇ ವಿಚಿತ್ರ ಸ್ವಭಾವ,
ಸಂಕೋಚ ಇತ್ಯಾದಿ ಸೇರಿ ಭಾಳ ಕಮಿ ಗೆಳೆಯರು ನನಗೆ.ಆದರೆ ಯಾರ ಜೊತೆ ಗೆಳೆತನ ಬೆಳೆಯಿತೋ ಅದು
ಬಿಡಿಸಲಾರದ ಬಂಧವಾಗಿತ್ತು. ನಾನಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಗೆಳೆಯನಾಗಲಿ ಹತ್ತಿರ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಸ್ನೇಹದ ಬೆಸುಗೆ ಸೊಗಸಾಗಿಯೇ ಇತ್ತು. ನಾ ಅದು ಎಂದೂ ಮುರಿಯಲಾರದು ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಅದು ಮುರಿದುಬಿದ್ದಾಗ
ನೋವು ಖಂಡಿತಆಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯನೊಬ್ಬ ಬಂಧತೊರೆದು ಮುಕ್ತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನ ಸಾವಿಗೆ ನಮ್ಮ
ಸ್ನೇಹ ಮುರಿಯುವ ಶಕ್ತಿ ಬಂತಾದರೂ ಹೇಗೆ?

ರಮೇಶ್ ಪಾಚಲಗ್ ಈ ಹೆಸರಿನ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮೊದಲಿಂದಲೂ ಪರಿಚಯದವನಲ್ಲ. ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ವಯಸ್ಸಿನ ಅಂತರವೂ ಇತ್ತು. ನಮ್ಮ ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ ಅರ್ಬನ್ ಬ್ಯಾಂಕಿಗೆ ಬಂದ ಹೊಸ ಹುಡುಗರ ದಂಡಿನಲ್ಲಿ ಕೆಂಪಗೆ,
ಇತ್ತು. ನಮ್ಮ ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ ಅರ್ಬನ್ ಬ್ಯಾಂಕಿಗೆ ಬಂದ ಹೊಸ ಹುಡುಗರ ದಂಡಿನಲ್ಲಿ ಕೆಂಪಗೆ, ಟೋಮಾಟೋ ಹಣ್ಣಿನಂತಿರುವ ಹುಡುಗ ಹತ್ತಿರವಾದ. ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಸ್ಥೂಲಕಾಯ ಎನ್ನಬಹುದು.
. . ಓದಿದ್ದು ಬಿ ಎಸ್ ಸಿ ಆದರೂ ಆಧ್ಯಾತ್ಮ,ಫಿಲಾಸಫಿ,ಓಷೋ, ವಿವೇಕಾನಂದ
ಓಷೋ, ವಿವೇಕಾನಂದ ಹೀಗೆ ಹತ್ತು ಹಲವು ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ.ಅವನ ಜೊತೆ ವಾದ ಚರ್ಚೆ ಮಾಡುವುದು ಒಂಥರಾ ಫಾಯದೆಯ ವಿಚಾರವಾಗಿತ್ತು.
. ನಮಗೆ ತಿಳಿಯದಿದ್ದ ಅನೇಕ ವಿಷಯ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ಹಾಗೆಯೇ
ಎಂದೂ ತನ್ನ ಮಾತೇ ನಡೆಯಬೇಕು ಎಂಬ ಅಹಂ ಅವನಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಅನೇಕ ಖಾಸಗಿ ಸಂಗತಿ ಅವನೊಡನೆ ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಸಮಾಧಾನ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅವನ ತಂದೆ ಆಯುರ್ವೇದದ ಪುಣೆಯ ಫಾರ್ಮಸಿ--ಆಯುರ್ವೇದ ಅರ್ಕಶಾಲಾ--ಕೊಪ್ಪಿಕರ್ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿತ್ತು--ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲಸಕ್ಕಿದ್ದರು.ರಮೇಶನಿಗೆ ತಮ್ಮನಿದ್ದ. ಕಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಮನೆ. ಬಾದಾಮಿನಗರದಲ್ಲಿ
ರಮೇಶನ ತಂದೆ ಈ ಹಿಂದ ಪ್ಲಾಟ್ ಖರೀದಿಸಿದ್ದು. ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಮನೆ ಕಟ್ಟಿದ್ದು, ಅವನ ಮದುವೆ,ಹಾಗೂ ಮುದ್ದಾದ
ಮಗಳನ್ನೆತ್ತಿಕೊಂಡು ಅವ ತಿರುಗಾಡಿದ್ದು ಎಲ್ಲ ಭಾಳ ವೇಗದಾಗ ಆಗಿ ಹೋದ್ವು. ಅವನ ಮನೆ ಫರ್ನೀಚರ್ ಖರೀದಿ,
ಟಿವಿ ಖರೀದಿ ಹೀಗೆ ನಾ ಹಲವು ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗಿದ್ದೆ. ಅಂತೆಯೇ ನನ್ನ ಮಗಳ ನಾಮಕರಣ,ಹುಟ್ಟಿದ ಹಬ್ಬ
ಹೀಗೆ ಅವನೂ ನನ್ನ ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗಿದ್ದ.

ಬರೀ ಅವನ ಗುಣಗಾನ ಮಾಡಲಾರೆ.ಸ್ವಲ್ಪ ದುಸ್ಸಾಹಸಿ ಕೂಡ. ವಿಪರೀತ ಬೆವರುತ್ತಿದ್ದ, ಬೈಕ್ ಖರಿದೀಸಿ ಒಂದೆರಡು
ಚಿಕ್ಕ ಅಪಘಾತ ಮಾಡಿದರೂ ಹುಮ್ಮಸ್ಸಿನಿಂದ ಓಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಅನೇಕವೇಳೆ ಅವನ ಬೈಕ್ ಹಿಂದೆ ಕುಳಿತಿದ್ದೆ--ಜೀವ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಕೊಂಡು. ಒಂಥರಾ ಮೂಡಿ ಮನುಷ್ಯ.ಒಮ್ಮೆಲೆ ಗರಮ್ ಆಗುತ್ತಿದ್ದ ಮರುದಿನ ಸಾರಿ ಕೇಳುತ್ತ ಎಲ್ಲ
ಮರೆಯುತ್ತಿದ್ದ. ನಾ ಬ್ಯಾಂಕ್ ನೌಕರಿ ಬಿಟ್ಟು ಬೆಂಗಳೂರು ಸೇರುವ ವಿಷಯ ಅವನಿಗೆ ಬೇಜಾರು ತಂದಿತ್ತು. ಆದರೂ
ಹೊರಡುವ ದಿನ ಸ್ಟೇಶನ್ನಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದ. ಆಮೇಲೂ ಫೋನ್, ಎಸ್ಸೆಮೆಸ್, ಹೀಗೆ ಚಾಲೂ ಇದ್ದವು. ನಡುವೆ ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಗೆ
ಹೋದಾಗ ಭೇಟಿನೂ ಆಗಿತ್ತು.

ಹೋದವರ್ಷವಿಡೀ ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಬೇರೆಬೇರೆಯವರಿಂದ ಥರಥರದ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿದೆ. ಅವನನ್ನು ಈ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಬೇಕು
ಸಮಾಧಾನ ಹೇಳಬೇಕು ಇದು ಹಂಬಲವಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯಿತು.ವಿಷಯ ತೀರ ವೈಯುಕ್ತಿಕವಾಗಿತ್ತು. ಹೀಗಾಗಿ ಕೆದಕಲು ನನಗೂ ಪೂರ್ತಿ ಮನಸ್ಸಿರಲಿಲ್ಲ.ಒಂದು ವೇಳೆ ನಾ ಚರ್ಚಿಸಿದ್ದಿದ್ದರೆ ಒಳ್ಳೆಯದಿತ್ತೇನೋ ಹೀಗೂ ವಿಚಾರ
ಬಂದಿತ್ತು. ೨೦೧೦ ರ ದೀಪಾವಳಿ---ನರಕ ಚತುರ್ದಶಿ--ದಿನ ಅವನೊಡನೆ ಕೊನೆ ಬಾರಿ ಮಾತಾಡಿದ್ದೆ.
ನಾವು ಕರೆದಾಗ ಕೊಸರಾಡಿ ಕೊಸರಾಡಿ ಬಂದರೂ ಉಪದೇಶ ಹೇಳಿ ಪಾರ್ಟಿಯ ಮಜಾ ಕೆಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ರಮೇಶ
ಕುಡಿತಕ್ಕೆ ದಾಸ ಅಂತ ಹೇಳಲಾಗದಿದ್ದರೂ ವಿಪರೀತ ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದನಂತೆ. ಜೀವನ ಅನೇಕ ಸವಾಲು ಒಡ್ಡುತ್ತದೆ
ಹೇಗೆ ಎದುರಿಸಬೇಕು ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟಿಸಬೇಕು ಇದನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸುವುದು ಸುಲಭ ಆದರೆ ಸ್ವತಃ ಸವಾಲಿಗೆ ಎದೆಯೊಡ್ಡುವುದು ಹಗುರಲ್ಲ.ರಮೇಶನೂ ಈ ಸ್ಥಿತಿ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದ. ಸವಾಲು ಎದುರಿಸದೇ ಕುಗ್ಗಿದ್ದ.
ಅವ ಯಾವಾಗಲೂ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಮಾತು "ಐಕಾವೆ ಜಗಾಚೆ ಕರಾವೆ ಮನಾಚೆ" ಅದನ್ನು ಅವ ಯಾಕೆ ಪಾಲಿಸಿದನೋ
ಗೊತ್ತಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ.

ಅಪಘಾತ ನೆವವೇ, ಸಾವಿಗೆ ನೆನಪೂ ಬೂದಿಮಾಡುವ ಶಕ್ತಿ ಇದೆಯೇ...?

ಹೀಗೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ..

2011-03-27T21:37:00.000-05:00

ಮಾಗಿಯನ್ನು ಬಾಗಿಲಾಚೆ ಕಳಿಸಿಕೊಟ್ಟ
ಕವಿ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬಂದು ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ..
ಚೈತ್ರನ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ.
ಕೋಗಿಲೆ ಪಂಚಮ ತಳಿರು ಹಸಿರು ಹೋಳಿಗೆ
ನೂರೆಂಟು ಸಂಭ್ರಮಗಳ ಆಗಮನದಲ್ಲಿ
ತನ್ನ ಇರುವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹಿಗ್ಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು
ಕಾದಿದ್ದಾನೆ.
ಎಂದಿನಹಾಗೆ ಈ ಸಲದ ಮಾಮರದಲ್ಲೂ
ಹಸಿರಿರುವುದಿಲ್ಲ.. ಮಣ್ಣಲ್ಲಿ ಅರಳಿದ ರಂಗೋಲಿಯಲ್ಲಿ
ರಕ್ತದ ಕಲೆ ಚೆಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ..ಗೊತ್ತು ಅವಗೆ ಅದು ಹೀಗೇ ...ಅಂತ
ಅದೆಷ್ಟೋ ವಸಂತ ಅದೆಷ್ಟು ಸಂವತ್ಸರ ಉರುಳಿಹೋದವಿಲ್ಲಿ..
ನಾಡಿನ ದೊರೆ ಸಾಲುಮರದ ತಿಮ್ಮಕ್ಕನ ಕಾಲು ಮುಗಿಯುವ ಢೋಂಗಿಯಲ್ಲಿ..!
ದೂರದ ಜಪಾನ್ ನ ಅಂಗಡಿಯವ ಹಾಕಿದ ಬೋರ್ಡಿನ ಸುದ್ದಿ
ಓದಿ ಪಕ್ಕಕ್ಕಿಡುತ್ತಾನೆ..ಅದು ನಮಗೆ ಒಗ್ಗದು ಎಂದು.
ನಮಗಿದೇ ಭಾಗ್ಯ ಪ್ರಳಯದ ಭಯ, ಉದ್ರಿ ತಂದ ಬೇಳೆಯ ಹೋಳಿಗೆ
ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ ಅದೇ ರಿಮೇಕಿನ ಸರಕು, ನಂಜಿಕೊಳ್ಳಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಹರಟೆ..
ಎಲ್ಲ ಅದೇ ಇರುವಲ್ಲಿ ನಾಳೆ ಬಂದಿತಾದರೂ ಏಕೆ
ಮಾಮರ ಹಸಿರುಟ್ಟು ನಲಿವುದಾದರೂ ಏಕೆ..!

ದಾಸ್ತಾನ್-ಎ-ಶಾಮ್ ...

2011-03-04T08:49:00.000-06:00

ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲ --ಮುಸ್ಸಂಜೆ--ನಮ್ಮ ಧಾರವಾಡದ ಕಡೆ ಹೇಳೂದಾದ್ರೆ ಮೂರುಸಂಜಿ. ಈ ಘಳಿಗೆ ಅಥವಾ ಸಮಯ
ಒಂಥರಾ ಸಂಧಿಕಾಲದ್ದು. ಹಗಲು ರಾತ್ರಿಗೆ ಕೈ ಕುಲುಕಲು ಈ ಸಮಯ ಸೇತುವೆ ಆಗುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ದಾಟಿಯೇ
ಅವರ ಮಿಲನವಾಗುತ್ತದೆ.ಅಂದರೆ ಸಾಯಂಕಾಲ ಬಹು ಮುಖ್ಯಕಾಲ. ಇಂತಹ ಸಾಯಂಕಾಲ ನಮ್ಮ ಅನೇಕ ಗೀತೆಗಳಿಗೆ ಹಾಡುಗಳಿಗೆ ವೇದಿಕೆಯಾಗಿದೆ.
ನನಗೆ ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪು. ಸಂಜೆ ಆಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಆಟ ಮುಗಿಸಿ ಕೈ ಕಾಲು ತೊಳೆದು ಅವ್ವ ದೇವರ ಮುಂದೆ ದೀಪ
ಹಚ್ಚುವಾಗ ಕೈ ಮುಗಿದು "ಶುಭಂಕರೋತಿ ಕಲ್ಯಾಣಂ..." ಹೇಳುವುದು ರೂಢಿ. ಮುಂದೆ ಅಭ್ಯಾಸದ ಸಮಯ. ಹಳ್ಳಿಕಡೆ ಹೊಲಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದ ದನಕರುಗಳು ,ರೈತರು ವಾಪಸ್ ಮನೆಗೆ ಬರುವ ಸಮಯ.
ಗೋಧೂಳಿ ಅಂತ ಹಿರಿಯರು ಭಾಳ ಸೊಗಸಾಗಿ ಹೆಸರು ಇಟ್ಟಾರ.
ಈಗ ದಿನಾ ಬದಲಾಗ್ಯವ. ದುಡಿಯೋ ಧಾವಂತದಾಗ ಅನೇಕ ಹಗಲು ಒಮ್ಮೆಲೆ ರಾತ್ರಿ ಆಗಿಹೋದ್ವು.
ನಡುವ ಬರುವ ಸಂಜೆ ತನ್ನ ಇರುವು ಸಾರದೇ ಹಾಗೆಯೇ ಕರಗಿ ಹೋತು. ನನ್ನಂಥ ಬಿಎಮ್ ಟಿಸಿ ಪಯಣಿಗರ ಕತಿ ಅಂತು ಕೇಳಬ್ಯಾಡ್ರಿ. ಡ್ರೈವರ್ ಬಸ್ಸಿನ್ಯಾಗಿನ ದೀಪ ಹಚ್ಚಿದಾಗ ಗೊತ್ತಾಗ್ತದ ಸಾಯಂಕಾಲ ಆತು ಅಂತ
ಮನಿ ಮುಟ್ಟಿದಾಗ ಸಂಜೆ ಆಗಲೇ ರಾತ್ರಿಯ ತೆಕ್ಕೆಯಲ್ಲಿ ಕರಗಿ ಹೋಗಿರತದ. ಇರಲಿ ವಾಸ್ತವದ ಕಹಿ ಇದ್ದಿದ್ದ. ಸ್ವಲ್ಪ
ಕಲ್ಪನಾ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗೋಣು. ಸಂಜೆ ನಮ್ಮ ಅನೇಕ ಗೀತೆಗಳಿಗೆ ವೇದಿಕೆ ಅಂತ ಮೊದಲೇ ಹೇಳಿದೆ...
ಅನೇಕ ಸಿನೇಮಾ ದಾಗ ನಾಯಕ ಮೂರುಸಂಜಿನ್ಯಾಗ ತನ್ನ ಗೆಳತಿಯನ್ನು ನೆನೆಯೋದು...ಹಳೇ ಸಿನೆಮ ಆದ್ರೆ
ಸ್ಟುಡಿಯೋ ದ ಕೃತಕ ಸೆಟ್ ನಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುತ್ತ ಹಲಬುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ. ಹೊಸ ಸಿನೇಮಾದಾಗೂ ಬದಲಾಗಿಲ್ಲ. ಅವಳಿಲ್ಲದೆ
ಬಂದ " ಈ ಸಂಜೆ ಯಾಕಾಗಿದೆ..." ಅನ್ನುವ ಮೂಲಭೂತ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎತ್ತುತ್ತಾನೆ.

ಈ ಸಂಜೆ ಬರೇ ಸಿನೇಮಾ ಹಾಡಿಗೆ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ಅಲ್ಲ , ಅನೇಕ ಕವಿಗಳು ಈ ಸಾಯಂಕಾಲದ ಬೇಗೆಗಳಿಗೆ ದನಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ.ಪ್ರಕೃರ್ತಿ ವರ್ಣನಾ ಮಾಡುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಅನೇಕ ಭಾವಗಳಿಗೆ ಕನ್ನಡಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದಾರೆ.
ವರಕವಿಯ
"ಮುಗಿಲ ಮಾರಿಗೆ ರಾಗರತಿಯ ನಂಜ ಏರಿತ್ತ ಆಗ ಸಂಜಿ ಆಗಿತ್ತ..".
ಎಂಥಾ ಸೊಗಸಾದ ಚಿತ್ರ ಕೆಂಪಡರಿದ ಆಕಾಶ "ನಂಜ" ಹಿಡಿದವರಂಗ ಕಾಣಸ್ತದ.
ರಾಷ್ಟ್ರಕವಿ ಹಿಂದಿಲ್ಲ. ತಮ್ಮ ನೆಚ್ಚಿನ ಕವಿಶೈಲದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು
ಸಂಜೆ ಸೊಬಗು ಅನುಭವಿಸುತ್ತ ಹೇಳಿದ ಮಾತು
.."ಪಶ್ಚಿಮ ಗಿರಿಶಿಖರದಲಿ ಸಂಧ್ಯೆಯ ರವಿ;
ನಿರ್ಜನ ಕವಿಶೈಲದೊಳಬ್ಬನೆ ಕವಿ;
ಮಲೆನಾಡಿನ ಬುವಿ ಮೇಲರುಣಚ್ಛವಿ;
ವಸಂತ ಸಂಧ್ಯಾ ಸುವರ್ಣ ಶ್ರಾಂತಿ ಅನಂತ ಶಾಂತಿ".
ನಮ್ಮ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಹೆಮ್ಮೆಯ ರಾಷ್ಟ್ರಕವಿ ಸಂಜೆಯ ಸೊಬಗನ್ನು ಹೇಳುವ ಪರಿಯೇ ವಿಶಿಷ್ಟ. ಸಾಯಂಕಾಲದ
ತಳಮಳ ವನ್ನು ಶಕುಂತಲೆಯ ಒಳಗುಗಿಗೆ ತಳುಕು ಹಾಕಿ
"ಸಂಜೆ ಬಾನಿನಂಚಿನಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ಬಿದಿಗೆ ಚಂದಿರ.." ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮ ಇನ್ನೊಂದು ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ
" ಶ್ರೀ ಹರಿಪಾದ ಅಪೂರ್ವ ಪಕ್ಷಿಯ ಹಾಗೆತೋರಿರಲು
ದಟ್ಟ ಪೊದೆಗಳ ನಡುವೆ ,
ಕೂಡಲೇ ಹೂಡಿ ಬಿಲ್ಲಿಗೆಬಾಣ ಬಿಟ್ಟನು ಗುರಿಗೆ,
ತಾಗಿದ್ದೆ ತಡ ಛಿಲ್ಲೆಂದು ಚಿಮ್ಮಿತು ರಕ್ತ..ಕೆಂಪಾಯಿತು
ನೀಲಿಯ ಗಗನ".
ಅದೆಂತಹ ಅದ್ಭುತ ಕಲ್ಪನೆ. ಜಯಂತ ಕಾಯಕಿಣಿ ತಮ್ಮ "ಈಗ" ಅನ್ನುವ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಮುಂಬಯಿ ಮಹಾನಗರಿಯ
ಚಿತ್ರಣ ಅದೆಷ್ಟು ಸೊಗಸಾಗಿ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಕವಿತೆಯ ಕೊನೆಯ ಸಾಲು..
"ಅಲ್ಲಿ ಕಾಮಾಟಿಪುರದಲ್ಲಿ
ಹದಿನೇಳರ ಬಾಲೆಯ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಅವರು ಒದೆಯುತ್ತಾರೆ
ಬಿಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಾವಾರೂ ಅಲ್ಲಿಲ್ಲ..".
ಸಂಜೆ ವಾಸ್ತವ ವೇನು. ಬರೀ ಪ್ರಕೃರ್ತಿ ಬಣ್ಣ ಬದಲಾಯಿಸುವುದಲ್ಲ. ಬಿರುಬಿಸಿಲಲಿ ಬೆಂದ ಭುವಿ ಅರೆಗಳಿಗೆ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ
ಮೈಮರೆಯುವ ಸಮಯ. ಮರಾಠಿ ಕವಿಗಳೂ ಈ ಸಂಜೆಯ ವರ್ಣನೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ..
"ಸಾಂಜ್ ಹೀ ಗೋಕುಳಿ ಸಾವಲಿ ಸಾವಲಿ..
ಸಾವಳ್ಯಾಚಿ ಜಣು ಸಾವಲಿ.."(ಸುರೇಶ್ ಭಟ್)
"ರಂಗಾಚ್ಯಾ ಹಾ ಉಘಡೂನಿ ಪಂಖಾ ಸಾಂಜ್ ಕುಣಿ ಹಾ ಕೇಲಿ.."(ಮಂಗೇಶ್ ಪಾಡ್ ಗಾಂವಕರ್)
"ಯಾ ಚಿಮಣ್ಯಾಂನೋ ಪರತ ಫಿರಾರೆ ಘರಾ ಕಡೆ ಆಪುಲ್ಯಾ.."(ಗದಿಮಾ).

ಸಿನೇಮಾ ಹಾಡಿಗಂತೂ ಈ ಸಾಯಂಕಾಲದ ವ್ಯಾಳ್ಯಾ ಒಂಥರಾ ಹೇಳಿಮಾಡಿಸಿದಂಗ. ನಾಯಕ ಮಹಾಶಯ ಅವಳನ್ನು ನೆನೆಯುತ್ತ ತೋಟದಲ್ಲೋ, ಸಮುದ್ರ ದಂಡೆಯಲ್ಲೋ ಅಥವ ಮನೆ ಮಾಳಿಗಿ ಮ್ಯಾಲೋ ಕೂತು ಹಾಡು
ಹೇಳತಾನ. ಹಿಂದಿ ಸಿನೇಮಾದಾಗ ಈ "ಶಾಮ್-ಎ-ಗಮ್" ಹಾಡುಗಳಿಗೆ ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲ. ಬಹಳಷ್ಟು ಹಾಡು ವಿರಹುದುರಿ
ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ಮಾಡುವಂತಹವು. ಶಾಮ್ ಅಥವಾ ಸಂಜೆ ಈ ಶಬ್ದ ಹಾಡಿನಲ್ಲಿ ನುಸುಳದಿದ್ದರೂ ಆ ಹಾಡು ಆನಾಯಕನ
ವೇದನೆ ಒಂಥರಾ ದುಃಖದ ಮಾಹೌಲ್ ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸಂಜೆ ತುಂಟ ಗೀತೆಗಳಿಗೂ ವೇದಿಕೆಯಾಗಿದೆ..
ಈ ತುಂಟ ಗೀತೆಯ ಕ್ಲಾಸಿಕ್ ಉದಾಹರಣೆ ಗೀತಾಬಾಲಿ ಹಾಗೂ ಭಗವನ್ ಮೇಲೆ ಚಿತ್ರಿತವಾದ..
"ಶಾಮ್ ಢಲೆ ಮೇರೆ ಖಿಡಕಿ ತಲೆ ತುಮ್ ಸೀಟಿ ಬಜಾನಾ ಛೋಡದೋ....". ಈ ಹಾಡು ಎಂದೂ ಮರೆಯಲಾರದ್ದು.

ನಾ ಮೊದಲೇ ಹೇಳಿದಂತೆ ಹಾಡುಗಳು ಅನೇಕವಿವೆ. ಎಲ್ಲದರ ಪಟ್ಟಿ ಇಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವುದು ಅಪ್ರಸ್ತುತ, ನನಗೆ ತೀರ
ಸೇರಿದ ಐದಾರು ಹಾಡು ಅವುಗಳ ಪಟ್ಟಿ ಕೊಟ್ಟಿರುವೆ....
೧) ಶಾಮೆ ಗಮ್ ಕಿ ಕಸಮ್ ಆಜ್ ಗಮಗೀನ್ ಹಮ್ (ತಲತ್ )
೨) ಫಿರ್ ವಹಿ ಶಾಮ್ ವಹಿ ಗಮ್ ವಹಿ ತನಹಾತಿ ಹೈ....(ತಲತ್)
೩) ಹುಯಿ ಶಾಮ್ ಉನಕಾ ಖಯಾಲ್ ಆ ಗಯಾ.. ಉಸೀ ಜಿಂದಗಿ ಕಾ ಸವಾಲ್ ಆ ಗಯಾ...(ರಫಿ)
೪) ಯೇ ಶಾಮ್ ಕಿ ತನಹಾಯಿಯಾಂ ಐಸೆ ಮೆ ತೇರಾ ಗಮ್ (ಲತಾ)
೫) ಕಹಿ ದೂರ್ ಜಬ್ ದಿನ್ ಢಲ್ ಜಾಯೇ(ಮುಕೇಶ್)
೬) ಖಾಲಿ ಹಾತ್ ಶಾಮ್ ಆಯಿ ಹೈ ಖಾಲಿ ಹಾತ್ ಜಾಯೇಗಿ..(ಆಶಾ).
ಈ ಲೇಖನದ ನಾ ಮೆಚ್ಚಿದ ಶಾಮ್ ಕುರಿತಾದ್ ಹಾಡು ಹಾಕಿರುವೆ....

ಸೂರ್ ಮಾಗೂ ತುಲಾ ಮಿ ಕಸಾ...

2011-02-20T20:54:00.000-06:00

ಪ್ರಸ್ತುತ ಗೀತೆ ಮರಾಠಿದು.ಕವಿ ಸುರೇಶ್ ಭಟ್ . ಸುರೇಶ ಭಟ್ ಮರಾಠಿಗೆ ಗಜಲ್ ಗಳ ಪರಿಚಯಿಸಿದವರು.

೨೦೦೩ ರಲ್ಲಿ ದೇಹ ತ್ಯಜಿಸಿದ ಇವರು ಮರಾಠಿಸಾಹಿತ್ಯದ ರೆಂಬೆಯ ದಿಕ್ಕು ಹೊಸದೆಡೆರೆಗೆ ಪಸರಿಸುವಂತೆ
ಮಾಡಿದವರು. ಅದುವರೆಗೂ ಗಜಲ್ ಇದು ಉರ್ದು ಭಾಷೆಗೆ ಭೂಷಿತ ಅನ್ನುವ ಮಿಥ್ಯೆ ಹೋಗಲಾಡಿಸಿ
ಸರಳ ಸುಂದರ ಮರಾಠಿಯಲ್ಲೂ ಗಜಲ್ ಬರೆಯಬಹುದು ಅಂತ ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟ ಮಹನೀಯ.ಇವರ ಅನೇಕ
ಹಾಡು ಮರಾಠಿ ಸಿನೆಮಗಳಲ್ಲೂ ಬಂದಿವೆ.ಲತಾ, ಸುರೇಶ್ ವಾಡಕರ್, ಹೀಗೆ ಅನೇಕ ಹೆಸರಾಂತರು ಇವರ
ಗೀತೆಗಳಿಗೆ ದನಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ನಾ ಆಯ್ದುಕೊಂಡ ಗೀತೆಗೆ ದನಿ ನೀಡಿದವರು ರೇಶಿಮೆ ಕಂಠದ ಅರುಣ್ ದಾತೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಸ್ವರ ಸಂಯೋಜನೆ
ಹೃದಯನಾಥ್ ಮಂಗೇಶ್ಕರ ಅವರದು. ಇದೊಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಭೆಗಳ ತ್ರಿವೇಣಿ ಸಂಗಮ.

ಗೀತೆ ಜೀವನ ಅದು ಒಡ್ಡುವ ಸವಾಲು ಅದರ ಬವಣೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಕವಿ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹೆಜ್ಜೆಗೂ ಪ್ರಶ್ನೆಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ಜೀವನ ಅಥವಾ ವಿಧಿ ನಿರ್ವಿಕಾರ. ಅಮೃತವನ್ನೇ ಮನುಜ ಉಂಡರೂ ಅದು ನೀಡುವ
ಬವಣೆ ತಪ್ಪಿದ್ದಲ್ಲ. ಕೊನೆಕೊನೆಗೆ ಹತಾಶಭಾವ ಈ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದಿದೆ.

ಮರಾಠಿ ಭಾಷೆ ಸರಳ ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಶಬ್ದಗಳಿವೆ "ಜಸಾ","ತಸಾ","ವಸಾ" ತೀರ ಸರಳ ಪದಗಳಾದರೂ
ಅವು ಹೊರಡಿಸೋ ದನಿ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದದ್ದು.ಕನ್ನಡ ಭಾಷಾಂತರ ಸ್ವಲ್ಪಕಠಿಣವೇ ಅನಿಸಿತ್ತು. ನಾನೇನು ಅಕಾಡೆಮಿಕ್
ಆಗಿ ಭಾಷೆ ಕಲಿತವನಲ್ಲ. ಅನುವಾದ ಮಾಡುವಾಗ ತಪ್ಪೂ ನುಸುಳಿರಬಹುದು. ಕ್ಷಮೆ ಇರಲಿ.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------

सुर मागु तुला मी कसा ?
जीवना तू तसा मी असा

तू मला, मी तुला पाहिलॆ
एक्मेकांस य्नाहाळिले
दुःख माझातुझा आरसा..!

एकदाही मनासारखा
तू न झालास माझा सखा
खेळलॊ खॆळ झाला जसा

खूप झाले तुझॆ बॊलणे
खूप झाले तुझे कॊपणे
मी तरीही जसाच्या तसा

रंग सारे तुझे झॆलूनि
शाप सारे तुझे घेवूनि
हिंडतॊ मी ही वॆडा पिसा

काय मागून काहि मिळे ?
का तुला गीत माझे कळे
व्य्रर्थ हा अमृताचा वसा..!
---------------------------------------------------------------------------------------------

ನಿನ್ನ ಶೃತಿಗೆ ಸಮನಾಗಿ ನಾ ಸ್ವರ ಮೀಟದೇ ಹೋದೆ..
ವಿಧಿ ನೀ ಹಾಗಾದರೆ ನಾನಿರುವುದು ಹೀಗೆ......

ಹೆಗಲಮೇಲೆ ಕೈ ಹಾಕಿ ಉಲಿವ ಸಖ ನೀನಾಗಲಿಲ್ಲ..
ಆದರೂ ನಿನ್ನ ಕೈಗೊಂಬೆ ನಾನು, ನೀ ಹೇಳಿದಹಾಗೆ ಕುಣಿದೆ..

ನಾ ನಿನ್ನನ್ನು ನೀ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡುವೆವು..ಸದಾಕಾಲ
ನಿನ್ನೆದೆಯ ಕನ್ನಡಿಯಲಿ ನನ್ನದೇ ದುಃಖದ ಛಾಯೆ ಇದೆ

ನಿನ್ನ ಜರೆಯುವಿಕೆ, ತೆಗಳುವಿಕೆ ಎಲ್ಲ ಸಹಿಸಿರುವೆ..
ಕಲ್ಬಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ಕೆಂಡದಮಳೆ ಸುರಿದರೂ ನಗುತಲೇ ಇದೆ..

ನೀ ಬಳಿದ ಬಣ್ಣ, ನೀ ಕೊಟ್ಟ ಶಾಪದ ಮಾಲೆ ಧರಿಸಿ
ಓಲಾಡಿರುವೆ, ತರಗೆಲೆ ಇದು ದೇಶ ಕಾಲ ಅಲೆದಿದೆ

ಬೇಡಿದರೇನು, ನಿನ್ನ ಸ್ತುತಿಗೀತೆ ಹಾಡಿದರೇನು..
ವಿಷಬಳ್ಳಿಯಿಂದ ಅಮೃತಫಲ ಇನ್ನೂ ಹುಟ್ಟದಿದೆ....!

ಮೈ ಜಿಂದಗಿಕಾ ಸಾಥ ನಿಭಾತಾ...

2011-02-03T20:40:00.000-06:00

ಭಾರತರತ್ನ ಭೂಷಿತೆ, ಕೋಗಿಲೆ ಎಂದೇ ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುವ ಲತಾ ಮಂಗೇಶ್ಕರ್ ತನಗೆ ಖುಷಿಕೊಟ್ಟ ಮೂವರು
ಸಂಗೀತನಿರ್ದೇಶಕರ ಹೆಸರು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಮೊದ್ಲಿಗರಾಗಿ ಮದನ್ ಮೋಹನ್ , ಎರಡನೇಯವರಾಗಿ ಸಲೀಲ್ ದಾ, ಮೂರನೇಯವರೇ ಜೈದೇವ್.
ಯುಗಯುಗದಿಂದ ಕ್ವಾಲಿಟಿ ಹಾಗೂ ಕ್ವಾಂಟಿಟಿ ನಡುವೆ ಮೇಲಾಟದ ಹೋರಾಟವಿದೆ. ಅನೇಕ ಜನ ಕ್ವಾಂಟಿಟಿ ಮುಖ್ಯ
ಅಂತ ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದೊಂಥರಾ ಗವಾಸ್ಕರ್-ವಿಶ್ವನಾಥ್ ನಡುವಿನ ಹೋಲಿಕೆ. ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸದ ಪ್ರಮಾಣ ಸಣ್ಣದಿದ್ದರೂ ಆ ಕೆಲಸ ಜನಮಾನಸದಲ್ಲಿ ಚಿರಸ್ಥಾಯಿಯಾಗಿರುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು ಕಲೆಗಾರನ ಗುರುತು. ಅಂತಹ
ಅಪರೂಪದ ಕಲೆಗಾರರಲ್ಲಿ ಜೈದೇವ್ ಹೆಸರು ಶಾಶ್ವತ. ಆತ ನೀಡಿದ ಗೀತೆಗಳು ನನಗೆ ಪರ್ವತದಿಂದಿಳಿದ ತೊರೆ
ಕಲರವಗುಡುತ್ತ ಹರಿಯುವ ಅನುಭೂತಿ ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಒಂದರೆಕ್ಷಣ ಕಣ್ಣುಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಗುನುಗುನಿಸಿ.....
" ಯೇ ದಿಲ್ ಔರ್ ಉನಕಿ ನಿಗಾಹೊಂಕೆ ಸಾಯೆ..."
"ಎಕ್ ಮೀಠಿಸಿ ಚುಭನ್ ಠಂಡಿ ಠಂಡಿಸಿ ಅಗನ್..."
"ರಾತ್ ಭಿ ಕುಛ ಭೀಗಿ ಭೀಗಿ ಚಾಂದ್ ಭಿ ಹೈ ಕುಛ ಮದ್ಧಮ್ "
ಲತಾಳ ರೇಶಿಮೆ ಸ್ವರದ ಜೊತೆ ಜೊತೆಗೆ ಸಂಗೀತಗಾರನ ದೈವಿಸ್ಪರ್ಶದ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತದೆ.

ಜೈದೇವ್ ನ ಜೀವನ ಚರಿತ್ರೆಯೂ ರೋಚಕ. ೧೯೧೯ ರಲ್ಲಿ ನೈರೋಬಿಯಲ್ಲಿ ಜನನ,೧೯೩೩ ರಲ್ಲಿ ಕುಟುಂಬದೊಡನೆ ಲುಧಿಯಾನಾದಲ್ಲಿ ವಾಸ. ಹದಿನೈದು ವರ್ಷದವನಿದ್ದಾಗ ಮುಂಬೈಗೆ ಓಡಿಹೋದವ ಹಿರೋ ಆಗಲಿಕ್ಕೆ. ಅನೇಕ
ಸಿನೆಮಗಳಲ್ಲಿ ಬಾಲಕಲಾವಿದನಾಗಿ ಅಭಿನಯ. ತಂದೆಗೆ ಹುಷಾರಿಲ್ಲದಾಗ ಮರಳಿ ಊರಿಗೆ ಹೋದವನ ಮೇಲೆ ಸಂಸಾರ ನಡೆಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ.ಸಂಗೀತದ ಸೆಳೆತ ಮತ್ತೆ ಮುಂಬೈಗೆ ಪಯಣ.ದಾದಾ ಬರ್ಮನ್ ಗೆ ಸಹಾಯಕನಾಗಿ ಕರಿಯರ್ ಸುರು.

೧೯೬೧ ಸುವರ್ಣಾಕ್ಷರದ ವರ್ಷ. "ಹಮ್ ದೋನೋ"ಗೆ ಬರ್ಮನ್ ದಾ ಸಂಗೀತ ನೀಡುವನಿದ್ದ. ಆದರೆಗೀತಕಾರ ಸಾಹಿರ್ ಜೊತೆ ದಾದಾನಿಗಿದ್ದ ವೈಮನಸ್ಯ ಜೈದೇವ್ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯಿತು. ಇಡೀ ಜಗತ್ತು ಬೆರಗಾಯಿತು ಆ ಹಾಡುಗಳಿಗೆ.."ಅಲ್ಲಾ ತೇರೋ ನಾಮ್"," ಮೈ ಜಿಂದಗಿ ಕಾ ಸಾಥ ನಿಭಾತಾ.."," ಕಭಿ ಖುದ್ ಪೆ ಕಭಿ ಹಾಲಾತಪೆ..",
"ಅಭಿ ನ ಜಾವೊ ಛೋಡಕರ್.." ಜೈದೇವ್ ನ ಸಂಗೀತ ಮನೆಮಾತಾಯಿತು.
ಅವನ ಸಂಗೀತಯಾನ ಉತ್ತುಂಗಕ್ಕೇರಿದ್ದು ೧೯೬೩ರಲ್ಲಿ. "ಕಿನಾರೆ ಕಿನಾರೆ" ಎಂಬ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ತಲತ್,ಮುಕೇಶ್ ಹಾಗೂ
ಮನ್ನಾಡೆ ಹಾಡಿದ ಹಾಡು ಹಿಟ್ ಆದವು. ಅದರಲ್ಲಿ ಮುಕೇಶ್ ಹಾಡಿದ ಗಜಲ್ " ಜಬ್ ಗಮೆ ಇಶ್ಕ್ ಸತಾತಾ ಹೈ ತೊ
ಹಸ್ ಲೇತಾ ಹೂಂ..." ಅವ ಹಾಡಿದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಹಾಡುಗಳಲ್ಲೊಂದು. ಅದೇ ವರ್ಷ ಸುನಿಲ್ ದತ್ ನ "ಮುಝೆ ಜೀನೇ ದೋ" ಬಂತು. ಅದರಲ್ಲಿ ಆಶಾ ಹಾಡಿದ "ನದಿ ನಾರೆ ನ ಜಾವ್ ಶಾಮ್ ಪೈಯಾ ಪಡೂಂ" . ಈ ಹಾಡಿನಲ್ಲಿ
ಆಶಾಳ ದನಿಯ "ನಖರಾ" ವರ್ಣಿಸಲು ಪದಗಳಿಲ್ಲ.

ಮೊದಲೇ ಹೇಳಿದಂತೆ ಜೈದೇವ್ ಕ್ವಾಲಿಟಿ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚು ಒತ್ತು ಕೊಟ್ಟವ. ಜಾನಪದ ಶೈಲಿಯನ್ನು ಸಿನೇಮಾದಹಾಡಿನ ಮಾಧುರ್ಯತೆಗೆ ಆತ ಎರಕ ಹೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದ. "ದೋ ಬೂಂದ್ ಪಾನಿ" ಚಿತ್ರದ " ಪೀಪಲ್ ಕಿ ಮೋರಿ ಗಾಗರಿ..." ಇದಕ್ಕೊಂದು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಉದಾಹರಣೆ. ರೇಶ್ಮಾಔರ್ ಶೇರಾ ದ ಲತಾಹಾಡಿದ "ತು ಚಂದಾ ಮೈ ಚಾಂದನಿ" ಯಲ್ಲಿ ರಾಜಸ್ಥಾನದ ಮರುಭೂಮಿಯ ನಿನಾದವಿದೆ. ಜೈ ದೇವ್ ಗೆ ಹಟ ಇರಲಿಲ್ಲ.ತನ್ನ ಹಾಡು ಇವರೇ ಹಾಡಬೇಕು ಅಂತ. ಪ್ರಯೋಗಕ್ಕೆ ಆತ ಸದಾ ಸಿದ್ಧನಿದ್ದ. ಎಪ್ಪತ್ತರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಹೊಸಗಾಯಕರ
ಜತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ. ಅದು ಬಂಗ್ಲಾದೇಶದ ರೂನಾ ಲೈಲಾ ಇರಬಹುದು.ಭುಪಿಂದರ್, ಅನುರಾಧಾ ಪೊಡ್ವಾಲ್, ಹಾಗೂ ಸುರೇಶ್ ವಾಡಕರ್ ಹೀಗೆ ಅವ ಒಂದೇ ತೆರನಾದ ಗೀತೆಗಳಿಗೆ ಒಡ್ಡಿಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ.
ಕೆಲವು ಹಾಡು ಹೀಗಿವೆ...
" ಜಿಂದಗಿ ಮೇರೆ ಘರ್ ಆನಾ ಮೇರೆ ಘರ್ ಆನಾ " (ದೂರಿಯಾಂ ಚಿತ್ರ)
"ಜಿಂದಗಿಮೆ ಜಬ್ ತುಮಾಃರೆ ಗಮ್ ನಹಿ ಥ" (ದೂರಿಯಾಂ ಚಿತ್ರ)
" ದೋ ದಿವಾನೆ ಶೆಹರ್ ಮೆ " (ಘರೋಂದಾ ಚಿತ್ರ)
" ತುಮೆಃ ಹೋ ನ ಹೋ ಹಮೇ ತೋ"(ಘರೋಂದಾ ಚಿತ್ರ)
" ಚಾಂದ್ ಅಕೇಲಾ ಜಾಯೇ ಸಖಿರಿ.." (ಆಲಾಪ್ ಚಿತ್ರ)
" ಕೋಯಿ ಗಾತಾ ಮೈ ಸೋ ಜಾತಾ.." (ಆಲಾಪ್ ಚಿತ್ರ)
" ಸೀನೆ ಮೆ ಜಲನ್ ..." ( ಗಮನ್ ಚಿತ್ರ)
ಎಲ್ಲ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾರೆ. ಮೂರು ಸಾರಿ ರಾಷ್ಟ್ರ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪಡೆದಿದ್ದ.ಭೀಮಸೇನ್ ಜೋಶಿ ಇವರ ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿ
ಅನ್ ಕಹಿ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಹಾಡಿದ್ದರು. ಆ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ರಾಷ್ಟ್ರ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಬಂದಿತ್ತು.

ಜೈದೇವ್ ಮದುವೆಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ೬೮ ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಗಲಿದ.
ಹಿಂದೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಿದ್ದು ಅನೇಕ ಮಧುರ ಗೀತೆಗಳನ್ನು.

Ek Meethi Si Chubhan

2011-02-03T20:33:00.000-06:00

ಇವರು ಮಾತ್ರ ಅದ್ಯಾಕೆ ಹಾಗೆ....?

2011-01-26T20:01:00.002-06:00

                                         ಶಾಲೆಯ ಪೆಪ್ಪರಮಿಂಟಿನ ಒಗರಿಗೆ ಮುಖ
                                        ಕಿವುಚಿದ ತರಳೆ..
                                        ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಧ್ವಜ ಮಾರಿಬಂದ ದುಡ್ಡು ಎಣಿಸಿ
                                        ಸುಸ್ತಾದವ " ನಮ್ಮ ಮೆಟ್ರೋ" ದ ಕೆಳಗೆ.
                                        ದಿಲ್ಲಿ ದರಬಾರಿನಲಿ ಸ್ಟಾರ್ಚ ಹಾಕಿದ ಸೀರೆಯ
                                        ಚುಂಗಿನ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ.. ಅಂತೂ ಈರುಳ್ಳಿ ಬೆಲೆ
                                        ಇಳಿದಿದ್ದಕ್ಕೆ ನಗುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಧಾನಿ..
                                        ಹೀಗೆ ನಿನಗೆ ಅರವತ್ತೊಂದಾಯಿತೀಗ..
                                        ಆದರೇನು ತಾಯೇ ನಿನ್ನ ಹಸಿವೇ ಹಿಂಗಿಲ್ಲ
                                        ನಿನ್ನ ಮಡಿಲಲಿ ಆಡಿದ ಕಂದಮ್ಮಗಳ ರಕ್ತ
                                         ಅಷ್ಟು ರುಚಿಯೇ...
                                         ಚಪ್ಪರಿಸಿ ಬೀಗುತಿಹೆಯಲ್ಲ....!
                                         ನಿರಂಜನ ,ಯಶವಂತರಂತಹವರು..
                                         ಇರಬಹುದಿತ್ತು ಇವರೂ
                                         ಏಸಿರೂಮಿನ ತಂಪನುಭವಿಸುತ್ತ
                                         ಸ್ವಿಸ್ ಬ್ಯಾಂಕಿನ ಕೋಡನ್ನು ಗುಣಗುಣಿಸುತ್ತ
                                         ಇದ್ದಾರಲ್ಲವೇ   ಎಲ್ಲರೂ ಹೀಗೆ...
                                         ಇವರು ಮಾತ್ರ ಅದ್ಯಾಕೆ ಹಾಗೆ....?

                  ನಿನ್ನೆ ಮಾಲೆಗಾಂವ್ ನಲ್ಲಿ ಯಶವಂತ್ ಸೋಲವಣೆ ಅನ್ನುವ ಅಧಿಕಾರಿಯನ್ನು ಜೀವಂತದಹಿಸಿ ಕೊಲ್ಲಲಾಯಿತು. ಅವ ತೈಲ ಕಲಬೆರೆಕೆ (ಡಿಸೆಲ್,ಪೆಟ್ರೋಲ್) ವಿರೋಧಿಸಿದ್ದ. ಅವ ಏಸಿ ಹುದ್ದೆ ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದ
ಕೊಂದವರು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದಾರೆ ಅಲ್ಲಿಯ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಅವರನ್ನು ಬಂಧಿಸುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ.
ಒಂದರೆ ಕ್ಷಣ ನಿಲ್ಲೋಣ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳೋಣ.." ಇವರು ಮಾತ್ರ ಅದ್ಯಾಕೆ ಹಾಗೆ....? "

ಹರಾಜಪ್ಪೋ ಹರಾಜು...

2011-01-11T09:14:00.000-06:00

ಮೊನ್ನೆ ಶನಿವಾರ==ರವಿವಾರ ಎಲ್ಲ ಚಾನೆಲ್ ಗಳು ಒಂದೇ ರಾಗ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದವು.ಅದೆಂದರೆ ಐಪಿಎಲ್-೪ ರ
ಆಟಗಾರರ ಹರಾಜು. ಐಪಿಎಲ್ ಜ್ವರ ಅದಾಗಲೇ ಶುರುಆಗಿದೆ. ವಿಶ್ವಕಪ್ ಜ್ವರ ಏರಬೇಕಾಗಿತ್ತು ಆದ್ರೆ
ಐಪಿಎಲ್ ನ "ಝಣ ಝಣ"ದ ಮುಂದೆ ಅದು ಮಂಕಾಗಿದೆ. ಪುಣ್ಯ ಅಂದ್ರೆ ಐಪಿಎಲ್ ಸುರುಆಗೋವಾಗ ವಿಶ್ವಕಪ್
ಮುಗಿದಿರುತ್ತದೆ. ಒಂದುವೇಳೆ ಅವು ಏಕಪ್ರಕಾರದಲ್ಲಿ ನಡೆದಿದ್ದಾದರೆಅದೆಷ್ಟೋ ಆಟಗಾರರು ವಿಶ್ವಕಪ್ ಧಿಕ್ಕರಿಸಿ
ಐಪಿಎಲ್ಗೆ ಮುಗಿಬೀಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದು ಸಹಜವೂ ಸರಿ.ಯಾಕಂದ್ರೆ ದುಡ್ಡು ಅದರ ಮುಂದೆ ಮತ್ತೇನಿದೆ...ಅಲ್ವೆ?
ನಮ್ಮ ಹುಡುಗ್ರು ಟ್ವೆಂಟಿ ಟ್ವೆಂಟಿ ವಿಶ್ವಕಪ್ ಗೆದ್ದಿದ್ದೆ ಬಂತು ನಮ್ಮ ಬೋರ್ಡು ಚಿನ್ನದಮೊಟ್ಟೆ ಇಡುವ ಕೋಳಿ
ಐಪಿಎಲ್ ಕಂಡುಹಿಡಿದ್ರು ಮೋದಿ ಎನ್ನುವ ಹಪಾಪಿ ಆದರೆ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಬಲೆ ನೇಯ್ದ . ಕೊಳ್ಳುವ ಆಟ ಸುರು ಆತು
ಪಟೌಡಿ, ಗವಾಸ್ಕರ್, ಶಾಸ್ತ್ರಿ ಮುಂತಾದ ಖ್ಯಾತನಾಮರು ಆಡಳಿತಮಂಡಳಿ ಸೇರಿದ್ರು. ಇಡೀ ವಿಶ್ವ ಬೆರಗಾಗುವಂತೆ
ಮೊದಲ ಟೂರ್ನಿ ಮುಗಿಯಿತು. ಚುನಾವಣೆ ನೆವ ಎರಡನೇ ಟೂರ್ನಿ ಆಫ್ರಿಕಾದಲ್ಲಾಯಿತು. ಮೂರನೇದು ಮತ್ತೆ ಸ್ವದೇಶದಲ್ಲಿ. ಈಗ ನಾಲ್ಕರ ಹೊಸಿಲಲ್ಲಿರುವೆವು. ಮೂರನೇದಕ್ಕಿಂತ ನಾಲ್ಕನೇದು ಮಿಗಿಲಾಗಿರುತ್ತದೆ..ಈಗ ಎಂಟರ
ಬದಲು ಹತ್ತು ಟೀಮು. ಡಾಲರ್ಗಳಲ್ಲಿ ಮೊನ್ನೆ ಬಿಕರಿಯಾದ ಆಟಗಾರರ ಕಿಸ್ಮತ್ ನ ಏನು ಬಣ್ಣಿಸಲಿ...!

ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಸಾಕರ್ ಹಾಗೂ ಅದ ನಡೆಸುವ ಕ್ಲಬ್ಬುಗಳು ಹಣದ ಹೊಳೆ ಹರಿಸಿ ಖ್ಯಾತನಾಮರನ್ನು ಖರೀದಿಸುತ್ತವೆ.ಅಲ್ಲೂ ಆಟಗಾರರ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಬಗ್ಗೆ ಅನೇಕ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿವೆ. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ನಿವಾಳಿಸಿ ಒಗೆಯುವಂತೆ ಐಪಿಎಲ್ ಬೆಳೆದಿದೆ.ಇಲ್ಲಿ ಕೋಟಿ ಕೊಟ್ಟು ಖರೀದಿಸುವುದು ತೀರ ಮಾಮೂಲಿ ವಿಷಯ. ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ
ಒಂದೆರಡು ಪಂದ್ಯವಾಡಿದವ ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ಬಾಚಿಕೊಂಡ. (ಉದಾ : ತಿವಾರಿ) ಅದೇ ತರಹದ ಪ್ರತಿಭೆ ಇದ್ರೂ
ಆ ಆಡುವ ಅವಕಾಶ ಸಿಗದಿದ್ದುದಕ್ಕೆ ಕೇವಲ ಹತ್ತಿಪ್ಪತ್ತು ಲಕ್ಷದಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತಿ ಪಡುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಗೆ ಸಿಲುಕಿದ ನತದೃಷ್ಟರೂ (ಉದಾ: ಮನೀಷ್ ಪಾಂಡೆ) ಇದ್ದಾರೆ. ತನ್ನ ತಾಯ್ನಾಡು ಅದನ್ನು ನಾ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಬೇಕು ಎನ್ನುವ
ಮಹದಾಸೆ ತರುಣ ಕ್ರಿಕೆಟಿಗರಲ್ಲಿ ಈಗಿಲ್ಲ. ಅನ್ನ ನೀಡುವ ಮಾಲೀಕರಿದ್ದಾರೆ ಅವರನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದರಾಯಿತು ಅನ್ನುವ ಧೋರಣೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ ಉದಾ: ಪೋಲಾರ್ಡ ಎಂಬ ದೈತ್ಯ ಪ್ರತಿಭೆ. ತನ್ನ ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಆಡುವಾಗ ಅವನದು ಶೂನ್ಯ ಸಾಧನೆ.. ಆದರೆ "ಮುಂಬೈ ಇಂಡಿಯನ್ಸ" ಅಥವಾ " ರೆಡ್ ಬ್ಯಾಕ್ "ಪರ ಆಡುವಾಗ ಅವನ
ಕರಾಮತ್ತು ವರ್ಣಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಮುರಳಿ ವಿಜಯ್ , ರೈನಾ , ಉತ್ತಪ್ಪ್ ಎಲ್ಲ ಇದೇ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ
ಬರ್ತಾರೆ..! ಹಾಗಂತ ಇವರು ಮಾಡಿದ್ದು ತಪ್ಪಲ್ಲ .ಬೆಂಕಿ ಹತ್ತಿದೆ ಅದರ ಶಾಖಕ್ಕೆ ಮೈ ಕಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯ ಆಟಗಾರರು ನಿವೃತ್ತಿಯಾದಮೇಲೆ ಪಟ್ಟ ಅಥವಾ ಪಡುತ್ತಿರುವ ಪಾಡು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿದೆ.
ಚಂದ್ರಶೇಖರ್ ಕಾಲು ಮುರಿದುಕೊಂಡು ವೀಲ್ ಚೇರ್ ವಾಸಿಯಾಗಿದ್ದು, ದೈತ್ಯ ಪ್ರತಿಭೆಯ ಸೋಳ್ಕರ್ ನ ಕೊನೆಗಾಲದ ದುರವಸ್ಥೆ ಎಲ್ಲ ಇದೇ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಆದಿದ್ದು. make hay when sun shines ಅನ್ನುವ ಹಾಗೆ
ತರುಣ ಆಟಗಾರರು ದುಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಅಥವಾ ರಾಶಿ ರಾಶಿ ಹಣ ಬಾಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ....

ಯಾಕೆಂದರೆ ಇದು ಪ್ರಸ್ತುತ ಭಾರತ ಪೆಪ್ಸಿ ಅನ್ನೋ ಹಾಗೆ "ಯಂಗಿಸ್ತಾನ್ ವಾವ್.."

ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆ ದೇವರಿಗೆ ಕೈ ಮುಗಿಯುವುದೆ...?

2011-01-01T06:13:00.000-06:00

ಹೌದು ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕಾಡುತ್ತದೆ. ಧರ್ಮ ಅಥವಾ ಧಾರ್ಮಿಕ ನಂಬಿಕೆಗಳು ವ್ಯಕ್ತಿಗತ ಹಾಗಂತ ಜನ

ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ ಅಥವಾ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದು ಕಮಿಯಾಗಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಯಾಗಿದೆಯೆ

ಇವು ನಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆಗಳನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಗಳನ್ನು ಇನ್ನೂ ಜಾಸ್ತಿ ಮಾಡಿವೆಯೇ ಅಥವಾ ಅಲ್ಲಿರುವ ಅನಾಚಾರ, ಅವ್ಯವಸ್ಥೆ.
ಪೂಜಾರಿಗಳ ಹೊಟ್ಟೆಬಾಕತನ ಇವು ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗಳು ಈ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರಗಳತ್ತ ಮುಖಮಾಡುವುದನ್ನೇ ನಿಲ್ಲಿಸುವವೇ
ಇವೇ ಮುಂತಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಹಿಂದೆಯೂ ಕಾಡಿದ್ದವು. ಮೊನ್ನೆ ಮಧುರೈ, ಕನ್ಯಾಕುಮಾರಿ,ರಾಮೇಶ್ವರ ಸುತ್ತಿದಾಗಲೂ
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕಾಡಿವೆ.

ನಾನು ಅನೇಕ ದೇವಸ್ಥಾನ (ನಮ್ಮ ಕರ್ನಾಟಕ ಹಾಗೂ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ)ಗಳನ್ನು ಸಂದರ್ಶಿಸಿರುವೆ. ದೇವಸ್ಥಾನ ಅವುಗಳ
ಪರಿಸರ ಅಲ್ಲಿಯ ವಾತಾವರಣ ಭೇಟಿಯ ಮೊದಲು ಅನೇಕ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟು ಹಾಕುತ್ತದೆ. ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ
ಹೋಗುವುದರಿಂದ ಪುಣ್ಯಕಮಾಯಿಯ ಸ್ವಾರ್ಥ ಇಲ್ಲ ಹಾಗಂತ ಕುಟುಂಬಸಮೇತ ಹೋಗುವುದಾದರೆ ಈ ಸ್ಥಳಗಳು
ಪ್ರಶಸ್ತ ಅನಿಸುತ್ತವೆ. ದೇವರು ಆ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಿಜಕ್ಕೂ ಇದ್ದಾನೆಯೇ ಇದ್ದರೆ ಅದೇಃಗೆ ಕಣ್ಣುಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ..
ಎರಡು ಸೆಕೆಂಡು ಕೈ ಮುಗಿದು ನಿಲ್ಲಲು ಬಿಡದೆ ರಟ್ಟೆಗೆ ಕೈ ಹಾಕಿ ಎಳೆಯುವ "ಸೇವಾ ನಿರತ"ರನ್ನು ನೋಡಿ...!
ಜನರು ದುಡ್ಡುಖರ್ಚು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬರುವುದು ದರುಶನಕ್ಕೆ..ಕೈ ಮುಗಿದು ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಒಂದರೆಕ್ಷಣವಾದರೂ ಪ್ರತಿಮೆ
ಕಣ್ಣುತುಂಬಿಕೊಳ್ಳಲು. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿಯ ಜನರಿಗಾಗಲಿ,ಪೂಜಾರಿಗಳಿಗಾಗಲಿ ಇದರ ಅರಿವೇ ಇಲ್ಲ. ಆ ದೇವಸ್ಥಾನ ತಮ್ಮ ಜಾಗೀರು ಎಂದು ಅವರು ತಿಳಿದಿರುವಂತಿದೆ. ಉದಾಹರಣೆಕೊಡುವುದಾದರೆ ತಿರುಪತಿಯಿಂದ ಹಿಡಿದು
ಉಡುಪಿ ವರೆಗೂ ಕೊಡಬಹುದು. ಹಲವು ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಕೊಡುವ ಹೂ,ಮಾಲೆ ಇತ್ಯಾದಿ ದೇವರಿಗೆ
ಸೇರದೆ ಮತ್ತೆ "ರಿ ಸೈಕಲ್" ಆಗಿ ಹೊರಗಿನ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಮಾರಾಟಕ್ಕೆ ಹಾಜರಾಗುತ್ತವೆ. ಇದು ಯಾವುದಕ್ಕಾಗಿ
ಎಂಬುದು ಬಿಡಿಸಿ ಹೇಳಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ.

೨೪/೧೨/೨೦೧೦ ರಿಂದ ೨೮/೧೨/೨೦೧೦ ರ ವರೆಗೆ ನಾನು ಹಾಗೂ ಹೆಂಡತಿ,ಮಗಳು ಮಧುರೈ,ಕನ್ಯಾಕುಮಾರಿ,
ರಾಮೇಶ್ವರ ಹೀಗೆ ಸುತ್ತಾಡಿಬಂದೆವು. ಮಧುರೈಯ ಮೀನಾಕ್ಷಿ, ಕನ್ಯಾಕುಮಾರಿಯ "ಕುಮಾರಿಅಮ್ಮನ್", ರಾಮೇಶ್ವರದ ರಾಮನಾಥ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಸಿದ್ಧರೇ. ಆದರೆಸುತ್ತಲಿನ ಅನ್ಯಾಯ ಅಕ್ರಮ ನೋಡಿ ನೋಡಿ ಕುರುಡಾಗಿದ್ದಾರೆ..!
ಇನ್ನೊಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಗಮನಿಸಿದೆ. ಅದೆಂದರೆ ಅಯ್ಯಪ್ಪ ಮಾಲಾಧಾರಿಗಳಿಗೆ ನೀಡುವ ವಿಶೇಷ ಸವಲತ್ತು.
ಅವರನ್ನು ಸ್ಪೆಶಲ್ ಆಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.ಅವರು ಕ್ಯೂ ಹಚ್ಚದಿದ್ದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ,ದೇವರ ಮುಂದೆ ಅವರಿಗೆ ಜಾಸ್ತಿಹೊತ್ತು ನಿಲ್ಲಲು ಅವಕಾಶ ಹೀಗೆ... ಈ ಮಾಲಾಧಾರಿಗಳು ಮಾಲೆ ಧರಿಸಿದಾಗ ಹೇಗೆ ಮಾಲೆ ತಗೆದಮೇಲೆ ಹೇಗೆ ಇದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರುವ ಮಾತು. ಕನ್ಯಾಕುಮಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ಡ್ರೈವರ್ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಅಯ್ಯಪ್ಪ
ಮಾಲಾಧಾರಿಗಳಿಂದ ಹೇರಳ ಆದಾಯವಿದೆ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಿಗೆ..ದಾನ ಧರ್ಮ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಇತ್ಯಾದಿ...ಹೀಗಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಸವಲತ್ತು ಅಂತ ಇರಬಹುದೇನೋ....!

ಮಧುರೈ ಅಲ್ಲಿಯ ರಸ್ತೆ ಅದರ ಮೇಲಿನ ಧೂಳು ನೋಡಿ ರೇಜಿಗೆಯಾತು.ಕಸ ಗುಡಿಸಲು ಹಳೆಕಾಲದ ಕಸಬರಿಗೆ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿಯ ಚಹಾ ಅಂಗಡಿ ಅದನ್ನು ಮಾಡುವ ವಿಧಾನ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದದ್ದು. ಇನ್ನೊಂದು ಮುಖ್ಯವಿಶಯ
ಅಂದರೆ ರಾತ್ರಿ ವೇಳೆ ಅಂದರೆ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ನಂತರವೂ ಸಿಟಿಬಸ್ ಸೇವೆ ಇತ್ತು. ಹಾಗೂ ನಮ್ಮ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ರೇಟೂ ಕಮ್ಮಿ. ಬೆಂಗಳೂರು ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ತೀರ ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದಿದೆ ಅನಿಸಿತು.ಅಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ಇಡ್ಲಿ,ವಡೆ, ದೋಸೆ ಅವುಗಳ ರುಚಿ ಅಪರೂಪದ್ದು. ಮೀನಾಕ್ಷಿ ದೇಗುಲ ಪುರಾತನದ್ದು..ಸುತ್ತಲೂ ಆಧುನಿಕತೆ ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ.
ಮಧುರೈ ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಎರಡನೇ ದೊಡ್ಡ ನಗರ ಅಂತೆ. ಆದರೆ ಸ್ವಚ್ಛತೆ ಇಲ್ಲ, ಇನ್ನೊಂದು ನಿರಾಶೆ ಕಾದಿತ್ತು..
ಗಾಂಧಿಮ್ಯುಸಿಯಂ ಬಂದಾಗಿತ್ತು ಕಾರಣ ಕ್ರಿಸಮಸ್ ಆದರೆಅದೇ ಆವರಣದ ತಮಿಳುನಾಡು ಮ್ಯುಸಿಯಂ ತೆರೆದಿತ್ತು
ನಾನು ಕೇಳಿದೆ ಅದೇಕೆ ತಮಿಳಿಗರಿಗೆ ಕ್ರಿಸಮಸ್ ಇಲ್ವಾ ಅಂತ. ಅದನ್ನು ನೋಡಲು ಐದು ರೂಪಾಯಿ ಶುಲ್ಕಬೇರೆ..
ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ರಸೀತಿ ಇಲ್ಲ..ಆ ದುಡ್ಡು ಎಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತೆ ಅಂತ ಹೇಳುವ ಕಾರಣ ಇಲ್ಲ. ಊರನ್ನು ಇಬ್ಭಾಗಿಸಿ ಹರಿಯುವ "ವಾಯಿಗೈ" ನದಿ...ನದಿ ಸುತ್ತಲೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿದ ಜೋಪಡಿಗಳು, ಕೊಳಚೆಗಳು ಇಡೀ ಊರಿಗೆ ತಮ್ಮ
ಸುವಾಸನೆ ಹರಡುತ್ತಿದ್ದವು.

ಕನ್ಯಾಕುಮಾರಿ ಭಾಳ ಕೇಳಿದ್ದೆ ಊರು ಚಿಕ್ಕದು ಸಮುದ್ರದ ದಂಡೆ ಸುತ್ತ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ ಹೊಟೆಲ್ಗಳು, ವಸತಿ ಪ್ರದೇಶಗಳು. ವಿವೇಕಾನಂದ ಸ್ಮಾರಕ ಅದರ ಸೊಗಸು ವರ್ಣನೆಗೆ ಮೀರಿದ್ದು. ಅಲ್ಲಿಯ ಪ್ರಶಾಂತತೆ ಸುತ್ತಲಿನ ಸಮುದ್ರದ ಮೊರೆತಕ್ಕೆ ಮರುಳಾಗಿ ತರುಣ ಸನ್ಯಾಸಿ ತಪಗೈದಿದ್ದು. ಆದರೆ ಈಗ ಅದೊಂದು ಪ್ರವಾಸಿ ಆಕರ್ಷಣೆ..
ತಲುಪಲು ಫೆರ್ರಿಯ ಸವಲತ್ತು. ಅದಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಲ್ಲಿಯೇ ಇರುವ ಹೊಸದಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿರುವ ತಿರುವಳ್ಳವರ್
ಮೂರ್ತಿ..ಎತ್ತರ ೧೬೩ ಅಡಿ ಆಕಾರದಲ್ಲಿ ವಿವೇಕಾನಂದ ಸ್ಮಾರಕಕ್ಕಿಂತ ಎತ್ತರದ್ದು. ತಮಿಳರ ಹಿರಿಮೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ
ಮೆರೆಸುವ ಅವಕಾಶ. ವಿವೇಕಾನಂದ ಸಂತ ತಿರುವಳ್ಳವರ್ ಕವಿ . ಯಾರು ಮೇಲು ಇದು ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಹುಳಬಿಡೋ
ವಿಚಾರ.ತಮಿಳರು ದಾರಿ ತೋರಿದ್ದಾರೆ. ಕನ್ಯಾಕುಮಾರಿಯ ಪ್ರತಿಮೆಯ ತುಂಬ ಬಳಿದ ಅರಿಷಿಣ. ಹೊಳೆಯುವ ಮೂಗುತಿ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.ಕೇಳಲು ನಾವಿಕರಿಗೆ ಅದರ ಪ್ರಭೆಯಿಂದ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತ ಪರಿಣಾಮ ಆಗಿದ್ದಕ್ಕೆ ಮೂಗುತಿ ತೆರೆದು ಆ ದಿಕ್ಕನ್ನು ಗೋಡೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದ್ದಾಗಿ ಹೇಳಿದರು. ಅಲ್ಲಿಯ ಸೂರ್ಯಾಸ್ತ ಹಾಗೂ ಮರುದಿನದ ಸೂರ್ಯೋದಯ ಅಪರೂಪ. ಒಂದೇ ಊರಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ನೋಡುವ ಭಾಗ್ಯ ಬೇರೆ ಎಲ್ಲಿಯಾದ್ರೂ ಇದೆಯೇ

ರಾಮೇಶ್ವರಕ್ಕೆ ಹೋಗುವಾಗಲೇ ಎದಿರಾದದ್ದು ದೈತ್ಯ "ಪಾಂಬನ್ ಸೇತುವೆ" .ರಾಮ ನಿಜಕ್ಕೂ ಸೇತುವೆ ಕಟ್ಟಿದ್ದನೋ
ಇಲ್ಲವೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇದು ಮಾನವ ನಿರ್ಮಿತವಾದದ್ದು. ಅವನ ಅಸೀಮ ಜಾಣತನಕ್ಕೆ ನಿದರ್ಶನವದು. ಗುಡಿಯ
ಎದಿರೇ ಸಮುದ್ರ...ಬಹುಷಃ ನಾ ಇದುವರೆಗೂ ನೋಡಿದ ಸಮುದ್ರ ತೀರದಲ್ಲಿ ಇದರಷ್ಟು ಹೊಲಸು ಮತ್ತಾವುದಿರಲಿಲ್ಲ.
ದೊಡ್ಡ ಗುಡಿ ಅಲ್ಲಿಯವರು ಹೇಳುವ ಹಾಗೆ ಎಕರೆ ಗಟ್ಟಲೇ ವಿಸ್ತೀರ್ಣ. ಅಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ೨೭ ಕುಂಡ/ಭಾವಿ ಅವುಗಳ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಲು ಬಕೆಟ್ ಹಿಡಿದು ಕಾದುನಿಂತ ಪೂಜಾರಿಗಳು. ಒದ್ದೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಭಾವಿ ಭಾವಿ ಸುತ್ತಿ ಅಂತೂ ದರ್ಶನದ ವೇಳೆ ಮುಗಿಯುವುದರಲ್ಲಿಯೇ ಸೀತೆ ಪೂಜಿಸಿದ ಈಶ್ವರನನ್ನು ನೋಡಿದೆ. ಹೊರಗಡೆ ರಾಮ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಮೊದಲು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದ ಲಿಂಗವೂ ಇದೆ. ಹಾಗೆ ಊರ ಹೊರಗೆ ಸೀತಾ ಕುಂಡ, ತೇಲುವ ಕಲ್ಲುಗಳ ಗುಡಿ, ರಾಮಪಾದ ಹೀಗೆ ಹತ್ತು ಹಲವಿವೆ. ನಂಬಿದವರಿಗೆ ಪರಮಾನ್ನ.

ಇದು ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ ಅನ್ನಲೋ ಅಥವಾ ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಎದ್ದ ತಾಕಲಾಟಗಳ ಪದರೂಪ ಅನ್ನಲೋ ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇದು ನಿಮ್ಮ ಮುಂದಿದೆ. ಓದಿ ತಪ್ಪು ಒಪ್ಪು ತಿಳಿಸಿ...

ಅನಿಕೇತನ

2010-12-10T20:48:00.000-06:00

ಈ ಮೇಲಿನ ನನ್ನ ಕತೆ ೩೧/೧೦/೨೦೦೨ ರ ಸುಧಾದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿತ್ತು. ಈಗ ಬ್ಲಾಗಿಗೆ ಹಾಕುತ್ತಿರುವೆ
ಎಂದಿನಂತೆ ಓದಿ ತಪ್ಪು ಒಪ್ಪು ತಿಳಿಸಿ.
                   -------------------------------------------------------------
ಅನಿಕೇತನ..
                                      +++++++++++

                 ಈ ಬದುಕು ಅನಿರೀಕ್ಷಿತಗಳನ್ನು ಬೊಧಿಸುವ ಪಾಠಶಾಲೆ. ನಮಗೆ ಇಷ್ಟವಿರಲಿ ಇಲ್ಲದಿರಲಿ ನಾವು ಕಲಿಯಲೇಬೇಕು.ಜೀವನ ಅನುಕ್ಷಣ ಪಾಠ ಕಲಿಸುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.

                  ಲೀಲಾ ವೈನಿಯ ಜೀವನವೂ ಇದೇ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತದ ಸುಳಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು.ಅರಳಿ ನಗುತ್ತಿದ್ದ ಹೂವೊಂದು
ಬಿರುಗಾಳಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿ ನಜ್ಜುಗಜ್ಜಾದ ಹಾಗೆ ಆಗಿತ್ತು.
                                     -------------

ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಲೀಲಾವೈನಿಯವರದು ಸುಖಿಸಂಸಾರ.ಗಂಡ ಸರಕಾರಿ ಅಧಿಕಾರಿ ನಿವೃತ್ತಿಗೆ ತೀರ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ.
ಒಬ್ಬನೇ ಮಗ ಅಮೇರಿಕಾದಲ್ಲಿ ಸೆಟಲಾಗಿದ್ದಾನೆ.ಮಗಳು ಮುಂಬೈಯಲ್ಲಿ ವಿದೇಶಿ ಬ್ಯಾಂಕಿನಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರಿ.ಮಕ್ಕಳಿಬ್ಬರ
ಭೇಟಿ ಅಪರೂಪ ಎನ್ನುವ ಕೊರಗು ವೈನಿಗಿದೆ. ಆದರೆ ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ಬದುಕು ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಮ್ಮೆಯೂ ಇದೆ.

ಮೆಟ್ರಿಕ್ ಮುಗಿಸಿದ ಕೂಡಲೇ ಮದುವೆಯಾದ ಲೀಲಾ ವೈನಿ ಸಂಸಾರಕ್ಕೆ ಒಗ್ಗಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.ಗಂಡನಿಗೆ ವರ್ಗವಾದಾಗಲೆಲ್ಲ ಹೊಸ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಸಂಸಾರ ಹೂಡುತ್ತಿದ್ದರು.ಮಕ್ಕಳಿಬ್ಬರನ್ನು ಹಾಸ್ಟೆಲ್ನಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿ ಒದಿಸಿದ್ದರು.
ಲೀಲಾ ವೈನಿ ಬಿಡುವಿನವೇಳೆ ಎಲ್ಲ ಅವರು ತಾಯಿಯಿಂದ ಕಲಿತ ಹೆಣಿಕೆ,ಹೊಲಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.ಅವರ
ಮನೆಯ ಪ್ರತಿ ವಸ್ತುವಿನಲ್ಲೂ ಅವರ ಕೌಶಲ್ಯದ ರುಜುಇತ್ತು. ಟೇಬಲಕ್ಲಾತ್ ಆಗಿರಲಿ , ಸ್ಟೆಬಿಲೈಜರ್ ಮೇಲಿನಹೊದಿಕೆಯಗಿರಲಿ ಅವರ ಕೈಚಳಕಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದವು.ಅಂತೆಯೇ ಅವರು ತಮ್ಮ ಕಲಿಕೆ ಬೇರೆಯವರಿಗೆ
ಉಪಯೋಗವಾಗಲಿ ಎಂದು ಬಯಸಿದ್ದರು. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಅವರ ಪರಿಚಯವಾಗಿದ್ದು.

ನಾನು ಪಕ್ಕಾ ಗೃಹಿಣಿ.ನಮ್ಮಅಪಾರ್ಟಮೆಂಟಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಹಾಗೆ ಮನೆಯಲಿರುವುವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಕಡಿಮೆ.ಬಹಳಷ್ಟು ಜನ
ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.ಹೀಗಾಗಿ ಮಧ್ಯಾಹ್ನವಿಡೀ ಅಪಾರ್ಟಮೆಂಟು ಖಾಲಿ ಖಾಲಿ.ಇವರು ಮಾರ್ಕೆಟಿಂಗ್ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿದ್ರು..ಹೀಗಾಘಿ ಸದಾ ಟೂರ್ ಮೇಲೆ ಇರುತ್ತಿದ್ದರು.ಅತ್ತೆಯವರಿಗೆ ವೇಳೆ ಕಳೆಯಲು ಟಿವಿ, ನಿದ್ದೆ ಗಳಿದ್ದವು.
ಮಗ ರೋಷನ್ ಶಾಲೆ ಆಟಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಜಿ ಇದ್ದ.ನನಗೆ ಏಕಾಕಿತನ ಬಾಧಿಸುತ್ತಿತ್ತು.ಏನಾದರೂ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬ
ತುಡಿತವಿತ್ತು.

ಬಹುಷಃ ಈ ತುಡಿತವೇ ನನ್ನನ್ನು ಲೀಲಾವೈನಿ ಅವರೆಡೆಗೆ ಸೆಳೆಯಿತು.ಅಪಾರ್ಟಮೆಂಟಿನಲ್ಲಿ ಸದಾ ಏನಾದರೂ ಸಮಾರಂಭ.ಅದು ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಸೋಬಾನ ಇರಬಹುದು..ಚೈತ್ರದ ಗೌರಿಯ ಹೂ ವೀಳ್ಯವೇ ಇರಬಹುದು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ
ಲೀಲಾವೈನಿ ಮಿಂಚುತ್ತಿದ್ದರು.ಮೊದಲನೆ ಫ್ಲೋರಿನ ಕುಲಕರ್ಣಿ ಅವರ ಮಗಳ ಮದುವೆಯ ಸುರಗಿ ಸಾಮಾನುಗಳು
ವೈನಿ ಅವರ ಕಲೆಯ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವಾಗಿದ್ದವು. ಮದುವೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅದೊಂದು ಆಕರ್ಷಣೆಯ ವಿಷಯವಾಗಿತ್ತು.

ಅವರ ಈ ಜಾಣ್ಮೆ ನಾನೂ ಕಲಿಯಬೇಕು ಎಂದು ಆಳುಕಿನಿಂದಲೇ ಅವರ ಬಳಿ ಹೋದೆ. ಅವರು ಮನಃಪೂರ್ವಕವಾಗಿ
ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರು.ಅವರೊಡನೆ ನನ್ನ ಗೆಳೆತನ ಬಲಿಯಿತು.ನನ್ನ ನೀರಸ ಹಗಲುಗಳಿಗೆ,ಸಂಜೆಗಳಿಗೆ ಹೊಸ ಅರ್ಥದೊರೆತಂತಾಯಿತು.ಅವರ ಬಳಿ ಕೆಲ ಹೊಸರುಚಿ ಕಲಿತೆ.ಮಾಡಿ ತೋರಿಸಿ ಮನೆಮಂದಿಯಿಂದ ಶಾಭಾಸಗಿರಿ
ಪಡೆದೆ.ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ನದುವೆ ವಯಸ್ಸಿನ ಅಂತರ ಬಹಳವಿತ್ತು ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೂ ಮೀರಿ ಮುಕ್ತತೆ ಇತ್ತು.ಅವರು ತಮ್ಮ ಗಂಡನ ಬಗ್ಗೆ ಮಕ್ಕಳ ಬಗ್ಗೆ ಹರಟುತ್ತಿದ್ದರು.ನಾನೂ ಇತರರ ಮುಂದೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಅವರ ಬಳಿ
ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ ಸಮಾಧಾನಕರ ಉತ್ತರ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ.

                                    ----------------
ಆದರೆ ಈಗ ಅವರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬಂದೊದಗಿದ ಸಮಸ್ಯೆ ತೀರ ಖಾಸಗಿ.ಜೀವನ ಅವರನ್ನು ಇಷ್ಟು ಕಠಿಣ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಗುರಿ ಮಾಡುತ್ತೆ ಎಂದು ಅವರು ಅಂದುಕೊಂಡಿರಲಾರರು.ಆದರೆ ದಾರಿಗುಂಟ ಸಾಗುವಾಗ ತಿರುವಿನಲ್ಲಿ ಧುತ್ತನೆ
ಸಮಸ್ಯೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿಎದುರಾಗುವುದು ಬದುಕಿನ ವಿಸ್ಮಯಗಳಲ್ಲೊಂದು.

ಲೀಲಾವೈನಿಯವರ ಹಾಲಿನಂತಹ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಹುಳಿ ಹಿಂಡಲೆಂದೇ ಆ ಸಂಜೆ ಬಂದಂತಿತ್ತು. ಸಾಯಂಕಾಲ ದೀಪ
ಹಚ್ಚಿ ಬಂದವರಿಗೆ ಕಂಡಿದ್ದ ಆ ಹುಡುಗ. ಇನ್ನೂ ಎಳೆವಯಸ್ಸು. ಮುಖದಲ್ಲಿ ರೋಷದ ಕಿಡಿ. ಆದರೆ ವೈನಿಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗಿದ್ದು ಅವನ ಮುಖ ತಮ್ಮ ಯಜಮಾನರಿಗೆ ಹೋಲುತ್ತಿತ್ತು ಎಂಬುದು. ಅವನು ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಸಿಟ್ಟಿನಿಂದ
ಕೂಡಿತ್ತು. ಅವರ ಯಜಮಾನರನ್ನು ಏಕವಚನದಲ್ಲಿ ಕರೆದಿದ್ದ.ಇವರು ಉತ್ತರಿಸಬೇಕು ಎಂಬಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಯಜಮಾನರು ಬಂದಿದ್ದರು.ಹುಡುಗನನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ರೂಮಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದರು.ಏನಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದು ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ವೈನಿ ಅವಾಕ್ಕಾಗಿದ್ದರು.ಆ ಹುಡುಗನ ಮುಖದ ರೋಷ ಯಾವುದೋ ಕೆಟ್ಟ ಸೂಚನೆ ಕೊಡುತ್ತಿತ್ತು.

ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ರೂಮಿನ ಬಾಗಿಲು ಹಾಹಿಯೇ ಇತ್ತು. ಒಳಗೆ ವಾಗ್ವಾದ ನಡೆದಿತ್ತು.ಹುಡುಗನ ದನಿಯ ಅಬ್ಬರಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಯಜಮಾನರ ದನಿ ಸಣ್ಣದಿತ್ತು. ದೈನ್ಯತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು.ಸುಮಾರು ಹೊತ್ತಿನ ನಂತರ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದು ಇಬ್ಬರೂ ಹೊರಬಂದರು.ಯಜಮಾನರು ತಮಗೆ ಹೊತ್ತಾಗುವುದಾಗಿ ಊಟ ಮಾಡಿಬಿಡಲು ಹೇಳಿ ಹೊರಟು
ಹೋದರು.ಹುಡುಗನ ಜೊತೆಗೆ.ವೈನಿಗೆ ತಲೆಬುಡ ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ.ಶೂನ್ಯ ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತ ಎಷ್ಟೋ ಹೊತ್ತು ಕುಳಿತರು.
ಅವರ ಗಂಡ ಮರಳಿದಾಗ ಹನ್ನೊಂದು ಮೀರಿತ್ತು.ಮುಖ ಬಳಲಿದಂತೆ..ಬಿಳಿಚಿಕೊಂಡಿತ್ತು.ಏನಾಗಿದೆ ಎಂದು ಕೇಳುವ
ಪ್ರಶ್ನೆ ನಾಲಿಗೆಯಮೇಲೆ ಇದ್ದರೂ ವೈನಿ ಸಂಭಾಳಿಸಿಕೊಂಡರು.

ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ ರೂಮಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಕಂಡಿದ್ದು ಸಿಗರೇಟು ಸುಡುತ್ತಿದ್ದ ಯಜಮಾನರನ್ನು. ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ಮೃದುವಾಗಿ ಅವರ ಬೆನ್ನ ಮೇಲೆ ಕೈ ಆಡಿಸಿದರು.ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಎಂಬಂತೆ ಇವರ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಮುಖ ಹುದುಗಿಸಿದ ಯಜಮಾನರು ಬಿಕ್ಕಿ ಬಿಕ್ಕಿ ಅಳಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಎಂದೂ ಅತ್ತಿರದ ತಮ್ಮ ಗಂಡ ಹೀಗೆ ಅಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದ
ಲೀಲಾ ವೈನಿ ಸಾವಧಾನವಾಗಿ ವಿಷಯವೇನೆಂದು ವಿಚಾರಿಸಿದರು.

ಕತೆಯ ಸಾರಾಂಶ ಇಷ್ಟೆ...ಅವರ ಗಂಡನಿಗೆ ನರ್ಸೊಬ್ಬಳ ಪರಿಚಯವಾಯಿತು. ಒಡನಾಟ ಪ್ರೇಮಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿತು.ಅವಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿರಲಾದಷ್ಟು ಸೆಳೆತ ಉಂಟಾಯಿತು.ತಮ್ಮ ಸಂಸಾರ, ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ನಂಬಿದ ಹೆಂಡತಿ
ಕೊನೆಗೆ ತಮ್ಮ ಹುದ್ದೆಯ ಗೌರವ ಹೀಗೆ ಯಾವುದೂ ಅವರಿಗೆ ಅಡ್ಡಿ ಅನಿಸಲಿಲ್ಲ. ಆ ಹೆಂಗಸಿನ ಮೋಹವೇ ಅಂತಹುದು.ಅವಳಿಗೊಂದು ಮನೆ ಮಾಡಿದರು,ಅವಳಿಂದ ಮಗಳು,ಮಗ ಹುಟ್ಟಿದರು.ಅನಧಿಕೃತವಾಗಿ ಎರಡನೇ ಸಂಸಾರ ನಡೆಸಿದರು.ಆದರೆ ತಮ್ಮ ಈ ವ್ಯವಹಾರದ ಸುಳಿವು ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಾಗದ ಹಾಗೆ ಜಾಣ್ಮೆ ವಹಿಸಿದ್ದರು.
ಅವಳಿಂದ ಪಡೆದ ಮಕ್ಕಳ ಓದು,ಖರ್ಚು ಎಲ್ಲ ನಿಯತ್ತಾಗಿ ನಿಭಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.ತಮ್ಮ ವರ್ತನೆ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವ ಸುಳಿವೂ
ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯಗೊಡದ್ದರಿಂದ ನಿರಾತಂಕವಾಗಿದ್ದರು.ಆದರೆ ಕಾಲ ಅವರ ಮುಂದೆ ಕನ್ನಡಿ ಹಿಡಿದಿತ್ತು.ಮಗಳು ಕಾಲೇಜು ಓದುವಾಗ ಯಾವುದೋ ಹುಡುಗನನ್ನು ಪ್ರೇಮಿಸಿದ್ದಾಳೆ..ತರಾತುರಿಯಲ್ಲಿ ಲಗ್ನ ಮಾಡಲೇಬೇಕಗಿದೆ.ಅದುವರೆಗೂ ನೇಪಥ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದವರು ಈಗ ರಂಗಕ್ಕೆ ಬರಲೇ ಬೇಕಾಗಿದೆ.ಅವರಿಗೆ ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ
ಪ್ರವೇಶ ಮಾಡಲೇ ಬೇಕು ಆ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿಯೇ ಮಗ ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಬಂದಿದ್ದ.

ಕತೆ ಕೇಳಿದ ಲೀಲಾ ವೈನಿ ವಿಹ್ವಲರಾದರು.ಒಂದರೆಕ್ಷಣ ಆ ದುರಂತವೆಲ್ಲ ಬೇರೆ ಯಾರದೋ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಡೆದಿದೆ ತಮಗೂ ಅದಕ್ಕೂ ಸಂಬಂಧವೇ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿದ್ದರು.ಆ ಭ್ರಮೆಯ ಪೊರೆ ವಾಸ್ತವದ ಶಾಖಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿ ನಲುಗಿತ್ತು.ತನ್ನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು ಎಂದು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಗಂಡ ಇವರೊಡನೆ ಇಷ್ಟು ದಿನ ಸಂಸಾರ ಮಾಡಿರುವೆ
ಅದೇನೋ ಅಚಾತುರ್ಯ ಆಗಿ ಹೋಗಿದೆ ಈಗ ಅದೆಲ್ಲ ಕೆದಕುವುದು ಬೇಡ ಅವರು ನನಗೆ ಏನೂ ಕಮಿ ಮಾಡಿಲ್ಲವಲ್ಲ
ಮನಸ್ಸು ಹುಚ್ಚು ಹೊಳೆಯಾಗಿತ್ತು.ತಮ್ಮ ತೊಳಲಾಟ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ತೋಡಿಕೊಂಡರು.ಅಂತೆಯೇ ಬಾಂಬೆಯಿಂದ
ತಮ್ಮ ಮಗಳನ್ನು ಫೋನು ಮಾಡಿ ಕರೆಯಿಸಿಕೊಂಡರು.

ಲೀಲಾ ವೈನಿಯವರ ಸಮಸ್ಯೆ ತೀರ ವೈಯುಕ್ತಿಕವಾದದ್ದು. ಪತ್ರಿಕೆಗಳ ಕೌನ್ಸೆಲಿಂಗ್ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪತ್ರ ಬರೆದು ಸಮಾಧಾನ ತಂದುಕೊಳ್ಳುವಂತಹುದ್ದಲ್ಲ.ಇದು ನಂಬಿಕೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆ.ನಂಬಿಕೊಂಡು ಬಂದ ಆದರ್ಶಗಳ ಪ್ರಶ್ನೆ.ಅವರ
ಬಳಿ ಆಯ್ಕೆ ಇದೆಯೇ ಇದು ನನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆಯಗಿತ್ತು.ಗಂಡ-ಹೆಂಡತಿ ನಡುವೆ ವಿಶ್ವಾಸ ಮುಖ್ಯ ಯಾರಾದರೂ ಜೋಲಿತಪ್ಪಿದರೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಹಿಡಿದು ಸಂಭಾಳಿಸಬೇಕು.ಇದು ಪಾಲಿಸುತ್ತ ಬಂದ ಅಂತರ್ಗತ ಒಪ್ಪಂದ.ಆದರೆ ಜೋಲಿ ತಪ್ಪುವವರು ಬಹಳಷ್ಟು ಸಾರಿ ಗಂಡಸರೇ ಆಗಿರುತ್ತಾರೆ.ಹೆಣ್ಣು ಯಾವಾಗಲೂ ಸಂಭಾಳಿಸುತ್ತಾಳೆ ಎಲ್ಲ ಕ್ಷಮಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಇದು ಕಟು ವಾಸ್ತವ. ಈ ವಿರೋಧಭಾಸ ಏಕೆ..? ಬಹುಶಃ ಲೀಲಾವೈನಿಯವರಿಗೂ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕಾಡುತ್ತಿರಬೇಕು.

ಅವರ ಮಗಳು ಬಂದವಳು ಮೂರು ದಿನ ಇದ್ದು ಹೋದಳು. ಒಮ್ಮೆ ಅವಳನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದೆ.ಅವಳ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ
ಆಗಿರುವ ತಪ್ಪು ಕ್ಷಮಿಸುವುದು ಹಳೆಯದೆಲ್ಲ ಮರೆಯುವುದು. ತಂದೆಗೆ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪವಾಗಿದೆ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಇನ್ನೊಂದು ಚಾನ್ಸು ಕೊಟ್ಟು ನೋಡುವುದು. ವಾದಸರಣಿ ನಿಖರವಾಗಿತ್ತು.ಜೀವನವನ್ನು ಪ್ರಾಕ್ಟಿಕಲ್ ಆಗಿ ನೋಡಬೇಕು ಇದು ಅವಳ ಅಭಿಮತ.ವೈನಿಯ ಮುಖ ಕಳೆಗುಂದಿತ್ತು. ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗೆ ಯಾಂತ್ರಿಕತೆಮೆತ್ತಿದಂತಿದ್ದವು. ನಾನು ಅವರ ನೋವು ಮರೆಸಲು ಅವರೊಡನೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ವಿಷಯ ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ.

ಅಪಾರ್ಟಮೆಂಟಿನಲ್ಲಿ ಸುದ್ದಿ ಹಬ್ಬಿತ್ತು. ಗುಸುಗುಸು ಮಾತು ನನಗೂ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದವು. ವೈನಿಯ ಶುಷ್ಕ ಮುಗುಳ್ನಗೆ ನನ್ನೆಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಿಗೆ ತಣ್ಣೀರೆರಚುತ್ತಿತ್ತು. ಅವರ ಯಜಮಾನರನ್ನು ಕಂಡು ಮಾತನಾಡಿದೆ ನನಗೆಲ್ಲ ಗೊತ್ತು ಎನ್ನುವ
ವಿಷಯ ಅವರಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚರಿ ತರಲಿಲ್ಲ. ತಮ್ಮ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಹೊಗಳಿದರು. ಒಂದಷ್ಟು ದಿನ ಬೇರೆ ಕಡೆಇಬ್ಬರೇ ಹೋಗುವುದಾಗಿ ಟೂರ್ ಹೋಗಲು ಪ್ಲಾನ್ ಮಾಡಿರುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದರು.

ನಮ್ಮ ಬಳಗದವರ ಮದುವೆ ಹಾಸನದಲ್ಲಿತ್ತು. ಇವರೂ ರಜೆ ಹಾಕಿದ್ದರು. ಮದುವೆ ಮುಗಿಸಿ ಮೈಸೂರು, ಬೇಲೂರು ಹಳೇಬೀಡು ಎಲ್ಲ ಸುತ್ತಾಡಿದೆವು. ಒಂದು ವಾರದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಅದು. ವೈನಿಯವರ ಚಿಂತೆತುಂಬಿದ ಮುಖ ಆಗಾಗ
ನೆನಪಾಗುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು.

ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಗೆ ಬಂದು ಅದಾಗಲೇ ಎರಡು ದಿನಗಳಾಗಿದ್ದವು. ವೈನಿ ದರ್ಶನ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಊರಿಗೆ ಹೋಗುವ ಹಿಂದಿನ ದಿನದ ನಮ್ಮ ಭೇಟಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ವಿಷಯಗಳು ಸುಳಿದಿದ್ದವು.
ಅಂದು ಪೇಪರ್ ನಲ್ಲಿ ಬಂದ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯ ಪ್ರಕರಣವೂ ಸೇರಿತ್ತು.ಅವರು ಕಾಣದಿದ್ದುದು ಅನೇಕ ಕಳವಳಗಳಿಗೆ ಕಾರಣ ಆಗಿತ್ತು.
ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಹೊತ್ತು ಬಾಗಿಲು ಬಡಿದಾಗ ತೆಗೆದಾಗ ಕಂಡಿದ್ದು ಲೀಲಾ ವೈನಿ ಅವರ ಯಜಮಾನರು.ಬಹಳ ಬಳಲಿದಂತಿದ್ದರು ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಸುಮಾರು ವಾರದ ಗಡ್ಡವಿತ್ತು.ಒಳಗೆ ಕರೆದು ಪಾನಕ ಕೊಟ್ಟೆ.ಅವರ ಪ್ರಶ್ನೆ ತೀರ
ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿತ್ತು.
"ಇಕಿ ನಿಮಗ ತಾ ಎಲ್ಲಿ ಹೋಗ್ತೇನಿ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ಲೇನು...?"
"ಅಂದ್ರ ಅವ್ರು ಮನ್ಯಾಗಿಲ್ಲ..ನಾ ಬಾಂಬೆಗೆ ಹೋಗ್ಯಾರ ಅಂತ ತಿಳದಿದ್ದೆ..."ನನ್ನ ದನಿಯಲ್ಲಿ ಗಾಬರಿ ಇತ್ತು.
"ಇಲ್ಲ ಮಗಳಿಗೆ ಫೋನು ಮಾಡಿದ್ದೆ ಅಲಿ ಇಲ್ಲ ಅಕಿ ತವರುಮನಿ ಅಂದ್ರ ಅಕಿ ಅಣ್ಣ ಇದ್ದಾನ ಅಲ್ಲೂ ಹೋಗಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಿ ಹೋಗ್ಯಾಳ ತಿಳೀವಲ್ದು.. ನೀವು ಇಷ್ಟು ಕ್ಲೋಸ್ ಇದ್ರಿ ನಿಮಗ ಹೇಳಿರಬಹುದು ಅಂದ್ಕೊಂಡಿದ್ದೆ.."

ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಸೂಕ್ಮ್ಷತೆ ಅರಿವಾಯಿತು.ಹೀಗೆ ಒಮ್ಮಿಂದೊಮ್ಮೆಲೆ ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳದೇ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ,ಹದಿನೈದು ದಿನಗಳಿಂದ ಒದ್ದಾಡಿದ್ದಾರೆ.ಅವರಿಗೆ ಅದೇ ದಾರಿ ಸರಿ ಅನ್ನಿಸಿತೇ ಓಹ್ ದೇವರೆ ಹಾಗಾಗದಿರಲಿ....!
" ನೀವು ಪೋಲಿಸ್ ಕಂಪ್ಲೇಟ್ ಕೊಟ್ಟೀರೇನು.." ನನ್ನ ದನಿ ಕಂಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ತಲೆ ಆಡಿಸಿದ ಅವರು ನುಡಿದರು.
"ಎಲ್ಲಾ ನನ್ನ ತಪ್ಪು ಖರೆ ಆದ್ರ ನನಗ ತಿದ್ದಿಕೊಳ್ಳಲಿಕ್ಕ ಅವಕಾಶ ಬೇಕಾಗಿತ್ತು.ಇಕಿ ಹಿಂಗ ಮಾಡ್ತಾಳ ಅಂತ ನಾ
ಅಂದಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ..ಮಕ್ಕಳ ಮುಂದ, ಸರೀಕರ ಮುಂದ ನಮ್ಮ ಬದುಕು ಅಸ್ವಸ್ಥ ಆತು ದೇವರು ನನಗ ಛಲೋ
ಶಿಕ್ಷಾ ಕೊಟ್ಟಾನ.." ಅವರು ಅಳುವುದನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿರಲಿಲ್ಲ.ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪದ ಬೆಂಕಿ ಅವರನ್ನು ಸುಡುತ್ತಿತ್ತು.ಸಮಾಧಾನ ಹೇಳಿ ಅವರಿಗೆ ಕಳಿಸಿಕೊಟ್ಟೆ.

ತಲೆ ಗೊಂದಲದ ಗೂಡಾಗಿತ್ತು.ವೈನಿ ಹಿಂಗ್ಯಾಕ ಮಾಡಿದ್ರು.ಏನು ಸಾಧಿಸಿದ್ರು ಜೀವನ ಒಡ್ಡಿದ ಈ ಸವಾಲು ಎದುರಿಸದೇ ಪಲಾಯನ ಮಾಡಿದ್ರು.ನಿಜ ಅವರ ಗಂಡ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ ರಹಸ್ಯ ಒಮ್ಮೆಲೆ ಸ್ಫೋಟವಾಗಿ ತೊಡಕಾಗಿದೆ.ಆದರೆ ಈ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಬಾಳು ನಡೆಸುವ ಚೈತನ್ಯ ಅವರಲ್ಲಿದೆಯೇ?ಅದರ ಬದಲು ತಪ್ಪು
ಮಾಡಿದ ಗಂಡನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿ ಗೋಜಲಾಗಿದ್ದ ತಮ್ಮ ಸಂಸಾರ ತಿದ್ದಿ ತೀಡಿ ಎಲ್ಲ ಮರೆತು ಇರುವಷ್ಟು ದಿನ ನಗು ನಗುತ್ತ ಬಾಳಿದರಾಯಿತು. ಅದು ಬಿಟ್ಟು ಈ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುವ ಧೈರ್ಯ ಅವರಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಬಂತು ಹಾಗೊಂದು ವೇಳೆ ಜೀವ
ಕಳಕೊಂಡು ಅವರು ಸಾಧಿಸಿದ್ದಾದರೂ ಏನು ಎಲ್ಲ ಹಾಗೇ ಇರುತ್ತದೆ ಎನೂ ಬದಲಾಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ ಸಾವು ಸಮಸ್ಯೆಗೆ
ಪರಿಹಾರ ಆಗಲಾರದು....

ನನ್ನೆಲ್ಲ ತೊಳಲಾಟಗಳಿಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ರೂಪವಾಗಿ ವೈನಿ ಬರೆದ ಪತ್ರ ಬಂದಿತ್ತು. ನಡುಗುವ ಕೈ ಗಳಿಂದ
ಒಡೆದು ಓದಿದೆ...
                                          **********

"ಪ್ರೀತಿಯ ಶಕು,
ನೀ ಕಾಳಜಿ ಮಾಡ್ತಿರಬಹುದು..ವೈನಿ ಎಲ್ಲಿ ಅಂತ. ನಾ ಈಗೆಲ್ಲಿದ್ದೀನಿ ಅನ್ನುವುದು ಅಷ್ಟು ಮುಖ್ಯ ಅಲ್ಲ ಆದ್ರ ನಾ ಏನ
ಮಾಡಲಿಕ್ಕೆ ಹತ್ತೇನಿ ಅದು ಮುಖ್ಯ. ನಾ ಈಗ ಒಂದು ಸಾಲಿಯೊಳಗ ಇದ್ದೇನಿ..ಇಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳಿದ್ದಾರೆ ಬುದ್ಧಿಮಾಂದ್ಯರ
ಸಾಲಿ ಇದು ಅವರ ಸೇವಾ ಮಾಡ್ಕೊತ ನನಗ ಗೊತ್ತಿದ್ದುದು ಅವರಿಗೆ ಕಲಸುತ್ತ ಆರಾಮ ಇದ್ದೇನಿ.

ನನಗ ಇದು ಯಾಕ ಬೇಕಾಗಿತ್ತು ..ನೀ ಕೇಳಬಹುದು.ಅಥವಾ ಇದರಿಂದ ನಾ ಏನು ಸಾಧಿಸಿದಂಗಾತು ಅಂತ ಅನ್ನಬಹುದು.ಹೇಳು ನಾ ಇದುವರೆಗೂ ಏನು ಸಾಧಿಸಿದೆ..ಮದವಿ, ಸಂಸಾರ ಮಕ್ಕಳು ನನಗೂ ಬೇಕಆನಿಸಿದ್ವು.
ಅನುಭವಿಸಿದೆ. ಮಜಾನೂ ಬಂತು.ಮಕ್ಕಳ ಹೇಲು ಉಚ್ಚಿ ಬಳಿಯುವಾಗ,ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು ತೊಡಿಮ್ಯಾಲ ಆಡುವಾಗ
ನಾ ಎಷ್ಟು ಪುಣ್ಯ ಮಾಡೇನಿ ಅಂತ ಅನಿಸತಿತ್ತು.ಒಂಥರಾ ಭ್ರಮಾದಾಗ ನಾ ಇದ್ದೆ.ಇವರ ಭಾನಗಡಿ ಹೊರಗ
ಬಿದ್ದಿದ್ದಾಲ್ಲಂದ್ರ ನಾ ಇನ್ನೂ ಹಂಗ ಇರತಿದ್ದೆ, ಅದೇನೋ ಅಂತಾರಲ್ಲ ಆದದ್ದೆಲ್ಲ ಛಲೋದಕ್ಕ ಅಂತ.

ಖರೇ ಹೇಳತಿನಿ ಇವರ ಮ್ಯಾಲ ನನಗ ಸಿಟ್ಟು ಬಂದಿತ್ತು.ಅದೇನು ಹೆಣ್ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸಹಜವಾದ ಹೊಟ್ಟಿಕಿಚ್ಚೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ
ನನ್ನಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದ್ದು ಅವಳಲ್ಲೇನು ಕಂಡ್ರಿ ಅಂತ. ಹೊಟ್ಟಿಕಿಚ್ಚಿಗೆ ವಯಸ್ಸು ಬೇಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ.ನನಗ ಕೆಟ್ಟ ಅನಿಸಿದ್ದು ಅದಕ್ಕಲ್ಲ
ಅವರ ಕೆಲಸಾ ಸಮರ್ಥನ ಮಾಡಿಕೊಂಡ್ರಲ್ಲ ಅದು ಏನೂ ಆಗೇ ಇಲ್ಲ ಅನ್ನವರಹಂಗ ನನ್ನ ಜತಿ ಇದ್ರು.ಮಾಡಿದ ಅಡಿಗಿ ಉಂಡ್ರು.ಮಕ್ಕಳ ಜತಿ ಆಡಿದ್ರು.ಒಳಗೊಳಗ ನಗ್ತಿರಬೇಕು ನೋಡು ನಾ ಹೆಂಗ ಮಜಾ ಮಾಡೇನಿ ಇವರಿಗೆ ಅಂತ. ನಾಕೇಳಿದೆ ಯಾಕ ಮೊದಲ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ ಅಂತ. ತಮ್ಮ ಗೌರವ,ಸಂಸಾರ ಅಂತ ಏನೆನೋ ನೆವ ಹೇಳಿದ್ರು.

ಖರೆ ಶಕು, ಗಂಡಸರಿಗೆ ಅಂತ ನ್ಯಾಯ ಬ್ಯಾರೆನ ಇರತದ.ನಾ ಕೇಳಿದೆ ನಿಮ್ಮ ಜಗಾದಾಗ ನ ಇದ್ರ ಅಂತ. ಅವರದು
ಒಂದೇ ಪ್ರಲಾಪ ತಪ್ಪು ಆಗೇದ ಕ್ಷಮಾ ಮಾಡು ಅಂತ.ನೋವು ಆಗಿದ್ದು ನನಗ ಇವರ ಬಗ್ಗೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದ ವಿಶ್ವಾಸ,ಅಂತಃಕರಣ ಎಲ್ಲಾ ಹೋದವು ಇನ್ನೊಬ್ಬಾಕಿ ಜತಿ ಸಂಬಂಧ ಬೆಳಿಸಿದ್ರು ಅಂತ ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ ಬದಲು ನಾ
ತಪ್ಪ ಮಾಡತಿದೀನಿ ಅನ್ನುವ ಕಳಕಳಿನೂ ಇವರಿಗೆ ಇಲ್ಲ.ತಾವು ಆತ್ಮ ವಂಚನ ಮಾಡಿಕೊಂಡ್ರು ನಂಗೂ ಮೋಸ ಮಾಡಿದ್ರು ಏನೂ ಆಗೇ ಇಲ್ಲ ಅನ್ನವರಹಂಗ ಇರತಿದ್ರು.

ವಿಶ್ವಾಸ ಮುಖ್ಯ ಇರತದ ಸಂಸಾರದಾಗ...ಯಾರು ಆತ್ಮವಂಚನ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬದಕ್ತಾರ ಅಂತಹವರು ಉದ್ಧಾರ
ಆಗೂದಿಲ್ಲ.ಇನ್ನು ಮಕ್ಕಳು ನನಗ ಉಪದೇಶ ಮಾಡಿದ್ರು ಆಗಿದ್ದು ಎಲ್ಲಾ ಮರತು ಇರು ಅಂತಹೊಂದಿಕೊಂಡು ಹೋಗು ಅಂತ.ಬಹುಷಃ ನಿನಗೂ ಹಂಗಅನಿಸಿರಬಹುದು. ನಿಮ್ಮಜಗತ್ತಿನ್ಯಾಗ ದಿವಸಾ ಇಂಥಾವು ನಡೀತಿರಬಹುದು
ನನ್ನ ನೋವು ನಿಮ್ಮ ಅನುಭವಕ್ಕ ಸಿಗಲಾರದು.ನಾನೂ ವಿಚಾರ ಮಾಡಿದೆ ನಾ ಅರೆ ಕಲತಾಕಿ ಅಲ್ಲ ಆದಿದ್ದು ಆಗಿ ಹೋತು.ಈಗ ಸರಿಪಡಸಲಿಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯಇಲ್ಲ.ಇವರನ್ನು ಈ ವಯಸ್ಸಿನ್ಯಾಗ ಬಿಟ್ಟಿರುವುದು ಹುಚ್ಚಾಟ ಆದೀತು....

ಆದ್ರ ಸುದ್ದಿ ಎಲ್ಲಾ ಗೊತ್ತಾದ ಮ್ಯಾಲ ನಾ ಏನ ಮಾಡಿದ್ರೂ ಕೃತಕ ಅನಸ್ತಿತ್ತು.ಇವರು ತೋರಿಸುವ ವಿಶೇಷ ಕಾಳಜಿ
ಅಸಹ್ಯ ತರತಿತ್ತು.ನೂರಾ ಎಂಟು ವಿಚಾರಗಳು ಪ್ರಲೋಭನೆಗಳು.. ನನ್ನ ಒಳಗಿನ ದನಿ ಸುಮ್ಮನಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ
ಒಳಗಿಂದ ಚೀರಿ ಚೀರಿ ಹೇಳತಿತ್ತು ನಾ ಅದಕ್ಕೆ ಓಗೊಟ್ಟೆ. ಪೇಪರದಾಗ ನಾನಿರುವ ಸಂಸ್ಥಾದ ಬಗ್ಗೆ ಇತ್ತು. ವಿಳಾಸಇತ್ತು.ನೇರವಾಗಿ ಬಂದು ನಾ ಹಿಂಗ ಮಾಡಬೇಕಂತೀನಿ ಅಂದೆ..ಮೊದಮೊದಲು ಹುಚ್ಚು ಹಿಡಿದಂಗಾಗಿತ್ತು.
ಈಗ ಎಲ್ಲಾ ರೂಢಿ ಆತು.ಇದೇ ನನ್ನ ಖರೇ ಜೀವನಾ ಅನಿಸೇದ ಇಷ್ಟು ದಿನ ನಾ ಬ್ಯಾರೆಯವರ ಸಲುವಾಗಿ ಬದುಕಿದೆ
ನನಗ ಬೇಕನಿಸಿದ್ದದ್ದು ಈಗ ಸುರು ಮಾಡೇನಿ..
ನಾ ಹೆಚ್ಚಿಗಿ ಕಲತಾಕಿ ಅಲ್ಲ ಪತ್ರ ಬರದು ರೂಢಾನೂ ಇಲ್ಲ ತಪ್ಪಾಗಿದ್ರ ಸುಧಾರಿಸ್ಕೊ..
ನಿನ್ನ
ಲೀಲಾವೈನಿ.
                                    ***********
ಮೊದಲ ಸಲ ಓದಿದಾಗ ಎಲ್ಲ ಗೋಜಲು ಗೋಜಲು..ಎರಡನೇ ಸಲ ಅಂತರಂಗಕ್ಕ ನಾಟ್ತು.ನಾವ್ಯಾರೂ ಅವರನ್ನ
ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲೇ ಇಲ್ಲ ಉಪದೇಶ ಕೊಟ್ವಿ ನೋವುಗಳಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ.ಖರೆ ಈ ಸಂಸಾರದ
ವ್ಯೂಹದಾಗ ಬಿದ್ದು ಸಾಧಿಸುವುದು ಬಹಳ ಕಠಿಣ.ಲೀಲಾ ವೈನಿ ಈ ಕೂಪದಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಹೊರಜಗತ್ತು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಅವರನ್ನು ಅಭಿನಂದಿಸಬೇಕೋ ಅಥವ ಅವರ ಈ ನಿರ್ಣಯ ತರ್ಕಕ್ಕೆ ಬಿಡಬೇಕೋ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ.
                                    ************

ಕುವೆಂಪು ಅಡ್ಡಾಡಿದ ಕುಪ್ಪಳಿಯಲ್ಲಿ...

2010-11-27T06:05:00.000-06:00

ದಿ.೨೧ ರಿಂದ ೨೩ ರ ವರೆಗೆ ಕುಪ್ಪಳಿಯಲಿ ನಡೆದ ಕಥಾಕಮ್ಮಟದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವ
ಸದವಕಾಶ ಬಂದಿತ್ತು. ನನ್ನ ತಮ್ಮ ಚಾರುದತ್ತ ಈಗಾಗಲೇ ಇಂತಹ ಕಮ್ಮಟಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡವ..ಮೊದಲೇ ಕಿವಿ ಮಾತು ಹೇಳಿದ್ದ ತೀರ ದೊಡ್ಡ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಡ ಅಂತ. ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ಕೊಪ್ಪಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ
ಬಸ್ಸು ಕುಪ್ಪಳಿಕ್ರಾಸ್ ಗೆ ನನ್ನ ಇಳಿಸಿದಾಗ ಗಂಟೆ ಮುಂಜಾನೆಯ ಒಂಬತ್ತಾಗಿತ್ತು. ಡಾ. ಬೆಸಗರಹಳ್ಳಿ ರಾಮಣ್ಣ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾನ, ಕುವೆಂಪು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾನ, ಕುವೆಂಪು ಅಧ್ಯಯನ ಕೇಂದ್ರ ಕನ್ನಡ ವಿ.ವಿ ಹೀಗೆ ಮೂರು ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಈ ಕಮ್ಮಟ
ಆಯೋಜಿಸಿದ್ದವು. ಹಾಗೂ ಇದು ಅವರ ಯಶಸ್ವಿ ಮೂರನೇ ವರ್ಷದ ಆಯೋಜನೆ. ಊಟ ,ತಿಂಡಿ ಗಾಗಿ ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ಬಂದ ಭಟ್ಟರು ಎಲ್ಲ ಶಿಬಿರಾರ್ಥಿಗಳ ತೂಕ ಎರಡು-ಮೂರುದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೆರಡು ಕೆಜಿ ಹೆಚ್ಚಿಗೆಯಾಗುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡ್ರು....!

ನಮಗೆ ಓದಲು ಹಾಗೂ ನಮಗನಿಸಿದ ಟಿಪ್ಪಣಿ ಬರೆಯಲು ಮೊದಲೇ ಆಯ್ದ ಕತೆಗಳನ್ನು ಕಳಿಸಿಕೊಡಲಾಗಿತ್ತು.
ಕೇವಲ ಮುವ್ವತ್ತು ಜನರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಅಂತ ಹೇಳಿದ ಆಯೋಜಕರು ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಿದ್ದು ಸುಮಾರು ಐವ್ವತ್ತು ಜನರಿಗೆ. ನನ್ನಂತೆ ಪತ್ರಿಕೆ ಓದಿ ಅರ್ಜಿ ಹಾಕಿ
ಬಂದವರು ಕೇವಲ ಏಳೆಂಟು ಜನ ಉಳಿದೆಲ್ಲವರೂ ಆಹ್ವಾನಿತರು. ಅಂದರೆ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿಗಳ ಸ್ನೇಹಿತರು, ಅವರ ಶ್ರೀಮತಿಯರು ಹೀಗೆ. ಬಹುಪಾಲು ಜನ ಅಧ್ಯಾಪಕರು. ಕತೆಗಳನ್ನು ಚರ್ಚೆ ನಡೆಯುವಾಗಲೇ ಓದುತ್ತಿದ್ದ ಮಹನೀಯರು. ಶಿಬಿರದ ನಿರ್ದೇಶಕರು ಡಾ. ಕೆ ವಿ ನಾರಾಯಣ ಅವರು ಅವರ ಹೆಂಡತಿ (ದೋಪ್ದಿ ಕತೆಯ ಅನುವಾದಕಿ)ನೂ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ರು. ಉದ್ಘಾಟನೆ ಇತ್ಯಾದಿ ಮುಗಿದು ಶಿಬಿರದ ಆಶಯ ನಾರಾಯಣ ಅವರು ಹೇಳಿದ್ರು.
ಅವರ ಭಾಷೆ ತೂಕದ್ದು ಬಳಸಿದ ಪದಗಳು ನನ್ನ ತಲೆಮೇಲಿಂದಲೇ ಹಾರಿಹೋದದ್ದೇ ಹೆಚ್ಚು. ನಾನು ಅರಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡೆ..ಸಾದಾ ಸೀದಾ ಭಾಷೆ ಬಳಸಿ ಲೆಕ್ಕ ಪತ್ರ ಬರೆಯುವ/ನೋಡುವ ನನ್ನಂತಹದವರಿಗೆ ಇದು ಅರ್ಥ ಆಗೊಲ್ಲ ಅಂತ. ಬಹುಷ: ನಾರಾಯಣ ಅವರಿಗೆ ಇದು ಅಪಥ್ಯವಾಗಿತ್ತು..ಕಮ್ಮಟ ಮುಗಿಯುವವರೆಗೂ ಶೀತಲಸಮರ
ನಡೆದೇ ಇತ್ತು ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ. ನಾರಾಯಣ ಅವರೇ ಕತೆ ಆರಿಸಿದ್ದು ಆ ಕತೆಗಳ ಥೀಮ್ ಹೆಣ್ಣುತನ.ಇದನ್ನು ಬರೆದವರು ಲೇಖಕಿಯರು ಮಾತ್ರಅಲ್ಲ ಪುರುಷರು ಸಹ. ನಮ್ಮನ್ನು ಐದು ಆರು ಜನರ ಗುಂಪಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಸುಮಾರು ಅರ್ಧಗಂಟೆ ನಮ್ಮನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಚರ್ಚೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನಮ್ಮಲ್ಲಿಯೇ ಒಬ್ಬರು ಟಿಪ್ಪಣಿ
ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನಮ್ಮ ಗುಂಪಿನ ನಿಲುವು ಕತೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಬೇಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು.ಪೂರಕವಾಗಿ ಉಳಿದವರು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರು ಹಲವೊಮ್ಮೆ ನಾರಾಯಣ್ ಅವರೂ ಸಹ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಬಾಣ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು.ಪ್ರತಿಬಾರಿ ಚರ್ಚೆಗೆ ಎರಡು ಕತೆ ಕೊಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡದ ಹೆಸರಾಂತರು ಬರೆದ ಕತೆಗಳು..ನಾ ಓದಿದಾಗ ನನಗನ್ನಿಸಿದ ಭಾವ ಬೇರೆ
ಆದರೆ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಚರ್ಚಿಸಿದಾಗ ಅದು ಹೊಂದುವ ರೂಪವೇ ಬೇರೆ ಈ ಮಾರ್ಪಾಟು ಅಚ್ಚರಿ ಗೊಳಿಸಿತ್ತು. ಆದರೆ
ಕಥೆಗಳನ್ನು ಮಥಿಸಿ ಮಥಿಸಿ ನೋಡಿದಾಗ ಸಿಗುವ ಆನಂದನೇ ಬೇರೆ...!

ನಾವು ಚರ್ಚಿಸಿದ ಕೆಲವು ಕತೆಗಳು ಹೀಗಿವೆ...

ಮೇಲೂರಿನ ಲಕ್ಷಮ್ಮ.....    ಮಾಸ್ತಿ
ಕರುಳ ಕತ್ತರಿ.......           ಶ್ಯಾಮಲಾ ಬೆಳಗಾಂವಕರ
ಹೊರಟು ಹೋದವನು---   ಡಾ. ವೀಣಾ ಶಾಂತೇಶ್ವರ್
ದೋಪ್ದಿ     -------         ಮೂಲ: ಮಹಾಶ್ವೇತಾ ದೇವಿ
ಕತೆಯಾದಳು ಹುಡುಗಿ--    ಯಶವಂತ ಚಿತ್ತಾಲ
ದೇವರ ಹೂ------         ಡಾ. ಬೆಸಗರಹಳ್ಳಿ ರಾಮಣ್ಣ
ಶಕುಂತಲೆಯೊಂದಿಗೆ
ಕಳೆದ ಅಪರಾಹ್ನ-------   ವೈದೇಹಿ
ನಾಕನೇ ನೀರು--           ನಾಗವೇಣಿ

ಕೊನೆಯ ಕತೆಯ ಲೇಖಕಿಯೂ ನಮ್ಮ ಜೊತೆಗಿದ್ರು.ನಮಗೆ ಮೂಡಿಬಂದ ಸಂದೇಹ ಅನುಮಾನ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದರು. ಹೀಗೆ ಬರೆದವರ ಜೊತೆ ಮುಖಾಮುಖಿ ಯಾಗುವುದು ಹೊಸ ಖುಷಿ ಕೊಟ್ಟಿತು. ನಾಗವೇಣಿ ತಾವು
ಬೆಳೆದು ಬಂದ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಮತ್ತು ಈಗಿನ ದಕ್ಷಿಣಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಹೀಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಚರ್ಚಿಸಿದರು.ಕಮ್ಮಟದ
ಎರಡನೇ ದಿನ ಖ್ಯಾತ ಲೇಖಕ ಕುಂವಿ ಬಂದು ತಮ್ಮ ಅನುಭವ ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದು ವಿಶೇಷವಾಗಿತ್ತು.ನಿರರ್ಗಳವಾಗಿ
ಮಾತಾಡೋ ಕುಂವಿ ಮಾತು ಕೇಳೋದು ಸೊಬಗು.

ಕೇವಲ ಧನಾತ್ಮಕ ಅಂಶ ಮಾತ್ರ ಹೇಳೋದಿಲ್ಲ.ಕಮ್ಮಟದಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ನ್ಯೂನತೆಗಳಿದ್ದವು.ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳ ಕೊರತೆ.ನಾ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ ಹಾಗೆ ಏಳೆಂಟು ಜನ ಅರ್ಜಿ ಗುಜರಾಯಿಸಿದವರು ಉಳಿದೆಲ್ಲ ಆಹ್ವಾನಿತರು.
ಹೀಗೆ ಬಂದವರು ತಾವೇ ಹೇಳಿಕೊಂಡಹಾಗೆ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿಇದ್ದವರಲ್ಲ. ಸ್ನೇಹ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಒತ್ತಾಯದಿಂದ ಮೂರುದಿನ ಚೇಂಜ್ ಅಂತ ಬಂದವ್ರು. ಕೆಲವರು ಕಾಲೇಜಿನ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ರು. ಇನ್ನು ಚರ್ಚೆ ಏಕಮುಖವಾಗಿತ್ತು. ಯಾವಾಗ ಚರ್ಚೆಗೆ ತಳಹದಿಯಾಗಿ ಜಾತಿ ಮತ ಇರುತ್ತದೆಯೋ ಅಲ್ಲಿ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಚರ್ಚೆಯಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಮೇಲಾಗಿ ನಾರಾಯಣ್ ಅವರು ಈಗಿನ ತಲೆಮಾರಿನ ವಸುಧೇಂದ್ರ,ಬೆಳಗೆರೆ,ಸುಮಂಗಲಾ ಮುಂತಾದವರ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಸೀರಿಯಸ್ ಓದಿಗೆ ತಕ್ಕುದಲ್ಲ ಎಂದು ಅಪ್ಪಣೆ ಕೊಡಿಸಿದರು...! ಇನ್ನು ಭೈರಪ್ಪ ವೈಯುಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಉದ್ಧಾರವಾದ್ರು.ನನ್ನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಅಭಿಮನ್ಯವಂತಾಗಿತ್ತು. ಕಾದಾಡುವುದು ವ್ಯರ್ಥ ಅಂತ ತಿಳಿದು ಮೌನಕ್ಕೆ ಶರಣಾಗಿದ್ದೆ.
ಓತಪ್ರೋತವಾಗಿ ದಲಿತ,ಸ್ತ್ರೀವಾದ, ಶೋಷಣೆ ಹೀಗೆ ಮಾತು ಹರಿದಿತ್ತು.ಅದು ಕಂಠ ಶೋಷಣೆಯೋ ಅಥವಾ ನನ್ನ
ಕರ್ಣಶೋಷಣೆಯೋ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಮೇಲಿನ ಎಲ್ಲ ಓರೆ ಕೋರೆಗಳ ನಡುವೆ ನಾ ಮೂರುದಿನ ಹಿತ ಅನುಭವಿಸಿದೆ. ಸುತ್ತ ಚಾಚಿದ ಹಸಿರು, ಆಹ್ಲಾದಕರ ಗಾಳಿ ವಾಹನಗಳ ಹೊಲಸಿಲ್ಲದೆ ನಳನಳಿಸುವ ರಸ್ತೆಗಳು. ಕುವೆಂಪು ಅಡ್ಡಾಡಿದ ದಾರಿ ಅವರ ಸಮಾಧಿ ಇರುವ
ಕವಿಶೈಲ. ಅಲ್ಲಿ ನಾವೆಲ್ಲ ಹಾಡುಹಾಡಿದ ಹುಣ್ಣಿಮೆಯರಾತ್ರಿ...ಮರುದಿನದ ಸೂರ್ಯೋದಯ. ಕುವೆಂಪು ಬಳಸೋ ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಜತನದಿಂದ ಕಾಪಾಡಿ ನೋಡುಗರಿಗೆ ಬೇರೆ ಲೋಕ ಪರಿಚಯಿಸೋ ಕವಿಮನೆ."ಬಾ ಫಾಲ್ಗುಣ ರವಿ...ದರ್ಶನಕೆ" ಬರೆದ ನವಿಲ್ ಗುಡ್ಡದ ಸೊಬಗು..,"ದೇವರು ರುಜು ಮಾಡಿದ" ಬರೆದ ಚಿಬ್ಬಲಗುಡ್ಡೆಯ ತುಂಗೆಯ
ಮನಮೋಹಕ ದೃಶ್ಯ...ಕಣ್ಣುತುಂಬ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ನಲಿದೆ.

ಅಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ದನಿಮೊಳಗುತ್ತಿತ್ತು..."ನೂರು ಮತದ ಹೊಟ್ಟ ತೂರಿ...ಎಲ್ಲ ತತ್ವದೆಲ್ಲೆ ಮೀರಿ...". ಅವರ ನೆಲದಲ್ಲಿ
ನೆರಳಬುಡದಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೇನು..ಜಾತಿ ಪಂಥ ಹೀಗೆ ಭ್ರಾಂತಿಯ ಗೋಡೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು..ಕಮ್ಮಟದ ನೆವದಲ್ಲಿ ವಿಷಕಾರುತ
ಕುವೆಂಪು ಅವರ ನಿಜ ತತ್ವ ಅರಿಯದೇ ಇರುವ ದನಿಯೂ ಇತ್ತು.

ಎಂದೂ ಮರೆಯದ ಹಾಡು---೭

2010-11-13T08:44:00.000-06:00

ಈ ಲೇಖನದ ಸರಣಿ ಬಹಳ ದಿನಗಳಿಂದ ಖಾಲಿ ಇತ್ತು.ಬಹುಷಃ ವಿಶೇಷವಾದ ಗೀತೆಗೆ ಕಾಯುತ್ತಿತ್ತೇನೋ... ಈ ಸಲ ನಾನು ಆರಿಸಿದ ಹಾಡು "ದೇವರ್ " ಚಿತ್ರದ್ದು.ಇದು ೧೯೬೬ ರಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದು. ಈ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ
ರೋಶನ್ ಸಂಗೀತವಿತ್ತು. ಹಿಂದಿ ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿ ಮದನಮೋಹನ್ ನಂತರ ಗಜಲ ಸಂಯೋಜಿಸಿದವರಲ್ಲಿ ರೋಶನ್
ಹೆಸರು ಸಹ ಮೇಲ್ಪಂಕ್ತಿಯದು.ಈ ಹಾಡು ಮುಕೇಶ್ ಹಾಡಿದ್ದು. ಮುಕೇಶ್ ನೋವಿನ ಭಾವಗಳಿಗೆ ದನಿಯಾದವ.ಈ ಹಾಡಿನಲ್ಲಿ ನೋವಿನ ಜೊತೆಜೊತೆಗೆ ಒಂದು ತೆರನಾದ ಸಾತ್ವಿಕ ಆಕ್ರೋಶ ಇದೆ. ಈ ಗೀತೆಯ ಭಾವನೆಗಳ ಏರಿಳಿತಕ್ಕೆ
ಮುಕೇಶ್ ದನಿ ಮುಕುಟಪ್ರಾಯವಾಗಿದೆ.ಬಹುಷಃ ಹಿಂದಿ ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿ ಮುಕೇಶ್ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡವರಲ್ಲಿ ರೋಶನ್ ಒಂದು ಕೈ ಮೇಲೆ ಅಂತ ಹೇಳಬಹುದು.ಈ ಹಾಡು ಬರೆದಿದ್ದು ಆನಂದ ಬಕ್ಷಿ. ಈ ಅಪ್ರತಿಮ ಗೀತಕಾರನ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದೆರಡು ಸಾಲು..

ಆನಂದ್ ಬಕ್ಷಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದು ೨೧/೦೭/೧೯೩೦ ರಲ್ಲಿ..ರಾವಲ್ಪಿಂಡಿಯಲ್ಲಿ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ನೇವಿಯಲ್ಲಿದ್ದ.ಬಟವಾರಾ
ನಂತರ ಅವರ ಕುಟುಂಬ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂತು.ಇಲ್ಲಿ ಸೈನ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ.ಬರೆಯುವ ,ಹಾಡುವ ಖಯಾಲಿ ಬಕ್ಷಿಗೆ. ೧೯೫೬ ರಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಅರವತ್ತು ಗೀತೆಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಮುಂಬಯಿಗೆ ಬಂದಿಳಿದ. ಸಂಘರ್ಷ ಫಲ ನೀಡಲಿಲ್ಲ
ಹಲವು ರಾತ್ರಿ ದಾದರ್ ಸ್ಟೇಶನ್ ನ ವೇಟಿಂಗ್ ರೂಮ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆದ.ಒಂದೆರಡು ಚಿತ್ರಗಳಿಗೆ ಹಾಡು ಬರೆಯುವ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿತಾದರೂ ಅವು ಜನರ ನಾಲಿಗೆ ಮೇಲೆ ನೆಲೆಯೂರಲಿಲ್ಲ. ೧೯೬೫ ರಲ್ಲಿ ಎರಡು ಚಿತ್ರಗಳು--
"ಹಿಮಾಲಯ್ ಕಿ ಗೋದ್ ಮೇ",","ಜಬ್ ಜಬ್ ಫೂಲ್ ಖಿಲೆ " ಹಿಟ್ ಆದವು.ಹಾಡು ಮನೆಮಾತಾದವು.ಆನಂದಬಕ್ಷಿ
ಹಿಂತಿರುಗಿ ನೋಡಲಿಲ್ಲ. ಸುಮಾರು ೩೫೦೦ ಹಾಡು ಬರೆದ ಬಕ್ಷಿ ಹಿಂದಿಸಿನೇಮಾದ ಹೊಳೆಯುವ ನಕ್ಷತ್ರ.

ನಾ ಆರಿಸಿದ ಗೀತೆ ಅವರ ಪ್ರತಿಭೆಗೊಂದು ಉದಾಹರಣೆ. ಚರ್ವಿತಚರ್ವಣ ಅನ್ನಬಹುದಾದ ಸನ್ನಿವೇಶ. ನಾಯಕನಿಗೆ
ಮೋಸ ಆಗಿರುತ್ತದೆ.ತನ್ನ ದುಃಖ ತೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವನಿಗೆ ಹಾಡೊಂದೇ ದಾರಿ.ಸರಿ ಹಾಡುತ್ತಾನೆ ತನ್ನೆದೆಯ ನೋವು ಹೊರಹಾಕುತ್ತಾನೆ. ಗೀತಕಾರ ಇಂತಹ ಮಾಮೂಲಿ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲೂ ತನ್ನ ಪ್ರತಿಭೆ ತೋರಿಸಬೇಕು. ಆ ನೋವು ತಾನೇ ಅನುಭವಿಸಿದ ಹಾಗೆ ಬರೆಯಬೇಕು.ಬಕ್ಷಿ ಬರೆದ ಅಮರ ಗೀತೆಯಲ್ಲಿ ಇದೊಂದು.
www.mouthshut.com ದ ಸಮೀಕ್ಷೆ ಪ್ರಕಾರ ೨೦ ಸದಾಕಾಲದ ನೋವಿನ ದುಃಖದ ಹಾಡುಗಳಲಿ ಇದೂ ಒಂದು.
ಹಾಡಿನ ಪೂರ್ಣ ಪಾಠ ಕೊಟ್ಟಿರುವೆ. ಅಲ್ಪ ನಾದ ನಾನು ಈ ಗಜಲಿನ ಭಾವಾನುವಾದ ಸಹ ಮಾಡಿರುವೆ.
ನೋಡಿ ಓದಿ ತಿಳಿಸಿ ಹೇಗಿದೆ ಅಂತ....

ಮೊದಲು ಮೂಲ ಗೀತೆ.....

बहारोंने मॆरा चमन लूटकर खिजा को ये इलझाम क्युं दे दिया
किसीने चलॊ दुश्मनी की मगर इसे दोस्ति नाम क्युं दे दिया

मै समझा नहिं ऐ मेरे हमनशिं सजा ये मीली है मुझे किसलिये
के साकीं ने लब से मेरे छीनकर किसि और को जाम क्युं दे दिया

मुझे क्या पता था कभि इश्क मे रकीबों कॊ कासिद बनाते नहीं
खता हॊ गई ए कासिद मेरे तेरे हाथ पैगाम क्युं दे दिया..

खुदाया यहां तेरे इनसाफ के बहुत मैने भी चर्चें सुने है मगर
सजा कि जगह एक खतावार कॊ भला तूने ईनाम क्युं दे दिया..

ನನ್ನ ಪ್ರಯತ್ನ ಹೀಗಿದೆ.....

ನಾ ಬೊಗಸೆಯೊಡ್ಡಿದಾಗ ಮುಳ್ಳುಗಳನೇ ಸುರಿದ ಆ ಚೈತ್ರ...
ಅಮಾಯಕ ಶಿಶಿರನ ಮೇಲೇಕೆ ಗೂಬೆ ಕೂರಿಸಿದ.

ನನ್ನಜೊತೆ ಹಗೆಸಾಧಿಸಿ ಕುಹಕಮಾಡಿದನು ಸಖ ಆದರೆ
ಆ ನಾಟಕಕೆ.. ಗೆಳೆತನದ ಹೆಸರೇಕೆ ಹೇಳಿದ..

ನನ್ನಾವ ತಪ್ಪಿಗೆ ಈ ಪರಿ ಶಿಕ್ಷೆ ವಿಧಿಸಿತು ವಿಧಿ ಗೊತ್ತಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ
ಮಧುಬಟ್ಟಲನು ನನ್ನಿಂದ ಕಸಿದು ಅದನು ನಿನಗೇಕೆ ಕುಡಿಸಿದ..

ನನಗರಿವಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ ಪ್ರೀತಿಯಲಿ.. ಸಖನೂ ದಾಯಾದಿಯಾಗುವನೆಂದು
ತಪ್ಪಾಯಿತು ..ನೋಡಿ ಸಖನ ಕೈ ತುಂಬ ಇದೆ ಕಲೆ ನನ್ನದೇ ರಕ್ತದ...

ದೇವ ನಿನ್ನ ನ್ಯಾಯಪರತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಾ ಹಲವರಿಂದ ಕೇಳಿದ್ದೆ...
ನೋಡೀಗ ವಂಚಕನ ಕೊರಳಲಿ ಹೂಮಾಲೆ ರಾರಾಜಿಸುದುದ...

ಆನಂದ್ ಬಕ್ಷಿ ತನ್ನ ಗಜಲ್ ದಲ್ಲಿ "ರಕೀಬ್ " ಹಾಗೂ "ಕಾಸಿದ್" ಎಂಬ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.
ನನಗೆ ಅವುಗಳ ಅರ್ಥ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಕೊನೆಗೆ "ಬಜ್" ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮುಂದಿಟ್ಟಾಗ ಶ್ರೀಯುತ ಗೋರೆ, ಆಜಾದ್ ಹಾಗೂ
ಸುರೇಶ್ ಹೆಗಡೆ ಯವರು ನೆರವಾದರು, ಅವರ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ವಂದನೆ ಹೇಳುವೆ.

ಬ್ಲಾಗು ಕಾಮೆಂಟು ವಗೈರೆ..ವಗೈರೆ

2010-11-06T07:45:00.000-05:00

ದಿ.೦೫/೦೩/೨೦೦೯ ರಂದು ನನ್ನ ಮೊದಲ ಬ್ಲಾಗು ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು..ಅಥವಾನಾನೇ ಪೋಸ್ಟಮಾಡಿದ್ದೆ. ಆಗಿನ್ನೂ ಹೊಸದು ಯಾರಾದ್ರೂ ಕಾಮೆಂಟ ಹಾಕಿದ್ರೆ ಅವರಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳೋದು ಒಂಥರಾ
ಖುಷಿಯ ಸಂಗತಿ. ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹಿಂಬಾಲಕರ ಪಟ್ಟಿ ಬೆಳೀತು ಆದರೆ ಕಾಮೆಂಟಿಗರ ಸಂಖ್ಯೆ ನಮ್ಮ ಭಾಷಾದಾಗ
ಹೇಳೂದಾದ್ರ "ಕುಂಟಿಗ್ಯೋ ಕುರಿಗ್ಯೋ.." ಅನ್ನತಿತ್ತು. ಆದ್ರು ಬರೆಯುವುದು ನಿಲ್ಲಿಸಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ಈ ತಿರುವಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವೆ.ಸಾಗಿ ಬಂದ ದಾರಿ ಒಮ್ಮೆ ತಿರುಗಿ ನೋಡುವ ಮನಸ್ಸಾಗಿದೆ.

ಮೊದಲು ಧನಾತ್ಮಕ ಅಂಶ ಹೇಳಿಬಿಡುವೆ..
೧) ಈ ಬ್ಲಾಗ್ ನನಗೆ ಹೊಸ ಚೆಹರೆ ಅಂದರೆ ಹೊಸ ಅಸ್ತಿತ್ವ ದೊರಕಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದೆ. ನಾನೇನಾದರೂ ಹೇಳಲು      ಬರೆಯಲು ಬಯಸಿದಾಗ ಬ್ಲಾಗ್ ನನಗೆ ಮಾಧ್ಯಮವಾಗಿದೆ.

೨) ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಮಾಧ್ಯಮ. ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಪಾದಕರ ಕಬು ದ ಹೆದರಿಕೆ ಇಲ್ಲ. ನಮಗನಿಸಿದ್ದನ್ನು ನೇರವಾಗಿ
    ಹೇಳಬಹುದು ಹಾಗೆಂದು ನನ್ನ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬಂದ ಯಾವ ಬ್ಲಾಗ್ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಉಡಾಫೆ ಇಲ್ಲ.

೩) ಹೊಸ ಮಿತ್ರರು. ಹೌದು ಇದು ದೊಡ್ಡ ಉಪಲಬ್ಧಿ. ವಯಸ್ಸಿನ ಅಂತರ ಇಲ್ಲದೆ ಇಲ್ಲಿ ಮಿತ್ರರಾಗಬಹುದು.
    ನಾ ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಲಕ್ಕಿ. ವಿಭಿನ್ನ ಸ್ತರದ ವೃತ್ತಿಯ ಜನ ಮಿತ್ರರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

೪) ನಾ ಬರೆದದ್ದು ಬೇರೆಯವರು ಮೆಚ್ಚಿ/ತೆಗಳಿ ದಾಗ ಸ್ಪಂದನ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ.ಇದು ಬ್ಲಾಗ್ ನಿಂದ ಸಾಧ್ಯ.

ಇನ್ನು ಬ್ಲಾಗ್ ನಿಂದ ಋಣಾತ್ಮಕ ಅಂಶವೂ ಇವೆ...

೧) ಬ್ಲಾಗನಲ್ಲಿ ಬರೆದದ್ದು ಯಾವ ಪ್ರಕಾರದ ಸಾಹಿತ್ಯ. ಇದು ಬರೆದವನ ಆತ್ಮರತಿಯೇ.. ನನ್ನ ಹಾಗೂ ಇತರೇ
    ಕೆಲವರ ಬ್ಲಾಗ್ ಬರಹ ನೋಡಿದರೆ ಈ ಮಾತು ನಿಜ ಅನಿಸಬಹುದೇನೋ..

೨)   ನಾವು ಬರೆದದ್ದು ಎಂದೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಲ್ಲ ಹೀಗಂತ ತಿಳದವ್ರು ಹೇಳ್ತಾರ. ನಾವು ಬರೆದ ಬುಕ್ಕು   ಮಾರಾಟಮಾಡಲಿಕ್ಕೆ ಮಾರಾಟಗಾರ್ರು ತಯಾರಿಲ್ಲ. ಪ್ರಕಾಶಕರಲ್ಲಿ ಹಿಂಜರಿತವಿದೆ. ಇದು ವಾಸ್ತವ ಐಬು ನಮ್ಮಲ್ಲಿಲ್ಲ
ಅಂತ ಹೇಳಲು ಧೈರ್ಯ ಸಾಲುತ್ತಿಲ್ಲ.

೩) ಗುಂಪುಗಾರಿಕೆ. ಸಾಹಿತ್ಯದ ಇತರೇ ಪ್ರಕಾರಗಳಂತೆ ಈ ಪಿಡುಗು ಇಲ್ಲೂ ಇದೆ, ನಿಜ ಈ ಮಾತು ಹಲವರು
   ಅಲ್ಲಗಳೆಯುತ್ತಾರೆ.ಗೌತಮ್ ಹೆಗಡೆ ಈ ಬಗ್ಗೆ ಗಮನ ಸೆಳೆದಿದ್ರು.ನಾನೂ ಅದನ್ನು ಅಲ್ಲಗಳೆದು ಅವರ ಬ್ಲಾಗ್ ನಲ್ಲಿ
   ಕಾಮೆಂಟು ಹಾಕಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಸ್ವಂತ ಅನುಭವ ಪಾಠ ಕಲಿಸಿದೆ.ಸತ್ಯ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿರುವೆ. ಇಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಭಾಷೆ,ಪ್ರಾಂತ
   ಹೀಗೆ ಅವುಗಳದೇ ಆದ ವರ್ಗೀಕರಣಗಳಿವೆ..

೪) ಹಿಂಬಾಲಕರು.ಹಿಂಬಾಲಕರ ಸಂಖ್ಯೆ ನೂರಿದ್ದರೂ ಕಾಮೆಂಟು ಬರೋದು ಇಪ್ಪತ್ತು-ಮುವ್ವತ್ತು. ಇನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಕರು ಐವ್ವತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನಂಥವದರಿಗೆ ಹತ್ತು ದಾಟೋಲ್ಲ. ಹಾಗಾದ್ರೆ ಹಿಂಬಾಲಕರು ಅದೇಕೆ ಕಾಮೆಂಟು ಹಾಕೋಲ್ಲ. ನನಗಂತೂ ಉತ್ತರ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.

ಮೇಲಿನ ನನ್ನ ಮಾತು ಅರ್ಥ ಇಲ್ಲದ್ದು ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿಯಿದೆ ಇವೆಲ್ಲ ನನ್ನ ಕಲ್ಪನೆಗಳು ಮಾತ್ರ ಎಂದು ಯಾರಾದರೂ ಹೇಳಿದರೆ ನಾ ತುಂಬಾ ಖುಷಿಪಡ್ತೇನೆ( ಅದು ನಿಜ ಆಗಿದ್ರೆ). ನನ್ನ ಕಳಕಳಿ ಇಷ್ಟೇ. ಈ ಬ್ಲಾಗ್ ಸಮೂಹದ ಅಳಿವು ಉಳಿವು ಒನಪು ಒಯ್ಯಾರ ನಾವೇ ಮಾಡಬೇಕು. ಯಾರಾದ್ರೂ ಬ್ಲಾಗ ಬರೆದರೆ ಆ ಬ್ಲಾಗಿನ
ತಿರುಳು ನೋಡಿ ಕಾಮೆಂಟಿಸೋಣ. ಅವನ/ಅವಳ ಭಾಷೆ,ಪ್ರಾಂತ ಇತ್ಯಾದಿ ಯಾಕೆ ಗಣನೆಗೆ ತಗೋಬೇಕು.
ಈಗಾಗಲೇ ಬ್ಲಾಗ್ ಹಾಗೂ ಬ್ಲಾಗ್ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಅನೇಕ ಮೇಧಾವಿಗಳು, ಸಂಪಾದಕರುಗಳು ತಮಗೇ
ತಿಳಿದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ವರ್ಣಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಒಂದು ಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ನಾವು ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ.ತಪ್ಪು ಒಪ್ಪು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳೋಣ. ನಮ್ಮ ಈ ಬ್ಲಾಗ್ ವನ ನಳನಳಿಸೋಣ.

ಈ ಲೇಖನ ಯಾವುದೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಬರೆದಿಲ್ಲ. ಗೌತಮ್ ಅವರ ಹೆಸರು ಬರೀ ಪ್ರಾಸ್ತಾವಿಕ ಮಾತ್ರ.

ಮೊದಲ ಪ್ರಯತ್ನ..

2010-11-01T21:25:00.000-05:00

ಹೌದು ಭಾವನುವಾದ ಈ ಪ್ರಕಾರದಲ್ಲಿ ಇದು ನನ್ನ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ.ಆರಿಸಿಕೊಂಡ ಕವಿತೆ ನನ್ನ ಮೆಚ್ಚಿನ ಗದಿಮಾ-ಗಜಾನನ ದಿಗಂಬರ್ ಮಾಡಗುಲಕರ್- ಅವರ ಮರಾಠಿ ಗೀತೆ. ಮಿತ್ರ ಪರಾಂಜಪೆ

ಅವರಿಗೆ ತೋರಿಸಿದ್ದೆ ಅವರು ಹಸಿರು ಝಂಡಾ ತೋರಿದ್ದಾರೆ. ತಪ್ಪು ಒಪ್ಪು ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಹೇಳಿರಿ..

ಗದಿಮಾ ಮರಾಠಿಗರ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ದ್ಯೋತಕ. ಸುಮಾರು ೧೯೪೦ ಯಿಂದ ೧೯೭೭ ರವರೆಗೆ ಅವರು ಮರಾಠಿ ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಕೊಟ್ಟ ಕೊಡುಗೆ ಅಪಾರ.ಆದು ಮುಟ್ಟದ ಸೊಪ್ಪಿಲ್ಲ ಅನ್ನುವಂತೆ ಗದಿಮಾ ಕವಿತೆ, ಕಾದಂಬರಿ, ಭಾವಗೀತೆ.

ಕತೆ ಚಿತ್ರಕತೆ, ಸಿನೇಮಾದ ಸಂಭಾಷಣೆ ಹೀಗೆ ಅನೇಕ ಪ್ರಕಾರಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಕೈ ಆಡಿಸಿದರು. ಅವರು ಬರೆದ

ಗೀತರಾಮಾಯಣವಂತೂ ಜನಜನಿತ. ಸಿನೇಮಾಕ್ಕೆ ಬರೆದ ಗೀತೆಗಳಲ್ಲೂ ತಮ್ಮ ಕವಿತ್ವದ ಛಾಪು ಒತ್ತಿದ್ದ ಮಹನೀಯ. ಅವರು ಹಾಗೂ ಸುಧೀರ್ ಫಡಕೆ ಮರಾಠಿ ಚಿತ್ರರಂಗಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಆಯಾಮ ತಂದುಕೊಟ್ಟವರು.

ಇವರಿಬ್ಬರ ಸಂಗಮದಿಂದ ಅನೇಕ ಅಮರಗೀತೆಗಳು ಬಂದಿವೆ.

ನಾ ಪ್ರಸ್ತುತ ಆಯ್ದ ಗೀತೆ "ಜಗಾಚಾ ಪಾಠೀವರ್ " ಚಿತ್ರದ್ದು.ತೀರ ಸರಳ ಶಬ್ದಗಳಲ್ಲಿ ವಿಸ್ತಾರ ಜೀವನದ ಕತೆ ಈ

ಗೀತೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಮರಾಠಿಯ ಮೂಲರಚನೆ ಸಹ ಕೊಟ್ಟಿರುವೆ.

एक तारा सुखाचा शंबर धागे दुःखाचे

जरतारि आयुश्य माणसा तुझिया आयुष्याचे

पांघरसि जरि असला कपडा, यॆसि उघडा जासि उघडा

कपड्या साठि करिसि नाटक तीन प्रवेशांचे

मुकि अंगडि बाल पणाचि,रंगीत वसने तारूण्याची

जीर्ण शाल मग उरे शॆवटि, लॆणे वार्ध्क्याचे

या वस्त्रा चे विणतॊ कॊण ? एक सारखि नसते दोन

कुणात दिसले त्रीखंड्यात हात विणकर्याचे...!

-------------

ನನ್ನ ಭಾವಾನುವಾದ ಹೀಗಿದೆ.....

ಹೇ ಮನುಜ ನಿ ಧರಸಿದ ದಿರಿಸಿನಲಿ...

ಒಂದೆಳೆ ಸುಖದ್ದಾದರೆ ನೂರೆಳೆ ದುಃಖದ್ದು

ನಿನ್ನೀಡೀ ಆಯುಷ್ಯದ ಕತೆಯಿದು...

ಥಳಥಳಿಸುವ ವಸ್ತ್ರದ ಹಿಂದಡಗಿದೆ ಸತ್ಯ

ಬಂದಾಗ ನೀ ಬೆತ್ತಲೆ ಹೋಗುವಾಗ ಅಂತೆಯೇ

ವಸ್ತ್ರಕ್ಕಾಗಿ ಹೂಡಿದ ಮೂರಂಕದ ನಾಟಕವಿದು..

ಸಾದಾಸೀದ ಅಂಗಿ ಬಾಲ್ಯ,ಜಗಮಗಿಸುವುದು ತಾರುಣ್ಯದ್ದು

ಜೀರು ಜೀರು ಅಂಗಿ ಉಳಿದುದು ಕೊನೆಗೆ

ಮುಪ್ಪಿನಾವಸ್ಥೆಯ ಸಾಕ್ಷಿ ಹೇಳುತಿಹುದು

ಈ ವಸ್ತ್ರವ ನೇದವನಾರು? ಒಂದರ ಹಾಗೆ ಇನ್ನೊಂದಿಲ್ಲ

ಮೂಜಗ ತಿರುಗಿ ಹುಡುಕಿದರೂ....

ನೇಕಾರನ ಕೈಯ ಕರಾಮತು ತಿಳಿಯದಿಹುದು...!

ಮಿತ್ರರೇ ಇನ್ನೊಂದು ಮಾತು ನಾ ಅವಶ್ಯ ಹೇಳಲೇ ಬೇಕು.ಮರಾಠಿ ಗೀತೆಯ ಅವತರಣಿಕೆ ನನಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು

www.aathavanitli-gani.com/ ಈ ಸೈಟನಿಂದ. ಈ ಸೈಟು ಅದೆಷ್ಟು ಮಾಹಿತಿ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ

ಕತೆ, ಕವಿತೆ,ನಾಟ್ಯ ಗೀತೆ ಹೀಗೆ ಅನೇಕ ಭಾಗಗಳಿವೆ... ಮಾಹಿತಿಮೇಲಿಂದ ಮೇಲೆ ಅಪ್ ಡೇಟ ಆಗುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.

ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡದಲ್ಲೂ ಇಂತಹ ಸೈಟಿಲ್ಲ ಅನ್ನುವ ಕೊರಗು ಕಾಡಿದೆ...

ಚಿತ್ರ: ಗದಿಮಾ

ಚಿತ್ರಕೃಪೆ: ಅಂತರ್ಜಾಲ.

ನಿರ್ಧಾರ

2010-10-25T23:08:00.000-05:00

                        ಮಿತ್ರರೆ ಈ ಕತೆ ಬ್ಲಾಗಿನಲ್ಲಿ ಹಾಕುವ್ ಆಸೆ ಬಹಳದಿನಗಳಿಂದ ಇತ್ತು.ಅದೇನೋ ಹಿಂಜರಿತವಿತ್ತು
ಅದರಲ್ಲೂ ದಿನಕರ್,ಹೆಗಡೇಜಿ ಅವರ ಕತೆ ಓದಿದ ಮೇಲೆ ಆ ಹಿಂಜರಿಕೆ ಇನ್ನೂ ಜಸ್ತಿ ಆತು. ಅಂತು ಇಂತು ಧೈರ್ಯಮಾಡಿ ನಿಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಈ ಕತೆ ಇಟ್ಟಿರುವೆ. ತಪ್ಪು ಒಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ..

                                                   ನಿರ್ಧಾರ
                                                 ----------
                                                      --೧-
                               ಕಳೆದೇ ಹೋಗಿದ್ದ ಕೊಂಡಿಯೊಂದು ಮತ್ತೆ ಕೂಡಿಕೊಂಡ ಹಾಗಿತ್ತು ಅಕ್ಕಳ ಪತ್ರದಿಂದ.
ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಅವಳನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗದೆ ಈಗಾಗಲೇ ಹತ್ತುವರ್ಷ ಕಳೆದಿವೆ. ಧುತ್ತನೆ ಎದುರಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಯಂತಿತ್ತು
ಆ ಪತ್ರ..ಬಹಳ ನೋವಿನಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು. ಸ್ವಭಾವತಃ ಸ್ವಾಭಿಮಾನಿಯಾದ ಅಕ್ಕಳ ಪ್ರತಿ ಅಕ್ಷರದಲ್ಲೂ ದೈನ್ಯತೆ
ಇಣುಕುತ್ತಿತ್ತು. ಈಗಾಗಲೇ ಅಮ್ಮ ಅಣ್ಣರಲ್ಲಿ ಸಹಾಯ ಯಾಚಿಸಿದ್ದಾಳೆ.ಸಿಕ್ಕ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನಿರೀಕ್ಷಿತವೇ. ಅದರಲ್ಲೂ ಅಣ್ಣ
ಅವಳಿಗೆ ಕನಿಕರ ತೋರಿಸಿಯಾನು ಎನ್ನುವುದು ಕನಸೇ ಸರಿ. ಅವನಿಗೂ ಅಕ್ಕಳಿಗೂ ಇದ್ದ ಅಸಮಾಧಾನ ಇಂದು
ನಿನ್ನೆಯದಲ್ಲ.ಅವ್ವ ಹತಾಶಳಾಗಿ ಇಬ್ಬರ ನಡುವಿನ ವೈಮನಸ್ಯ ಬೆಳೆಯುವುದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಳು.

                                      ನನ್ನ ಬದುಕಿನ ಭೂತಕಾಲದ ಪುಟಗಳವು. ಆಗೊಮ್ಮೆ ಈಗೊಮ್ಮೆ ಹೊರಳಿಸಿ
ಓದುವ ಚಟ ನನಗೆ. ಶೆಟ್ಟರ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಲೆಕ್ಕ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಅಪ್ಪ,ಪೇಪರ್ ಹಂಚುತ್ತಲೇ ಶಾಲೆ ಕಲಿಯಲು ಹಂಬಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅಣ್ಣ, ತನ್ನ ಕಾದಂಬರಿ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದ ಅಕ್ಕ, ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ದೇವರ ದಯೆ ಬೇಕು ಎಂದು ಸದಾ
ಚಡಪಡಿಸುವ ಅವ್ವ,ಇವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಬೆರಗುಗಣ್ಣಿಂದ ನೋಡುವ ನಾನು. ಬಹುಶಃ ಉದ್ರಿ ಕೊಡುವ ಕಿರಾಣಿ ಅಂಗಡಿಯವರು, ಮುರುಕಲು ಮನೆಗೆ ತಪ್ಪದೇ ಬಾಡಿಗೆ ವಸೂಲಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಾಲೀಕರು ,ಇವರ ಕೃಪೆ ಇಲ್ಲದೇ
ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮ ಬಾಳು ಚೂರಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

                                        ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಕಾಡಿ ಬೇಡಿ ಅವರಿವರಕಾಲು ಹಿಡಿದು ಅಪ್ಪ ಅಣ್ಣನಿಗೆ ರೇಲ್ವೆಯಲ್ಲಿ
ನೌಕರಿ ಕೊಡಿಸಿದ.ನಮ್ಮ ಸಂಸಾರಕ್ಕೆ ಹೊಸ ತಿರುವು ಬಂದಿತು.ಅಣ್ಣ ಯಜಮಾನನಾದ ಅಪ್ಪ ನೇಪಥ್ಯಕ್ಕೆ ಸರಿದ.
ಅಕ್ಕಳಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ವರ ಶೋಧನೆ ನಡೆದಿತ್ತು.ಆದರೆ ಬಂದವರಿಗೆ ಅಕ್ಕಳನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಲು ಅನೇಕ ಕಾರಣಗಳಿದ್ದವು.
ಕೆಲವರಿಗೆ ಅವಳ ರೂಪ ಸಾಧಾರಣವಾಗಿ ಕಂಡರೆ ಹಲವರಿಗೆ ವರದಕ್ಷಿಣೆ ಕೊಡಲಾಗದ ಅಪ್ಪನ ಅಸಹಾಯಕತೆ ನೆವ
ವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರಿಗೆ ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಅಕ್ಕ ಕೊಡುವ ನಿರ್ಭಿಡೆಯ ಉತ್ತರ ಅವಳಿಗೆ "ದಿಟ್ಟೆ" ಎಂದು ಕಾಣುತಿತ್ತು. ಹೀಗಿರುವಾಗ ದೂರದ ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಅಕ್ಕಳಿಗೊಂದು ಸಂಭಂದ ಬಂತು. ಎಲ್ಲ ಸರಿಯಾಯಿತು ಅಂದುಕೊಂಡಾಗಲೇ ಅಕ್ಕ ತಗಾದೆ ತೆಗೆದಳು. ಅದು ಎರಡನೇ ಸಂಭಂದವಾಗಿತ್ತು.ತೆರೆಮರೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅಣ್ಣ ಅಕ್ಕರ
ವೈಮನಸ್ಯ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು.ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಗಂಡು ಹುಡುಕಲು ಅಲೆಯುವುದಿಲ್ಲ ಅಂತ ಅಣ್ಣ ಘೋಷಿಸಿಯೂ ಆಯಿತು.
ಅಕ್ಕ ನಿರ್ಲಿಪ್ತತೆ ಅಪ್ಪಿದಳು.ಅವಳಿಗೆ ಅದಾಗಲೇ ಮುವ್ವತ್ತು ಸಮೀಪಿಸಿತ್ತು. ದಿನೇ ದಿನೇ ಮನೆಯವಾತಾವರಣ ಹದ
ಗೆಡುತ್ತಿತ್ತು. ಅವಳ ಗೆಳತಿಯರೆಲ್ಲ ಬಾಣಂತನಕ್ಕೋ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸೂಟಿಯ ನೆವ ಮಾಡಿ ತವರಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು.ಅಕ್ಕ
ಮಾತ್ರ ಯಾವ ಭಾವನೆ ಹೊರಗೆಡವುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಮ್ಮ ಹೇಳಿದ ವ್ರತ ನಿಯಮಗಳನ್ನೂ ಕಡೆಗಣಿಸಿದಳು.

                                        ಪರಿಣಾಮ ಹೀಗಾಗುತ್ತದೆ ಅಂತ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಊಹಿಸಿರಲಿಲ್ಲ.
ಮೂರುದಿನ ಹೇಳದೇ ಕೇಳದೆ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟ ಅಕ್ಕ ನಾಲ್ಕನೇ ದಿನ ಮನೆಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಒಬ್ಬನ ಜೊತೆ
ಕೊರಳಲ್ಲಿ ತಾಳಿ ಜೊತೆ. ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಅಳುತ್ತಲೇ ಆಶೀರ್ವಾದ ಮಾಡಿದ್ರು.ಅಣ್ಣ ಚೀರಾಡಿದ. ಅಕ್ಕ ಮನೆಯಲ್ಲಿ
ನೀರು ಸಹ ಕುಡಿಯಲಿಲ್ಲ. ಅಣ್ಣ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮಗೆ ಅವಳ ಜೊತೆ ಮುಂದೆ ಸಂಭಂಧ ಇರಿಸಿಕೊಳ್ಳದಂತೆ ತಾಕೀತು
ಮಾಡಿದ. ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಎದೆನೋವು ಹೊಸದಾಗಿ ಕಾಣಿಸಹತ್ತಿತು. ಅಣ್ಣನ ತಲೆ ಮೆಲೆ ಎರಡು ಅಕ್ಕಿಕಾಳು ಹಾಕಿ ಅಪ್ಪ
ತನ್ನ ಯಾತ್ರೆ ಮುಗಿಸಿದ. ವೈನಿ ನೌಕರಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಅವ್ವಳಿಗೆ ಅಡಿಗೆಮನೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ.

                                        ಮುಂದಿನ ಕೆಲವು ಸಂಗತಿಗಳು ನಂಬಲಸಾಧ್ಯವೇಗದಲ್ಲಿ ಜರುಗಿದವು.
ನಾನು ಡಿಗ್ರಿಮುಗಿಸಿದ್ದು,ಬ್ಯಾಂಕಿನಲ್ಲಿ ನೌಕರಿ ದೊರೆತಿದ್ದು, ಅನಂತ್ ನನ್ನ ಬಾಳಿನಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದು ಎಲ್ಲ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ
ನಡೆದಂತಿತ್ತು. ಅನಂತ್ ರ ಮನೆತನ ಜಾಗೀರ್ ದಾರ್ ಮನೆತನ.ಹಿಂದಿನ ವೈಭವ ಅಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲವಾದರೂ ಅವ್ವ,
ಅಣ್ಣ ಹಾಗೂ ವೈನಿ ಬಹಳ ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಅವು ನನ್ನ ಜೀವನದ ರಸಗಳಿಗೆಗಳು...ಸಾಧಾರಣ ರೂಪಿನ ನನ್ನನ್ನು
ಹ್ಯಾಂಡಸಮ್ ಅನ್ನಬಹುದಾದ ಅನಂತ್ ಕೈ ಹಿಡಿದಿದ್ದು ,ನನ್ನ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಸುಖಗಳಿಗೆ ಮಿತಿಯೇ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ರಸಗವಳ ಸವಿದಷ್ಟು ಸವಿ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. ಪ್ರೀತಿಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಸುಮಿ ಒಡಲು ತುಂಬಿದಾಗಲಂತೂ
ನಾ ಕಂಡ ಕನಸುಗಳೆಲ್ಲ ನನಸಾದವು ಎಂದು ಸಂಭ್ರಮಿಸಿದೆ. ಈ ಸುಂದರಗಳಿಗೆಗಳು ಚಿರನೂತನವಾಗಲಿ ಎಂದು
ಹಂಬಲಿಸಿದೆ.

                                    ----೨----

                                     ವಾಸ್ತವದ ಶಾಖ ನನ್ನ ಕನಸುಗಳಿಗೆ ಕಾವು ಕೊಡಲಾರಂಭಿಸಿತು.ನಿಧಾನವಾಗಿ
ಮಂಜುಕರಗಿ ಚಿತ್ರ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗತೊಡಗಿತು. ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ವೈಭವದಿಂದ ಮೆರೆದ ಜಾಗೀರ್ ದಾರ ಮನೆತನ. ಮಾವ
ಅದಾವುದೋ ವ್ಯವಹಾರದಲ್ಲಿ ನಷ್ಟ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದರು.ಆಸ್ತಿ ಕಳಕೊಂಡಿದ್ದರು.ಹಿಂದೆ ಅನುಭವಿಸಿದ ಸುಖದ ಅಮಲು ಅದರ ವ್ಯಾಮೋಹ ಇನ್ನೂ ಪ್ರಬಲವಾಗಿತ್ತು.ಮಗಳ ಲಗ್ನದ ಖರ್ಚು ಅನಂತ್ ರ ಖಾಸಗಿ ನೌಕರಿಯ ಸಂಬಳ ಎರಡೂ
ಲೆಕ್ಕ ತಾಳೆಯಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.ದುಡಿಯುವ ಸೊಸೆ ನನು ಅವರಿಗೆ ಆಶಾಕಿರಣವಾಗಿದ್ದೆ.ನನ್ನ ಸಂಬಳದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಸಾಲ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಿಕ್ಕಿತು.ನಾದಿನಿಯ ಮದುವೆ, ಸೈಟು ಖರೀದಿ , ಮನೆಗೆ ಟಿವಿ ಫ್ರಿಜ್ ಹೀಗೆ..ಅಗತ್ಯಗಳು
ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡವು.ನನಗೆ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಸಂತೋಷವಿತ್ತು. ಸಾಧಾರಣ ರೂಪು ನನ್ನದು ಅನಂತ ನೋಡಿದ್ರೆ ಸ್ಫುರದ್ರೂಪಿ.ಮೇಲಾಗಿ ನನ್ನ ಅಕ್ಕಳ ಹಗರಣ ಅಯಾಚಿತವಾಗಿ ಸಂಭಂಧ ಒದಗಿಬಂದಿತ್ತು. ಹೀಗಾಗಿ ನಾನೂ ಹೆಚ್ಚಿಗೆ
ತಲೆ ಕೆದಿಸಿಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ.ಸಾಲದ ಕಂತು ಮುರಿದು ಉಳಿದ ಸಂಬಳ ಅತ್ತೆಯ ಕೈಲಿ ಇಡುತ್ತಿದ್ದೆ.ನನ್ನ ಅಕಸ್ಮಾತಾದ
ಖರ್ಚುಗಳಿಗೂ ಅತ್ತೆ ಮುಂದೆ ಕೈ ಚಾಚಬೇಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ವಿಷಯ ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಜುಗರನೂ ತರುತ್ತಿತ್ತು.ಬೇಸರ ಬರಿಸಿದ್ದು ಅನಂತ್ ಮಾಡುವ ಖರ್ಚು.ಅವರ ಸಂಬಳದಲ್ಲಿ ಉಳಿಸಿ ಸುಮಿಯ ಮುಂದಿನ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕೆ ಕೂಡಿಡಿ ಅಂತ
ನಾನು ದುಂಬಾಲು ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ಉಡಾಫೆಯ ಉತ್ತರವೇ ಹಲವುಬಾರಿ ನನಗೆ ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು.

                                    ನನ್ನ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳಿಗೂ ನನ್ನ ಈ ವರ್ತನೆ ಸೇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆನೂ
ವಿಚಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ ಇದು ಅವರು ಆಗಾಗ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ನುಡಿ.ಹಾಗೂ ನಾ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ತಪ್ಪು ಇದು ಅವರ ವಾದ.
ನನ್ನನ್ನು ನಾನೇ ಮೋಸಗೊಳಿಸುತ್ತಿರುವೆ ಇದು ಅವರ ವಾದ.ನಿಧಾನವಗಿ ಯೋಚಿಸಿದರೆ ಅವರು ಹೇಳಿದ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಸತ್ಯಾಂಶ ಇತ್ತು.ನಾ ದುಡಿಯುವ ಯಂತ್ರವಾಗಿದ್ದೇನೆಯೇ ಈ ಸಂಶಯ ಕಾಡಹತ್ತಿತು. ನನಗಿಂತಲೂ
ನಾ ತರುವ ಸಂಬಳವೇ ಮಹತ್ವ.ನಾನೇನಾದರೂ ಕೆಲಸ ಬಿಟ್ಟರೆ ಮಾವನ ಮನೆಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಏರುಪೇರಾಗುತ್ತದೆ
ಇದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿದ್ದ ವಿಷಯ.ಯಾಕೋ ನಾ ಮಾಡುವ ಕೆಲಸ, ನನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಎಲ್ಲ ಒಂದಕೊಂದು ತಾಳೆನೇ ಇಲ್ಲ
ಅಂತ ಅನಿಸಹತ್ತಿತು.ನನ್ನ ಬದುಕಿನ ಈ ದ್ವಂದ್ವಗಳ ಗಳಿಗೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಅಕ್ಕಳ ಪತ್ರ ನನ್ನ ಕೈ ಸೇರಿದ್ದು.

--------------೦-------------------------------೦--------------------------------------
                                       ಪತ್ರವಿಡೀ ಅಕ್ಕ ನಿಂತಹಾಗೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಸೆರಗೊಡ್ಡಿ ಬೇಡಿದಹಾಗೆ ಅನ್ನಿಸಿತು.
ಆದರ್ಶ ತಲೆಯಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂದು ಮೆಚ್ಚಿದವನ ಜಾತಿ,ಅಂತಸ್ತು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ಕೈ ಹಿಡಿದಿದ್ದಳು ಅಕ್ಕ. ನಿಧಾನವಾಗಿ ವಾಸ್ತವತೆಯ ಶಾಖಕ್ಕೆ ಆದರ್ಶಗಳು ಮರೀಚಿಕೆಯಾಗಿದ್ದವು. ಅತ್ತೆಮನೆಯಿಂದ, ತವರುಮನೆಯಿಂದ ಯಾವ
ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳಿಲ್ಲದೆ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಬದುಕುವ ಹಂಬಲ ಅವರಿಗೇನೋ ಇತ್ತು. ಆದರೆ ಗಂಡ ಕೆಲಸಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಫ್ಯಾಕ್ಟರಿ
ಲಾಕೌಟ್ ಆದಾಗ ಅತ್ತೆಮನೆಯ ಆಶ್ರಯ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಯಿತು. ಮೂದಲಿಕೆಗಳಿಗೂ ನಾಂದಿಯಾಯಿತು. ಮಗನಿಗೆ
ಮರುಳು ಮಾಡಿದ ಸೊಸೆ ವರದಕ್ಷಿಣೆ ಒಡವೆ ಅಂತೂ ದೂರವೇ. ಮೇಲಾಗಿ ಸೊಸೆ ಜತೆ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದ ಮಕ್ಕಳು
ಬೇರೆ. ಅವಳ ಅತ್ತೆಗೆ ಕಿರಿಕಿರಿಯಾಗಿತ್ತು. ಅಕ್ಕ ಮಗನಿಗೆ ಹಿಡಿದ ಅನಿಷ್ಟ ಅಂತ ಅತ್ತೆ ಭಾವಿಸಿದ್ದಳು. ಮೊದಮೊದಲು
ಅಕ್ಕ ಎದಿರು ವಾದಿಸಲಿಲ್ಲ.ಮೀರಿದಾಗ ಸೆಟೆದು ನಿಂತಳು. ಅವಳನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿದವ ಸಹ ತಾಯಿಯ ತಾಳಕ್ಕೆ ಕುಣಿಯ
ತೊಡಗಿದಾಗ ಅಕ್ಕ ಕಂಗಾಲಾದಳು. ಕದ್ದುಮುಚ್ಚಿ ಅವ್ವನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದಳು. ಅವ್ವಳಿಂದ ಸಿಕಿದ್ದು ಬರೀ ಸಮಾಧಾನದ ಮಾತು ಹಾಗೂ ನನ್ನ ವಿಳಾಸ.

                                      ಅವಳ ಪತ್ರದ ಸಾರಾಂಶವಿಷ್ಟೇ. ಎರಡು ಮಕ್ಕಳ ಭಾರ ಬಹಳವಾಗಿತ್ತು. ಹಿರಿಯವ ಆಗಲೇ ಕೂಲಿ ಮಾಡಲಾರಂಭಿಸಿದ್ದ. ಚಿಕ್ಕವ ಓದಿನಲಿ ಚುರುಕಾಗಿದ್ದ ಆದರೆ ಅಕ್ಕ ಅದನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಅವನಿಗೆ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ನಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಶಿಕ್ಷಣ ಕೊಡಿಸುವ ಇರಾದೆ ಹೊಂದಿದ್ದಳು.
ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ ನನ್ನೆಡೆ ತಿರುಗಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಚಿಕ್ಕ ಮಗನ ಓದಿಸುವ, ವಸತಿಯ ಖರ್ಚು ಹೊರೆ ಎಂದು ಪತ್ರದಲ್ಲಿ
ಆಗ್ರಹಿಸಿದ್ದಳು. ನೌಕರಿಯಲ್ಲಿದ್ದುದರಿಂದ ಇದನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸಬಹುದು ಇದು ಅವಳ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ.
ಅವಳ ಪತ್ರ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೊಸ ಪ್ರಶ್ನೆ ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿತು.ನಾನು ಅವಳ ಮಗನಿಗೆ ಓದಲು ನೆರವಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವೇ
ಪಂಜರದ ಗಿಳಿಯಂತಿರುವ ಈ ಬದುಕೆ ಹಾಗಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವೆ?

                                        ಯೋಚಿಸಿದಂತೆಲ್ಲ ಅನೇಕ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಎದುರಾದವು. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಅತ್ತೆ ಮಾವ ಹಾಗೂ ಅನಂತ್ ರ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಹೇಗಿರಬಹುದು.ಬೇರೆಯವ ಅದರಲ್ಲೂ ಜಾತಿಬಿಟ್ಟು ಹೋದವಳ ಮಗನಿಗೆ
ನಾನು ನೆರವಾಗುವುದು ಅವರು ಖಂಡಿತ ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ.ರಾಧ್ಧಾಂತ ಆಗುವುದು ಖಂಡಿತ.ಜಾಗೀರ್ದಾರ ಮನೆತನದ
ಮಾನ ಮರ್ಯಾದೆ ಹೀಗೆ ಹಾರಾಡಬಹುದು.ಅವ್ವ ಅಣ್ಣರಿಂದಲೂ ನನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆಗೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಸಿಗಲಾರದು. ಆದರೆ
ಯಾವುದೋ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯ ಅಂಕುರ ನನಗರಿವಿಲ್ಲದೇ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಸೆಲೆಯೊಡೆಯುತಿದೆ ಅನಿಸಿತು. ಇನ್ನೆಷ್ಟು ದಿನ
ಇವರ ಆಸೆ ಆಕಾಂಕ್ಷೆ ಪೂರೈಸಬೇಕು.ಮೇಲಾಗಿ ನನ್ನ ಗಳಿಕೆಯ   ಅಲ್ಪಭಾಗ ಆ ಹುಡುಗನ ಓದಿಗೆ ಖರ್ಚಾಗಲಿದೆ
ಅದರಿಂದ ಅಂತಹ ವಿಪರೀತವೇನೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ . ನಾ ಅಕ್ಕನ ಮಗನ ಓದಿಗೆ ನೆರವಾಗಿ ಆ ಹುಡುಗ ಮುಂದೆ ದೊಡ್ದವನಾಗಿ ಉದ್ಯೋಗ ಗಳಿಸಿದರೀತಿ ಹೊಸ ಹೊಸ ಕನಸು ಟಿಸಿಲೊಡೆಯಹತ್ತಿತು. ನಿರ್ಧಾರ ಅಚಲವಾಯಿತು.

ಬುತ್ತಿ ಗಂಟು--೩--ಸುಂದ್ರಾ ಕಾಕು

2010-10-16T06:35:00.000-05:00

ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ ಸುಂದ್ರಾಕಾಕು ನನಗೆ ದೊಡ್ಡವ್ವನಾಗಬೇಕು.ನನ್ನ ತಂದೆಯ ವೈನಿ ಅವಳು.
ಏನೋ ನಮ್ಮ ದೇಸ್ಗತಿಮನೆತನದಾಗ ಅಪ್ಪ ಅವ್ವ ಇವರನ್ನೂ ಕಾಕಾ ಕಾಕು ಅಂತ ಕರಿಯುವ ರೂಢಿ. ಈಗ ನಾನೂ
ನನ್ನ ತಂದೆಗೆ ಶಂಕರಕಾಕಾ ಅಂತಾನೇ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದುದು. ಸುಂದ್ರಾಕಾಕು ಮೂಲತಃ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದವಳು.
ಸಾಂಗಲಿ ಹತ್ತಿರದ ಬುದ್ ಗಾಂವ್ ದವಳು.ಅವಳು ಹೇಗೆ ವಾಡೆ ಸೊಸೆ ಯಾದಳು ಯಾರು ಪ್ರಸ್ತಾಪ ತಂದಿದ್ರು
ಇದೆಲ್ಲ   ವಿವರ ಅಲಭ್ಯ.ನಾ ಹುಟ್ಟುವ ವೇಳೆಗಾಗಲೇ ಸುಂದ್ರಾಕಾಕು ನ ಗಂಡ --ಲಕ್ಷ್ಮಣರಾವ್ --- ತೀರಿಕೊಂಡಿದ್ರು,
ಬಿಳಿ ಸೀರೆ ಉಟ್ಟ ಸುಂದ್ರಾಕಾಕುನ್ನ ನೋಡುತ್ತಲೇ ದೊಡ್ಡವನಾದ ನನಗೆ ಅವಳು ಹೊಂದಿರಬಹುದಾದ ಸೌಂದರ್ಯದ
ಬಗ್ಗೆ ಕುತೂಹಲವಿತ್ತು. ಇರಲಿ.ಸುಂದ್ರಾಕಾಕುಗೆ ೬ ಜನ ಮಕ್ಕಳು ಅದರಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಜನ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಉಳಿದಿಬ್ಬರೂ
ಗಂಡುಮಕ್ಕಳು. ಎಲ್ಲರೂ ಈಗ ಸಂಸಾರಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಈಜಿ ದಡಸೇರಿ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆ ಆರಾಮಾಗಿದ್ದಾರೆ.

                      ಸುಂದ್ರಾಕಾಕುನ ಹಿರಿಮಗ ಮೋಹನ ದೇಸಾಯಿಯ ಮೊಮ್ಮಗ ರೌನಕ್ ನ ನಾಮಕರಣ
ಅದಕೂ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಸುಂದ್ರಾಕಾಕು ಮರಿಮೊಮ್ಮಗನನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು "ಹೂ ಹಾರಿಸುವ" ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಹೀಗೆ
ಈ ಎರಡೂ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಪುಣೆಯಲ್ಲಿ ನಿಗದಿಯಾಗಿದ್ದವು. ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಹಿಂದಿನ ಸಂಜೆ ಆಯೋಜಿಸಿದ
"ದೇಸಾಯಿ ಫ್ಯಾಮಿಲಿ ಗೆಟ್ ಟು ಗೆದರ್" ಒಂದು ಅಪರೂಪದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ. ವಾಡೆದಲ್ಲಿ ಆಡಿ ಬೆಳೆದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು,
ಸಂಪರ್ಕಕ್ಕೆ ಬಂದ ಅಳಿಯದೇವರು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ವಾಡೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ತಳೆದ ಅನುಭವ ಹಂಚಿಕೊಂಡರು. ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಸಣ್ಣವ ನಾ ಮಾತಾಡುವಾಗ ಭಾವಾವೇಶ ಉಕ್ಕಿ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸುತ್ತಲೇ ಹೇಳಿದೆ
ವಾಡೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಅಕ್ಕಂದಿರು ಅಣ್ಣಂದಿರು ಪಡೆದಷ್ಟು ಸುಖಾನುಭವ ನಾ ಪಡೆದಿರಲಿಲ್ಲ . ಆದರೂ ನನಗೆ ತೋಚಿದ್ದು
ನಾ ಹೇಳಿದೆ. ಇನ್ನೊಂದು ವಿಷಯ ಅಂದ್ರೆ ಸುಂದರಾಕಾಕು ಮಾಡಿದ ಜೀವನ ಸಂಗ್ರಾಮದ ಚಿತ್ರಣ ಕೊಡುವ ಒಂದು
ಕವಿತೆ ಬರೆದಿದ್ದೆ. ಅದನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಓದಿ ತೋರಿಸಿದೆ --ಇಲ್ಲಿಯೂ ಕೊಟ್ಟಿರುವೆ.

ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನಡೆದಿದ್ದು ೨೨/೦೨/೨೦೦೩ ರಂದು. ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಆ ಕವಿತೆಯ ಪ್ರತಿ ಇರಲಿಲ್ಲ.ಪುಣೆಗೆ ಸಂಪರ್ಕಿಸಿ
ಗೋಪಾಲ ದೇಸಾಯಿ(ಸುಂದ್ರಾಕಾಕುನ ಕಿರಿಮಗ) ಕವಿತೆಯನ್ನು ಮೇಲ್ ಮಾಡಿ ಹೀಗೆ ಈ ಕವಿತೆಗೂ ಒಂದು
ರೋಚಕ ಇತಿಹಾಸವಿದೆ....

                                   ಕನ್ನಡಿ ಹೇಳಿದ ಕತೆ..
                                 -------------------
                 ಬದುಕಿನ ಈ ಘಟ್ಟದಲಿ ಕನ್ನಡಿಯಲಿ
                 ಇಣುಕಿದಾಗ ಕಾಣುವುದು
                 ನೀರಿಗೆಗಟ್ಟಿದ ಮುಖ, ಬೆಳ್ಳಿಗೂದಲು..
                 ಎಲ್ಲ ಮೀರಿ ನಿಲ್ಲುವ ನಗು.
                 ಈ ನಗುವಿನ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಕತೆಯಿದೆ
                 ಚೆಹರೆಯ ಹಿಂದೆ ಇನ್ನೊಂದು ಮುಖವಿದೆ
                 ಬೆನ್ನ ಹಿಂದಿರುವ ಆ ಮುಖ ಅದೇಕೋ ನೆನಪಾಗುತಿದೆ.

                                                        ಸುಡುವ ಬಿಸಿಲಿಳಿದು ಬಂದಿತ್ತು ಅಂಗಳಕೆ..
                                                        ಆಸರೆಗೆಂದು ಒರಗಿದ ಮರ ಉರುಳಿತ್ತು..
                                                        ಬಾಳು ವೈಧವ್ಯದ ಪಟ್ಟ ಕಟ್ಟಿತ್ತು
                                                        ಹಂಗಿನರಮನೆಯ ಕೂಳು...
                                                         ಅನ್ನದ ಜೊತೆ ಕಣ್ಣೀರು ಕಲಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ...
                                                         ಓರಗಿತ್ತಿಯರ ಬಳಿ ಚಾಕು ಭರ್ಚಿಗಳಿರಲಿಲ್ಲ..
                                                         ಮೊನಚು ಮಾತೇ ಸಾಕಾಗಿತ್ತಲ್ಲ.
                                                         ಮುಂದೇನು ಎನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕಾಡಿತ್ತು
                                                         ಉತ್ತರದ ಹಾದಿ ಗುಂಟ ಮುಳ್ಳು ಹಾಸಿತ್ತು.

                     ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಉಣಬಡಿಸಿದ್ದು ಪ್ರೀತಿ
                     ಅಂತಃಕರಣಗಳನ್ನು..ಅದರಿಂದ ಹೊಟ್ಟೆ
                     ತುಂಬದಿದ್ದಾಗ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ನನ್ನ ಪಾಲಿನ ಅರ್ಧ ಭಕ್ಕರಿಯನ್ನು..
                     ಭವಿಷ್ಯದಲಿ ಭರವಸೆ ಇತ್ತು.
                      ಬೀಜ ಬಿತ್ತಿದೆ ,ಚಿಗುರು ಮೊಳೆತು
                      ಗಿಡದ ಹೂ ಕಾಯಾಗಿ ಮಾಗಿ
                     ಹಣ್ಣು ತಿಂದು ಸಂಭ್ರಮಿಸಿದೆ.

                      ಈದೀಗ ಕುಡಿಯೊಡೆಯುತಿರುವ
                       ಗರಿಕೆಯ ಚಿಗುರು ನೀನು..
                       ನಿನ್ನ ಹಾಲುಗಲ್ಲದಲಿ ಭವಿಷ್ಯದ ಹೊಸ ಕನಸಿದೆ
                       ನಗುವಲ್ಲಿ ಬೆಳಕಿದೆ....
                       ಅಂತೆಯೇ ನನ್ನ   ಕರ್ಮಫಲದ ಸಾರ್ಥಕತೆ ಇದೆ.

                            ==========================

         ತುಂಬು ಜೀವನ ನಡೆಸಿದ ಸುಂದ್ರಾಕಾಕು ಈಗ ಇಲ್ಲ. ನನ್ನ ನೆನಪಿನ ಬುತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಅವಳದೂ
        ಪಾಲಿದೆ.

ಮೇರೆ ಯಾರ್ ಶಬ್ಬಾ ಖೈರ್...

2010-10-02T08:41:00.002-05:00

ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನಗಳ ಬಿಡುವಿನ ನಂತರ ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಆ ಹಳೆಯ ದಿನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿರುವೆ. ಹಿಂದಿ ಸಿನೇಮಾದ ಸುವರ್ಣ ಯುಗವದು ಅಲ್ಲಿ ಪೈಪೋಟಿ ಇತ್ತು ಆದರೆ ಕಾಲೆಳೆಯುವ ಹೊಲಸುತನ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ಹಾಡು ಹುಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದವು ಜನರ ನಾಲಿಗೆ ಮೇಲೆ ನಲಿದಾಡುತ್ತಿದ್ದವು ಆ ಹಾಡು ಆ ಸಂಗೀತ ಇಂದೂ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ
ಸ್ಥಾಯಿಯಾಗಿವೆ ಅಂದರೆ ಅದರ ಹಿಂದಿನ ಪರಿಶ್ರಮದ ಫಲವೇ ಸರಿ. ಅನೇಕ ಹೊಳೆಯುವ ತಾರೆಗಳ ನಡುವೆ
ನಾ ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಹೊರಟಿದ್ದು ಹಸರತ್ ಜೈಪುರಿ ಬಗ್ಗೆ. ಹಿಂದಿ ಸಿನೇಮಾದ ಇತಿಹಾಸ ಗಮನಿಸಿದರೆ ಒಂದು ಕಾಂಬಿನೇಶನ್
ಗಮನ ಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ ಅದೇ ರಾಜ್ ಕಪೂರ್---ಶಂಕರ್-ಜೈಕಿಶನ್--ಶೈಲೇಂದ್ರ--ಹಸರತ್ . ಈ ಒಂದು ಪ್ರತಿಭಾಚತುಷ್ಟಯ ೧೯೪೯ ರಿಂದ ೧೯೭೧ ರ ವರೆಗೆ ಬೇರ್ಪಡದೆ ಇತ್ತು. ಈ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಅಮೃತಬಿಂದು
ರೂಪದಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರ ರಸಿಕರಿಗೆ ಹಾಡುದೊರೆತವು. ಸದಾ ಹಸಿರಾಗಿರುವ ಮನ ಆವರಿಸುವ ಹಾಡುಗಳು.

ಹಸರತ್ ನ ಮೂಲಹೆಸರು ಇಕಬಾಲ್ ಹುಸೇನ್ . ಜೈಪೂರದ ವಾಸಿ. ತನ್ನ ತಾತನಿಂದ ಉರ್ದು,ಪರ್ಸಿಯಾ ಭಾಷೆ ಕಲಿತುಕೊಂಡ. ೧೯೪೯ ಕ್ಕೆ ಮುಂಬೈಗೆ ಬಂದಿಳಿದ ಸುರುವಾತು ಮಾಡಿದ್ದು ಕಂಡಕ್ಟರ್ ಆಗಿ. ಶಾಯರಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದು ಮುಶಾಯರಾದಲ್ಲಿ ಇವನ ಗಜಲ್ ಕೇಳಿದ ಪೃಥ್ವಿರಾಜ್ ಕಪೂರ್ ತನ್ನ ಮಗ
ರಾಜಕಪೂರ್ ನಿಗೆ ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತಾನೆ.ರಾಜಕಪೂರ್ ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಬರಸಾತ್ ಎಂಬ ಚಿತ್ರದ ತಯಾರಿಯಲ್ಲಿದ್ದ.
ಹಸರತ್ ಆ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ "ಜಿಯಾ ಬೇಕರಾರ್ ಹೈ..."," ಛೋಡ್ ಗಯೆ ಬಾಲಮ್ " ಎಂಬ ಹಾಡು ಬರೆದ.
ಆರ್ ಕೆ ಬ್ಯಾನರ್ ಹಿಟ್ ಆತು ಅಂತೆಯೇ ಆ ಚಿತ್ರಕೆ ಸಂಗೀತ ನೀಡಿದ ಶಂಕರ್ ಜೈಕಿಶನ್ ,ಹಾಗೂ ಮತ್ತೊಬ್ಬ
ಗೀತಕಾರ ಶೈಲೇಂದ್ರ ಹಾಗೂ ಹಸರತ್. ಈ ಜೋಡಿ ಮನೆಮಾತಾಯಿತು.೧೯೭೧ ರವರೆಗೆ ಈ ಕಾಂಬಿನೇಶನ್
ಮೆರೆಯಿತು. ಜೈಕಿಶನ್ ನ ಸಾವು, ಆರ್ ಕೆ ಬ್ಯಾನರಿನ "ಮೇರಾ ನಾಮ್ ಜೋಕರ್ ","ಕಲ್ ಆಜ್ ಔರ್ ಕಲ್"
ಚಿತ್ರಗಳ ಸೋಲು ಜೋಡಿ ಮುರಿಯಲು ಕಾರಣವಾದವು.

ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಹಸರತ್ ರೋಮಾಂಟಿಕ್ ಮನುಷ್ಯ. ತನ್ನ ಹರೆಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನೆರೆಯಲ್ಲಿಯ
ರಾಧಾ ಎನ್ನುವ ಹುಡುಗಿಗೆ ಪ್ರೇಮ ಪತ್ರ ಬರೆದಿದ್ದ.ಅದು ಕವಿತೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿತ್ತು. ಮುಂದೆ ಆ ಕವಿತೆ ಸಂಗಮ್ ಚಿತ್ರದ "ಮೇರಾ ಪ್ರೇಮ ಪತ್ರ ಪಢಕರ್ ಕೆ ತುಮ್ ನಾರಾಜ್ ನ ಹೋನ" ಅಮರ ಗೀತೆಯಾಯಿತು. ಅಂತೆಯೇ
ಹೊಸ ಶಬ್ದ ಪ್ರಯೋಗದಲ್ಲಿಯೂ ಹಸರತ್ ಎತ್ತಿದ ಕೈ. ಈ ಲೇಖನದ ತಲೆಬರಹವೂ ಅವನ ಇಂತಹ ಪ್ರಯೋಗ.
ಗುಡ್ ನೈಟ್ ಶಬ್ದ "ಶಬ್ಬಾ ಖೈರ್" ರೂಪತಾಳಿದೆ. ಸಸುರಾಲ್ ಚಿತ್ರದ "ತೇರಿ ಪ್ಯಾರಿ ಪ್ಯಾರಿ ಸೂರತ್ ಕೊ.." ಈ
ಹಾಡಿನಲ್ಲಿ "ಚಷ್ಮೆ ಬದ್ದೂರ್.." ಎನ್ನುವ ಪದ ಬಳಸಿದ. ಆರಜೂ ಚಿತ್ರದ "ಐ ನರ್ಗಿಸೆ ಮಸ್ತಾನಾ..." ಹಾಡು ಸಹ
ಹೀಗೆಯೆ ಪದ ಪ್ರಯೋಗದ್ದು. ಆದರೆ ಹಸರತ್ ಬರೆದ ಹಾಡೂ ಸೆನ್ಸಾರ್ ಸುಳಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು ಅದು ಆದದ್ದು ಹೀಗೆ...
"ಜಿಸ್ ದೇಶ್ ಮೆ ಗಂಗಾ ಬೆಹತಿ ಹೈ" ಚಿತ್ರ. ರಸಿಕ ರಾಜಕಪೂರ್ ಗೆ ಪದ್ಮಿನಿಯನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ತೋರಿಸುವ
ಹಂಬಲ. ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮೀನಿನಂತೆ ಬಳಕುತ್ತ ಅವಳು ಪರದೆಯ ಮೇಲೆ "ಹೊಯ್ ಮೈನೆ ಪ್ಯಾರ್ ಕಿಯಾ " ಅಂದಾಗ
ಆಗಿನ ಹುಡುಗರ ಎದೆ ಹಾರಿದ್ದವು.ಇದೇ ಹಾಡಿನ ಒಂದು ಸಾಲು "ಧಿರೆ ಧಿರೆ ಆಖಿರ್ ಬಂದ್ ಕಲಿ ಮುಸ್ಕಾಯಿ.." ಈ
ಸಾಲಿಗೆ ಸೆನ್ಸಾರ್ ಆಕ್ಷೇಪ ಎತ್ತಿತು. ಹಸರತ್ ಆ ಸಾಲನ್ನು " ಮನ್ ಕಿ ಕಲಿ ಮುಸ್ಕಾಯಿ.." ಅಂತ ಬದಲಾಯಿಸಿ ಬರೆದ.
ಇತರೇ ಸಂಗೀತಗಾರರ ಜತೆಗೂ ಹಸರತ್ ಕೆಲಸಮಾಡಿದ್ದ. ಅದು ರಾಮಲಾಲ್ ಇರಬಹುದು.
ಅಥವಾ ಸಚಿನ್ ದೇವ್ ಬರ್ಮನ್ ಇರಬಹುದು..ಇವರ ಜೊತೆಗೂ ಹಿಟ್ ಹಾಡು ನೀಡಿದ್ದ. ಸೆಹರಾ ಚಿತ್ರದ
"ಪಂಖ್ ಹೋತಿ ತೋ ಉಡ್ ಆತಿರೆ..." ರಾಮಲಾಲ್ ಸಂಗೀತದ್ದು. ತೇರೆ ಘರ್ ಕೆ ಸಾಮನೆ ಯಲ್ಲಿ ದಾದಾ ಬರ್ಮನ್
ಜೊತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದ. ಈ ಚಿತ್ರದ ಎಲ್ಲ ಹಾಡುಗಳೂ ಹಿಟ್ ಆಗಿದ್ದವು. ರೋಮಾನ್ಸ ಈ ಚಿತ್ರದ ಜೀವಾಳ..ರಫಿ ಹಾಡಿದ " ದಿಲ್ ಕಾ ಭವರ್ ಕರೆ ಪುಕಾರ್...", " ತು ಕಹಾ ಯೇ ಬತಾ ಇಸ್ ನಶೀಲಿ ರಾತ್ ಮೆ..". ಹಾಡಿನಲ್ಲಿ
ಅಮೃತಧಾರೆ ಇತ್ತು.

ಹಸರತ್ ಬರೆದ ಹಾಡುಗಳ ಪಟ್ಟಿ ದೊಡ್ಡದಿದೆ...ಹೆಕ್ಕಿ ಮುತ್ತುಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಆರಿಸಿರುವೆ..

೧) ಎಹಸಾನ್ ತೇರಾ ಹೋಗಾ ಮುಝ ಪರ್ ----ಚಿತ್ರ--ಜಂಗಲಿ

೨) ಆಂಸೂ ಭರಿ ಹೈ ಯೇ ಜೀವನ್ ಕೆ ರಾಹೆ---ಚಿತ್ರ-- ಪರ್ವರಿಷ್

೩) ಬೇದರ್ದಿ ಬಾಲಮಾ ತುಜಕೋ ಮೇರಾ ಮನ್ --ಚಿತ್ರ-- ಆರಜೂ

೪) ದಿಲ್ ಕೆ ಝರೋಕೆ ತುಜ್ ಕೊ ಬಿಠಾಕರ್ --ಚಿತ್ರ--ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ

೫) ಮುಝಕೊ ಅಪನೆ ಗಲೆ ಲಗಾಲೋ ಐ ಮೇರೆ ---ಚಿತ್ರ--ಹಮ್ರಾಹಿ

೬) ತೇರಾ ಮೇರಾ ಪ್ಯಾರ್ ಅಮರ್ ಫಿರ್ ಕ್ಯೂಂ--ಚಿತ್ರ-- ಅಸಲಿ ನಕಲಿ

೭) ಮೇರಿ ಮೊಹಬ್ಬತ್ ಜವಾಂ ರಹೇಗಿ...ಚಿತ್ರ---ಜವಾ ಮೊಹಬ್ಬತ್

೮) ತುಮನೆ ಕಿಸಿಕೆ ಜಾನ್ ಕೊ ಜಾತೆಹುಯೆದೇಖಾಹೈ---ಚಿತ್ರ--ರಾಜಕುಮಾರ್

೯) ಜಾನೆ ಕಹಾಂ ಗಯೇ ವೊ ದಿನ್ ===ಚಿತ್ರ--ಮೇರಾ ನಾಮ್ ಜೋಕರ್

೧೦) ಸುನ್ ಸಾಯಿಬಾ ಸುನ್ ಪ್ಯಾರ್ ಕಿ ಧುನ್ --ಚಿತ್ರ--ರಾಮ್ ತೇರಿ ಗಂಗಾ ಮೈಲಿ

ಮೇಲಿನ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ "ಬಹಾರೋ ಫೂಲ್ ಬರಸಾವೊ","ಜಿಂದಗಿ ಎಕ್ ಸಫರ್ ಹೈ ಸುಹಾನಾ" ಸೇರಿಸಿಲ್ಲ,ಈ ಎರಡೂ
ಗೀತೆಗಳಿಗೆ ಹಸರತ್ ಗೆ ಫಿಲ್ಮ ಫೇರ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು. ಹಸರತ್ ಗೀತೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಇತ್ತು ಜೀವದ ಒರತೆ ಇತ್ತು
ರೋಮಾನ್ಸ ಇತ್ತು. ಶಾಯರಿ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದಾಗಲಿ,ಸಂದೇಶ ರೂಪದಲ್ಲಾಗಲಿ ಅವನ ಹಾಡು ಗಣನೆಗೆ ಬರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ
ಆದರೆ ಯಶಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅವನ ಹಾಡು ಸದಾ ಮುಂದು.ವ್ಯವಹಾರದಲ್ಲೂ ಹಸರತ್ ಚುರುಕು. ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ನೆರವಿಗೆ
ಗೋಗರೆಯಬೇಕಾಗಲಿಲ್ಲ ಅವನಿಗೆ. ೧೯೯೯ ರಲ್ಲಿ ಹಸರತ್ ಇಲ್ಲವಾದ.

ಹಿಂದಿ ಸಿನೇಮಾದ ಅಸಂಖ್ಯ ತಾರೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಸರತ್ ಒಬ್ಬ. ಮುಖ್ಯ ಎಂದರೆ ಕಾಲನ ಗತಿಗೆ ಈ ತಾರೆಯ ಹೊಳಪು
ಕುಂದಿಲ್ಲ.

ಪ್ರತಿಭಾ ಸಂಗಮ

2010-09-25T06:43:00.003-05:00

ಇದೊಂಥರಾ ಭಾವ ಸಂಗಮ.ನನ್ನ ತಮ್ಮ ಚಾರುದತ್ತ ದೇಸಾಯಿಗೂ ಈ ಕತೆ ಕವಿತೆ ಬರೆಯುವ ಹುಚ್ಚಿದೆ
ಅವ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಬಿಇಎಲ್ ನ ಕನ್ನಡ ಸಂಘದ ಉತ್ಸಾಹಿ ಸದಸ್ಯ . ಈಗಾಗಲೆ ಅನೇಕ ಕತೆ ಕವಿತೆ ಬರೆದಿದ್ದಾನೆ
ಆದರೆ ಪ್ರಕಟಣೆಗೆ ಕಳಿಸಿಕೊಟ್ಟಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಅವ ಬರೆದ ಈ ಹಿಂದಿ ಕವಿತೆಯ ಪ್ರತಿ ನನಗೆ ಕಳಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದ. ಓದಿ ನೋಡಿದ
ನಾನು ಅದನ್ನು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಅನುವಾದಿಸಲು ಹರಸಾಹಸ ಪಟ್ಟೆ ವಿಫಲತೆಯಿಂದ ಕಂಗೆಟ್ಟು ಶ್ರೀ ಪರಾಂಜಪೆ ಅವರ
ಮೊರೆ ಹೋದೆ . ಪ್ರತಿಭಾಶಾಲಿ ಪರಾಂಜಪೆ ಅವರು ಸರಾಗವಾಗಿ ಭಾವಾನುವಾದ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟರು.
ಪ್ರಸ್ತುತ ಕವಿತೆಯ ಕೊನೆಯ ಪ್ಯಾರಾ ಮಾತ್ರ ನನ್ನದು ಉಳಿದೆಲ್ಲ ಶ್ರೀ ಪರಾಂಜಪೆ ಅವರದು.
ಈ ಇಬ್ಬರ ಪ್ರತಿಭಾ ಸಂಗಮಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗು ವೇದಿಕೆಯಾಗಿದೆ ಇದು ನನ್ನ ಸೌಭಾಗ್ಯ.

मां
------------

लॊगॊंकॊ इतनाहि पता है के आप हमारी माता हो
मेरे लिये तुम जीवनदाई बस एक मात्र ही देवी हॊ

धन्य हूं मै इस जीवन से तॊ श्रेय तुम्हे ही जाता है
मुझ मे जॊ प्रेम कि धारा वो कल-बल तुम ही से बहति है
ऐसा कुछ-कुछ लगता है पर, तुम इससे अधिक कुछ और ही हॊ..

पद्मिनि,सीता, सावित्रि नहि, मेरे लिये झांसि रानि है वो
पीठ पे हम को बांध के हसते, जीवन से कि थि लढाई वॊ
ऐसा कुछ - कुछ लगता है पर ,तुम इससे अधिक कुछ और हि हॊ

बनी रहि वो नीलकंठ जीवन का विष पी पी कर
भूल के हसदी सारे दुःखों कॊ अपनॊंकॊ हसता देख कर
ऎसा कुछ - कुछ लगता है पर,तुम इससे अधिक कुछ और ही हॊ

यार, दॊस्त,भारत भूमि, चंद्रमा और धरती माता
जब भि इनके प्यार कॊ पाऊं तेरा ही चेहरा याद है आता
ऎसा कुछ-कुछ लगता है पर, तुम इससे अधिक कुछ और ही हॊ

तेरे प्यार पाकर तॊ कॊइ कृष्ण बने या शीवाजी
कमी है मेरे कॊशिश मे, पर प्यार मे तेरा क्मी नहीं
ऎसा कुछ-कुछ लगता है पर, तुम इससे अधिक कुछ और ही हॊ

झॊली मेरी भर आती है अक्षय तॆरा प्यार है
तू तॊ बस देने मे खुश हॊ, क्भी तॊ मेरि बारी है
ऎसा कुछ-कुछ लगता है पर, तुम इससे अधिक कुछ और ही हॊ

अगले जनम मे पॊती बन जाओ, तुझे भि खिलता देख सकूं
तॆरा ही लाड-प्यार तुह्मि कॊ दॆकर, मै दुनिया से चलता बनू
ऎसा कुछ-कुछ लगता है पर, तुम इससे अधिक कुछ और ही हॊ

कवी : चारूदत्त दॆसाई

ಅಮ್ಮ
-------

ಲೋಕದ ಕಣ್ಣಿಗೆ ನೀನು ನನ್ನ ತಾಯಿ
ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ನೀನೆನಗೆ ಮಹದಾಯಿ
ನನ್ನೆಲ್ಲ ಶ್ರೇಯ ನಿನ್ನ ಪರಿಶ್ರಮದ ಫಲ
ನನ್ನೊಳಗಿರುವ ಸತ್ವ ನಿನ್ನ ಬದುಕಿನ ತತ್ವ

ಸೀತೆ ಸಾವಿತ್ರಿ ಝಾನ್ಸಿ ರಾಣಿ ಎಲ್ಲ ನೀನೇ
ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಬೇರೊ೦ದು ದೈವವ ಕಾಣೆ
ನೀಲಕ೦ಠನ೦ತೆ ವಿಷವ ಹೀರಿ ಬದುಕಿದ್ದೆ
ದುಃಖದ ನಡುವೆಯೂ ನಗುತ ಸುಖವಿತ್ತೆ

ಭೂತಾಯಿ, ದೇಶ, ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಿಯಮಿತ್ರ
ಕಂಡಾಗಲೆಲ್ಲ ಮನದೆ ಮೂಡುವುದು ನಿನ್ನ ಚಿತ್ರ
ಕೃಷ್ಣ /ಶಿವಾಜಿ ಯ೦ಥ ಮಹಾಮಹಿಮರು
ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಅವರ್ಯಾರು ಭುವಿಗೆ ಬಾರರು

ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಅಕ್ಷಯ ನಿನ್ನ ಮಮತೆ ಅನುಪಮ
ಸ್ವಲ್ಪ ಶ್ರಮವ ಹಾಕಿದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಬಾಳು ಸುಗಮ
ಪ್ರೀತಿ ಮೊಗೆದು ಹಂಚುವಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಇಲ್ಲ ಸರಿಸಮ
ನನ್ನ ಶ್ರೇಯ ಸಾಧನೆಯಲಿ ನಿನ್ನ ಪಾಲು ಮಹತ್ತಮ

ಮುಂದಿನ ಜನುಮದಲಿ ಮೊಮ್ಮಗಳಾಗಿ ಬಾರಮ್ಮ
ಹೂಎಸಳಿನ ಪಾದ ಸವರಿ ಧನ್ಯನಾಗುವೆನಮ್ಮ..
ನೀ ಉಣ್ಣಿಸಿದ ಅಮೃತದ ಋಣ ಹಾಗಾದರೂ ತೀರಲಮ್ಮ.
ನೀ ಅರಳುವುದ ನೋಡಿ ಮುದಿಮನ ಹಿಗ್ಗಲಮ್ಮ.

ಭಾವಾನುವಾದ --- ಪರಾಂಜಪೆ

"ಮಾಮರವೆಲ್ಲೊ ಕೋಗಿಲೆ ಎಲ್ಲೋ.."

2010-09-12T01:16:00.002-05:00

ಉದಯಶಂಕರ್ ಬರೆದ ಬಾಲು ಅವರಿಗೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತ ಸ್ಥಾನ ದೊರಕಿಸಿಕೊಟ್ಟ್
ಗೀತೆ ಇದು.ತುಂಬಾ ಜನಪ್ರಿಯವೂ ಆಗಿತ್ತು. ಈ ಹಿಂದೆಯೂ ಅನೇಕ ಮಹನೀಯರು ತಮ್ಮ ಕಂಠಸಿರಿಯಿಂದ
ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ಸಿನೇಮಾಕ್ಕೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ರು. ಅದು ಟಿ.ಎಮ್ ಸೌಂದರ್ ರಾಜನ್ , ಪೀಠಾಪುರಂ, ಘಂಟಸಾಲ
ಅಥವಾ ಶಿರ್ಕಾಳಿ ಗೋವಿಂದರಾಜನ್ ("ರಾಮನ ಅವತಾರ.." ಹಾಡು ನೆನಪಿದೆಯೇ) ಈ ಎಲ್ಲ ಮಹನೀಯರಲ್ಲಿ
ಒಂದು ವಿಷಯ ಸಾಮಾನ್ಯ ಅಂದರೆ ಇವರಾರಿಗೂ ಕನ್ನಡ ಸುಲಲಿತವಾಗಿ ಬರುತಿರಲಿಲ್ಲ ಆದ್ರೂ ಇವರು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ
ಹಾಡಿದರು ಕರ್ನಾಟಕದ ಜನ ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡ್ರು ಕೂಡ..! ಹಳೆ ಹಾಡು ಹಾಗೆಯೇ ಮೆಲುಕು ಹಾಕಿರಿ ಇವರು ಹಾಡಿದ
ಹಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡತನ ಇಣುಕುತ್ತದೆಯೇ....ಆದರೂ ಇವರು ಹಾಡಿದ ಗೀತೆಗಳು ಜನಪ್ರಿಯ ಆದವು. ಅದರಲ್ಲಿ
ಘಂಟಸಾಲ ಅಂತೂ ಕನ್ನಡದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸೂಪರ್ ಸಿಂಗರ್. ಪಿ.ಬಿ.ಶ್ರೀನಿವಾಸ್ ಬಂದಾಗ ಮಾತ್ರ ಘಂಟಸಾಲ ಸ್ಥಾನ
ಸ್ವಲ್ಪ ಅಲುಗಾಡಿತು.ಪಿಬಿಎಸ್ ರ ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಗುಣ ಅಂದರೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ಉಚ್ಚಾರ ಹಾಗೂ ಅಗತ್ಯ ಬಿದ್ದ ಕಡೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ " ಶಬ್ದಫೇಕ್". ರಾಜಕುಮಾರ ಶರೀರ ವಾದರೆ ಪಿಬಿಎಸ್ ಶಾರೀರ ಅನ್ನುವ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾದರು.
ಪಿಬಿಎಸ್ ಒಂಥರಾ ಸಮುದ್ರ ಇದ್ದ ಹಾಗೆ ಯಾಕೆಂದರೆ ಅವರಿಗೆ ಕನ್ನಡವಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ಭಾಷೆ ಸಹ ಸಲೀಸಾಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವರನ್ನು ಕನ್ನಡದ ಮೊದಲ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಗಾಯಕ ಅನ್ನಬಹುದೇನೋ ಯಾಕೆಂದರೆ ಅವರಿಂದ ಹೊಮ್ಮಿದ
ಕನ್ನಡ ಸುಲಲಿತವೂ ಕೇಳಲು ಹಿತಕರವೂ ಆಗಿತ್ತು. ೬೦ರ ದಶಕ ಮುಗಿಯುತ್ತಿದ್ದ ವೇಳೆ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಪರಭಾಷಾ ಗಾಯಕ ಪರಿಚಯವಾದ. ಅವರೇ ಎಸ್ ಪಿ ಬಾಲಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯಂ....!

ನಾ ಸಣ್ಣವನಿದ್ದಾಗ ಧಾರವಾಡ ಸ್ಟೇಶನ್ನಿನ ಅಭಿಲಾಶಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆಗೆಲ್ಲ ಅವಾಗಿನ ಹಿಟ್ ಹಾಡುಗಳಾದ " ಬಾಜಿ ಕಟ್ಟಿ ನೋಡು ಬಾರಾ", "ನಮ್ಮೂರ್ನಾಗ್ ನಾನೊಬ್ನೆ ಜಾಣ.." ,"ನಮ್ಮ
ಸಂಸಾರ ಆನಂದ ಸಾಗರ" ಹೀಗೆ ಹಾಡು ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿದ್ದವು. ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಅಂದರೆ ಮೇಲಿನ ಎಲ್ಲ ಹಾಡುಗಳಲ್ಲಿ
ಎಸ್ಪಿಬಿ ದನಿಯಿತ್ತು ಮತ್ತು ಆ ದನಿ ಕೇಳಲು ವಿಚಿತ್ರ ಅನಿಸುತ್ತಿತ್ತು.ಕನ್ನಡ ಬಹಳ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಹಾಡಿದ ಹಾಗೆ... ಕನ್ನಡ
ಸಿನೇಮಾ ಒಂಥರಾ ಕವಲಿನಲ್ಲಿತ್ತು ರಾಜಕುಮಾರ್ ಗೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸ್ಫರ್ಧಿಗಳು ಸಿಗಲಾರಂಭಿಸಿದ್ದರು. ವಿಷ್ಣು, ಶ್ರೀನಾಥ ಹೀಗೆ ಬೇರೆ ನಾಯಕರು ಬಂದರು. ಪಿಬಿಎಸ್ ಅವರಿಗೂ ದನಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು ಹೊತೆಗೆ ಎಸ್ಪಿಬಿ ಅವರಿಂದಲೂ
ಹಾಡು ಹಾಡಿಸಿದರು."ಹಾವಿನ ದ್ವೇಷ ಹನ್ನೆರಡು ವರುಶ" ಹಾಡು ಹಿಟ್ ಆಯಿತು .ಎಸ್ಪಿಬಿ ಪರ್ಯಾಯ ದನಿಯಾಗಿ
ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದರು.ಅವರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕ ದೊಡ್ಡ ಬ್ರೇಕ್ ಅಂದರೆ "ಮಾಮರವೆಲ್ಲೋ.." ಹಾಡು. ರಾಜನ್ -ನಾಗೇಂದ್ರ ಮತ್ತು
ಎಸ್ಪಿಬಿ ಕಾಂಬಿನೇಶನ್ ಜನಪ್ರಿಯ ಆತು. ಅವರ ಜೋಡಿತನದಲ್ಲಿ ಬಂದ ಹಾಡುಗಳ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವು..
"ಆಸೆಯ ಭಾವ..", "ಚೆಲುವೆ ಎಲ್ಲಿರುವೆ...", "ನೋಟದಾಗೆ ನಗೆಯ ಮೀಟಿ.." ಹೀಗೆ ಎಸ್ಪಿಬಿ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಬಲವಾಗಿ
ಬೇರೂರಲು ಕಾರಣಕರ್ತರು. ಈ ಮಾತು ಎಸ್ಪಿಬಿ ಅವರೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಎಸ್ಪಿಬಿ ದನಿಯಲ್ಲಿ modulation ಇತ್ತು..ಯಾವಹಿರೋ ಮೇಲೆ ಹಾಡು ಚಿತ್ರಿತವಾಗುತ್ತದೆ ಅದನ್ನು ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಅವರ ದನಿ ಪರಿವರ್ತಿತವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಹಾಗೆಂದು "ಆಫ್ ಬೀಟ್ " ಹಾಡುಗಳೂ ಅವರ ಕಂಠದಲ್ಲಿ ಸುಲಲಿತವಾಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದವು.
"ಎಂಥಾ ಮರುಳಯ್ಯಾ ಇದು..","ನಮ್ಮೂರ ಮಂದಾರ ಹೂವೆ.."," ಎಲ್ಲಿದ್ದೆ ಇಲ್ಲಿ ತಂಕ.." . ಎಸ್ಪಿಬಿ ಅಭಿಜಾತಪ್ರತಿಭೆ.
ಇವರ ಜೊತೆಗೆ ಅನೇಕ ಹೊರಗಾಯಕರು ಬಂದರು--ಜೇಸುದಾಸ್, ಜಯಚಂದ್ರನ್, ಮಲೇಶ್ಯಾ ವಾಸುದೇವನ್ ಹೀಗೆ.

ನನ್ನ ಈ ಲೇಖನದ ಉದ್ದೇಶ ಬೇರೆ. ಈಗ ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗ ಎಪ್ಪತ್ತೈದು ವರುಶ ಮುಗಿಸಿದೆ.
ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆ ಆಗಿದೆ.ಸಿನೇಮಾ ಈಗ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಉದ್ಯಮವಾಗಿದೆ ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ಹಣ ಹರಿಯುತ್ತಿದೆ.ನಮ್ಮತನ ಮಾಯವಾಗಿದೆ. ನಾವು ನಮ್ಮ ಮಣ್ಣಸೊಗಡನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಬೆಳೆಯಗೊಡಲೇ ಇಲ್ಲ.ಹೀಗೆ
ಹಾಗೆ ನೆವ ಹೇಳಿ ಇಲ್ಲಿಯ ಸ್ವಪ್ರತಿಭೆಗಳನ್ನು ಚಿವುಟುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೇವೆ.ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಅಂತೂ ಇದು ವಿಪರೀತ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ
ಹೋಗಿದೆ . ನಮ್ಮ ಪ್ರತಿಭೆಗಳು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಇಲ್ಲದೆ ಸೊರಗುತ್ತ ಇವೆ.ಅದೇನೋ ಅಂತಾರಲ್ಲ ಕಲೆಗೆ ಭಾಶೆಯ ಪರಿಮಿತಿ ಇಲ್ಲ ನಿಜವೇ ಆದರೆ ಭಾಶೆ
ಗೊತ್ತಿರದ ಉಚ್ಚಾರ ಮಾಡಲುಬಾರದ ಕಲಾವಿದರ ಕಡೆ ಕನ್ನಡ ಹಾಡು ಹಾಡಿಸುವುದು ಯಾವ ನ್ಯಾಯ?

ಈ ಹಿಂದೆ "ತಿರುಗುಬಾಣ" ಎಂಬ ಚಿತ್ರ ಬಂದಿತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ನಾಡಿನ ಹಿರಿಮೆಸಾರುವ " ಇದೇ ನಾಡು ಇದೇ ಭಾಶೆ..." ಅನ್ನುವ ಹಾಡಿತ್ತು.
ಲಂಕೇಶ್ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಹಾಡು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿ ಈ ಹಾದು ಹಾಡಿದ ಎಸ್ಪಿಬಿ ತೆಲುಗರು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿತ್ತು.ಆ ಒಂದು ಕೆಟ್ಟ ಟ್ರೆಂಡ್ ಹಲವು
ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರೆದಿದೆ. ಎಲ್ಲೋ ಪುಟ್ಟಣ್ಣ ಅಂಥವರು ಕನ್ನಡದ ಅಪ್ಪಟ ಪ್ರತಿಭೆಗಳಾದ ಸುಮಿತ್ರ, ಛಾಯಾ, ಕಸ್ತೂರಿ ಶಂಕರ್ ಇವರಿಗೆ ಚಾನ್ಸು
ಕೊಟ್ಟು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿದ್ದರು.ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಿನೇಮಾದವರಿಗೆ ಇಲ್ಲಿಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ,ಇಲ್ಲಿಯ ಭಾಶೆಯ ಸೊಗಡು ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಗೆಲ್ಲುವ ಕುದುರೆ ಮೇಲೆ ಹಣಸುರಿಯಲು
ಅವರು ತಯಾರು . ಅವರಿಗೆ ಕಿವಿ ಹಿಂಡಿ ಬುದ್ಧಿಮಾತು ಹೇಳುವ ಧೈರ್ಯ ಸಂಗೀತ ನಿರ್ದೇಶಕರಿಗಿಲ್ಲ ಅಂತೇಯೇ ಈಗ ಉದಿತ್ ನಾರಾಯಣ,ಹರಿಹರನ್ ,
ಸೋನು ನಿಗಮ್ ,ಶ್ರೇಯಾ ಘೋಶಾಲ್ , ಕೈಲಾಶ್ ಖೇರ್ ರ ಕಾರುಬಾರು. ಹರಿಹರನ್ ಅಂಥವರು "ಬಲೆಕಲೆ" ಎಂಬ ಶಬ್ದ ವನ್ನು "ಬಲೈ ಕಲೈ" ಅಂತ
ಹಾಡಿದರೂ ತಲೆದೂಗುವ ನಿರ್ದೇಶಕರಿದ್ದಾರೆ.ಕೇಳುಗನ ಪಾಡು ದೇವರಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ. ಇನ್ನೊಂದು ಆಮದು ಪ್ರತಿಭೆ ಇದೆ ಅದೇ ಕುನಾಲ್ ಗಾಂಜಾವಾಲಾ
ರಾಜಕುಮಾರ್ ಇವರ ದನಿಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದರು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಿಜವೇ ಇದು ಪ್ರಶ್ನೆ. ಮೇಲೆ ನಮೂದಿಸಿದ ಮಹಾನ್ ಆಮದು ಕಲಾವಿದರ ಎದಿರು
ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತದ ಪ್ರತಿಭೆಗಳಾದ ರಾಜೇಶ್, ಹೇಮಂತ್ , ಶಾಸ್ತ್ರಿ, ಚಿನ್ಮಯ್ ಇವರೆಲ್ಲ ಟ್ರಾಕ್ ಹಾಡಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಸ್ವಂತ ಪ್ರತಿಭೆಗಳನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿ ಆಮದು ಪ್ರತಿಭೆಗಳನ್ನು ತಲೆಮೇಲೆ ಮೆರೆಸಿದ ಕುಖ್ಯಾತಿ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗ ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೆ ಯಾವ ಭಾಶೆಗೂ ಇರಲಾರದು.
ಇಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ದ ಸ್ಟಾರ್ ಗಳಿದ್ದಾರೆ. ದುಡ್ಡು ಸುರಿಯಲು ನಿರ್ಮಾಪಕರಿದ್ದಾರೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಅರಿವು ಮೂಡಬೇಕಾಗಿದೆ ನಮ್ಮವರನ್ನು ನಾವೇ ಕಡೆಗಣಿಸಬಾರದು
ಪ್ರತಿಭೆಯಲ್ಲಿ ಬಡತನವಿಲ್ಲ ಆದರೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡುವ ದೊಡ್ಡತನ ಬೇಕು. ಆ ಅರಿವು ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡಚಿತ್ರರಂಗಕ್ಕೆ ಬರಲಿ. ಇತ್ತಿಚೆಗೆ ಹಂಸಲೇಖ ಹಾಡಿಸಿದ
"ಒಂದು ಮಾಮರಾ ....ಚಿಂವ್ ಚಿಂವ ಗುಬ್ಬಿಯ ಗೂಡಲ್ಲಿ ಚಿಂವ್ ಚಿಂವಾ.." ನನ್ನ ಕಳಕಳಿ ಇಷ್ಟೇ ಮಾಮರದಲ್ಲಿ ಗುಬ್ಬಿ ಹಾಡಲಿ ಆದರೆ ಅಗುಬ್ಬಿ ಇಲ್ಲಿಯ
ಮಣ್ಣಿನದಾಗಿರಲಿ.....!

ಕರಾಳ ಛಾಯೆ...

2010-09-04T07:49:00.003-05:00

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬಿಳಿ ತೊಗಲಿನ ಹೇಡನ್ ಅಬ್ಬರಿಸಿದ್ದಾನೆ..ಅಥರ್ಟನ್ ದನಿ ಸೇರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಅವರು ಟಾರ್ಗೆಟ್ ಮಾಡಿದ್ದು
ಭಾರತೀಯ ಉಪಖಂಡದವರನ್ನು .ಇವರ ಹಣೆಬರಹವೇ ಹೀಗೆ ಇದು ಅವರ ಮಾತಿನ ಸಾರಾಂಶ. ಅವರ ಕುಹಕಕ್ಕೆ
ಟೀಕೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಪಾಕಿ ತ್ರಿವಳಿಗಳು ಕುಣಿದಿದ್ದಾರೆ. ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಜಗತ್ತು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ದಂಗು ಬಡೆದಿದೆ ನನ್ನಂಥ ಅದೆಷ್ಟೊ
ಅಭಿಮಾನಿಗಳು ಕಂಗಾಲಾಗಿದ್ದಾರೆ. ದುಡ್ಡು ತಗೊಂಡು ಆಡುವುದು ತಂಡ ಹೋಗಲಿ ದೇಶದ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ ಸಹ ಅವರು
ಗಮನಿಸಲಿಲ್ಲ.ದುಡ್ಡು ಇಷ್ಟು ಮುಖ್ಯವೆ...?

ಈ ಮೂವರ ವರ್ತನೆಗೆ ಪಿಸಿಬಿ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು ಆದರೆ ಅದು ಭಾರತದ ಕೈವಾಡ ಇದೆ ಎಂಬ ಉಲಕೋಚಿತನದ ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡುತ್ತಿದೆ.ಇದು ಮೂರ್ಖತನ ಅಲ್ಲದೇ ಮತ್ತೇನು ಅಂಗೈ ಹುಣ್ಣಿಗೇಕೆ ಕನ್ನಡಿ...?
ತನ್ನ ಮಾತು ಕೇಳುವ ಬಟ್ ನನ್ನು ಕಪ್ತಾನುಮಾಡಿದಾಗಲೆ ಅದು ಈ ಪ್ಲಾನ್ ಮಾಡಿತ್ತು ಈಗ ಪಿಸಿಬಿ ಜಗತ್ತಿನ ಇತರೇ
ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಬೋರ್ಡಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಪಾಪರ್ ಹೀಗಾಗಿ ಅದು ಹಣ ಬಾಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಈ ತಂತ್ರ ಹೂಡಿರಬಹುದು.
ಬುಕ್ಕಿ ಕೊಟ್ಟ ಹಣದಲ್ಲಿ ಪಿಸಿಬಿ ಯ ಶೇರು ಏನು ತ್ರಿವಳಿಗಳು ಬಾಯಿಬಿಡಬಹುದೇನೋ...!
ಏಸಿಯಾಕಪ್ ನಲ್ಲಿ ಅಮೀರ್ ಮೊಬೈಲ್ ನಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಪಿಸಿಬಿ ಅವ ತನ್ನ ಹೆಲ್ಮೆಟ್ ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಎಂದು ತಿಪ್ಪೆ ಸಾರಿಸಿತ್ತು. ಸಿಡ್ನಿ ಯಲ್ಲಿ ಮ್ಯಾಚು ಅಂತೂ ಅಬ್ಬಬ್ಬಾ ಅದೆಷ್ಟು ಸಲ
ಬೇಕೂಂತಲೇ ಕ್ಯಾಚ್ ಬಿಡಬಹುದು..! ನೆಪಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ವಿಚಾರಣೆ ಮಾಡಿ ಆಟಗಾರರನ್ನು ಆಜೀವ ಬಹಿಷ್ಕಾರ ಹಾಕುವ ನಾಟಕ ಆಡಲಾಯಿತು ಇವರ ವರ್ತನೆಗೆ ಬೇಜರಾದ ಯುಸುಫ್ ನಿವೃತ್ತಿ ಘೋಶಿಸಿದ .ಆದರೆ ಮತ್ತೆ
ಅವನ ಕಾಲು ಹಿಡಿದು ಮತ್ತೆ ಕರೆತರಲಾಯಿತು.

ಮೇಲಿನ ಎಲ್ಲ ಘಟನೆಗೆ ಕಲಶ ಪ್ರಾಯ ಎಂಬಂತೆ ನೋ ಬಾಲ್ ಹಗರಣ.ಈ ಮೀಡಿಯಾ ಅದೆಷ್ಟು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಅಂದರೆ ಏನೂ ಊಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯಇಲ್ಲ. ತ್ರಿವಳಿಗಳು ದುಡ್ಡುತಿಂದಿದ್ದಾರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಬೋರ್ಡಿನ ಬಾಯಿಗೂ ಮೆತ್ತಿದ್ದಾರೆ
ಎಲ್ಲ ಕೂಗಾಟ ಹಾರಾಟ ನಿಂತಿದೆ. ಲಾಕರ್ ನಲ್ಲಿ ದುಡ್ಡು ಸಿಕ್ಕಿ ಪ್ರಕರಣ ಅಂತ್ಯ ಕಂಡಿದೆ.ಆಜೀವ ನಿಷೇಧದ ಭೀತಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ ತ್ರಿವಳಿಗಳು...! ದುಡ್ಡು ಎಷ್ಟು ದಿನಾ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ ಗಳಿಸಿದ ಹೆಸರುಮಾತ್ರ ಧೂಳಾಗಿದೆ.
ಮೊಹ್ಮದ್ ಅಮೀರ್ ನಾ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಬಹುವಾಗಿ ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡ ಬಾಲರ್. ಅಗಾಧ ಪ್ರತಿಭಾವಂತಇನ್ನೂ ಮೀಸೆ ಸಹ ಮೂಡಿಲ್ಲ ಆದರೂ ಪ್ರಪಾತಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಮೇಲೆತ್ತಲು ಯಾರೂ ಮುಂದೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ

ತವರುನೆಲದಲ್ಲಿ ಆಡಲು ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ತಾಲಿಬಾನ್ ಕಾಟ ಬೇರೆಯವರ ನೆಲದಲ್ಲಿ "ಹೋಮ್ ಸಿರೀಸ್" ಆಡುವ
ಅನಿವಾರ್ಯತೆ. ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ಆತಿಥ್ಯ ವಹಿಸಿತ್ತು ಕಾಂಗರೂಗಳ ನಡುವೆ ನಡೆದ ಪಂದ್ಯಗಳೂ ಸೊಗಸಾಗಿದ್ದವು.
ಆದರೆ ಉಂಡಮನೆಗೆ ಎರಡು ಬಗೆಯುವ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಹಳೇ ಚಾಳಿ..! ಸ್ವತಃ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ಅರಾಜಕತೆಇದೆ
ಮಹಾಪೂರ ಬಂದು ದೇಶ ದಿವಾಳಿಯ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿದೆ ಮೇಲಾಗಿ ಈಗ ಇರೋದು ಪವಿತ್ರ ರಮಜಾನ್ ಮಾಸ ಬೇರೆ
ಆದರೆ ಇದಾವುದು ದುಡ್ಡು ಎಣಿಸೋವಾಗ ಅವರ ಅರಿವಿಗೆ ಬಂದಿಲ್ಲ ..! ಅದಕೆಂದೆ ದಾಸರು ಹಾಡಿದ್ದು
"ದುಗ್ಗಾಣಿ ಕೆಟ್ಟದು..." ಅಂತ. ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಇಂತಹ ಕಲುಷಿತ ಜನರಿಂದ ಹಾಳಾಗುವುದಲ್ಲ ಅದರ ಶುಭ್ರತೆಗೆ ರಾಡಿ ರಾಚುವುದಿಲ್ಲ. ಸ್ವಾರ್ಥ ಸಾಧನೆಯೇ ಗುರಿಯಾಗಿಟ್ಟವ ಎಂದೂ "ಟೀಮ್" ಕಟ್ಟಲಾರ.
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮಗದೊಮ್ಮೆ ಈ ಕಿರಾತಕ ತ್ರಿವಳಿಗೆ ಧಿಕ್ಕಾರ...!

ನಿರುತ್ತರ

2010-08-30T21:09:00.002-05:00

ಆ ಸಸಿಗೆ ನೀರೆರೆದು ಕೈ ತೊಳೆದು
ಜನುಮ ಸಾರ್ಥಕವಾಯಿತೆಂಬ ಖುಷಿಯಲಿ
ನಾ ತೇಲಿದೆ.. ಅದರ ಸ್ಪರ್ಶದಿ ಆನಂದ ಹೊಂದಿ
ಗೆದ್ದವನಂತೆ ಬೀಗಿದೆ..

ತೇಲಿಹೊರಟವನನ್ನು ತಲೆಕೆಳಗು ಮಾಡಿತ್ತು
ಅವ್ವಳ ನಗು...ನಗುವದು ಕುಹಕದ್ದು..!
ನನ್ನ ಹಮ್ಮು ಬಿಮ್ಮು ಎಲ್ಲ ಕಳೆದು
ಬಟಾಬಯಲಲ್ಲಿ ಬೆತ್ತಲಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ನಕ್ಕ
ಕೇಕೆಯ ನಗುವದು..

ಇದು ರುಣಸಂದಾಯದ ಮಾತಲ್ಲ..
ಅವ್ವಳ ಸಾಲ ಮರುಪಾವತಿಸುವನಾರಿಲ್ಲ
ಹಾಲುಣಿಸಿದವಳಿಗೆ ನೀರೆರೆದು ಸಾಗಿದವನೆ
ಈ ವೇಷವೇಕೆ...

ಪಡೆದುದು ಸಾಗರದಷ್ಟು..
ಮರಳಿಸಿದ್ದುದು ಬಿಂದು ಮಾತ್ರ..
ನಾಳಿನ ನೆರಳಿಗೆ ಇಂದು ಬೀಜ ಮೊಳೆಸಿರುವೆ..
ಮಗಳು ಹಸಿರು ನೋಡಲಿ ಎಂದೂ ಹಂಬಲಿಸಿರುವೆ..
ನನ್ನೆದೆಯ ಬಗೆದು ಬೆತ್ತಲಾಗಿಸಿ ತಿರುಗಿ ನೋಡದೆ ಹೋದವ ನೀನು
ಈಗ ಸಸಿಯೊಂದು ಮೊಳೆಸಿ ಬೀಗುವುದೇಕೆ...
ಕೇಳಿಸಲಿಲ್ಲ ನಿನಗೆ ನನ್ನ ಆರ್ತನಾದ..
ಅರಿಯಲಿಲ್ಲ ನನ್ನ ಬೆತ್ತಲೆಯ..
ಅದಾರೋ ಅಲ್ಲ ನೀನೆ ಅವನು , ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದೆ
ಉದ್ದುದ್ದ ಅಡ್ಡಡ್ಡ ವಾಗಿ ನನ್ನ ಸೀಳಿದ್ದೆ
ನನ್ನ ನೋವಿಗೆ ಮಿಡಿಯದೆ
ಮರಳಿ ನೋಡದೆಸಾಗಿಹೋಗಿದ್ದೆ
ನಾ ನಿನಗೆ ಬೇಡವಾಗಿದ್ದೆ.. ಅಂಬರವೇ ಅಮೃತ
ಸುರಿಸುವಾಗ ಕಪ್ಪು ಮೈಯ ನನ್ನ ಅಪ್ಪುಗೆಯ ಬಿಸಿ
ನಿನಗೆ ಬೇಕಿರಲಿಲ್ಲ..

ಅವ್ವಳ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ನಿರುತ್ತರಿ ನಾನು
ನಾ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನು....
ಪಡೆದಿದ್ದೇನು..ಗೊಂದಲವಿದೆ,ದ್ವಂದ್ವವೂ ಇದೆ
ಆ ಗುಡ್ಡದಲ್ಲಿ ನಾ ನೆಟ್ಟ ಸಸಿ
ಗಾಳಿಗೆ ಓಲಾಡುತ್ತ ಅಣಕಿಸುತಿದೆ...!

ಮಧುಶಾಲೆ ಮತ್ತು ಸಖಿ

2010-08-22T06:50:00.000-05:00

೧)ಅವಳೊಡಲಲ್ಲಿ ಮಧುಕಲಶವಿತ್ತು
ತುಟಿಯಿಂದ ಜೇನೂ
ತೊಟ್ಟಿಕ್ಕುತ್ತಿತ್ತು... ಅದ್ಯಾಕೊ
ನನ್ನ ಮಧುಪಾತ್ರೆ ಮಾತ್ರ ಯಾವಾಗಲೂ
ಖಾಲಿ ಯಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯಿತು...!

೨) ಬಸವಳಿದು ಬೆಂಡಾದ ಜೀವಕೆ
ಎರಡು ಹನಿ ಮಧು
ನಾಲಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಸುರಿದಳು ಸಖಿ..
ದಾಹ ಇಂಗಿತು...
ಸಮುದ್ರ ಕುಡಿದಂತಾಯಿತು...!

೩) ಕೊನೆಕಿರಣ.. ಕೊನೆಯ ಆಸೆಯೂ
ಕಮರಿದೆ..ಬಾಳ ಯುದ್ಧದಲಿ ಜಯ
ಮರೀಚಿಕೆ ಯಾಗಿದೆ...
ಸುರಿ ಸಖಿ ಮಧುವ ಎದೆಯ ಕಿಚ್ಚು
ತಂಪಾಗಲಿ..ನಾಳೆ ಇಂದಿನಂತಾಗದಿರಲಿ....!

೪) ಮಧು ಶಾಲೆಯ ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಿದೆ
ಮನ ವಿನ್ನೂ ಹಂಬಲಿಸಿದೆ..
ವಿಷಾದ ಮಡುಗಟ್ಟಿದ ನಿಶೆ..ಈ ಹಾಳು
ಮನಸ್ಸು ಇನ್ನೂ ಆ ಬೆಳ್ಳಿಗೆರೆಗಾಗಿ
ಪರಿತಪಿಸುತಿದೆ....!

೫) ಅವಳು ತೋರಿದಳು ಕನಸಿನ ಸೌಧಕೆ ದಾರಿ
ಹೆಜ್ಜೆ ತಪ್ಪಿತೇನೋ ಹಿಡಿದೆನು
ಮಧುಶಾಲೆಯ ಹಾದಿ...
ಇಬ್ಬಂದಿ ಮನವೇ ನೀ ದಿಕ್ಕು ತೋರು...
ಮುಕ್ತಿಯ ಮಾರ್ಗವೇನು...?!

ಬುತ್ತಿಗಂಟು---೨-- ಮೊಹ್ಮದ್ ರಫಿ

2010-08-12T09:20:00.001-05:00

ಹಿಂದಿಯ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕಲಾವಿದ ಮನೋಜ್ ಕುಮಾರ್ ಒಮ್ಮೆ ವಿವಿಧಭಾರತಿಯ ಜಯಮಾಲಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನಡೆಸಿಕೊಡುತ್ತ ಒಂದು ಮಾತು ಅಂದಿದ್ದ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಜೊತೆಗೆ ಹಾಸು ಹೊಕ್ಕಾಗಿ ಬೆಳೆದಿದ್ದಾರೆ ಅಂತ.ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿ ಬೈಜು ಬಾವರಾ ಚಿತ್ರದ " ಮನ್ ತಡಪತ ಹರಿ ದರ್ಶನ ಕೊ ಆಜ್...." ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ್ದ. ಅವ ಮುಂದುವರೆದು ಮೇಲಿನ ಹಾಡು ಬರೆದವ,ಹಾಡಿದವ ಹಾಗೂ ಸಂಗೀತ ನೀಡಿದವ
ಮೂರೂ ಜನ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಎಂದಿದ್ದ. ಹಾಡಿದವ ಮೊಹ್ಮದ್ ರಫಿ....ಎಂದೂ ನನಗೆ ಅಪರಿಚಿತ ಅಲ್ಲ ನನ್ನ ಅಂತರಂಗದ ನೋವಿಗೆ ನಲಿವಿಗೆ ರಫಿ ಸ್ಪಂದಿಸಿದ್ದಾನೆ.

ನಾ ಅತ್ತಾಗ " ರಾಹಿ ಮನವಾ ದುಖ ಕಿ ಚಿಂತಾ ಕ್ಯುಂ ಸತಾತಿ ಹೈ..." ಎಂದು ಸಾಂತ್ವನ ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ. ನಾ ಯೌವ್ವನದ
ಮದದಲ್ಲಿ ಮೀಯುವಾಗ.."ಮಸ್ತ್ ಬಹಾರೊಂಕಾ ಮೈ ಆಶಿಕ್ ...." ಎಂದು ಕುಣಿದಿದ್ದಾನೆ. ನನ್ನವಳು ಮನೆತುಂಬಿದಾಗ
"ಬಹಾರೋ ಫೂಲ್ ಬರಸಾವೊ....."ಎಂದು ನನ್ನ ದನಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ. ನಿರಾಶೆ ಕವಿದು ಪರಿತಪಿಸುವಾಗ.."ಕಭಿ ನ ಕಭಿ
ಕೊಯಿ ನ ಕೊಯಿ ತೊ ಆಯೇಗಾ ಅಪನಾ ಮುಝೆ ಬನಾಯೇಗಾ.." ಅಂತ ಹೇಳಿ ನನ್ನ ನೋವಿಗೆ ಸಾಥ್ ನೀಡಿದ್ದಾನೆ.
ರಫಿ ನನ್ನ ದನಿ ನನ್ನ ನಲಿವಿನ ರಿಂಗಣ...ನನ್ನ ನೋವಿನ ಆಲಾಪ....!

ಮೊಹ್ಮದ್ ರಫಿಯ ಮೇಲೆ ನಾ ಮೋಹಿತನಾಗಿದ್ದು ೧೯೭೯ ರಲ್ಲಿ... ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಚಕ್ಕರ್ ಹಾಕಿದ ನಾವು ನಮ್ಮೂರಿನ
ಅಜಂತಾ ಟಾಕೀಸಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆವು. ಅಲ್ಲಿ "ಸುನಹರಿ ಯಾದೆಂ" ಅನ್ನುವ ಡಾಕ್ಯುಮೆಂಟರಿ ಚಿತ್ರ ಇತ್ತು. ಅದರಲ್ಲಿ ಫಿಲ್ಮಫೇರ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಸಾಗಿಬಂದ ಇತಿಹಾಸ ದಾಖಲಾಗಿತ್ತು. ತೆರೆಮೇಲೆ ರಫಿ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದ ತೋರುಬೆರಳು,ಹೆಬ್ಬೆರಳು
ಕೂಡಿಸಿಕೊಂಡು ಲಯವಾಗಿ ಆಡಿಸುತ್ತ "ತೇರಿ ಪ್ಯಾರಿ ಪ್ಯಾರಿ ಸೂರತ್ ಕೊ....ಚಷ್ಮೆ ಬದ್ದೂರ್ " ಅಂತ ಅವನು ಹಾವಭಾವದಿಂದ ನಗುವ ಹಾಡುವ ಪರಿಗೆ ನಾ ಕ್ಲೀನ್ ಬೌಲ್ಡ್ ಆದೆ...!

ಅಂದಿನಿಂದ ರಫಿ ನನ್ನ ಅಂತರಂಗದ ಗೆಳೆಯನಾದ. ರಾತ್ರಿಯ ಪ್ರಶಾಂತತೆಯಲಿ ಅವನ ಹಾಡು ರೇಡಿಯೋದಲ್ಲಿ
ಕೇಳುವಾಗ ಸಿಕ್ಕ ಆನಂದ ಅಪರೂಪದ್ದು..ಅದು ಯಾವ ಸಂಪತ್ತಿಗೂ ಸಾಟಿಯಾಗಲಾರದ್ದು.ರಫಿ ಹಾಡದ ಹಾಡೆ ಇಲ್ಲ
ಶಮ್ಮಿ ಕಪೂರ್ ತೆರೆಮೇಲೆ ಹೇಗೆ ನರ್ತಿಸಬಹುದು ಅವನ "ಅದಾ" ಹೀಗೆಯೇ ಇರಬಹುದು ಎಂದು ಅಂದಾಜಿಸಿ ತನ್ನ
ದನಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಲಚಕ್ ತೋರುತ್ತಿದ್ದನಂತೆ....! ರಫಿ ಸತ್ತಾಗ ತನ್ನ ಆವಾಜ್ ಹೋಯಿತು ಎಂದು ಶಮ್ಮಿ ಗೋಳಾಡಿದ್ದನಂತೆ. ಅದು ಭರತ್ ಭೂಷಣ ಮೇಲೆ ಚಿತ್ರಿತವಾದ ಹಾಡಿರಲಿ ಅಥವಾ ಜಾನಿವಾಕರ್ ಮೇಲೆ ಚಿತ್ರಿತವಾಗಿರಲಿ ಹಾಡಿಗೆ ಪೂರ್ಣ ನ್ಯಾಯ ಒದಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಹಾಡು ಭಾವಪೂರ್ಣ ವಾದಷ್ಟೂ ರಫಿಯ ಆವಾಜ್ ಕಳೆಗಟ್ಟುತ್ತಿತ್ತು. ಬಲರಾಜ್ ಸಹಾನಿಯ ಮೇಲೆ ಚಿತ್ರಿತವಾದ ನೀಲ್ ಕಮಲ್ ಚಿತ್ರದ "ಬಾಬುಲ್ ಕಿ ದುವಾಯೆಂ ಲೇತಿ ಜಾ....." ಈ ಹಾಡು ಹಾಡುವಾಗ ರಫಿ ಬಿಕ್ಕಿ ಬಿಕ್ಕಿ ಅತ್ತಿರಬೇಕು...ಕೇಳುಗರ ಎದೆ ಕಲಕುವ ಶಕ್ತಿ ಅಂತೂ ಆ ಹಾಡಿಗಿದೆ. ಸ್ವತಃ ಮದ್ಯ ಎಂದೂ ಸೇವಿಸದಿದ್ದರೂ "ಛಲಕಾಯೇ ಜಾಮ್ ಆಯಿಯೆ ಆಪಕೆ ಹೋಟೋಂಕೆ ನಾಮ್ " ಎಂದು ಹಾಡಿನತುಂಬ ಅಮಲು ಸುರಿಸಿದ್ದ ರೀತಿ ಅದ್ಭುತ. ಭಜನೆ ಹಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಅವನ ದನಿ ವಿಶೇಷ ಮೆರುಗು ಪಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. "ಪಾವ್ ಪಡೂ ತೋರೆ ಶಾಮ್....:", "ಬಡೀ ದೇರ್ ಭಯಿ ನಂದಲಾಲಾ..." ಒಂದೇ ಎರಡೇ !

ನನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯವಾದ ಮೂರು ಹಾಡಿನ ಪಟ್ಟಿ ಕೊಡುವುದರೋಂದಿಗೆ ಈ ಬರಹ ಮುಗಿಸುತ್ತಿರುವೆ...

೧) ಮನರೆ ತೂ ಕಾಹೇನ ಧೀರ್ ಧರೆ....

೨) ಅಪನಿ ತೊ ಹರ್ ಆಹ್ ಏಕ್ ತೂಫಾನ್ ಹೈ....

೩) ಆಜ್ ಮೌಸಮ್ ಬಡಾ ಬೇಯಿಮಾನ್ ಹೈ ಬಡಾ...

ಬುತ್ತಿಗಂಟು

2010-07-21T07:32:00.000-05:00

ಈ ಮಳೆ ಅದ ನೋಡರಿ ನನ್ನಂತಹವರಿಗೆ ನೆನಪಿನ ಬುತ್ತಿಗಂಟು ಬಿಚ್ಚಿಸೋ ವಸ್ತು. ಈ ಬೆಂಗಳೂರಾಗ ಇದ್ದು
ಒದ್ದಾಡಿಕೊತ ಆ ಮಳಿದಿನಗಳ ನೆನಪು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಠಿಣ ಅದ. ಒಂದು ಮಳಿ ಬಂದ್ರ ಸಾಕು ಇಲ್ಲಿ ಮಂದಿ ಸ್ವೆಟರ್ರು,
ಮಫ್ಲರ್ರು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಅಡ್ಡಾಡತಾರ. ಮಳಿಯಾಗ ನೆನೆಯೋದು ಸಣ್ಣಾವರಿದ್ದಾಗ ಖುಷಿ ತರುವ ಸಂಗತಿ. ಆದ್ರ ನನ್ನ
ಬಾಲ್ಯದಾಗ ಆ ಸುಖಾನೂ ನಾ ಅನುಭವಿಸಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ತಂದೆ ತೋರುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಳಜಿಯ ಪ್ರಭಾವ ಅದು.ಅಂಗಳದಾಗ ಧೋ ಅಂತ
ಸುರಿಯೋ ಮಳಿ..ಅದರ ಸೊಗಸು ಅನುಭವಮಾಡೂದು ಬರೇ ನೋಡುವುದರಿಂದ...ಕಿಟಕಿಯೊಳಗ ಕೂತು ಮಳಿ ಅಂಗಳ
ತೊಳಿಯುವುದನ್ನ ಬೆರಗುಗಣ್ಣಿಲೆ ನೋಡುವ ಭಾಗ್ಯ ಮಾತ್ರ ನಂದು...! ಅಂಗಳದಾಗ ಹರನಾಳಿಗಿಲೆ ಸುರಿದ ನೀರು ..ಆ ನೆಲ
ಸೂಸುವ ವಾಸನಿ ಇನ್ನು ನೆನಪದ. ಮೊದಲನೆ ಮಳಿಗ್ರ್ ಮಾಳಿಗಿ ಮ್ಯಾಲಿನ ರಾಡಿ ಎಲ್ಲ ಕರಗಿ ಹರನಾಳಿಗಿಯಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪಹೊತ್ತು
ಕೆಂಪು ನೀರು ಸುರೀಬೇಕು...ಆಮ್ಯಾಲ ಮಳಿ ಜೋರಾದ ಮ್ಯಾಲ ಹರನಾಳಿಗಿ ಮುಖ ತುಂಬಿ ನೀರು ಕಕ್ಕಬೇಕು. ಅಂಗಳದಾಗ
ತುಳಸಿಕಟ್ಟಿ ಹತ್ರ ಇದ್ದ ಮೋರಿ ಅದಕ್ಕ ಅಡ್ಡ ಆಗಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಕಲ್ಲು ಆನಿಸಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಮಳಿಬಂದಾಗ ಆನಿಸಿದ ಅಡ್ಡಕಲ್ಲು ಸರಿಸಿ
ನೀರು ಹರದುಹೋಗಲಿಕ್ಕೆ ಮೋಕಳಿಕಿ ಮಾಡಬೇಕು. ದೊಡ್ಡೊರು ಛತ್ರಿ ತಗೊಂಡು ಹೋಗಿ ಕಲ್ಲು ಸರಿಸಿ ಬರತಿದ್ರು...
ಯಾವಾಗರೆ ನನ್ನ ಪಾಳಿನೂ ಬರತಿತ್ತು ಧೋ ಅಂತ ಸುರಿಯೋ ಮಳಿಯಾಗ ಹೋಗಿ ಕಲ್ಲು ಸರಿಸಿ ಬರೋ ಖುಷಿ ಏನ ಹೇಳಲಿ..
ತೋಯಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದಕ್ಕ ಮನ್ಯಾಗ ಬೈಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಇತ್ತು..! ನಮ್ಮ ಅಪ್ಪ ವಿಪರೀತ ಕಾಳಜಿ ಮಾಡತಿದ್ದ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾಡ
ಹಾಕ್ತು ಅಂತ ಅಂದ್ರ ನಾ ಛತ್ರಿ ತಗೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕು ಇದು ಅವನ ಹಟ. ಆವಾಗೆಲ್ಲ ಈಗಿನ ಬಟನ್ ಒತ್ತಿದ್ರ ತಕ್ಕೊಳ್ಳೊ ಛತ್ರಿ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಳೇ ಕಾಲದ ನನಗಿಂತಲೂ ಉದ್ದ ಇದ್ದ ಛತ್ರಿ ಹಿಡಕೊಂಡು ಅಡ್ಡಾಡೂದು ನನಗ ಅಪಮಾನ ಅನಿಸತಿತ್ತು.
ಮುಂದಿನ ಬಾಗಿಲಿಂದ ಅಪ್ಪನ ಒತ್ತಾಯಕ್ಕೆ ಮಣಿದು ಛತ್ರಿ ಹಿಡಕೊಂಡು ಹೋದ್ರು...ಹಿತ್ತಲಬಾಗಿಲಿನಿಂದ ಒಳಹೋಗಿ ಮತ್ತ
ಆ ಛತ್ರಿ ಬಾಗಿಲಸಂದಿಗೆ ಇಡತಿದ್ದೆ. ಎಷ್ಟೋಸಲ ಮಳ್ಯಾಗ ತೊಯಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದು ಅಪ್ಪನ ಕಡೆ ಹೊಡತ ತಿಂದಿದ್ದು ಅದ.
ಆದ್ರ ಛತ್ರಿ ಹಿಡಕೊಂಡು ಹೋಗೂದು ಇನ್ನೂ ನನಗ ಸೇರುವುದಿಲ್ಲ.

ನಮ್ಮ ವಾಡೆ ದುರ್ಗದಬೈಲಿಗೆ ಭಾಳ ಹತ್ರ. ಈ ಮಳಿಗಾಲದಾಗ ಸಾಲು ಸಾಲು ಹಬ್ಬ ಬರತಾವ.
ಮಣ್ಣೆತ್ತಿನ ಅಮಾಸಿ, ನಾಗ ಪಂಚಮಿ ಮತ್ತ ಕ್ರಿಷ್ಣಾಷ್ಟಮಿ.. . ಮನ್ಯಾಗ ಬಸವಣ್ಣ ತಯಾರು ಮಾಡಲಿಕ್ಕೆ ಮಣ್ಣು ಸಿಗತಿರಲಿಲ್ಲ
ಅಥವಾ ಅಂಥಾ ಕೌಶಲ್ಯನೂ ನಮ್ಮೊಳಗ ಇದ್ದಿರಲಿಲ್ಲ....ದುರ್ಗದಬೈಲಿನ್ಯಾಗ ಮಣ್ಣಿಲೆ ಮಾಡಿದ್ದ ಬಸವಣ್ಣ--ಅವಕ್ಕ ಅಂದವಾಗಿ
ಬಣ್ಣ ಹಚ್ಚಿರತಿದ್ರು. ಅವನ್ನ ತಗೊಂಡು ಬರುವ ಕೆಲಸ ನಮ್ಮದು. ದುರ್ಗದಬೈಲಿನ ತುಂಬ ಸಂಪಿಗೆ , ಮಲ್ಲಿಗೆ ,ಸೇವಂತಿಗೆ ಹೂಗಳ
ವಾಸನಿ...ಅದರ ಜೋಡಿ ಗುಲಬಿಯ ಘಮ. ಪೇರಲ ಹಣ್ಣಿನ ವಾಸನೆ ಒಂಥರಾ ಸುಗಂಧವಲಯ ಅಲ್ಲಿರತಿತ್ತು. ಅದರಲ್ಲೂ ಶ್ರಾವಣ ಮಾಸ ಸುರು ಇಟ್ರ ಬರುವ ಡೇರೆ ಹೂವು --ಅವು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಬಣ್ಣದಾಗ ಬರತಿದ್ವು. ಈ ಸುಗಂಧವಲಯದಲ್ಲಿ ನಾವು
ಆನಂದ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದೆವು ಡೌಲಿನಿಂದ ಬಸವಣ್ಣ, ನಾಗಪ್ಪರ ಮಣ್ಣಿನ ಪ್ರತಿಮೆ ಹೊತ್ತು ಮನೆಗೆ ತರುತ್ತಿದ್ದೆವು.

ಲೆಮಿಂಗ್ಟನ್ ಹೈಸ್ಕೂಲು. ಸುಮಾರು ಐದಕ್ಕೆ ಸಾಲೆ ಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು. ಮಳೆ ಬರುವ ಸೂಚನೆ ಇದ್ರೆ ಅದು ಬೇಗನೆ ಬಿಡೋದು.ಆಗ ಮೋಹನಟಾಕೀಸಿನ ಎದುರು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಗಟಾರಿತ್ತು. ಮಳೆ ಸುರಿದು ನಿಂತರೂ ಅದರಲ್ಲಿ ನೀರು ಇನ್ನೂ
ಹರಿಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ನೀರ ಹರಿವು ನೋಡುತ್ತ ಇಳಿಜಾರು ಇಳಿದು ಮನೆ ಸೇರುವ ಸೊಗಸು. ಆ ಮಳಿ ಬಂದು ಹೋದ
ಮ್ಯಾಲ ಆಗುವ ಬದಲಾವಣೆ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ನೆಲದಿಂದ ಹೊಮ್ಮುವ ಕಮ್ಮನೆ ವಾಸನಿ. ಈಗ ಅದು ಅನುಭವಿಸಲಿಕ್ಕೂ ಸಾಧ್ಯಇಲ್ಲ
ಮೋಹನ ಟಾಕೀಸಿನ ಎದುರು ಅದೇ ಗಟಾರಿನ ಮೇಲೆ ಸಾಲು ಸಾಲು ಅಂಗಡಿಗಳು..ನಮ್ಮ ಆ ಹಳೆ ನೆನಪುಗಳ ಗೋರಿ ಮೇಲೆ
ಎದ್ದು ನಿಂತಹಂಗ. ಏನು ಮಾಡೋದು ಆ ನೆನಪು ಮಾತ್ರ ಈಗ ನನ್ನ ಆಸ್ತಿ..!

ಮಳೆ ಬರೆಯಿಸಿದ ಹನಿ....

2010-06-15T02:03:00.000-05:00

೧) ಬಿರಿದು ನಿಂತ ಭುವಿ ಬಾಯಾರಿಸಿಕೊಂಡು
ತಂಪಾಗಿದೆ..ನಕ್ಕಿದೆ...
ಅದೇ ಸೋನೆ ಮಳೆ ಜಿನುಗು ಎದೆಯಲ್ಲಿ
ಕಡ್ಡಿ ಗೀರಿ...ನಿನ್ನ ನೆನಪ ತಡಕಿದೆ...
ಮನ ಮಳೆಯಲ್ಲೂ ಅಳುತಿದೆ....!

೨) ಬಸವಳಿದ ಅವನಿಗೆ ಮಳೆಯ ಸ್ಪರ್ಶ
ಕೋಮಲ ಸಾಂತ್ವನ..ಪುಳಕ..
ಹರ್ಷ ಧಾರೆಯ...ಝಳಕ..
ಮಳೆಯ ಜೊತೆ ನಿನ್ನ ನೆನಪೂ ರಚ್ಚೆ
ಹಿಡಿಯಲೇಕೆ....ಇದಾರ ಕುಹಕ...?

೩) ಹಳೆ ಸಾಲ ತೀರಿಸಿದ ಮಳೆ..
ಈ ಭೂಮಿಯ ಮುಖಕೆಲ್ಲ ಕೆಸರು..ಹಸಿರು
ಹೊದ್ದು ಮೆದ್ದು ತೇಗಿ ತಂಪಾಗಿದೆ....
ನಿನ್ನ ನೆನಪು ಹಳೆಯದೇ....ಚಿಪ್ಪಲ್ಲಡಗಿತ್ತು..
ಮಳೆಯ ಸದ್ದಿಗೆ ಎದ್ದು ಕುಣಿದಾಡುತಿದೆ.....!

ಅನುಭೂತಿ.

2010-05-08T23:18:00.003-05:00

ತುಕ್ಕು ಹಿಡಿದು ಮೂಲೆ ಸೇರಿದ
ಟ್ರಂಕಿನಲಿ ಒಪ್ಪವಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿಟ್ಟ
ಅವ್ವಳ ನೀಲಿ ಸೀರೆ..

ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡಾಗಲೆಲ್ಲ ಭಾರದ
ಅರಿವಾಗುವುದಿದೆ..ನವಿರು ಸ್ಪರ್ಶ..
ತಲೆಗೂದಲಲ್ಲಿ ಅವ್ವ ಬೆರಳಾಡಿಸಿದಂತೆ..

ಆಗಾಗ ಸೀರೆ ಸವರುತ್ತೇನೆ..
ಆವರಿಸುತ್ತಾಳವಳು ಮೈ ತುಂಬ
ಈ ಸುಖಕ್ಕೆ ಅದಾವ ಒಡವೆ ವಸ್ತ ಸಾಟಿ..!

ಸೀರೆಯದು ಬತ್ತದ ಒರತೆ...
ಮೀಯುತ್ತೇನೆ...ನಾ ಮನದುಂಬಿ
ಅವ್ವಳ ತೊಡೆ ಮೇಲಾಡುವ ಕೂಸಾಗುತ್ತೇನೆ....

ಮಧು....ಮಧು..ಮತ್ತೆ ಮಧು...

2010-04-25T05:44:00.001-05:00

೧) ವಿಚಿತ್ರ ದೃಶ್ಯವಿತ್ತಲ್ಲಿ...
ಮಧು ಇರಲಿಲ್ಲ..ಗಿಲಾಸಿಲ್ಲ..
ಆದರೂ ನಾ ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದೆ....
ನನ್ನ ಮುಂದೆ ನೀನಿದ್ದೆಯಲ್ಲ......!

೨) ನೊಂದ ಹೃದಯಗಳಿಗೆ
ಮಧುವೊಂದೆ ಸಾಲದು..
ಮಧುಶಾಲೆಯಲಿ..
ನಿನ್ನ ನಗೆಯ ಬೆಳಕೂ ಬೇಕು ಸಖಿ...!

೩) ಗುಡಿ ಗುಂಡಾರಗಳಲಿ
ಮಸೀದಿ ಮಠಗಳಲಿ...
ಶಾಂತಿ ಸಿಗುವಂತಿದ್ದರೆ....ಈ
ಮಧುಶಾಲೆಗೇಕೆ ಜನ
ಬರುತಿದ್ದರು.....?

೪) ವಿಪ್ಲವವದು..ಮಧು
ಬಟ್ಟಲಲಿ ತುಳುಕಿತೇಕೆ..
ಮಧು ಶಾಲೆಯಲೂ ನಿನ್ನ
ನೆನಪು ಬೆಂಬಿಡದೇಕೆ....?

೫) ಜಗದರಿವ ಮರೆಸುವ ಮಧು
ಬೇಡೆನಗೆ ಸಖಿ...
ಉಣ್ಣಿಸು ಮಧುವೊಂದ...
ಮನದಾಳದಿ ಇಳಿದ ಅವಳ
ನೆನಪು ಕೆದುಕುವಂತಹುದ.....!

೬) ನಾನಿಲ್ಲವಾದಾಗ ನನ್ನ ಗೋರಿ ಬಳಿ
ಬಂದು ಕಣ್ಣೀರಿಡಬೇಡ...
ಬರುವಿಯಾದರೆ ಮಧು ಬಟ್ಟಲ ತಾ
ಜೊತೆಗೆ...
ನರಕದಲಿ ಅದು ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.....!

ಮೊದಲ ತೊದಲು.....

2010-04-07T23:41:00.000-05:00

ನಾ ಇಲ್ಲಿ ಬರೆದಿರುವ ಕವಿತೆಗಗೆ ಒಂದು ಇತಿಹಾಸವಿದೆ. ಇದು ನನ್ನ
ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಕಟಿತ ಕವಿತೆ. ಗದಗಿನ ಮಿತ್ರರೊಬ್ಬರಿದ್ರು ಎ. ಜಿ. ಮಹಾಲ್ದಾರ್ ಅಂತ. ೧೯೯೦ರಲ್ಲಿ " ಸ್ನೇಹ ತರಂಗ" ಅನ್ನೋ
ಕವಿತೆಯ ಸಂಕಲನ ತಂದಿದ್ರು. ನನ್ನ ಹಾಗೆ ಅನೇಕ ಮರಿಕವಿಗಳ ಕವಿತೆ ಅದರಲ್ಲಿದ್ದವು. ಹಾಂ ಈ ಸಂಕಲನಕ್ಕೆ ನಾವೇನೂ
ಧನ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಮಹಾಲದಾರ ತಮ್ಮ ದುಡ್ಡು ಹಾಕಿ ತಂದರು. ನನಗೆ ಮೊದಲದಾರಿ ತೆರೆದ ಮಹಾಲದಾರರಿಗೆ
ದೇವರು ಆಯುರಾರೋಗ್ಯ ನೀಡಲಿ. ಈಗ ಅವರ ಸಂಪರ್ಕ ಇಲ್ಲ...ಅವರು ಎಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಚೆನ್ನಾಗಿರಲಿ..

೧) ಸಾರಾಂಶ
-----------

ಉಷೆ ಹೊಂಬಣ್ಣದ ಓಕುಳಿ
ಭುವಿ ಮೇಲೆಲ್ಲ ಚೆಲ್ಲಾಡಿದಾಗ
ಬಂದ ಸೂರ್ಯ ನನ್ನ ಕಂಡು
ಮುಗುಳ್ನಕ್ಕ....
ಆತನ ಕೆಂಪುಮೊಗದಲ್ಲಿ ನನ್ನ
ಅನೇಕ ಕನಸುಗಳ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ
ಕಂಡೆ.... ಮುಂಜಾವು ಹಲವು
ಕದ ತೆರೆದಿತ್ತು ಬಾಳಿಗೆ
ಸೂರ್ಯ ಆಶ್ವಾಸನೆಯ ನಗೆ
ಬೀರುತಿದ್ದ.....

ಯಾಮಿನಿ ಹೊಸಲ ಹಿಂದೆ
ಚಡಪಡಿಸುತ ನಿಂತಿದ್ದಳು....
ಬಂದ ಸೂರ್ಯ ಕುಂದಿದ್ದ...
ಸೊರಗಿದ್ದ...
ಆತನ ಮುಖದ ಕೆಂಪಲ್ಲಿ ನನ್ನ
ಅನೇಕ ಕನಸುಗಳ ಬೆಂದ ವಾಸನೆ
ನಗು ತೇಲಿತು ಮುಖದಲ್ಲಿ.....
ಜೀವನವಿದು ಮುಂಜಾನೆಯ
ಕೆಂಪಂತೆ ಸ್ಫಟಿಕವೂ ಹೌದು...
ಸಂಜೆಗೆಂಪಂತೆ ನೀರಸವೂ ಅಹುದುstyle="font-weight:bold;">

ನೀನು

2010-03-26T23:13:00.003-05:00

ಈ ಬಾಳ ಬಾಂದಳದಲಿ ಮಿನುಗುವ
ಚುಕ್ಕಿ ನೀನು....
ಅಂಗಳದಲಿ ಹರಡಿದ ರಂಗೋಲಿಯ
ಚಂದ ನೀನು....
ಕಾರ್ಮುಗಿಲ ನಡುವೆ ಮಿನುಗಿದ ಬೆಳ್ಳಿ
ಗೆರೆ ನೀನು...
ಶ್ರಾವಣದ ಒದ್ದೆ ಮುಂಜಾವಲಿ ಅರಳಿದ
ಹೂ ನೀನು...
ಬಾಳ ಹಾಲಾಹಲದಲೂ ಚಿಮ್ಮುವ ಅಮೃತ
ವಾಹಿನಿ ನೀನು....
ಧಮನಿ ಧಮನಿಗಳಲಿ ಉಕ್ಕುವ ಜೀವ
ತೇಜ ನೀನು....

ಚೈತ್ರ ಬರುವ ಕಾಲದಿ...

2010-03-16T00:06:00.001-05:00

ನಿನ್ನೆ ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಯಾವತಿ ನೋಟುಗಳ ಮಾಲೆ ಧರಿಸಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿದಾಗಿಂದ
ಈ ಯುಗಾದಿಯ ಸಂಭ್ರಮಕ್ಕೆ ಮಂಕುಬಡಿದಿದೆ. ಇದು ನಮ್ಮ ಸೋಲು ಅಂತಲೇ ನಾ ಅಂದುಕೊಳ್ಳೋದು ಯಾಕೆಂದರೆ
ಮಾಯಾವತಿ ಅಂತಹವರನ್ನು ಆರಿಸಿ ತಂದಿರೋದು ನಾವಲ್ಲವೆ..,ನಮ್ಮ ಈ ಮಂಪರು ಕಳೆದು ಹೊಸಾ ಯುಗಾದಿ ಬರೋದೆಂದು
ಅಥವಾ ಆ ನಿರೀಕ್ಷೆಯೇ ಹುಸಿಯೇ..... ಮಾಯಾವತಿ ದಲಿತ ದೀನರ ಹೆಸರು ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಕುರ್ಚಿ ಗಳಿಸಿದಳು. ಆರಿಸಿ ಬಂದದ್ದೇ
ತಡ ತನ್ನ ಹಿರಿಮೆ ಸಾರುವ ಪ್ರತಿಮೆ ನಿರ್ಮಾಣಮಾಡಿದಳು. ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯಕ್ಕೂ ಕಿಮ್ಮತ್ತು ಕೊಡದೆ..... ನಿನ್ನೆ ನೋಡಿ
ಅವಳ ಪಕ್ಷ ಹುಟ್ಟಿ ೨೫ ವರ್ಷ ಮುಗಿಸಿದ ಸಂಭ್ರಮ. ದುಡ್ಡು ಸ್ವಂತದ್ದಲ್ಲ ಜನರದ್ದು ..ದುಡ್ಡು ಖರ್ಚಾಗಿದ್ದಕ್ಕೆ ಲೆಕ್ಕ ಇಟ್ಟವರಾದರೂ ಯಾರು....ಸಾವಿರ ನೋಟಿನ ಮಾಲೆ ಅದನ್ನು ಎತ್ತಿಅವಳ ಕೊರ‍ಳಿಗೆ ಹಾಕಲು ವಂದಿಮಾಗಧರು ಬೇರೆ...! ಬೇರೆ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ
ನಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವೆ...ಅಥವಾ ಸ್ವತಃ ಮಾಯಾವತಿಗೆ ಈ ಉತ್ಸವ ನಡೆಸಲು ಜನರ ಬೆಂಬಲ ಅಥವಾ ಪ್ರೀತಿ ಇದೆಯೇ
ಒಂದು ರಾಜ್ಯದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗೆ ಈ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರ ಕೊಡಬೇಕೆ ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕೆ ಆತ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅರ್ಹನೇ....
ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಹೋಗಬಹುದು ಆದರೆ ನಿರುತ್ತರದ ಗೋಡೆಗಳಿಗೆ ಬಡಿದು ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಚಂಡು ನಮಗೇ ಅಪ್ಪಳಿಸೀತು....!

ಮೊನ್ನೆ ತಾನೇ ಬರೇಲಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಂಸಾಚಾರ ನಡೆದು ಜನ ನಲುಗಿದ್ದರು ಅವರ ಕಣ್ಣೀರು ತೊಡೆಯುವ ಕಾಯಕ್ಕೆ ಮಾಯಾವತಿ ಮುಂದಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅಥವ ಕಾಲ್ತುಳಿತಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾದ ಕುಟುಂಬದ ಸದಸ್ಯರಿಗೆ ಪರಿಹಾರ
ಕೊಡಲು ನಕಾರ ಮಾಡಿದವಳು ಸ್ವಂತದ ಮೆರವಣಿಗೆಗೆ ಈ ಪರಿ ದುಡ್ಡು ಹಾಳೇಕೆ ಮಾಡಬೆಕು. ಈ ದೇಶದ ಸಂವಿಧಾನದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಜ್ನೆ ತಗೊಂಡು ದೀನ ದಲಿತರ ಉದ್ಧಾರ ಆಗೊದಿದ್ರೆ ಅದು ತನ್ನಿಂದಲೇ ಸಾಧ್ಯ ಎಂದು ಹೇಳುವ ಮಾಯಾವತಿಯ
ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಬೇಸರ ಇಲ್ಲವೇ.....

ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ಸ್ಥಿತಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ ಅಲ್ಲವೆ.... ಗಣಿಧಣಿ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಈ ಸರಕಾರ ಸಾಗಿದೆ
ಅವರು ಹೇಳಿದರು ಅಂತ ಮಾಜಿರಾಜನ ಪಟ್ಟಾಭಿಷೇಕದ ಉತ್ಸವಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ದುಡ್ಡು ಸುರಿದಿದ್ದಾಯಿತು. ಇತ್ತ ನೆರೆ ಸಂತ್ರಸ್ತರಿಗೆ
ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ದುಡ್ಡು ಎಲ್ಲಿ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಗಣಿಧಣಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪೂಜೆ ಅಂತ ಯಡ್ಯೂರಪ್ಪ ಬಳ್ಳಾರಿಗೆ ಹರಿ ಹೋಗ್ತಾರೆ...ಇತ್ತ ಬಿಎಂಟಿಸಿ
ಡ್ರೈವರ್ ಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಇಂಧನದ ಮಿತವ್ಯಯದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಉತ್ತರ ನಾವೇ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ. ಈ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸರಕಾರ, ನ್ಯಾಯಾಂಗ
ಹಾಗೂ ಮೀಡಿಯಾ ಎಲ್ಲ ಗಬ್ಬೆದ್ದಿವೆ. ನಾವು ಜಡ್ಡುಗಟ್ಟಿ ,ಕೊಚ್ಚೆಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದು ಇದೇ ಸ್ವರ್ಗ ಅಂತ ತಿಳ್ಕೊಂಡು ನಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ..
ಯುಗಾದಿಯ ಒಬ್ಬಟ್ಟು ತಿಂದು ಐಪಿಎಲ್ ನಲ್ಲಿ ಅದಾರೋ ವಿದೇಶಿ ಹುಡುಗಿ ಸೊಂಟ ಕುಣಿಸಿರುವುದನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ..
ಇಂಥ ಯುಗಾದಿ ಅನೇಕ ಬಂದಿವೆ ಗಿಡ ಬೆತ್ತಲಾಗಿ ಮತ್ತೆ ನಳನಳಿಸಿ ಹಸಿರಂಗಿ ಹೊದ್ದು ಸಂಭ್ರಮಿಸುತ್ತಿದೆ. ನಾವು ಮಾತ್ರ
ನಮ್ಮನ್ನು ಆವರಿಸಿರುವ ಜಡತೆ ತೆಗೆಯದೆ...ಚಿಗಿಯದೆ...ಹಿಗ್ಗದೆ ಇದ್ದೇವೆ.

ನಮಗೆ ಯಾವಾಗ ನಿಜವಾದ ಯುಗಾದಿ ಬರೋದು...
ವಿಕೃತಿ ಸಂವತ್ಸರದ ಶುಭಾಶಯಗಳು.....

ಸದಾ ಕಾಡುವ ಹಾದು----೬

2010-03-14T08:49:00.002-05:00

" ಯಾ ದಿಲ್ ಕಿ ಸುನೊ ದುನಿಯಾವಾಲೊಂ....."
ಈ ಹಾಡು ನನ್ನನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಕಾಡುತ್ತದೆ ಕಾರಣ ಇದೇ ಅಂತ ಹೇಳೋ ಹಾಗಿಲ್ಲ ಹಲವುಸಂಗತಿಗಳಿವೆ ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಚಿತ್ರ---ಅನುಪಮಾ----ಹೆಸರಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಉಪಮೆ ಮೀರಿದ್ದು. ಮನ ಕಲಕುವ
ಸಾಹಿತ್ಯ---ಕೈಫಿ ಅಜ್ಮಿ ದು----ಆಳ ಆದರೆ ಅಷ್ಟೇ ನಿರ್ವಿಕಾರವಾದ ದನಿಯ ಒಡೆಯ ಹೇಮಂತಕುಮಾರ್ ಗಾಯನ---
ಕುಂದಣವಿಟ್ಟಂತೆ ಹೇಮಂತದಾ ನದೇ ಸಂಗೀತ.

ಹೃಷಿಕೇಶ್ ಮುಖರ್ಜಿ ಹಿಂದಿಚಿತ್ರರಂಗದ ಸಂವೇದನಾಶೀಲ ನಿರ್ದೇಶಕ. ಹೆಣ್ಣು ಹಾಗೂ ಅವಳ ಭಾವ
ಲೋಕ ಅವರು ಚಿತ್ರಿಸಿದ ರೀತಿ ಅನನ್ಯ. ಅದು ಅನಾಡಿ ಚಿತ್ರದ ಮಿಸೆಸ್ ಡೀಸಾ ಆಗಿರಬಹುದು, ಅಥವಾ ಅನುಪಮ ಚಿತ್ರದ ಅನುಪಮಾಳ ಪಾತ್ರ ಆಗಿರಬಹುದು ಹೃಶಿದಾನ ಕುಸುರಿತನ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ. ಸಂವೇದನೆ ಅವನ ಚಿತ್ರದ ಜೀವಾಳ ಆಗಿದ್ವು
೭೦ ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಕಾಮೆಡಿ ಚಿತ್ರದತ್ತ ಅದ್ಯಾಕೆ ಹೊರಳಿದರೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಅನುಪಮ ಒಂದು ನಿಷ್ಪಾಪ ಹುಡುಗಿಯ ಕತೆ ಅವಳನ್ನು
ಹೆತ್ತು ಅವಳ ತಾಯಿ ಪ್ರಾಣಬಿಡುತ್ತಾಳೆ. ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಮಗಳನ್ನು ಕಂಡರೆ ಆಗೊಲ್ಲ...ಒಂಥರಾ
ಮುರುಟಿಕೊಂಡೇ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾಳೆ ಅವಳ ಬಾಳಲ್ಲಿ ಯುವಕನ ಪ್ರವೇಶ ಅವಳ ನೋವಿಗೆ ಅವ ಸ್ಪಂದಿಸುತ್ತಾನೆ. ಕಪ್ಪು ಬಿಳುಪು ಚಿತ್ರ
ಆದರೂ ಮನದ ತುಂಬ ಅನೇಕ ಬಣ್ಣಗಳ ಚಿತ್ತಾರ ಬಿಡಿಸುತ್ತದೆ ಈ ಚಿತ್ರ. ಮುಖ್ಯಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಶರ್ಮಿಲಾ ಹಾಗೂ ಧರ್ಮೇಂದ್ರ
ಇದ್ದರು . ಧರಮ್ ಮಾಡಿದ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅನುಪಮಾ ಪಾತ್ರದ ಬಗ್ಗೆ ಅವನಿಗೆ ಸ್ವತಃ ಅಭಿಮಾನವಿದೆ ಅವ ನೀಡಿದ ಸಂದರ್ಶನಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಬಗ್ಗೆ ಅವನೇ ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ...
ಇನ್ನು ಹಾಡಿನ ಬಗ್ಗೆ...ಈ ಹಾಡಿನ ತುಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿವೆ ಉತ್ತರ ಬಯಸುತ್ತವೆ ಆದರೆ ಅವು ಒಂಥರಾ ನಿರುತ್ತರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು. ಇಲ್ಲಿ
ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಇದೆ ಸುತ್ತಲಿನ ಅನ್ಯಾಯದ ಬಗ್ಗೆ ಜಿಗುಪ್ಸೆ ಇದೆ ಆದರೆ ಹಾಡಿನಲ್ಲಿ ಆಕ್ರೋಶದ ಸುಳಿವಿಲ್ಲ ಬದಲು ತಣ್ಣಗೆಕೊರೆಯುವ
ಮಂಜುಗಡ್ಡೆ ಇದೆ ಇದು ನಮ್ಮ ಅಂತರಾಳವನ್ನು ಕೆದಕುತ್ತದೆ ...ಸಂಗೀತ ಸಂಯೋಜನೆಯೂ ಹಾಗೆ.. ಅದನ್ನು ಮೀರಿದ ನಿರಾಕಾರ ಹಾಗೂ ನಿರ್ವಿಕಾರದ ಧ್ವನಿ ಹೇಮಂತ್ ದಾನದು.ಈ ಹಾಡು ಅವನೊಬ್ಬನೇ ಹಾಡಬಹುದಾಗಿತ್ತು ಇದರಲ್ಲಡಗಿದ ನೋವಿಗೆ ಅವನ ಶೀತಲದನಿಯೇ ನ್ಯಾಯ ಕೊಟ್ಟಿತ್ತು ಅಂದರೆ ತಪ್ಪಲ್ಲ.
या दिल कि सुनॊ दुनियावालॊं
या मुझ्को अभी चुप रेहने दो
मै गम को खुशि कैसे केहदुं
जो केहते है उनको केहने दो...
ಸುತ್ತಲಿನ ಬಣ್ಣದ ಭ್ರಮೆಯ ಬದುಕಿನ ಬಗೆ ನೋಡಿ ನಾವೆಲ್ಲ ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದೇವೆ ಅಂತ ಅಂದುಕೊಂಡು ಜೀವನ ಸಾಗಿಸುತ್ತೇವೆ
ಮುಖವಾಡ ಹಾಕಿ ನಲಿಯುತ್ತೇವೆ..ಈ ಬದುಕಿನ ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತೇವೆ...ಆದರೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ನಾವು ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದೇವೆಯೇ ನಾವು ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಕವಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡ ರೀತಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿಲ್ಲವೇಕೆ...?

ये फूल चमन मे कैसा खिला
मालि की नजर मे प्यार नही
हसते हुये क्याक्या देखलिया
अब बेहते है आंसु..बेहने दो....
ಹೂ ಮತ್ತು ಮಾಲಿ ನಡುವೆ ಪ್ರೀತಿ ಇರಬೇಕು ಹೂ ಅರಳಿ ನಗುವುದರ ಹಿಂದೆ ಮಾಲಿಯ ಪರಿಶ್ರಮಇದೆ ಆದರೆಕೆಲವು ಹೂ ಗಳು
ಆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ವಂಚಿತರಾಗಿಯೂ ಇವೆ.ಸುತ್ತಲಿನ ಜಗತ್ತನ್ನು ನಕ್ಕು ನೋಡಿ ಸಾಕಾಗಿ ಕವಿಯಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರಿದೆ ಅದರಬಗ್ಗೆ ಅವನಿಗೆ
ನಿರ್ಲಿಪ್ತತೆಯೂ ಇದೆ....
एक खाब खुशि का दॆ खा नहि
देखा जॊ वो भूल गये..
मांगा हुवा तुम दे न सके..
जो तुमने दिया वो सेहने दो...
ಮೇಲಿನ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ನೋವು ಗಮನಿಸಿ. ಖುಷಿಯ ಕನಸು ಇಲ್ಲ ಹಾಗೆಯೇ ಆ ದೇವರ ಬಗ್ಗೆ ದೂರು ಇದೆ ಕೇಳಿದ್ದನ್ನು
ಕೊಡಲಾರದವ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದನ್ನು ಸೈರಿಸುವ ಸಹನೆ ಕೊಡಲಿ.... ಈ ಸಾಲು ಎಲ್ಲಾ ಕಾಲಕ್ಕೂ ಪ್ರಸ್ತುತ ಅಲ್ಲವೆ....
क्या दर्द किसि का लॆगा कोइ...
इतना तो किसिमे दर्द नहि...
बेहते है आंसु और बहे..
अब झूठि तसल्लि रेहने दो..
ಇದಕ್ಕಿಂತ ನಿಷ್ಟುರಮಾತು ಇರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಮಂದಿಯ ದುಃಖವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವವರಿಲ್ಲ ಕಣ್ಣೀರು ಹರೆದರೆ ಒಣ ಸಮಾಧಾನದಿಂದ
ಏನೂ ಸಾಧ್ಯ ಇಲ್ಲ.

ಕ್ಕೈಫಿ ಆಜ್ಮಿ ಎಡಪಂಥೀಯ ನಿಲುವು ಹೊಂದಿದ್ದ. ಸಮಾಜ ಅದರ ಧೋರಣೆಯಬಗ್ಗೆಯೂ ಅವನಲ್ಲಿ ದ್ವೇಷ ಇತ್ತು.ಹಿಂದಿ ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಅಲ್ಪ ಅವಕಾಶದಲ್ಲಿಯೇ ಅವ ಮಿಂಚಿದ್ದ, ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವ ಹಾಡು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ. ಇದೇ ಅನುಪಮಾ ಚಿತ್ರದ
ಲತಾ ಹಾಡಿದ" ಕುಛ್ ದಿಲ್ ನೆ ಕಹಾ" ದ ಈ ಸಾಲು ಗಮನಿಸಿ.."कलियों से भी कोइ पूछता रॊति है या हसति है..."
ಹೇಮಂತಕುಮಾರ್ ಅಪರೂಪದ ಹಾಡು ನೀಡಿದ್ದಾನೆ. ದಾದಾ ಬರ್ಮನ್ ಇವನ ನಿರ್ಲಿಪ್ತ ದನಿಯ ಉಪಯೋಗ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ. ಹೇಮಂತ್ ದಾನದು ಅಪರೂಪದ ಧ್ವನಿ.

ಸೋಲಾ ಬರಸ್ ಕಿ ಬಾಲಿ ಉಮರ್ ಕೊ ಸಲಾಮ್ ..

2010-02-14T05:30:00.001-06:00

ಇದೇನು ನಾ ಯಯಾತಿತಾದೆನೆ ಅಂದುಕೊಬೇಡಿ ..ಹಾಗೆ ನೋಡಿದ್ರೆ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮನದಲ್ಲಿ
ಆ ಹಂಬಲ ಇದ್ದೇ ಇದೆ ನನ್ನಂತಹ ಭಂಡರು ಅದನ್ನು ನಾಚಿಕೆಯಿಲ್ಲದೆ ಹೊರಹಾಕುತ್ತೇವೆ ಇನ್ನುಳಿದವರು ಆ ಚಪಲಗಳಿಗೆ ವೈರಾಗ್ಯದ
ಮುಸುಕು ಹಾಕಿರುತ್ತಾರೆ.ಸಾಹಿರ್ ಬರೆದ ಹಾಡಿನ ಸಾಲೊಂದಿದೆ " ಯೇ ಭೋಗ್ ಭಿ ಏಕ್ ತಪಸ್ಯಾ ಹೈ ತುಮ್ ತ್ಯಾಗ್ ಕೆ ಮಾರೆ
ಕ್ಯಾ ಜಾನೋ ..." ನಿಜ ಅಲ್ಲವೇ ಭೋಗವನ್ನೇ ಒಂದು ತಪಸ್ಸಾಗಿ ಸಿದ್ಧಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಹೇಗೆ.... ಯಯಾತಿ ಮಾಡಿದ್ದು ಇದನ್ನೇ.

ಮೇಲಿನ ಪೀಠಿಕೆ ಯಾಕೆ ಅಂದ್ರೆ ನನ್ನ ಹಾಗೂ ಅಂಜಲಿಯ ದಾಂಪತ್ಯಕ್ಕೀಗ ಹದಿನಾರರ
ಹರೆಯ. ಹದಿನಾರು ಈ ವಯಸ್ಸು ಅನೇಕ ಆಸೆಗಳ ,ಬಣ್ಣಗಳ ಕನಸು ಕೊಡುವ ವಯಸ್ಸು ..ಆ ವಯಸ್ಸು ಮುಟ್ಟಿದವರಿಗೆ.....!
ಕಪ್ಪು ಕೂದಲ ನಡುವೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಇಣುಕೋ ಬಿಳಿಗೂದಲಿಗೆ ಡೈ ಹಚ್ಚುತ್ತ.., ಬಿಎಮ್ ಟಿಸಿಯಲ್ಲಿ ಜೋತಾಡುತ್ತಲೇ ಈ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಸೈಟಿನ ಬಗ್ಗೆ ಕನಸಿಸುತ್ತ ಅಥವಾ ಮಗಳ ಅಭ್ಯಾಸದ ಬಗ್ಗೆ ತಲೆ ಚಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೋ, ಮತ್ತೆ ಎಲ್ಲೋ ನೋಡಿದ
ಬಳೆ ಪ್ಯಾಟರ್ನ ಬಗ್ಗೆ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ದಿನ ಕಳೆಯೋ ನಮ್ಮಂಥವರಿಗೂ ಹದಿನಾರು ತುಂಬಿದೆ ... ಹೌದು ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ
ಹೊಸ ಜಾಡು ಹಿಡಿಯಬೇಕಾಗಿದೆ..ಮತ್ತೆ ಬಾಳಿನ ಕ್ಯಾನವಾಸನಲ್ಲಿ ಬಣ್ಣ ತುಂಬಬೇಕಾಗಿದೆ.... ಈ ಹದಿನಾರರ ಹರೆಯಕ್ಕೆ
ಹೊಸಾ ಅರ್ಥ ಕೊಡಬೇಕಾಗಿದೆ. ಸಿಟ್ಟು ಸೆಡವು ಮೂಲೆಯ ಟ್ರಂಕಿನಲ್ಲಿ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟು ಮನೆ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಹೊಸ ಆಸೆಗಳ ತೋರಣ
ಕಟ್ಟುವುದಿದೆ. ಎಷ್ಟೊಂದು ಕೆಲಸಗಳಿವೆ.....
ಜಗಜಿತ್ ಸಿಂಗ್- ಚಿತ್ರಾ ಸಿಂಗ್ ಹಾಡಿದ ಗಜಲಿನ ಸಾಲು ಹೀಗಿದೆ....

उस मॊड से शुरू करॆ फिर से ए जिंदगि..
हर शय जहां हसीन थि हम तुम थे अजनबि...

ನಿಮ್ಮ ಹಾರೈಕೆ ಇದ್ದೇ ಇದೆ ಅಲ್ಲವೇ....
೧೫/೦೨/೨೦೧೦....

ಮತ್ತೊಂದಿಷ್ಟು ಪಂಚಕಗಳು...

2010-02-08T21:20:00.004-06:00

೭) ಪೇಟೆ ಹೊತ್ತಿ ಉರೀತಾದೆ ಕೇಳಿದ್ರಾ
ಗೋಣಿ ತುಂಬ ದುಡ್ಡೊಯ್ದು ಕ್ಯಾರಿಯಲ್ಲಿ
ದಿನಸಿ ತಂದವ್ರ ಪಾಡು...
ಚಿಂತೆ ಬ್ಯಾಡ ನಮ್ಮ ನಾಳೆಗಳ ಬೆಳಗಾಕೆ
ತಯಾರಿಸ್ತಾರಂತೆ ಹೊಸ ಕರಡು.

೮) ಅರವತ್ತು ಮುಗೀತು ಇನ್ನೆನು
ಅರಳು ಮರಳು ಸುರು
ಅಂದ್ರು ಒಬ್ರು...
ಹುಟ್ಟೋವಾಗ್ಲೆ ತಲೆರಿಪೇರಿಯಾಗಾಕಿತ್ತು
ಇನ್ನಾದ್ರು ಹಚ್ಕೋಳಿ ಸುರು ಮತ್ತೊಬ್ರಂದ್ರು....!
(ಮೊನ್ನೆ ೨೬/೦೧ ಕ್ಕೆ ಈ ದೇಶಕ್ಕೆ ೬೦ ತುಂಬ್ತು..)

೯) ಇಟಾಲಿಯನ್ ನಲ್ಲಿ ಪತ್ರ
ಬರೀತಾರಂತೆ ಮೋದಿ
ಸೋನಿಯಾಗೆ,, ಬೆಲೆ ಬಿಸಿ ಬಗ್ಗೆ
ತಿನ್ನೋ ಪಾಸ್ತಾದ ರುಚಿ ಕಮ್ಮಿ ದಿನಾ ಕಳ್ದಂಗೆ
ಚಿಂತೆಯಾಗೈತೆ ಮೇಡಮ್ಗೆ...

೧೦) ಹಲ್ಲು ಮುರ್ಕೊಂಡ ಮುದಿಹುಲಿ ಮುಂಬೈಲಿ
ಗರ್ಜನೆ ಅಂತತಿಳ್ಕೊಂಡ್ ಕೂಗ್ದಾಗ
ಗೊಣಗಾಟ ಮಾತ್ರ ಕೇಳಿದೆ...
ಸೋತ ಸಿಟ್ಟು ತಡೀಕಾಗ್ದೆ ಅಮಾಯಕ್ರ
ಮ್ಯಾಲೆ ಎಗರಾಡಿದೆ....

೧೧) ಬಸವನ ಹುಳಕ್ಕೂ ಮೆಟ್ರೋ ನಿಗಮಕ್ಕೂ
ಓಡುವ ಪಂದ್ಯ
ಇತ್ತಂತೆ....
ಹುಳುವನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದ "ನಮ್ಮ ಮೆಟ್ರೋ"
ಬೀಗಿತಂತೆ.....!

೧೨) ರಾಹುಲ್ ಅಂತಾನೆ ಬಿಹಾರಿಗಳು.
ಭಾಯಿಗಳು.. ಅಮರ್ ಗೀಗ ಮಾಜಿ ಶತ್ರು
ಮಾಯಾವತಿ ಬೆಹನು..
ರಾಜಕೀಯ ದೊಂಬರಾಟದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಸಾಮಾನ್ಯನೇ
ನಿಜವಾದ ಬಫೂನು...!

೧೩) ಮಾಜಿ ಉಗ್ರನಿಗೂ ದಕ್ಕಿತು ಪದ್ಮಶ್ರೀ..
ಜಿಂಕೆ ಕೊಂದ ಸೈಫು ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪಡೆದು
ಆದ ಸೇಫು
ಗೌರವಗಳೇ ಮಾರಾಟವಾಗೋವಾಗ
ಹಳೆದೆಲ್ಲ ಆಗೋಗಿದೆ ಮಾಫು....

೧೪) ರಾಹುಲ್ ಅಪ್ರಬುದ್ಧ ಕಾರಣ ಅವ ಇನ್ನೂ
ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ.. ಇದು ಠಾಕ್ರೆ ಮಾಡಿದ
ಹೊಸ ಸಂಶೋಧನೆ...
ಆ ಮುದಿ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೆಷ್ಟಿವೆಯೋ
ಇಂಥ ಬಾಲಿಶ ಯೋಚನೆ....!

೧೫) ಸಿಡಕ್ಯಾಕೆ ಠಾಕರೆ ಸಾಹೇಬಗೆ
ಅಂಬಾನಿ, ಸಚಿನ್ ಹಾಗೂ ಶಾರುಖ್
ಮೇಲೆ
ಅವರಿಂದಲೆ ಮುಂಬೈಗೊಂದು ಕಳೆ
ಇಲ್ವಾದ್ರೆ ನಿನ್ನ ಮುಖಕ್ಕೆ ಅದೇನು ಬೆಲೆ...?

ಪ್ರಚಲಿತ "ಪಂಚಕ"ಗಳು...

2010-01-25T19:24:00.000-06:00

೧) ಐಪಿಲ್ನಲ್ಲಿ ನಾವ್ಯಾಕಿಲ್ಲ
ಕೇಳ್ತವ್ನೆ ಅಫ್ರಿದಿ...
ಗುಂಡ್ ಹಾರ್ಸಾವ್ರ ಜತೆ
ಚೆಂಡಾಡೋದಿಲ್ಲ ಅಂದವ್ರು..
ಮೋದಿ...!

೨) ಆಟದಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಕೀಯ ಬ್ಯಾಡ
ಬೊಬ್ಬೆ ಹೋಡೀತಾನೆ
ಪಕ್ಕದ್ ಊರವ್ನು...
ನಮ್ಗಳ್ ಮನೆಗ್ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿ
ಕಾಯ್ಸಿಕೊಂಡವ್ನು ಅವ್ನು...!

೩) ಆಯ್ತು ನಮ್ದು ಮಾನ
ಮೂರ್ ಕಾಸಿಗೆ ಹರಾಜು...
ಬೊಬ್ಬೆ ಹೊಡೀತು ಪಾಕಿಸ್ತಾನು....
ನಮ್ಮವ್ರ ರಕ್ತ ಕುಡ್ದು ತೇಗ್ದಾಗ
ಅದ್ಕಿರಲಿಲ್ಲ ಗರಜು...!

೪) ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಅಂತು
ಬಂದ್ರೆ ಮರಾಠಿ ಹೊಡೀರಿ ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ...
ದೇಶ ಒಡ್ಯೋ ಹೊಸಾ ತಂತ್ರ ಇದು
ನನ್ನ ಧಿಕ್ಕಾರಕ್ಕೆ
ನೀವೂ ದನಿಗೂಡ್ಸಿ...!

೫) ಇಂದಿನ ಧ್ವಜಾರೋಹಣಕ್ಕೆ
ಅಂಜುಮನ್ ಬಹಿಷ್ಕಾರ....
ಇದು ಬಿಸಿ ಸುದ್ದಿ...
೯೫ರಲ್ಲಿದ್ದ ದೇಶಭಕ್ತಿ ೨೦೧೦ಕ್ಕೆ
ಯಾಕಿಲ್ಲ ಕೇಳ್ಬೇಕು ಅವ್ರಿಗೆ ಗುದ್ದಿ...!